Ook rechts niet meer onschuldig

Naast Noorwegen is er nog een groep die zijn onschuld verloren heeft: de rechtse boys & girls die moord en doodslag zonder blikken of blozen in de schoenen schuiven van ‘dé islam’ of ‘dé linksen’, maar die – nu het een rechtsdragende mafkees was die in Noorwegen moordde – roepen dat hij een eenzame gek was die in het geheel niet in verband mag worden gebracht van enig rechtsdragend denken.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

The Poor: air-conditioned and happy

Any society has a lot of cultural narratives that provide ready explanations for common phenomenon. These narratives, or commonsense explanations, are never questioned, never examined, taken for granted and become part of our stock of knowledge (to use Alfred Schutz’s formulation). It does not mean they are true. Their strength is not based on their truth value but on their embeddedness into our minds and culture and their resistance to examination.

For instance, narrative 1 – the poor are happy as they are (often heard regarding the poor in the Global South – see the link):

“The happy poor argument is appealing as many richer people dislike feeling guilty about their relative wealth (Toynbee and Walker, 2008/2009, p.33). Denying that inequality is problematic, based on happiness being important and the poor being happy, offers a pretext for not thinking more deeply about the impacts of inequality.

(…)

Happiness clearly does matter. However, the notion that the poor are happy needs to be challenged. If anything, the evidence presented here suggests that the poor are not particularly happy. In any case, suffering adversity happily does not mean there are not serious problems to be addressed. As such, the argument that the poor are happy, and that this reduces responsibility to distribute resources more equally, should be treated with skepticism.”

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Climatic Research Unit publiceert ruwe temperatuurdata

Dames en heren klimaatsceptici en -ontkenners, de vlag kan uit. Sinds afgelopen woensdag 27 juli 2011 is namelijk een langverwachte wens van u uitgekomen. De ruwe data van CRUTEM3 staat online, geheel ter uwer beschikking.

CRUTEM3 bevat temperatuurmetingen van een aanzienlijke hoeveelheid weerstations. Deze stations zijn wereldwijd verspreid. De gegevens van CRUTEM3 werden al gebruikt voor het berekenen en publiceren van maandgemiddelden, maar de onderliggende ruwe data was niet openbaar beschikbaar. Veel verzoeken om openbaarheid van deze gegevens waren al ingediend, maar uiteindelijk waren de verzoeken van Prof. Jonathan Jones (University of Oxford) en Dr. Don Keiller (Anglia Ruskin University) succesvol. De University of East Anglia had in eerste instantie geweigerd gehoor te geven aan de verzoeken, omdat de opgevraagde gegevens nu eenmaal geen eigendom zijn van hun Climate Research Unit (CRU), maar toebehoren aan lokale meteorologische organisaties, die de gegevens verzamelen. Om deze gegevens te openbaren, zou dus toestemming moeten worden gevraagd aan alle weersinstituten wereldwijd. Een klusje dat je niet in de koude kleren gaat zitten.

Begin juli verordonneerde echter het Britse Information Commissioner’s Office (ICO) de UEA dat zij het verzoek tot informatie van Jones en Keiller moest inwilligen. Het Britse Met Office werd aangewezen als bemiddelaar om toestemming hiervoor te vragen bij alle meteorologische instituten wereldwijd. Trinidad en Tobago en Polen gaven hiervoor geen permissie, maar omdat Jones en Keiller specifiek om de informatie uit Trinidad en Tobago hadden gevraagd, stelde de ICO dat deze gegevens alsnog geopenbaard moesten worden. Alleen de gegevens van 19 weerstations in Polen ontbreken, maar echt relevant is dat niet. Polen is uiteindelijk op de wereldkaart maar betrekkelijk klein en bovendien heeft het CRU de beschikking over de gegevens van enkele andere weerstations in Polen. Het eindresultaat: temperatuurgegevens van 5113 weerstations over een periode van 150 jaar staan nu online, zowel op de site van Met Office als van CRU.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het ruige pad van de spijkerbroek

Rachel Snyder’s Fugitive Denim: A Moving Story of People and Pants in the Borderless World of Global Trade is an interesting book but boy would the author have benefited from a sit-down with a good editor who would have told her that it needed a tighter structure and line of thinking. I initially picked up the book because I thought it was going to be about a specific global commodity chain (jeans) and it is partly that and it should have been that. But then, the author starts running in all sorts of direction that completely dilute that initial premise. So, at various points in the book, I was still wondering where the author was going.

