En de winnaar is….

IJzeren Rita begint een éénvrouwsfractie. Dat stond al vast, en is ook goed te verantwoorden met de ruim 600.000 voorkeursstemmen die ze behaalde. Ook blijft ze lid van de VVD, volgens haar omdat de leden daarom gevraagd hadden, maar het lijkt erop dat ze hiermee de wil van het VVD-congres afgelopen weekend naast zich neerlegt. Ze gaat dus weg, maar blijft ook een beetje, waarmee ze toch als een soort Zwaard van Damocles boven het hoofd van Rutte blijft hangen.

Ze heeft al aangegeven dat ze op de grote lijnen mee zal stemmen met de VVD, maar op het gebied van immigratie en integratie wil ze een ‘heel heldere lijn’ uitzetten.

De reden dat ze uit de partij fractie is gezet vindt ze – uiteraard – onzinnig. Als oud-minister mag je je over alles uitspreken, vindt ze. Natuurlijk mag dat. Maar een partij mag ook beslissen dat teveel teveel is. Of datgene wat ze vorige week zei voldoende rechtvaardiging is betwijfel ik. Maar zoals ook Rutte al zei, het was een optelsom.

Ik wens hem veel sterkte met het bij elkaar vegen van zijn partij. Van Verdonk is hij nog steeds niet af. Royeren als lid dan maar?

Al tijdens een zwaar en niet onomstreden ministerschap bleek de VVD met Rita Verdonk een potentiële stemmentrekker, maar ook een eigengereide persoonlijkheid binnengehaald te hebben. Als kandidaat-lijsttrekker van de VVD legde Rita Verdonk het in 2006 nipt af tegen Mark Rutte, maar Verdonk leek geenszins van plan de tweede viool te spelen.

Een eigen verkiezingscampagne (“stem VVD, maar wel nummer twee”), een café-coup en een continue stroom interviews met kritische geluiden over het leiderschap van Rutte en de koers van de VVD, het leidde tot de wanhoopmaatregel van Rutte om zijn collega’s aan hun portefeuille te binden (“luisteren of ophoepelen“).

Met de recente publicatie in de Telegraaf (die Rutte nog heeft geprobeerd tegen te houden) was voor Rutte de grens overschreden: Rita Verdonk moest het veld ruimen. Voor Rutte een keuze tussen Scylla en Charybdis, aan de ene kant de collega die zich als een monster gedroeg, aan de andere kant een gegarandeerde stemmenmagneet.

Rutte bewees zich gisteren misschien als leider, maar de aanleiding voor Verdonks excommunicatie en de timing ervan geven te denken over zijn strategische capaciteiten. Het is misschien niet eens meer de vraag óf Rutte fractieleider blijft, maar of hij dat volgende week nog is.

Waren de Chinese studenten die op het Plein van de Hemelse Vrede hun leven waagden voor vrijheid en democratie, te beschouwen als fanatici? Was Vaclav Havel, die telkens van zijn vrijheid werd beroofd, een fanaticus?

De belachelijke vergelijking die Afshin Ellian, columnist van Elsevier, trekt tussen Ehsan Jami en mensen die geleefd hebben onder druk van een dictatuur geeft precies aan waar de schoen wringt in het hele debat over geloofsafvalligheid. Nog los van de vraag of afvalligheid überhaupt een probleem is (wat nog nooit iemand in cijfers heeft uitgedrukt), is het de vraag wie Jami nu precies aan het bevechten is.

De valse vergelijking van Ellian doet vermoeden dat het comité van ex-moslims de Nederlandse staat aan het bevechten is. Maar iedereen in Nederland is vrij om te geloven of niet geloven wat hij of zij wil. Ellian geeft ook zoveel toe dat het onzin is om de overheid te bevechten, want hij richt zich na zijn vergelijking opeens op moslims:

Het comité vraagt, nee eist tolerantie van moslims: tolerant zijn voor degenen die de islam willen verlaten, tolerant zijn voor homo?s, voor andersdenkenden, voor joden en christenen.

