Hans Custers

58 Artikelen
5.890 Reacties
Hans Custers is opgeleid als scheikundig technoloog en heeft vooral gewerkt op het terrein van veiligheid en gevaarlijke stoffen. Hij is één van de redacteuren van het weblog 'Klimaatverandering'.

Closing Time | Fuck You

Een klassieker, twintig jaar oud alweer, als afsluiter van het serietje boze vrouwen. Lily Allen laat zien dat je niet per se harde gitaren nodig hebt om woede uit te drukken. Een scherpe tekst met een vrolijke, meezingbare melodie kan ook heel effectief zijn. De boodschap is duidelijk: denk maar niet dat ik mijn humeur laat verpesten door de eerste de beste hufter. Lily Allen heeft nooit gezegd over wie ze het heeft. Maar met de kennis van nu zou je je af gaan vragen of ze profetische gaven had, toen ze de tekst schreef. Als het nu zou worden uitgebracht, zou het perfect passen bij de actualiteit.

Closing Time | Sprints

Woede, praatzang en gitaren, Sprints heeft het allemaal. De woede gaat hier samen met een meer filosofische benadering, zoals de titel al duidelijk maakt. Het gaat over de artistieke creatie als overlevingsstrategie in de huidige wereld. “Ik schrijf, dus ik besta”, zoiets. Een filosofische inslag leidt vanzelf tot introspectie, en dat gaat niet goed samen met het schrijven van politieke pamfletten. Ik zou “Descartes” dan ook geen protestsong noemen. Maar dat neemt niet weg dat er nog steeds heel wat terechte woede in doorklinkt.

Closing Time | Lambrini Girls

Ik ga nog wat Closing Times verder waar Janos afgelopen dinsdag was gebleven. Boze vrouwen laten zich horen in de indierock en -pop van nu, en terecht! Er is voor iedereen genoeg aan de hand in de wereld om boos over te zijn, en dan is er voor vrouwen meer dan genoeg. (Opmerkelijk dus dat vooral mannen zich afficheren als boze burger, maar daar heeft dat “meer” in meer dan genoeg wel het een en ander mee te maken.)

Closing Time | The Death of Indie

Veel muzikanten kijken kritisch of argwanend naar AI, zoals ook schrijvers, illustratoren, filmmakers en andere creatievelingen dat doen. Maar er zijn nog maar weinig protestsongs tegen AI, bij mijn weten. Dit is er eentje, van Art d’Ecco uit Vancouver. Hij heeft het niet op de techbro’s, dat is duidelijk. Logisch dus dat hij geen AI gebruikte om ze op te laten draven in zijn video. Waarom zou hij ook? De ouderwetse methode van acteurs met maskers werkt zeker zo goed. Dat geldt ook voor de low budget manier om een datacenter te verbeelden aan het eind van de video.

Closing Time | Sister Rosetta Tharpe (revisited)

Het Youtube-algoritme bezorgde me laatst zowaar een aangename verrassing. Hoe vaak maakt een mens dat nou mee? Het is niet dat oude muziekopnames me niet interesseren, maar ik was er nog niet naar op zoek geweest op Youtube. Een opname uit 1964 van Sister Rosetta Tharpe, een zangeres en gitariste die haar gospelmuziek liet beïnvloeden door de blues, en er een swingend ritme aan gaf. Daarmee is zij een van de muzikanten die aan de basis staat van de rock’n’roll.

Closing Time | Homo Sapiens

De SGP wilde voorkomen dat vandaag de regenboogvlag zou wapperen bij het gebouw van de Tweede Kamer. Wat Robert Long in 1980 schreef geldt nog steeds, al zijn de klootzakken (ik neem die woordkeus van Robert Long maar over) in dit geval niet katholiek.

Elk geloof claimt dat ’t weet
Wat hun God eigenlijk bedoelt
Laat ze maar lullen
Laat ze maar lullen

Kamerleden van Pro lieten het er niet bij zitten en dienden een motie in, die werd aangenomen, ondanks pogingen van de SGP om dat te voorkomen door laat op de avond een hoofdelijke stemming te vragen. Veel Kamerleden die al onderweg waren naar huis gingen terug naar Den Haag om hun stem uit te brengen. Behalve de SGP en DENK stemden ook Kamerleden BBB, PVV en FvD tegen. Intolerante klootzakkerij is tegenwoordig dus niet meer beperkt tot gelovigen. Ik weet niet of Robert Long dat al aan zag komen, toen hij dit nummer schreef.

Foto: Fossielvrij NL (cc)

Natuurlijk ≠ zomaar: misleidende retoriek over klimaatveranderingen uit het verleden

Iedereen zal deze dooddoener wel eens voorbij zien komen in discussies over klimaatverandering: “Het klimaat verandert altijd”. In langere verhalen van pseudosceptici wordt die dooddoener meestal ingekleed met meer woorden, en vaak met een grafiek uit een bona fide paleoklimatologisch onderzoek. Op zich klopt het wat er wordt gezegd, maar er wordt een misleidende indruk gewekt.

