P.J. Cokema

1.437 Artikelen
181 Waanlinks
2.698 Reacties
P.J. Cokema is het pseudoniem van Peter de Jonge. Hoewel geen fervent voorstander van pseudoniemen, toch deze internet-identiteit aangenomen, omdat er erg veel Peter de Jonges op het world wide web te vinden zijn.

Tot juli 2018 werkzaam geweest in de dak- en thuislozenopvang. Blogt sinds 9 januari 2006 op zijn eigen website Peterspagina (voorheen Codes, keuzes en maakbaarheid). Onder het pseudoniem P.J. Cokema voegde hij zich in 2008 als gastlogger bij GeenCommentaar, waar hij in mei 2011 toetrad tot de vaste groep redacteurs.

Na de fusie met Sargasso verzorgde hij sinds oktober 2011 de wekelijkse rubriek Kunst op Zondag. Daarnaast zijn binnenlands bestuur en asielbeleid de belangrijkste aandachtsgebieden voor zijn artikelen.

Tevens initiatiefnemer van de Blogparel (tot 2014), de blogprijs voor stukjes die lezers eerst doen lachen en vervolgens tot nadenken stemmen.

Closing Time | Kokoroko

Het in 2014 door trompetist/zangeres Sheila Maurice-Grey opgerichte Kokoroko geeft hier een Tiny Desk Concert.

Vier nummers lang genieten van jazzy, funky  Afrobeat.  Met Sheila Maurice-Grey (zang en trom[pet) en Noushy Nanguy (zang en trombone).

Ik wil de rest van de band natuurlijk niet tekort doen, maar zoekt u ze zelf maar op. In de warmte van vandaag wil ik gewoon lekker lui luisteren.

Onome Edgeworth, percussie; Duane “Hurcs” Atherley: basgitaar, zang; Tobi Adenaike, gitaar, zang; Yohan Kebede: keyboards, zang en Joel “JC” Clarke op drums.

Closing Time | Sonny Rollins – Duke of Iron

De in mei dit jaar op 95-jarige leeftijd overleden axofonist Sonny Rollins brengt (1) een ode aan de ‘Duke of Iron’, een Amerikaanse entertainer met, net zoals Rollins, Caribische wortels.

Een typisch themaatje-schemaatje nummer. De band speelt eerst het thema dat de basis van het stuk is, waarna er driftig wordt gesoleerd. Soms worden de solo’s van de diverse bandleden afgewisseld met het thema, soms komt het thema pas aan het eind terug.

Closing Time | Klavierstück IX Karlheinz Stockhausen

Als toegift op de twee Closing Times waarin “heftige” klassieke muziek werd aangestipt (hier en daar), vandaag nog een pianostuk van Karlheinz Stockhausen (1928 – 2007).

Het gaat om Klavierstück IX, een redelijk toegankelijk stukje muziek, want het is vrij goed te volgen wat er gebeurt.

Een viertonig akkoord dat een verschillend aantal keren wordt aangeslagen en ondertussen steeds zachter wordt (van heel hard naar heel zacht. In muziektermen: van ff (fortissimo) naar pppp (pianississimo). Dat wordt afgewisseld met een langzaam stijgende reeks van twaalf tonen, waarbij elk afzonderlijke noot een andere lengte (duur) heeft.

Closing Time | Dangerous Curves (King Crimson)

U ziet en hoort The League of Crafty Guitarists die samen met The Mendoza Philharmonic Orchestra hun uitvoering ten beste geven van ‘Dangerous Curves’, oriigneel een werk van de band King Crimson.

‘Dangerous Curves’ is een van de drie louter instrumentale nummers op het album ‘The Power to Believe’ (2003) en valt, zoals bijna alle muziek van King Crimson, te omschrijven als progressieve rock, symfonische rock en experimentele rock.

Closing Time | Klavierstück X Karlheinz Stockhausen

Collega Janos trakteert ons graag op het wat heftiger smaldeel van de pop- en rockscene. Beetje gek eigenlijk dat in zijn collectie dan de “herrie”-stukken uit de klassieke sector ontbreken. Want ‘Metal was er al: 10 klassieke stukken die het bewijzen’, stelt deze Youtuber.

