Overzicht

P.J. Cokema

1.421 Artikelen
181 Waanlinks
2.690 Reacties
Achtergrond: Jay Huang (cc)
P.J. Cokema is het pseudoniem van Peter de Jonge. Hoewel geen fervent voorstander van pseudoniemen, toch deze internet-identiteit aangenomen, omdat er erg veel Peter de Jonges op het world wide web te vinden zijn.

Tot juli 2018 werkzaam geweest in de dak- en thuislozenopvang. Blogt sinds 9 januari 2006 op zijn eigen website Peterspagina (voorheen Codes, keuzes en maakbaarheid). Onder het pseudoniem P.J. Cokema voegde hij zich in 2008 als gastlogger bij GeenCommentaar, waar hij in mei 2011 toetrad tot de vaste groep redacteurs.

Na de fusie met Sargasso verzorgde hij sinds oktober 2011 de wekelijkse rubriek Kunst op Zondag. Daarnaast zijn binnenlands bestuur en asielbeleid de belangrijkste aandachtsgebieden voor zijn artikelen.

Tevens initiatiefnemer van de Blogparel (tot 2014), de blogprijs voor stukjes die lezers eerst doen lachen en vervolgens tot nadenken stemmen.

Closing Time | Style Council – Shout it to the top

, door

When you’re down on the bottom there’s nothing else / But to shout to the top

Pop-soul-jazz band The Style Council (1982 – 1989), opgericht door Paul Weller (ex- rock band The Jam) en Michael Talbot (voorheen o.a. Dexys Midnight Runners), mag gerekend worden tot de bandjes met menig protestsong op hun naam. Het was er in de 80’er jaren ook voor muzikanten eigenlijk geen ontkomen aan om enig geluid tegen het Thatcher-regime te laten horen.

Closing Time | Groots Systeemontwrichtend Concert in Budapest

, door

Mijn hypochondrische oom Willem placht bij elke verkiezing te zeggen: ‘Of je nou door de hond of door de kat wordt gebeten….’. Dat was zijn keukentafel-analyse, waarmee hij wilde beweren dat de poppetjes kunnen wisselen, maar het systeem zou hetzelfde blijven.

In Hongarije zullen ze zulke ooms ook wel hebben. Grote vraag daar is nu: krijgen die ooms gelijk of zal een nederlaag van Viktor Orban een nieuwe politiek onder leiding van Peter Magyar Hongarije in de vaart der democratische volkeren doen opstuwen?

Closing Time | Trump Talkin’ Nukes

, door

Comedian Tim Heidecker herinnert zich hoe zijn vader tijdens de Koude Oorlog voorgelicht werd dat je het beste onder de keukentafel kon schuilen bij een nucleair bombardement.

In de jaren daarna kwam het daar gelukkig niet van. Wel een hoop ellende, onder andere van arme lieden die met busjes, vliegtuigen en vesten bommen lieten ontploffen.

Dat was en is verschrikkelijk, tragisch, maar het was geen paddenstoelwolk.  Eigenlijk een wonder dat er al die tijd nooit een atoomoorlog heeft plaats gevonden.
Daar heb je een maniak voor nodig.

Closing Time | Oorlogsgeleerden

, door

Het is dieptreurig dat ‘Political science’ (politieke wetenschap) wordt bedreven door oorlogsgeleerden, die met hun koude, wrede waanzin “bouwen aan ’t verderf van leven en land”.

Die tekst komt uit ‘Oorlogsgeleerden’, gezongen en gyespeeld door Wannes van der Velde (1937 – 2008) en Roland Van Campenhout. Het is een cover van Bob Dylan’s ‘Masters of War’ (1963), vrij vertaald in zangerig vloeiend Vlaams.

Ge bouwt aan ’t verderf van leven en land
ge steekt met uw streken de wereld in brand.
En al kan ’t u nie schelen, dak ulle verwens
toch zijde ne vloek in de buurt van ne mens.

Closing Time | Politicial Science

, door

Amerika heeft natuurlijk wel wat met bombardementen. En niet alleen in  het Midden-Oosten: Golfoorlog 1990 -1991, Irak (2003), Afghanistan (2001-2021), Jemen (2024) en nu Iran.

Wellicht heeft in het historische besef van sommige Amerikanen sinds de Tweede Wereldoorlog het idee post gevat dat militaire interventies en bombardementen dé manier zijn om hen onwelgevallige regimes naar het stenen tijdperk te gooien.

Denk aan Laos, Cambodja, Vietnam, Korea, Panama. En als het niet om regimes gaat, dan wel om bootjes waarmee drugs zouden zijn vervoerd (Caribisch gebied, Venezuela, Ecuador 2025 – 2026).

Closing Time | I am still alive

, door

“Man Zendeam Hanooz” – I am still alive (2026) is een recent protestlied van componist Adib Ghorbani en dichter Pooyan Moghaddassi, dat hoop en verzet uitdrukt. Hier uitgevoerd door de Iraanse hiphopmuzikant en rapper Toomaj Salehi.

De originele compositie, uitgevoerd door Iraanse musici en een koor, werd begin dit jaar op het web verspreid door aanhangers van de |Iraanse pro-democratie beweging en is hier te beluisteren op Soudcloud.

Closing Time | Yasmine Hamdan – I remember to forget

, door

Wat zou er in de hoofden van de mensen gebeuren die nu in de gebieden wonen die gebombardeerd worden door Amerika en Israël? In Libanon, in Iran, in Gaza.