So, starting from an environmentally and labor-conscious brand of jeans associated with Bono and his wife, Snyder retraces the global steps of what it takes to produce denim as a reflection of the the rules of global trade and mechanisms of global governance as they trickle down to local factories in various parts of the world. For instance, Snyder starts with the way the end of the quota system by the US:

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: PVV wil klimaatkosten boven tafel

[qvdd]

Kunt u aangeven hoeveel kouder het is geworden en hoeveel de zeespiegel is gedaald door alle klimaatkosten die zijn gemaakt die tot doel hebben om Nederland klimaatneutraal te maken?

Fact-free PVV-er De Mos stelt uit effectbejag weer eens pesterige, retorische kamervragen. De milieugoeroe van de PVV wil nou wel eens weten wat alle mileumaatregelen gekost hebben, zonder te vragen naar de geschatte opbrengsten. Want die zijn er, weet De Mos, uiteraard niet.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Wat moet Leiden nog met Ellian, deel II

De Leidse hoogleraar Ellian, toch een ietwat logge man van middelbare leeftijd, blijkt in staat tot een spagaat waar de gemiddelde veertienjarige, broodmagere turnkampioene met een skelet van louter kraakbeen jaloers op zou zijn.

Want, zo houdt hij zijn politiek correcte vrienden voor:

“Nu al wordt geroepen om te stoppen met de kritiek op de islam. Dat is bizar. Een antidemocratische logica! De moslimextremisten vormen nog steeds het grootste terroristische gevaar. Moeten we dan het verspreiden van de Koran verbieden omdat de moslimextremisten uit de Koran citeren en de Koran als de ideologische handleiding voor hun terreurdaden zien? Moeten we de Koran verbieden wegens de moord op Theo van Gogh, of vanwege de aanslagen in Madrid en Londen, de duizenden doden in Irak, New York en Afghanistan?”

Was het verbieden van de Koran niet een plannetje van de andere kant? Zegt hij nu met een omweg dat Wilders antidemocratische logica heeft toegepast? Het lijkt er verdacht veel op, maar hij kan natuurlijk altijd in zijn volgende column zeggen dat dat ironie was:

“De Noorse terrorist handelde in de geest van wat hij wil bestrijden, namelijk de politieke islam. Daarom schreef ik, (natuurlijk) ironisch dat hij een zelf-geïslamiseerd figuur is. Hij gebruikte immers methoden en de politieke denkwijze van zijn vijand: er zijn absolute vijanden, Hostes perpetui.”

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Pavlov moet zich beheersen

Een bijzonder zinnige bijdrage van Sophie in ’t Veld, europarlementariër van D66.

Enkele dagen na de aanslagen in Oslo kwamen de terrorisme experts van de lidstaten bijeen in Brussel. Zoals na elke aanslag is er een sterke reflex om nieuwe maatregelen te nemen. Dat is begrijpelijk, want na zo’n schok willen we graag gerustgesteld worden door een daadkrachtige regering die maatregelen neemt waarmee zoiets verschrikkelijks nooit meer kan gebeuren.

Begrijpelijk, maar niet verstandig. In de laatste jaren werd na elke aanslag in grote haast een nieuw pakket maatregelen doorgedrukt. New York, Madrid, Londen gaven steeds weer de aanzet voor een nieuwe ronde maatregelen waarmee terroristen met snode plannen in een vroeg stadium ontdekt zouden worden. De maatregelen bestaan voor een groot deel uit het inzamelen van zoveel mogelijk informatie over zoveel mogelijk burgers, vanuit de gedachte dat bij een visexpeditie met zo’n “sleepnet” die éne potentiële terrorist er ook bij zit.

