Ouwe

21 Artikelen
2 Waanlinks
232 Reacties
Achtergrond: Jay Huang (cc)
Foto: Eric Heupel (cc)

Zesjescultuur gaat kapot, of toch niet?

Het is afgelopen met de zesjescultuur in Nederland. Waar Balkenende zo’n maand geleden nog steen en been klaagde over het feit dat Neerlands studenten het zichzelf te makkelijk maken, is uit een bescheiden onderzoekje gebleken dat studenten de zessen zat zijn en eens eindelijk willen gaan werken voor hun diploma.

Minder zuipen en minder feesten, maar méér leren en méér schoonmaken (van hun eigen studentenhok, welteverstaan); Dat zijn de goede voornemens voor dit studiejaar. Maar net als de goede voornemens na oudjaar, belanden ook dit soort voornemens vaak tussen de gore onderbroeken, ergens in een onopgeruimd studentenflatje. Begrijp me niet verkeerd: persoonlijk ben ik een voorstander van beter je best doen op school. Ook ik lijd onder de terreur van hoogleraren die het algehele niveau omhoog willen krikken. Zo mocht er bij het begin van dit studiejaar één of andere bobo uit het hoger onderwijs komen opdraven om op onze faculteit een speech te houden omtrent de zesjescultuur. Ook zijn boodschap was: we gaan deze helemaal kapot maken en Balkenende’s ongelijk bewijzen.

Een luttele vijf weken later kan ik de balans wel opmaken: een bijzonder hoog percentage afwezigen bij de belangrijkste colleges, en totaal geen inzet bij even belangrijke projecten. Nu hebben deze lapzwansen niet alleen zichzelf ermee, maar ook de mensen waar ze mee in een groep zitten, en die ook afhankelijk zijn van hun inzet.

Foto: Eric Heupel (cc)

FBI bemoeit zich met softwarepiraterij

Het begint erop te lijken dat het Amerikaanse justitiële systeem steeds meer een instrument aan het worden is voor de commerciële markt, in plaats van voor het beschermen van de zwakkeren. Waar het Federal Bureau of Investigation (FBI) normaliter ernstige moordzaken en andere ernstige delicten onderzoekt en de dader met vastberadenheid achtervolgt, wil het geval ook steeds vaker dat men zich bemoeit met het opsporen van softwarepiraten. Vandaag werd bekend dat Microsoft in samenwerking met het Chinese Bureau voor Publieksveiligheid èn de FBI een grootscheepse zoektocht naar illegaal gekopieerde Microsoft-producten is begonnen, en reeds enkele tienduizenden schijfjes hebben onderschept. Alsof het een mogelijke drugsvangst was, werd er op havens over de gehele wereld invallen gedaan om de schijfjes te confisqueren. Alsof dat niet erg genoeg is, werd en gebruik gemaakt van een softwarematig instrument, ingebouwd in Windows, dat in veel landen te boek staat als een illegaal stukje software. Het registreert vaak niet alleen of een Windows kopie illegaal is, maar registreert voor het gemak vaak ook nog andere gevoelige informatie van de gebruikers. Mensen die hun computer door anderen hebben later installeren worden hierdoor buiten hun schuld om de dupe, mocht blijken dat deze personen een illegale Windows installatie hebben gebruikt.

Foto: Eric Heupel (cc)

Homorechten-supporters gaan de straat op

Het leek wel heel lang te duren, maar eindelijk zijn een behoorlijk aantal mensen in Polen de straat op gegaan om te demonstreren tegen de wijdverbreide homofobie en homohaat in de politiek en in het algemeen. Maar liefst 5000 mensen (onder wie ook velen van buiten Polen) liepen vandaag mee in de mars in Warchau.

Het is de eerste keer dat men massaal de straat op gaat voor de homorechten. Sinds twee jaar geleden de Gay Pride in Polen werd verboden door de autoriteiten heeft men jaarlijks gedemonstreert tegen de beslissing. De homorechtenbeweging verkeert echter sinds dit jaar is verslechterd weer nu steeds meer regeerders laten blijken helemaal niks op te hebben met homorechten. Zo liet de Poolse minister van onderwijs, Roman Giertych, weten praten over homosexualiteit op scholen te willen verbieden. Ondertussen maakt de regering (de minister incluis) wel duidelijk tégen discriminatie te zijn.

Dit jaar geen Gay Pride in Polen, maar of het feestje voor de liefhebbers van hetzelfde geslacht volgend jaar wel doorgaat is nog de vraag. Polen legde immers al tweemaal eerder (de twee jaren hiervoor) een berisping naast zich neer van het Europees Hof inzake dezelfde kwestie.

Foto: Eric Heupel (cc)

Martelen, martelen, martelen

Niet alleen de Amerikaanse strijdkrachten vinden martelen een toelaatbaar iets, ook steeds meer Nederlandse militairen schijnen het toepassen van fysiek dan wel mentaal geweld ten einde tot een bekentenis o.i.d. te komen aanvaardbaar. Hoewel zoveel mogelijk geheim wordt gehouden tot nu toe, lekt er zo nu en dan een zaak uit.