Bomkraters, puinhopen, doden en gewonden laten ongetwijfeld onuitwisbare herinneringen achter.

De uit Libanon afkomstige Yasmine Hamdan (tegenwoordig in Frankrijk wonend) zingt:

I remember to forget
It’s foul from within

Volledige tekst (Engels vertaling) hier op haar website.

Closing Time | Love you more

, door

Voor wie zich na lezen van The Busy Drone afvroeg of er ook wat meer toegankelijker eigentijdse  draaiorgelmuziek is: draaiorgel de Scala heeft Love your more, (eigenlijk Luv U More) van DJ Elstak op het repertoire staan.

De orgelman van de Scala schrijft op zijn website:

Dit prachtige grote ‘dans’ straatorgel is thuis in elke muziekstijl, van operette tot rap en van de mooiste marsen tot kerst muziek. Niets is te gek voor dit orgel.

Foto: The Busy Drone © Het orgelpark.

Kunst op Zondag | The busy drone

, door

Wat doet een ‘busy drone’ in Kunst op Zondag, juist in een tijd waarin drones akelige beelden veroorzaken? Nou, achter het woordje ‘drone’ schuilt meer dan ellende alleen.

De ingebruikneming van bijna alle nieuwe technologie heeft, bijna altijd, positieve en negatieve kanten.  (…)Drones kunnen ook een uitbreiding zijn van het creatieve gereedschap van beeldend kunstenaars, toneelmakers, choreografen, filmers en fotografen.
Sargasso, Kunst op Zondag, 8 maart 2015

In 2019 attaqueerde een vlucht drones een olie-installatie in Saudi-Arabië, waarop Trump een zwerm soldaten op pad te stuurde. Houthi-rebellen uit Jemen claimden de aanval maar de VS en Saudi-Arabië stelden dat Iran erachter zat. In Kunst op Zondag verzuchtten we:

Maar jongens toch, jullie kunnen zoveel leukere dingen doen met drones….
Sargasso, Kunst op Zondag, 22 september 2019

Bijvoorbeeld dansen met drones (choreografie ‘Airman”, onderdeel van ‘Flirt with reality’ van David Middendorp). Of laat de vele ‘kunstenaars/uitvinders’ oplossingen bedenken voor de levensbelangrijke issues van vandaag. Zoals bio-drones die het mogelijk kunnen maken in onvruchtbare gebieden planten te laten groeien.

Maar het gaat vandaag niet om moordtuig. Het gaat om het draaiorgel. ‘The Busy Drone’.

Geert Lubberhuizen (1916 – 1984), directeur van uitgeverij ‘De Bezige Bij’, kocht in 1965 het draaiorgel, afkomstig uit een Belgisch café, waar het als dansorgel stond. Het was een ideetje van bij ‘De Bezige Bij’ werkzame grafisch vormgevers Alexander Verberne (die er ook de draaiorgelboeken voor maakte) en Karel Beunis. Het draaiorgel werd onder andere ingezet bij jaarlijkse boekenbeurs en omgedoopt tot ‘The Busy Drone” (Engelse vertaling voor De Bezige Bij).

Closing Time | Er komt een dominee voorbij

, door

Geen idee of in het Engels het spreekwoord ‘Er komt een dominee voorbij’ bekend is, maar Béla Fleck and The Original Flecktones zien in een dominee een sinistere snuiter, die blijkbaar verklankt moet worden met een stevig stukje funk.

In dit geval heeft het dus niets te maken met een stilvallend gezelschap dat, een moralistische preek vrezend, zich gedeisd houdt voor de passerende dominee.

Maar wel een lekker moppie, misschien mee bedoeld de sinitere dominee te verjagen….

Closing Time | Violent times

, door

Het zijn gewelddadige tijden. Verblind door wat op zakeklijke winsten beluste presidenten, bommenwerpende staatsdhoofden en moordende olichargen aanrichten, zou je bijna vergeten dat er ook heel vriendelijke mensen zijn.

Dat zingt St. Vincent (pseudonieme voor singer-songwriter en multi-instrumentalist Annie Clark, in ‘Violent Times’, hier in een oprjestrale uitrvowering bij de BBC Proms van 3 september vorig jaar.

Het hele concert vind je hier. St. Vincent sloot hiermee haar wereldtournee af, waarmee ze het album ‘All Born Screaming’ (2024) presenteerde.

Closing Time | Country Joe McDonald It’s Finally Over

, door

Country Joe McDonald is aan Parkinson bezweken. Hij zal vooral herinnerd worden door ‘I-Feel-Like-I’m-Fixin’-to-Die Rag’, het olijke protestliedje tegen de Vietnamoorlog. Hij zong het ook op het Woodstock Festival in 1969.

Het magazine Rolling Stone haalde een niet eerder gepubliceerd interview uit de kast, waarin Country Joe McDonald zijn gedachten over die periode deelt:

Ik had nooit echt stilgestaan ​​bij de historische betekenis ervan, maar ik geloof wel dat het Woodstock Festival, de film en het album alles in Amerika hebben veranderd. En die veranderingen vinden vandaag de dag nog steeds plaats, toch? Het is nog steeds een strijd tussen de normen en waarden van de generatie van de Tweede Wereldoorlog en de Woodstock-generatie, die strijd woedt nog steeds. Maar al het andere is in de samenleving verankerd geraakt. We beschouwen al die dingen die Woodstock ons ​​heeft gebracht als vanzelfsprekend.

Volgende