Dat is echter veel minder logisch dan het lijkt.

Bij vrijwel alle belangrijke aanslagen van de laatste jaren bleek achteraf dat politie en inlichtingendiensten de daders al lang in het vizier hadden, en dat ze heel veel essentiële informatie al hadden. De bevoegdheden om aan die informatie te komen waren dus al voorhanden. Echter, die informatie werd niet of onvoldoende uitgewisseld tussen de verantwoordelijke diensten en tussen landen. En in sommige gevallen was de risico-inschatting verkeerd. Het “gat” zat dus vooral in het gebrek aan samenwerking en uitwisseling, en minder in een gebrek aan informatie en bevoegdheden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Komkommertijd ernstig in gevaar

[speld]

Journalistenvakbond NVJ slaat alarm over de ‘zomerse tsunami aan wereldnieuws’. De gebeurtenissen in Noorwegen, de dood van Amy Winehouse en de Eurocrisis leggen een grote druk op de door vakantie uitgedunde redacties. Hierbij vallen notoire komkommertijdverstoorders als de Tour de France en andere grote sportevenementen volledig in het niet.

Een rondje langs de grote dagbladen bevestigt dit. “Sorry, ik heb het druk!”, aldus een getergde NRC-redacteur Steven de Jong. “We hebben politici gevraagd om vooral op hun camping te blijven zitten en vooral niet terug te komen van reces, anders kunnen we de drukte gewoon niet aan. Eén incidentje à la Johnny Hoogerland is al lastig voor ons, maar dit heb ik nog nooit meegemaakt.” De Telegraaf geeft aan verschillende eigenaars van weggelopen katten te hebben moeten teleurstellen, omdat er simpelweg geen plaats was om hun roerende verhaal af te drukken.

Op de toonaangevende nieuwssite niburu.nl is een interessante theorie opgedoken. Volgens de ‘alternatieve journalisten’ onder hoofdredactie van Ronnie Tober hebben de media de nieuwsfeiten zelf georganiseerd. Bezoeker Philip_Gaia schrijft: “Dit is doorgestoken kaart, Breivik was bezig was een tijdschrift te starten. Hij was dus eigenlijk zelf journalist! Amy Winehouse was een paar weken geleden nog zo fit als een hoentje, maar is vergiftigd door de media.”

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Goochelen met geld

Algoritmen, modellen en computers domineren heden ten dage een groot deel van de financiële handel. En hoewel er een leuk centje aan te verdienen valt, is het een ongewenste ontwikkeling die om vergaande beslissingen vraagt.
Omdat anderen reeds heel goed hebben uitgelegd hoe de nieuwe ontwikkelingen aangaande de constructies van nieuwe financiële producten en het gebruik van algoritmen en computers momenteel verloopt, verwijs ik u daar graag naar. Start in ieder geval even met deze Tedtalk van Kevin Slavin en concentreer je op de stukjes die gaan over de handel. Dat kost maar een kwartiertje. En als je dan nog anderhalf uur vrij hebt, kijk dan vervolgens naar de docu’s van Tegenlicht over quants en de flashcrash van mei vorig jaar.

Bent u er nog?
Laat ik het even samenvatten in mijn eigen woorden. Een steeds groter deel van de financiële handel vindt plaats op basis van algoritmen en modellen die maar weinigen begrijpen en waarvan de juiste werking onder alle omstandigheden vaak niet aantoonbaar is. En niet alleen begrijpen we de losse elementen niet goed, we kunnen absoluut niet overzien welke dynamiek met name de geautomatiseerde systemen zullen vertonen bij uitzonderlijke omstandigheden. Met alle grote risico’s van dien, zoals we gezien hebben bij de start van de laatste crisis en de flashcrash van vorig jaar.
Maar misschien net zo belangrijk is dat de hele handel meer en meer gaat over de prijs en niet meer over de waarde.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Vorige Volgende