Nu sancties tegen Birma!
Wat bezielt al die landen die de sancties alleen maar lopen te vertragen! We moeten sancties hebben, en wel zo snel mogelijk. Het regime moet voelen dat we niet tolereren wat ze daar doen met de burgerbevolking. Schande!
Goed, genoeg geëist. Laten we nu eens kijken naar wat sancties op zullen leveren. Internationaal gezien zijn sancties het op één na zwaarste middel dat je in kan zetten tegen een land, op oorlog na. Maar als je sancties inzet tegen een land, tref je niet alleen de leiders van zo’n land, maar ook het volk. Sterker nog, je treft het volk het hardst.
Want de regering van een land heeft toegang tot alle grondstoffen en zal zichzelf daar dus langer van kunnen voorzien dan het volk. Het kan zelfs gebruikt worden als propagandamiddel: “Kijk eens wat de sancties met jullie doen?”
Daarnaast, en dat is belangrijker, heeft de oppositie haar basis over het algemeen in het volk, en wordt deze groep door sancties onevenredig hard getroffen.
In plaats van het regime te verzwakken versterk je het juist relatief. Een goed voorbeeld waar dat is gebeurd is Irak, waar sancties Saddam waarschijnlijk in het zadel gehouden hebben.
Dus sancties? Nee dank u.
