Subsidieer geen blogs, maar aggregeer ze

Het fijne van een filterbubbel is natuurlijk dat je af en toe verschrikkelijk met zijn allen opgewonden kunt zijn over dingen die vreselijk belangrijk zijn en die niemand interesseren. De aanleiding was vorige week een stuk waarin de wetenschapsjournalist Maarten Keulemans van de Volkskrant de wetenschap opriep om bloggers serieus te nemen. Hij richtte zich aan het eind van dat stuk specifiek tot de voorzitter van NWO: Kom, Stan Gielen, stop je geld waar je mond is, om er ook eens een anglicisme tegenaan te gooien. Het is 2018, wordt het onderhand niet eens tijd de academische blogs fatsoenlijk te ‘waarderen en te belonen’ voor hun ‘maatschappelijke impact’? Met op zijn minst een vergoeding voor zaken als vormgeving en hosting, of beter: een beurs die wetenschappers kunnen aanvragen, net zoals ze dat doen voor hun onderzoek? Oudheidswetenschapsblogger Jona Lendering kwam met enkele interessante kritische kanttekeningen (hoe behoud je de vrijheid als je je gaat onderwerpen aan een subsidieregime, met aanvragen, toetsingscommissies en criteria?)  Taalkundeblogger Marten van der Meulen was meer onverdeeld enthousiast, al pleitte hij ook voor subsidie voor andere vormen van wetenschapscommunicatie.

Foto: Eric Heupel (cc)

Battle of the Blogs | The war is lost

ANALYSE - Aanschouw het slagveld van de Nederlandse blogosfeer!


Omdat de oorsprong van bovenstaande heel ver in het verleden ligt, eerst een korte toelichting.

Begin 2006, zeg maar tijdens de hoogtijdagen van het bloggen, voorspelden we de teloorgang van de weblogs. Maar niet zonder slag of stoot. We hebben dat toen een jaar lang maandelijks gevolgd. Dat leverde op zich al veel strijd op. De betere visualisatie van het slagveld maakte het nog erger.

In 2007, 2008, 2009 en 2010 hebben we nog eens de stand van zaken opgenomen. Het werd stilaan stiller in de blogosfeer.
Op aandringen van wat oudgedienden hebben we de lijst toch nog maar een keer afgestoft en zijn we nogmaals alle blogs afgelopen.

Het was een deprimerende bezigheid. We werden al blij als we een “apache seems to be working” melding kregen. Maar vaker kregen we niets. Of nog erger, was het domein overgenomen door een smerige marketingmachine die net doet alsof het nog steeds een blog is. Niet dus. (Klikken op zwarte vakjes dus voor eigen risico).

Een waar slagveld dus. En ja, met nog maar 25% van de oorspronkelijk lijst die in meer of mindere mate actief is, kan je gerust zeggen dat de oorlog over is. Het rijk der bloggers is iets voor de geschiedenisboeken. Het waren tien fantastische jaren.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Eric Heupel (cc)

Onzin

Critici beweren vaak dat op sociale media hoofdzakelijk onzin wordt gepost. Publieke conversaties horen een meerwaarde boven het persoonlijke te hebben, vinden ze, en anders hoor je die niet in het openbaar te voeren. Wat een raar criterium. Sinds wanneer stellen we de eis dat onderlinge gesprekken tussen mensen maatschappelijk relevant moeten zijn, zuiver omdat anderen ze ook kunnen volgen? Met dat argument kun je ook zowat alle gesprekken in cafés, op feestjes, in parken en langs sportvelden belachelijk maken.

Sites als Facebook maken de alledaagse conversaties tussen vrienden en kennissen voor anderen zichtbaar. Inderdaad, die gesprekjes zijn niet altijd van hoog niveau. Zulke gesprekken voer je echter niet vanwege het niveau, maar om de onderlinge band te cultiveren: het zijn betrekkingsgesprekken.

Tien jaar geleden was het modieus om af te geven op mobieltjes; mensen zouden ze hoofdzakelijk gebruiken voor onnutte plaatsbepalingen en zinloze aankondigingen: ‘Ik ben nu in de supermarkt’, ‘Ik ben er over vijf minuten’. maar die boutades zijn misplaatst. Wat zulke ogenschijnlijk onbenullige gesprekjes namelijk zeggen is dit: ik denk aan je, ik kom eraan, weet dat ik je niet vergeten ben. Ik ben elders, maar ik ben bij je. Wat zulke telefoongesprekjes au fond doen, is de huiselijke conversatie tussen vrienden, familie of geliefden voortzetten in de buitenwereld. Ineens belandden zulke alledaagse opmerkingen op straat, in het café, in de lift, in de tram.