Het komt op mij even absurd over als eisen van iemand dat hij of zij van je houdt. Dat lijkt me niet iets wat je onvoorwaardelijk van iemand kan eisen zonder dat daar een bepaalde wederkerigheid vanuit gaat. Ik eis dat je van me houdt, want anders? Het is natuurlijk wel redelijk om te eisen dat iemand zich aan de (Grond)wet houdt, maar dat mogen we van alle Nederlanders verwachten. Daar hebben we geen steunverklaring voor nodig. Dat vraagt om handhaving van de wet als er zich problemen voordoen. En waar zijn die problemen precies? Jami wordt mijn inziens niet bedreigd omdat hij niet meer moslim is. Hij moet kunnen zeggen wat hij wil, maar geloofsafvalligheid is niet de oorzaak van zijn beschermde status.

Zoals het zo vaak gaat gooit de overheid kinderen in de strijd om er wetgeving doorheen te krijgen die ook een grote impact kan hebben op de rest van de bevolking.

Onze kinderen worden namelijk bedreigd door de gevaren van het Internet, of liever, de roofdieren die daarop loslopen. Pedofielen proberen onder valse namen onze koters te verleiden tot afspraakjes waarna uiteraard alles gebeurt wat bij wet verboden is.

Op zich is dit initiatief prijzenswaardig te noemen, maar het uitwerken gaat zoals gewoonlijk niet helemaal vlekkeloos. Minister Hirsch Ballin wil namelijk het gebruiken van een valse naam op het internet strafbaar gaan stellen.

Dit is een totaal onzinnige regeling die schijnveiligheid biedt. Bij veel sites hoef je namelijk slechts een (nick)naam op te geven en je mag los. Slecht nieuws voor de pedofiel die onder de naam Wigbert Slangenbos opereert, dus. Minder slecht nieuws voor de pedofiel die Jan de Vries heet. Want de politie moet nog steeds exact hetzelfde doen om een pedofiel te pakken. Want hoe weet je dat je de juiste Jan de Vries hebt? Dat betekent IP-adres opzoeken, naar de provider en NAW-gegevens opvragen.

Je zou kunnen argumenteren dat ouders, zodra ze rottigheid bespeuren, dus voordat er echt iets is gebeurd, naar de politie kunnen stappen. Zo wordt het voor die instantie makkelijker om deze mensen te straffen. Maar dat is slechts schijn. De meeste ouders weten niet met wie hun kind chat en dat is vaak ook ondoenlijk bij te houden met die vele tientallen of honderden contactpersonen. En als een ouder onraad vermoedt dan is er waarschijnlijk al een ander strafbaar feit gepleegd.

VVD-Tweede Kamerlid Charlie Aptroot, woordvoerder economische zaken van de VVD, zei gisteren op de radio dat de VVD op het punt staat het vertrouwen in minister Vogelaar op te zeggen. Aptroot overwoog vorige week mee te stemmen met de motie van wantrouwen die door Wilders tegen haar werd ingediend. Uiteindelijk deed hij (en de VVD-fractie) dat niet, maar zo zegt hij, haar begroting zal met argusogen worden bekenen.

Wat wil hij hier nu eigenlijk mee zeggen? Dat de VVD, geschrokken door haar eigen achterban, haar wel kwijt wil, maar zich een beetje schaamt om de reden waarvoor en straks haar begroting gaat uitvlooien om wél een geldige reden te vinden om haar weg te sturen?

Mocht het de VVD straks lukken haar uit het zadel te wippen – wat me onwaarschijnlijk lijkt, maar toch – dan zal door dit radio-interview haar vertrek rechtstreeks worden gekoppeld aan haar uitspraak een paar maanden geleden dat de Islam op den duur misschien wel een onderdeel zal worden van de Nederlandse cultuur. En dat de VVD, een partij die staat voor vrijheid en liberalisme, een minister naar huis stuurt zuiver en alleen om het feit dat ze iets heeft gezegd dat bepaalde mensen niet aanstond, zonder dat hetgeen wat ze zei feitelijk onjuist is. Want wat ze zegt kan moeilijk, nee onmogelijk, ontkent worden.