De Yesilgöz-coup

Dilan Yesilgöz wil een fundamentele reset en de balans herstellen. Hoogste tijd om de balans op te maken. Maar eerst die ‘fundamentele reset’. Op moment van dit schrijven heeft mevrouw Yesilgöz, noch een van haar kompanen uit de libertaire VVD-hoek, gepreciseerd wat we daar onder moeten verstaan. Mogelijk zingt de term al langer rond binnen VVD-kringen, sinds Mark Rutte er mee op de proppen kwam in het debat over het eindverslag van informateur Tjeenk Willink (TK, 12 mei 2012). Het was de heer Segers (ChristenUnie) die toen “de voorman van de VVD ging bevragen op zijn ideeën over een andere bestuursstijl, over dualisme en over een dienstbare overheid”. Segers zag in het verslag allerlei onderwerpen genoemd (migratie, veiligheid, middenklasse), maar geen opmerkingen over “de uitvoering, versterkingen van de uitvoering en een hervorming van het belastingstelsel naar een stelsel zonder toeslagen”. Rutte zei al langer met die materie bezig te zijn, “ook vanwege de heftigheid van het debat op 1 april” (Parlement.com: Nacht van Rutte (2021): 'Geen actieve herinnering', waar een motie van afkeuring tegen hem was aangenomen). Rutte zei: We moeten een fundamentele heroriëntatie maken op de verhouding tussen kabinet en Kamer, zodat uiteindelijk de relatie tussen Nederlander en overheid kan veranderen. Die fundamentele heroriëntatie moet erop gericht zijn dat het grote debat weer plaatsvindt op de twee plekken waar dat moet plaatsvinden. Dat is in de ministerraad op vrijdag. (…) Dat betekent dat ook de Kamer een andere rol krijgt, want als dat kabinet zonder die tussenwereld van al dat overleg met die voorstellen naar de Kamer gaat, is het regeerakkoord het enige waarop je kunt terugvallen. Daar heb je afspraken over gemaakt, maar dat is wat mij betreft beperkt. Rutte vatte zijn lange betoog nog eens samen: Nog een keer: waar moet het toe leiden? Een fundamentele reset tussen Kamer en kabinet, het politieke debat terug in de ministerraad en daarmee paradoxaal en complementair terug in de Kamer en zo veel mogelijk weg met die tussenwereld. Nogmaals: Yesilgöz heeft vooralsnog niet uitgelegd wat zij onder een ‘fundamentele reset’ verstaat, maar het heeft er alle schijn van dat het niet is wat Rutte destijds benoemde als ‘een andere rol voor de Kamer’ en ‘het regeerakkoord (met beperkte afspraken) is het enige waarop je kunt terugvallen’. Het huidige kabinet is, zo hebben D66, CDA en VVD afgesproken, volgens die beginselen geformeerd. Wil een minderheidskabinet toch tot resultaten komen, zal er met wisselende meerderheden in de Tweede en Eerste Kamer geregeerd moeten worden. De coalitiepartijen hebben daarvoor de ruimte om met de oppositie te praten. De VVD kreeg een hartverzakking toen bleek dat het gevolg van die afspraak is, dat je niet altijd volledig je zin kan krijgen. En, nog gruwelijker, dat er een deal gesloten kan worden met een partij (PRO) waar de VVD alles voor wil doen om te voorkomen dat die ook maar een half vingerkootje invloed krijgt. Yesilgöz  en haar VVD riep meteen de revolutie uit door met een grote mond ‘fundamentele reset!’ te roepen. Wat niet anders inhoudt dan: ‘jongens, ik heb me vergist, dus twee dingen: herschrijf het regeerakkoord, hier heb je ons verkiezingsprogramma, neem dat integraal over’ en ‘meerderheden met linkse partijen zijn verboden’. Het ontbreekt er nog aan dat ze als minister van Defensie niet de Koude Oorlog uitroept tegen partijen waar bij elkaar 1.368.631 kiezers op hebben gestemd. Maar alles nu zo onder druk zetten om je eigen zin door te drammen (en voortvarend regeren voor de zoveelste keer te vertragen), mag gerust een coup worden genoemd.