Foto: Eric Heupel (cc)

Hufters verslikken zich in het succes van de SP

De SP zou bij verkiezingen nu de grootste partij van het land worden. Maar een fatsoenlijke partij aan de macht, dat mág helemaal niet van de Nieuwe Hufters. Stel je voor, we moeten eerlijk delen? Steeds meer hufters roeren zich daarom in de eigen media om de SP kapot te maken, meent Hufter Hunter.

Bij GeenStijl, bijvoorbeeld, waar Bert Brussen een lang ‘ironisch’ stuk tegen de SP-schrijft, vol hyperbolen over wat er allemaal naar de verdoemenis gaat met de SP aan de macht.

bert brussen rant tegen de sp - ironie

Of Bas Paternotte, die op hetzelfde podium tussen neus en lippen door zegt: “Laten we hopen dat de SP nooit regeringsverantwoordelijkhied krijgt. Tenzij u 80 procent belasting wilt betalen, that is.”  En ook Roelof Bouwman van HP/deTijd doet een duit in het zakje. Die concludeert: “Verslik u niet.”

HP-journalist Roelof Bouwman anti SP grootste partij van NederlandEn geeft vervolgens een lijst voorbeelden van maatregelen die voor rechts Nederland wellicht even slikken zijn, maar waarvan ik zelf persoonlijk niet erg schrok. En húp, Bert Brussen er weer overheen, met een stuk naar aanleiding van de column van Bouwman:

“vandaag lees ik (…) dat de werkelijkheid van het SP-universum nog vele malen erger is dan ik ooit in een GS-topic kan persifleren. Leest u even mee en huiver: terwijl er geen geld is vanwege de crisis wil de SP zo’n beetje alles gratis maken, van musea tot ov-kaarten voor MBO’ers, van gratis parkeren voor gehandicapten, tot experimenten met gratis OV (…).”

Bestel je boeken bij Bazarow

Bazarow is een verkopende boekensite, waar je ook recensies, nieuws, een agenda en een digitaal magazine kan vinden. Nog niet alles is af, maar veel boeken zijn al te vinden en er komt de komende maanden steeds meer bij.

Het doel van Bazarow is om een site te vormen die evenveel gemak biedt als de online giganten maar die wél teruggeeft aan de boekensector. Tegen roofkapitalisme, en voor teruggeefkapitalisme, bijvoorbeeld door te zorgen dat een flink deel van de opbrengst terug naar de sector gaat en door boekhandels te steunen.

Foto: Eric Heupel (cc)

Blogstemmen: Noorse polemiek

Heftige polemieken op twitter en op de blogs over de betekenis van de aanslagen in Noorwegen. Daarom als service even de belangrijkste blogstemmen van vandaag en gisteren op een rij, met onderaan de wat meer doordachte blogs uit het buitenland (tips zijn welkom).

Eentje wil ik u niet onthouden, die kwam als linktip binnen (bedankt Cor). Het is een oud stukje van De Dagelijkse Standaard. Onverwacht actueel op een manier die de redactie niet leuk zal vinden.

Het stuk van Bas Heijne staat eindelijk in zijn geheel online.

Volgens Aart Brouwer van de Groene is het oordeel over de link Breivink en rechts nu aan de kiezer.

Edge of Europe vraagt zich af wat Ellian nog bij de Universiteit Leiden doet. Hij laat eerder de schuldvraag even rusten en benoemt een probleem dat aan het licht is gekomen, of liever gezegd, dat te weinig aandacht heeft gekregen: de continue haatcampagne tegen alles wat moslim of links is sinds de moord op Fortuyn.

Rob Wijnberg ziet wel wat in een stropdassentax.

Carel Brendel schrijft over het gevoel van urgentie dat types als Breivik blijkbaar hebben.

Hassnae Bouazza verbaast zich op Frontaal Naakt erover dat Nederlandse politici ineens politiek correct zijn geworden. Het is echter wel selectieve correctheid.

Foto: Eric Heupel (cc)

het Saillant | De Nederlandse taal blijft bestaan

SaillantLOGO “De Nederlandse taal zal de komende eeuw niet verdwijnen.”

Mark Rutte had het in het journaal over de ‘Turkse administratie’ in plaats van over de Turkse regering. Een beweging die is opgericht om Nederland Nederlands te houden noemt zich de “Dutch Defence League”. Weliswaar uit eerbetoon aan hun Engelse zusterorganisatie, maar toch. Vorige week zag ik een hoogleraar het woord ‘groeps survey’ opschrijven. Wat betekent ‘groeps’? Waar Nederlandse begrippen voldoen, mogen Engelse termen achterwege blijven. Toch wil ik geen ‘huilie-huilie’ doen over de teloorgang van onze taal. De Nederlandse taal is springlevend. Wekelijks ontstaan er nieuwe Nederlandse woorden. Voor 23 miljoen mensen is het Nederlands de moedertaal. Regels veranderen, woorden vallen af en er komen nieuwe woorden bij. Zo is het altijd geweest. Daarbij komt: als iedereen een Engelse term gebruikt, kun je met het Nederlandse equivalent positief opvallen. Op je schootcomputer je webstek bijwerken klinkt toch ook prima?