Te denken valt natuurlijk aan de Amerikaanse en de Abu Ghraib gevangenis, maar ook Nederlandse militairen hebben Irakezen gemarteld ten tijde van hun aanwezigheid aldaar. Dat gebeurde met een stroomstok tijdens enkele verhoren, maar ook harde geluiden, het onthouden van slaap en het blinddoeken van de ondervraagden werd toegepast.

Bij het zien van dergelijke berichten is het niet vreemd meer om te zien dat Nederlandse militairen nu ook in Nederland hun mishandelingen voortzetten, zoals onlangs gebeurde in Eindhoven. Personen die zoveel met geweld te maken hebben en wiens geweten zover is afgestompt dat ze geen deernis meer voelen voor hun slachtoffers is een afschuwelijk iets. Het is dan ook tijd om militairen die dergelijke daden begaan nóg harder aan te pakken.

Foto: Eric Heupel (cc)

67 jaar geleden: Rotterdam

Vandaag is het precies 67 jaar geleden dat Rotterdam werd platgebombardeerd door de Duitsers. Hiermee werd aan de ene kant het doodsvonnis van de stad getekend, aan de andere kant betekende het een zege voor de stad jaren later. Rotterdam in brand, alleen oude mensen in Rotterdam herinneren het zich nog, geen generatie erna gunt het geschiedelijke feit een blik waardig, op enkele personen na.

Om een paar minuten vóór half twee viel de stroom uit, in slechts een kwartier werden 24.000 huizen in puin gebombardeerd, werden 80.000 mensen dakloos en stierven 800 personen. De toen nog grotendeels op zeilvaart vertrouwende haven werd ook verwoest, wat ervoor zorgde dat Nederland geen enkele mogelijkheid meer had op versterking overzee; het doodvonnis voor veel Nederlanders.

Vanacht zullen tussen 22:45 en 02:00 een kleine 130 ‘Spacecannons’ schijnen om de brandgrens 67 jaar terug aan te geven. Zo zal ook de huidige generatie zich wat meer bewust worden van het ‘oude’ Rotterdam en het ‘nieuwe’ Rotterdam, een grens die zeker zichtbaar is, áls je maar goed kijkt.

De oudere Rotterdammers rouwen nog steeds, en wellicht wel terecht. Zeker daar weinig mensen de tragedie als een tragedie beschouwen. Logisch aan de andere kant, want zodra de oorlog afgelopen was was er meer dan genoeg ruimte voor modernisering wat uitmondde in één van de grootste en modernste havens ter wereld. Dát zou waarschijnlijk niet gebeurd zonder dat de haven verwoest was.

Foto: Eric Heupel (cc)

Christelijke partijen stevenen af op extremisme

Na het dreigende verbod op het uitvaren van de zogenaamde abortusboot (van de inmiddels beroemd en beruchte ‘Women on Waves’) en de weigering van subsidie aan diezelfde boot, is Nederland hard op weg om nu nog meer beperkingen op te leggen aan haar burgers met betrekking tot zwangerschappen.

Het beeld van de steeds extremer wordende ‘christelijke’ partijen uit zich in meer en meer vreemde situaties nu de SGP bekend heeft gemaakt de geslachtstest van embryo’s aan banden te willen leggen. Geheel vanzelfsprekend natuurlijk, daar Nederland te vergelijken is met een land als China, waar door overheidsbemoeienis een paar slechts één kind mag hebben en waar de voorkeur een jongen is. Immers, het grootste gedeelte van de ouders laat het kind aborteren als zij erachter komen dat het niet het geslacht heeft dat zij hadden gewild, aldus SGP-voorzitter Bas van der Vlies.

Zwangerschappen zijn niet de enige vorm van ergernis voor zogeheten christelijke personen. Zoals enkele dagen ook bleek wil de SGP tevens onze te gebruiken woordenschat bepalen. Samen met het instituut dat getrouw aan de zijde van de SGP staat – de bond tegen het vloeken – zal men wel even vaststellen welke verwensingen wij wel en niet mogen bezigen.

Foto: Eric Heupel (cc)

In Afrika is het nooit stil

Het begint onderhand een cliché te worden; in Afrika (veelal bezien als één land, niet als continent) zijn alleen maar problemen die ook nog eens vaak te maken hebben met spanningen tussen stammen welke uitmonden in geweld. Ook deze week was het weer raak, want niet alleen riep de kerk op tot geweldadig verzet, ook waren er volop gevechten in Congo, waar de privémilitie van senator Bemba de afgelopen dagen een heuse veldslag heeft geleverd met het regeringsleger van het land. Tot overmaat van ramp ontplofte er gisteren een munitiedepot in een redelijk bevolkt gebied in Mozambique, wat vele tientallen doden en gewonden tot gevolg had. En de oorsprong van de munitie was ook niet verrassend; het was munitie uit de burgeroorlog.

