Fragmenten uit het danboek van Penelope Bijtring | 07-05-2022
Ik heb er al weer spijt van om nog eens een disco te proberen. Gisteren met Joenee naar Tenslotte geweest. Het gebouw is erg opgeknapt na de vuurwerkbrand afgelopen winter. Maar de sfeer is nog steeds niks. We waren kort na tien uur binnen en toen was er nog geen kip. Eerst dronken we wat met Plien en haar vriend, die hier uitsmijter is. Toen het drukker werd moest Vigo, zo heet ie geloof ik, aan de slag. We gingen met een paar andere meiden dansen, maar de muziek stond wel weer erg hard. Maiso en zijn vriend kwamen later ook meedoen. Ik denk dat Maiso een oogje op Joenee heeft. En zij misschien ook wel op hem, maar ze ontkent het. Toen we naar de plee wilden begon de ellende. Allemaal kereltjes die pilletjes wilden verkopen. We kwamen er bijna niet doorheen. Plien haalde haar vriend erbij. En toen was het natuurlijk weer vechten geblazen. We zijn hem gauw gesmeerd naar de zaal. Maar goed ook want even later was de politie binnen. Iemand had een mes getrokken en iemand van de beveiliging had een illegale immo gebruikt, zodat de messentrekker als een spast op de grond lag te schuimbekken. Gevolg, er was een ziekenwagen nodig. Evengoed konden we al die tijd niet naar de plee. Ging die Vigo ons ook nog aanwijzen als getuigen. Konden we in een politiebus ons verhaal vertellen. En ja hoor, mochten we mee naar binnen om de pillenboeren aan te wijzen. Het verbaasde niemand dat we die niet meer konden vinden. Intussen hadden we naar huis gebeld want het was al na enen. Uiteindelijk mochten we naar huis. Onderweg hebben we maar ergens in de bosjes geplast.