Meer bewijsmateriaal wordt aangedragen in deze Top 12 Metal Moments in Classical Music  en die Top 10 metal moments in classical music.

Nou is dat allemaal wel tamelijk oude muziek. Iets minder oud, maar evengoed van het heftige soort is ‘Klavierstücke X’ (1962) van de componist Karlheinz Stockhausen (1928 – 2007).

Foto: Schermafbeelding filmpje Youtube Francis Alÿs - Sometimes Making Something Leads to Nothing, 1997

Kunst op Zondag | De leukste koeling

COLUMN - Bent u de afgelopen dagen naar een koelteplek gegaan? En wat was dat dan? Hoe vond u het?

Lokale overheden, maatschappelijke organisaties, particulieren en commerciële bedrijven stelden hun ruimtes beschikbaar voor een ieder die hard verkoeling nodig had. Hartverwarmende meelevendheid.

Wijk- en dienstencentra, gemeentehuizen, supermarkten en bioscopen leken massaal gehoor te geven aan de oproep van het Rode Kruis en Klimaatverbond Nederland: stel koele ruimtes open bij hitte. Edwin van der Strate van Klimaatverbond Nederland was er blij mee en  had nog wel een kanttekening:

Het is geweldig dat zoveel instellingen hun gebouwen openstellen. Nu is het belangrijk dat dit – indien mogelijk – ook gebeurt op de momenten waarop mensen de verkoeling het hardst nodig hebben: aan het einde van de middag, tussen 16.00 en 19.00 uur, en bij voorkeur ook in het weekend, wanneer veel locaties normaal gesloten zijn

Mij lijkt de leukste koelteplek het museum. Musea kennen een constante temperatuur, want dat is nodig om kunstwerken en andere objecten duurzaam goed te houden. Een paar voorbeeldige musea: Het Design Museum in Den Bosch en het Stedelijk Museum in Breda (binnen is het 22 tot 23 graden) zijn gratis toegankelijk. Ook het Noordbrabants Museum stelt haar koelte gratis ter beschikking.

Foto: Nacht van de vluchteling 2026 - afbeelding Stichting Vluchteling

Ongekende verbondenheid en solidariteit met vluchtelingen

NIEUWS - Was directeur Benoit De Gryse van Stichting Vluchteling verrast dat de Nacht van de vluchteling records brak wat aantal deelnemers en opbrengst van donaties betreft?

De verbondenheid en solidariteit die we hier voelden was ongekend. Zeker in een tijd waarin de steun aan mensen op de vlucht onder druk staat.

De eerste Nacht van de vluchteling was in 2010. Toen wandelden 400 deelnemers van Rotterdam naar Den Haag (de opbrengst van deze sponsorloop heb ik niet kunnen  vinden). Door de jaren heen namen aantal deelnemers en opbrengst van de donaties gestaag toe. En nu is met 10.000 deelnemers en 2,1 miljoen euro aan donaties een nieuw record gevestigd.

Kijken we naar de cijfers van de vorige jaren, dan had de directeur het natuurlijk een beetje kunnen zien aankomen.

Dit initiatief is bedoeld om vluchtelingen in crisisgebieden te helpen. De opbrengt van dit jaar gaat naar noodhulp in Libanon, Somalië, Afghanistan, Burkina Faso, Oekraïne en DR Congo. Stichting Vluchteling zorgt daar onder andere voor voedsel- en waterhulp, medische zorg en onderdak.

Stichting Vluchteling  is voor haar werk natuurlijk niet alleen afhankelijk van één jaarlijkse nachtwandeling.  De giro 555-actie ‘Samen in actie voor slachtoffers Midden-Oosten’ eind 2024, leverde 25, 6 miljoen euro op. Stichting Vluchteling mocht daar 1,7 miljoen euro van ontvangen, waarvan tot vorig jaar oktober 500.000 euro is besteed aan hulp voor 4.380 mensen in Noord-Libanon (voor hygiëne-, baby- en educatiepakketten, matrassen en dekens) en werden drie collectieve opvanglocaties opgeknapt.