De suggestie is dat het klimaat in het verleden zomaar veranderde, zonder dat er iets te zeggen is over de oorzaken en processen die daarvoor zorgden. En als dat in het verleden zo ging, dan zou dat nu ook zo kunnen zijn, toch? Het publiek wordt zo in de richting gestuurd van een onwetenschappelijke manier van denken, die in de verste verte geen recht doet aan al die wetenschappers die in de afgelopen tweehonderd jaar hebben bijgedragen aan de kennis over de werking van het klimaatsysteem. Wetenschappers nemen geen genoegen met “natuurlijk” als verklaring, net zo min als ze dat met “zomaar” zouden doen.

Variatie (anomalie) van de gemiddelde wereldtemperatuur in de afgelopen 400 miljoen jaar, aangevuld met projecties tot 2100. Let op de verspringende schaal van de x-as. Bron: Haywood et al. 2019.

De misleiding zit hier niet in wat er wordt gezegd, maar in wat er wordt weggelaten. Een opmerking of afbeelding over klimaatveranderingen uit het verleden wordt losgehaald uit nagenoeg de complete klimaatwetenschap. Op een manier die grenst aan geschiedvervalsing. De werkelijkheid is namelijk dat de kennis die er is over het broeikaseffect is ontstaan vanuit onderzoek naar die vroegere klimaatveranderingen. Dat we weten dat het opwarmt door onze uitstoot van CO₂, is een bijvangst van de wetenschappelijke interesse in de paleoklimatologie. Dankzij wetenschappers als Joseph Fourier, die tweehonderd jaar geleden al begreep dat het klimaat niet zomaar verandert, omdat er een enorme hoeveelheid energie nodig is om de aarde ook maar een beetje op te warmen. (Voor een iets uitgebreidere toelichting op de wetenschapsgeschiedenis verwijs ik naar het langere stuk hierover op Klimaatveranda, en voor een veel uitgebreidere toelichting naar mijn boek.)

Closing Time | Mazzy Star

Als iemand me naar mijn favoriete stem uit de rock en omstreken zou vragen, is er een aanzienlijke kans dat ik Hope Sandoval zou noemen. Al zou het antwoord ook iets anders kunnen zijn, afhankelijk van mijn stemming en de muziek waar ik op dat moment veel naar luisteren. Ik bedoel niet te zeggen dat Mazzy Star zonder haar stem een onbeduidend bandje zou zijn. Daarmee zou ik ze tekort doen. Bovendien weten ze hoe ze de perfecte muzikale omlijsting kunnen creëren voor de zang van Hope Sandoval. Maar dat de zang grotendeels bepalend is voor hoe de band klinkt valt niet te ontkennen. Ook bij live optredens, zoals blijkt uit deze tv-opname uit 1994.

Closing Time | Lamb Eats Wolf

Het is dierendag. Ik zat gisteren na te denken over een toepasselijke Closing Time, maar er schoot me niet veel te binnen. Love is All had gekund, natuurlijk. Of die andere zingende kikker: Being Green. En toen kwam dit nummer zomaar voorbij op de radio. Van Kiki Rockwell uit Nieuw-Zeeland. Je kunt je afvragen of het echt heel veel met dierendag te maken heeft, afgezien van die wolf en dat lam in de  titel. Maar ik vond het een mooi en intrigerend nummer.

Closing Time | Redeemer

Yard Act uit Leeds wordt meestal ingedeeld bij de post-punk. Maar wel met invloeden die je niet zo vaak in dat genre hoort, zoals disco en hiphop. Hun muziek is vaak dansbaar, op het springerige af, dus de link met disco is te begrijpen. En zanger James Smith praat meer dan hij zingt, dus dat heeft wel iets van rappen.

Redeemer is niet springerig, maar wat zwaarder dan eerdere nummers van de band. Wel leunt het sterk op een beat, maar die is meer log dan dansbaar. Niks mis mee, wat mij betreft. En James Smith zingt, met dat typische Yorkshire accent waarin “fun” en “nun” perfect rijmen op “done”.

Closing Time | Dirty Three

Dirty Three is de band van Warren Ellis, die vooral bekend is als een Bad Seed. Meer dan een gewone Bad Seed zelfs, want Nick Cave onderneemt al jarenlang heel weinig zonder intensief met Ellis samen te werken. Bij Nick Cave staat hij in dienst van dienst muziek, die in de loop van de tijd toegankelijker is geworden, en meer geïnspireerd op traditionele stijlen en songstructuren. Maar bij de Dirty Three mogen alle demonen los. Bereid u voor op een vol kwartier aan noise en chaos.

Closing Time | Die Anstalt

Die Anstalt komt uit Berlijn. Ik heb het idee dat een band als deze onmogelijk ergens anders vandaan zou kunnen komen. Ze combineren zang, gitaar en bas met electronica, tot een mix van EBM, synthpunk en post-punk. En dat klinkt heel fijn.

Goede bandnaam, trouwens!

Volgende