Door: Foto: Minister Yesilgöz bij persconferentie na de ministerraad CC BY Rijksoverheid

Closing Time | Protomartyr

Protomartyr komt uit Detroit, de stad van Motown, Iggy Pop en Jack White. En ook van vervallen fabriekspanden, leegstaande gebouwen, armoede en criminaliteit. Niet heel vreemd dat een band uit die stad een hele plaat ophangt aan de metafoor van een vervallen gebouw, in dit geval een hotel. Hotel Usana staat symbool voor het verval van Amerika. De kamers worden bevolkt door de types die je verwacht in zo’n afbrokkelende maatschappij. We bevinden ons in deze kamer:

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Earthshot prize: hoop voor de toekomst

COLUMN - Ik zag laatst de Graham Norton Show (met opeens muziek erdoorheen, heel irritant, maar de gesprekken zijn nog wel te verstaan) en dat ging onder andere  over een bijzonder hoopvol onderwerp. Daarom had hij ook een heel bijzondere gast; Prins William! Die is verbazingwekkend leuk, echt heel sympathiek, en oh cliché: heel gewoon gebleven. In het koetjes en kalfjes gedeelte vertelde hij bijvoorbeeld dat hij vroeger politieman wilde worden, en later DJ, tot grote hilariteit van het publiek natuurlijk.

Maar er was natuurlijk een speciale reden voor zijn bezoek; de Earthshot prize, een award die jaarlijks wordt uitgereikt aan projecten die iets goeds voor het milieu en de planeet hebben gedaan, die op 16&17 november wordt uitgereikt in Mumbai. De winnaar krijgt daarbij ook het niet lullige bedrag van £1.000.000.

Voorbeelden van finalisten: Kazachstan, waar een antilopesoort bijna was uitgestorven maar die nu weer een gezonde populatie heeft. Of het Deense bedrijf Ørsted, dat was volledig fossiel, is getransformeerd naar volledig (offshore) wind energie. Het levert 7% van de Britse elektriciteit – dat zijn 6 miljoen huishoudens – en is wereldleider.

In Nederland hebben we ook zoiets: de Nationale Klimaatprijs. Waarbij het (dan wel weer vrij lullige) bedrag van €25.000 hoort. Jammer genoeg kan het publiek ook hier niet mee stemmen. Ook jammer; in de jury zitten alleen mij totaal onbekende mensen. Bij Earthshot zitten behalve William bv. ook Cate Blanchett en David Attenborough, en de koningin van Jordanië.

Foto: Paul Einerhand on Unsplash

De CoalitieChecker: van drie partijen naar politieke sudoku

In 2006 vonden we een meerderheidscoalitie van drie partijen al een hele onderneming, laat staan vier. De CoalitieChecker hielp toen uitrekenen hoe zo’n kabinet eruit kon zien. Inmiddels is de Nederlandse politiek verder versnipperd dan ooit en is ook de checker zelf na jarenlange afwezigheid aan een nieuwe ronde toe. Net als ons kabinet, waarschijnlijk.

De CoalitieChecker is dus gereanimeerd. De oude rekensom voldeed niet meer. Dus is die ook vernieuwd. Partijen sluiten elkaar uit, combinaties kunnen ook onder de 76 zetels worden bekeken en de Eerste Kamer telt mee. Een kabinet kan tegenwoordig in de Tweede Kamer een meerderheid hebben en vervolgens in de senaat alsnog op z’n gat gaan.

Ook kun je nu zelf een coalitie toevoegen en volgen hoe die zich verhoudt tot de peilingen van de afgelopen tijd. Zo zie je niet alleen welke combinaties op papier mogelijk zijn, maar ook hoe hun politieke basis zich ontwikkeld heeft. Een partij die vandaag onmisbaar lijkt, kan morgen zetels verliezen. Een mogelijke coalitie die nu ruim oogt, kan gaandeweg haar meerderheid zien verdampen.

De checker voorspelt geen kabinetsformatie. Partijen blijven mensenwerk, met principes (lol!), veto’s en strategische tegenzin. De rekensom maakt wel zichtbaar hoeveel ruimte de uitslag en de peilingen geven. En hoeveel minder vanzelfsprekend een meerderheidscoalitie is geworden sinds 2006.