Closing Time | Let’s Make a Better World

Luister naar Dr. John (1941 – 2019), de ‘Night Tripper’ die vanuit het eeuwige ons toezingt er toch maar het beste van te maken.

Zo gezongen, zo geswongen, in een heerlijke New Orleans blues:

The world we know was built on skills
But that alone don’t count
Without the sweat and toil of mine, it wouldn’t be worth a dime
You got to live and give, share and care
Really put some love in the air
When your neighbor’s down, try to pick him up
Nobody can live in despair

Foto: Directie Voorlichting (cc)

Geen asielcrisis, maar een bestuurscrisis

COLUMN - Nederland heeft volgens een groot deel van de politiek een asielcrisis. Dat horen we inmiddels al jaren. De crisis is zo hardnekkig dat kabinetten vallen, verkiezingen worden gewonnen en verloren, en talkshows er bij herhaling hun zendtijd mee vullen. Een uitzicht op een einde aan deze crisis lijkt ver achter onze horizon te liggen. Louter omdat het verkeerd gelabeld wordt en daarmee de focus op de echte oorzaken en oplossingen achter valse retoriek verborgen blijft.

De situatie in Ter Apel is geen bewijs van een oncontroleerbare migratiestroom. Wie noodopvang na noodopvang zag verrijzen, zag geen onverwachte ramp. Wat zichtbaar werd, was het resultaat van jarenlang beleid waarin opvangcapaciteit systematisch werd afgebouwd terwijl iedereen wist dat vluchtelingenstromen niet zouden verdwijnen. Dat is ongeveer alsof een gemeente de helft van haar brandweerkazernes sluit en vervolgens concludeert dat er een brandweercrisis is zodra er ergens brand uitbreekt.

De Nederlandse overheid behandelt asielopvang nog steeds als een incidenteel probleem. Alsof oorlogen, vervolging, politieke instabiliteit en klimaatgerelateerde migratie uitzonderingen zijn die elk moment voorbij kunnen zijn. De werkelijkheid is natuurlijk anders. Vluchtelingen zullen blijven komen. Niet omdat Nederland zo aantrekkelijk is, maar omdat conflicten en menselijke ellende niet ophouden bij de buitengrenzen van Europa.

Closing Time | Bela Lugosi’s Dead

Met hun debuutsingle ‘Bela Lugosi’s Dead’ (1979) bracht het roemruchte Bauhaus (1978 – 2022) een ‘in  memoriam’ over de dood van Dracula. Dat wil zeggen: de acteur Bela Lugosi, die in 1931 de rol van Dracula vorm gaf in de gelijknamige film.

Volgens de Wikipedia mag dit werk de eerste gothic rock plaat genoemd worden.

Bauhaus roept de overledene tot leven (Bela Lugosi’s dead / Undead, undead, undead / Bela’s undead / Oh, Bela, Bela’s undead). Dracula leeft nog voort, maar Bela Lugosi is in 1956 toch echt naar het eeuwige vetrokken.

Closing Time | Marimba Spiritual

De Japanse componist Minoru Miki (1930 – 2011) werd voor het eerst uitgevoerd in het Amsterdamse Concertgebouw door marimbaspeelster Keiko Abe en de Slagwerkgroep Amsterdam (1965 – 1972).

Keiko Abe vroeg eind 1983 aan Minuro Miki nieuw werk te maken voor haar optreden met Slagwerkgroep Amsterdam.  Rond Kerst 1983 vatte Minuro Miki het idee met dit werk zijn woede uit te drukken over de destijds desastreuze hongersnood in Afrika.

Closing Time | Darling be home soon

Het Wild Honey Orchestra organiseerde in 2020 de Lovin’ Spoonful Celebration, een benefietconcert waarmee geld werd ingezameld voor de Autism Think Tank.

Daar vertolkte het orkest ook ‘Darling be home soon’, een liedje waarin iemand een briefje schrijft naar diens partner die als muzikant ‘on the road’ is.

Een uitstekende uitvoering van het Wild Honey Orchestra, beter dan het origineel, en zeker beter dan de smartlap die John Sebastian (voormalig Lovin’ Spoonful leadzanger en componmist van het nummer) er op het Woodstock Festival van maakte.

Volgende