Lezen: De wereld vóór God, door Kees Alders

De wereld vóór God – Filosofie van de oudheid, geschreven door Kees Alders, op Sargasso beter bekend als Klokwerk, biedt een levendig en compleet overzicht van de filosofie van de oudheid, de filosofen van vóór het christendom. Geschikt voor de reeds gevorderde filosoof, maar ook zeker voor de ‘absolute beginner’.

In deze levendige en buitengewoon toegankelijke introductie in de filosofie ligt de nadruk op Griekse en Romeinse denkers. Bekende filosofen als Plato en Cicero passeren de revue, maar ook meer onbekende namen als Aristippos en Carneades komen uitgebreid aan bod.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Eric Heupel (cc)

Waar zijn de bloghelden?

Het bloggen in Nederland lijkt op een kruispunt te staan. In korte tijd verschenen er een aantal boeken over weblogs in Nederland en de kunst van het bloggen. Welke kant gaat het op met webblogs? Is er nog hoop of een toekomst voor bloggen? Of nemen nieuwe speeltjes zoals Facebook en Twitter en iPhone apps de wereld over? Wie interesseert zich nog in de zieleroerselen van de eenzame bloggert op een zolderkamer? Meer dan 140 tekens gebruiken lijkt niet meer in de mode. Sterker nog, het oergevoel komt misschien wel nooit meer terug? Uit de recent gepubliceerde blogboeken “Bloghelden” van Frank Meeuwsen en “Sex, Blogs & Rock-‘n-roll” van Ernst-Jan Pfauth borrelt een aantal mogelijke toekomstscenario’s op voor het bloggen in Nederland. Welke is volgens u het meest realistisch?

Bloggen is dood. Dat gevoel bekruipt je bij het lezen van het boek “Bloghelden” van Frank Meeuwsen. Het staat vol met quotes en persoonlijke herinneringen van bloggers over hun (ter ziele gegane) weblogs. Als je meegenomen wilt worden in de wereld van Nederlandse weblogs aan de hand van de eerste bloggers in Nederland, dan is dit boek een goede keuze. Verwacht geen wetenschappelijke verhandelingen, maar een vlot geschreven boek. Je moet zelf wel een beetje een nerd zijn om de lol van alle bijdragen in te zien. Aan het eind blijft toch vooral hangen dat het voorbij is, die mooie blogtijd. Het boek beschrijft niet voor niks het webloggen in Nederland in de periode 1995-2005.

Foto: Eric Heupel (cc)

Zomerquote | Het web en het vrije woord

zomerquotes3 “‘If you look around the Arab world,’ one member of Dubai’s digerati told me during a visit to the emirate last week, ‘you’ll see that blogging and social media is taking off fastest where repression is most severe.’”
(Peter Kirwan in Wired)

Ooit publiceerde Sovjetdissidente Natalya Gorbanevskaya samizdatgeschriften op een illegale schrijfmachine in zesvoud. Ze verspreidde deze geschriften onder haar vrienden die elk ook weer zes geheime kopieën maakten, en zo de teksten langzaam in het land en de wereld verspreidden, heel langzaam. Gorbanevskaya werd opgepakt door de KGB en in 1969 schizofreen verklaard en voor drie jaar in een inrichting geplaatst. Tussen 1968 en 1983 publiceerde ze 65 kronieken.

In onze internettijden kunnen alleen de regimes van Birma en Noord-Korea nog enigszins tippen aan de mate van repressie van de oude Sovjet-Unie. Alleen al in het Arabisch worden er tegenwoordig 35.000 blogs regelmatig onderhouden. Het Farsi (de taal van Iran) spant met 70.000 actieve blogs helemaal de islamitische kroon. Als we deze informatie (een heel klein beetje maar) doortrekken naar de Nederlandse situatie: voor een overwegend progressief blog als Sargasso zou de meest zegenrijke prikkel uitgaan van een rechtse regering.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Lezen: De wereld vóór God, door Kees Alders

De wereld vóór God – Filosofie van de oudheid, geschreven door Kees Alders, op Sargasso beter bekend als Klokwerk, biedt een levendig en compleet overzicht van de filosofie van de oudheid, de filosofen van vóór het christendom. Geschikt voor de reeds gevorderde filosoof, maar ook zeker voor de ‘absolute beginner’.

In deze levendige en buitengewoon toegankelijke introductie in de filosofie ligt de nadruk op Griekse en Romeinse denkers. Bekende filosofen als Plato en Cicero passeren de revue, maar ook meer onbekende namen als Aristippos en Carneades komen uitgebreid aan bod.

Volgende