Closing Time | R.L. Burnside

Deze opname van blueszanger en -gitarist R.L. Burnside (1926 – 2005) is gemaakt door muzicoloog Alan Lomax, bij het huis van Burnside in Mississippi. Burnside had zijn hele leven muziek gemaakt, maar had er tot dan toe nooit van kunnen leven. Pas in 1995 kwam daar verandering in, toen Jon Spencer een plaat met hem opnam en met hem ging optreden. Sommigen menen dat de drummer in deze opname Burnsides kleinzoon Cedric is, waarmee hij later ging optreden, maar die is geboren in de maand waarin deze opname is gemaakt. Het zal een andere kleinzoon zijn, die ook een goed gevoel voor muzikale timing heeft.

Foto: Ainars Djatlevskis on Unsplash

Hoe ver is het met een verenigd Ierland?

De Ierse regering zet deze week vol in op een verenigd Europa. Gisteren was in Dublin een bijeenkomst van de European Political Community, een informeel samenzijn van vijftig Europese staatshoofden en regeringsleiders. In aansluiting hierop is er vandaag ook nog een informele EU-top. Maar hoe staat het met de vereniging van Ierland zelf?

Eind september blokkeerden bewoners van Garvaghy Road in het Noord-Ierse Portadown een traditionele Oranje mars van protestantse Unionisten. Na een jarenlange betrekkelijke rust tussen katholieke en protestantse groepen leek de uitspraak van de rechter die de protestanten voor het eerst weer toestemming gaven voor een mars door een katholieke woonwijk tot een gewelddadige opleving van de ‘troubles‘ te leiden. Zo ver kwam het niet, maar de ophef liet zien dat er nog volop spanningen zijn in de regio. “Al 28 jaar leeft de gemeenschap aan de Garvaghy Road in vrede”, schreef Chris Hazzard van Sinn Féin. „Die vrede had geen oplossing nodig – ze had bescherming nodig. Het afdwingen van een ongewenste, sektarische mars door dit gebied tart elke logica.” „Waarom wilde de Orange Order door een katholieke gemeenschap marcheren?”, vroeg Michelle O’Neill, vicevoorzitter van Sinn Féin en eerste minister van Noord-Ierland. „Het draait om superioriteit, om dominantie, om het idee van ‘wij hebben het voor het zeggen’ – en deze gemeenschap verdient beter dan dat.”

Foto: Stephen Harlan on Unsplash

Willen de rechts-progressieven en links-conservatieven even opstaan?

Het politieke spectrum wordt tegenwoordig vaak weergegeven met twee assen. Horizontaal loopt de tegenstelling tussen links en rechts, verticaal die tussen progressief en conservatief. Zo ontstaan vier kwadranten waarin iedere politieke overtuiging keurig een plaatsje kan krijgen. Maar hoe logisch is die indeling eigenlijk? En waarom lijken vooral de combinaties links-progressief en rechts-conservatief ideologisch vanzelfsprekend, terwijl links-conservatief en rechts-progressief voortdurend om uitleg vragen?

Misschien omdat die twee assen helemaal niet zo onafhankelijk van elkaar zijn als het politieke kompas suggereert.

Twee assen, dezelfde waarden

De traditionele tegenstelling tussen links en rechts draait in belangrijke mate om economische gelijkheid, solidariteit en de verdeling van macht en welvaart. Links streeft naar het verkleinen van ongelijkheid, rechts accepteert grotere verschillen als uitkomst van individuele verantwoordelijkheid, eigendom en marktwerking.

De tegenstelling tussen progressief en conservatief gaat over maatschappelijke verhoudingen. Progressieven streven naar emancipatie, individuele zelfbeschikking en het doorbreken van bestaande hiërarchieën. Conservatieven hechten meer waarde aan traditie, continuïteit en het behoud van gevestigde normen en instituties.