Ondertussen zucht het continent onder het juk van bepaalde Westerse instellingen welke zelfs daar hun bureaucratie ten toon spreiden en geld dat hard nodig is over de balk smijten. Maar zelfs instrumenten welke in eerste instatie goed lijken om de economie van bepaalde landen aan te slingeren blijken louter instrumenten te zijn van grote multinationals om zoveel mogelijk mensen met hun product te laten werken om er later grof geld voor te vangen: “…is het voor Google een perfecte manier om miljoenen nieuwe gebruikers te bereiken en om als eerste de potentie van deze nieuwe markt aan te boren.

Foto: Eric Heupel (cc)

Dag van de leerplicht

Vandaag is het de dag van de leerplicht. Sinds 2004 een jaarlijks terugkomend ritueel waar de overheid mooi weer wat belastingcenten aan kan verbrassen. Afgezien van wat halfgare activiteiten de afgelopen jaren pakt men het dit jaar een stuk grootser aan.

Speciaal vandaag worden spijbelaars genadeloos aangepakt door speciale ‘eenheden’ welke rondhangende jongeren op straat aanspreken en desnoods naar school brengen. Een nobel streven uiteraard, ware het niet dat veel scholen tegenwoordig weinig lessen meer geven en het dus haast normaal is dat jongeren tijdens (normaal gesproken) lesuren op straat hangen terwijl ze niet aan het spijbelen zijn.

Om uiteindelijk nog wat extra geld erdoorheen te jassen worden zelfs beloningen uitgedeeld. Jammer alleen dat deze weer moet bestaan uit een of ander optreden; “Er zijn niet alleen controles;ook wordt goed gedrag beloond. Zo kregen kinderen op een Haagse basisschool vanochtend vroeg een optreden van rapper Yes-R.

Foto: Eric Heupel (cc)

Nieuwe generatie 17 November staat op

17 NovemberHet leek dat de voornaamste leden van het terreurnetwerk 17 November enkele jaren geleden allemaal waren opgepakt en dat zo een einde kwam aan de lijst van slachtoffers van de organisatie. Gister is echter de aanslag op de Amerikaanse ambassade in Athene opgeëist door de organisatie ‘Revolutionaire Strijd’ (louter een andere naam voor 17 November).

Hiermee zit de schrik er weer goed in bij veel Grieken die de terreur sinds 1975 maar al te goed kunnen herinneren (echter, veel Grieken vinden de symboliek van de daad alles behalve om te rouwen, ze zijn eerder verheugd dat de Amerikanen eens op hun nummer gezet worden). Echter, de groepering is niet altijd impopulair geweest, pas vanaf eind jaren ’80 nam hun populariteit af nadat ze ook Grieken gingen doden. Daarvoor waren de voornaamste slachtoffers Amerikaanse en andere buitenlandse diplomaten. Nog steeds is het anti-Amerikanisme goed voelbaar in Griekenland en veel mensen verafschuwen het pro-Amerikaanse beleid van de huidige regering.

Het feit dat er geen slachtoffers zijn gevallen is eerder een goede uitkomst voor de terreurorganisatie dan een slechte. Dit hebben ze ook duidelijk gemaakt in een vroege verklaring; ze zijn niet uit op doden maar veeleer op symbolische acties. Of dit geheel de waarheid is betwijfel ik, maar gezien het tijdstip van de aanslag zou het best kunnen. Nu is het nog wachten op een proclamatie van de organisatie waarmee ze hun doelen wereldkundig maken. Zou het een nieuwe 17 November kunnen zijn? Ze dragen immers de naam welke 17 November ook heeft gehandhaafd en hun manier van werken lijkt veel op de vroegere organisatie.

Foto: Eric Heupel (cc)

Zorginstellingen krijgen sterren

beoordeling zorginstellingenEerlijk is eerlijk, als ik ergens ga eten of ergens overnacht word ik behoorlijk beïnvloed door het aantal sterren dat het restaurant of hotel in kwestie heeft. Het vooruitzicht alleen al dat je een bepaalde service mag verwachten geeft me alleen maar meer zin om uit eten te gaan of ergens te overnachten. Nu zijn de sterren er natuurlijk niet om mensen helemaal lekker te maken, maar om juist duidelijk te maken wát mensen kunnen verwachten en het is dan ook een beloning voor de instelling.

Waar ik echter altijd verschrikkelijk tegenop zie is bijvoorbeeld een bezoekje aan het ziekenhuis of een aanverwante instelling. Nu lees ik echter dat men ook langzamerhand Nederlandse zorginstellingen met sterren wil gaan belonen. Moet nu alles commercieël worden gemaakt? Een restaurant of een hotel sterren geven is vanzelfsprekend, dat ís een commerciële wereld. Maar zorginstellingen een ster (of meerdere natuurlijk) geven? Iedereen wilt de beste zorg, maar is het niet veeleer een vereiste voor alle zorginstellingen om aan een bepaalde standaard te voldoen? Wat is het volgende? Voor een extra bijdrage krijg je een hoger plaatsje op de wachtlijst?

Volgende