Dat lijken verschillende onderwerpen, maar onder beide tegenstellingen liggen sterk verwante waarden. Wie economische gelijkheid belangrijk vindt, zal doorgaans ook gevoelig zijn voor maatschappelijke ongelijkheid. Wie bestaande economische machtsverhoudingen wil behouden, zal gemakkelijker accepteren dat ook maatschappelijke verhoudingen ongelijk blijven.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Closing Time | Jan Pijnenburg

Gisteren werd bekend dat Jan Pijnenburg is overleden. Vooral bekend van Doe Maar, maar hij speelde in veel meer bands, in uiteenlopende stijlen: van alternatieve rock via meer traditionele rock en rock’n’roll tot en met de theaterband The Magnificent 7. Dit is een tv-opname uit 1989.

Foto: Steve A Johnson on Unsplash

Polyamorie voor beginners: het kabinet-Jetten

Tijdens de Algemene Politieke Beschouwingen werd de vergelijking al gemaakt: het minderheidskabinet zou een open huwelijk aangaan. Een gewaagd experiment, zeker voor een kabinet waarin de onderlinge liefde toch al behoorlijk bekoeld was.

Wie enige ervaring heeft met polyamorie, weet dat het openen van een relatie om bestaande relatieproblemen op te lossen doorgaans een recept voor ellende is. Goede communicatie, vertrouwen en duidelijke afspraken zijn essentieel. Drie ingrediënten die in deze coalitie nogal schaars lijken.

Gisteren bleek hoe ingewikkeld zo’n open huwelijk kan worden. D66 en CDA sloten een akkoord met PRO en Volt, waarmee de politieke polycule plotseling werd uitgebreid. Tot ongenoegen van de VVD, die eerder al duidelijk had gemaakt weinig te voelen voor deze metamours, zoals de geliefden van je geliefde in polyamoreuze kringen worden genoemd.

Van kitchen table poly, waarbij alle partners en metamours gezellig aan dezelfde keukentafel kunnen zitten, kwam duidelijk niets terecht. De VVD ziet daar vooral graag JA21, BBB en SGP aanschuiven. Zodra D66 en CDA met links gaan flirten, worden de extra stoelen demonstratief weggetrokken en slaat de jaloezie toe.

De VVD verlangde overigens officieel geen exclusiviteit, althans zo leek het. Maar naar nu blijkt ziet ze zichzelf vooral als primaire partner, die bepaalt met wie de anderen het mogen doen. In polyamoreuze kringen is dat ook omstreden en heet een vetorecht: de ene partner mag nieuwe relaties van de ander blokkeren. Kortom, een open huwelijk is prima, zolang de VVD de gastenlijst beheert. Alleen valt er met 66 zetels weinig te beginnen als je alle potentiële linkse bedpartners vooraf afwijst en je alleen ‘over rechts’ mag. Een soort van OPP om zo maar te zeggen.

Closing Time | Waarom stemmen jullie steeds op de VVD?

De filosofen van Hang Youth vragen zich al jaren kort maar krachtig af waarom zoveel mensen toch maar VVD blijven stemmen. Die vraag is relevanter dan ooit, nu de partij een kabinetscrisis  veroorzaakt omdat het niet kan hebben dat mensen met meer dan een miljoen aan aandelen er ietsjepietsje op achteruitgaan.

De partij is namelijk van mening dat de ‘hardwerkende Nederlander’ veel beter kan opdraaien voor tekorten, zoals altijd.

Closing Time | The same old scene

Vandaag weer eens wat langer in de Tweede Kamer vertoefd, toch enigszins aangestoken door het gehype over de relatieproblemen die er in het minderheidskabinet zouden zijn. Mag ik het even voor u samenvatten?

Ik zag en hoorde verrekt bekend geluid….

Closing Time | Angine De Poitrine Triangel song

In juli kon u hier al kennis maken met het Canadese duo Angine De Poitrine. Bij een optreden vorige week in Toronto, draafde er een nieuw bandlid op. Wie die kleine ‘alien’ was, bleef onbekend maar nut en noodzaak van deze uitbreiding bleek al ras bij de opening van een eveneens onbekend gebleven nieuw nummer: een magistrale triangelsolo,. die wat later in het nummer een virtuoos hoogtepunt beleefde.

Gitarist en bassist Khn en drummer Klek vormen sinds 2019 Angine de Poitrine en maken, volgens hun eigen zeggen, ‘Dada Pythago-Cubist Mantra-Rock’.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Volgende