Op zondag 8 oktober zijn het in België verkiezingen, de week ervoor is er een vrij uniek spektakel op touw gezet. Het gaat over de Belgische aktie 01[color=#ff003e]10[/color]. Het waarom is, hoewel gecamoufleerd, overduidelijk: laten zien dat er verdraagzaamheid bestaat in tegenstelling tot wat de Vlaams Belangretoriek wil doen vermoeden.
35% Heeft fenomeen Philip reeds aan tufjes in het cafédorp A., en dat is op wereldniveau al even volkomen uitzonderlijk als onbegrijpelijk.
De idee voor de 01[color=#ff003e]10[/color] is ontstaan vlak na de brutale shooting spree van Hans Van Temsche, die in Antwerpen onderandere een driejarig meisje van haar driewieler knalde. De golf van verontwaardiging echoode vrij lang na, met een stille protestmars als ‘hoogtepunt’. Tot bleek dat Tom Barman, zelf Antwerpenaar, een ‘Touche Pas À Mon Pote” op touw zou zetten. De respons bleek enorm, en niet enkel van wat kortharig werklustig tuig. Van alle namen die in 4 (!) steden (tref voor de grap zowat elke muzkant van België aan op de affiches van Brussel – Antwerpen – Gent – Charleroi) simultaan concerteren, valt uiteraard Helmut Lotti op. Mijn weerzin tegen de persoon bewijst zijn aanwezigheid: een concert voor verdraagzaamheid, en wie ben ik dan om…
Aan de andere kant, de mens heeft een hilarisch Gentstalig liedje geschreven, dat bij mijn weten niet online staat -en het is voorwaar het beste wat hij ooit gekweeldzongen heeft.
Voor fans is het dEUSconcert helemaal bijzonder, want het is jaren geleden dat de band in hun Liverpool speelde.
Er zijn een aantal stemmen die tegen dit initiatief zijn, met als voornaamste argument het ‘uitlokken’ en ‘polariseren’.
Sommige mensen zijn dan ook wat minder verdraagzaam. En de grootste angst van hen waar men grootste angst voor heeft, is net dat het niet polariseert. Dat is mooi, want het strategische spel dat Fenomeen Philip speelt, dicteert dus dat hij moet reageren.
Het is in ieder geval mooi om zien hoe de scoutsmentaliteit samenvloeit met blowrockers, hoe een voormalig Presley-imitator mixt met een alcoholische Barman, en zowat alles wat kan en niet kan zingen dat toch gaat doen.
Of het iets uithaalt is inderdaad zeer de vraag, meneer de cyniclown, buiten de oevers van het voorgetredene zwemt geen mens, maar het ellendige gevoel niets te doen tegen een toilet wat voor 35% vol stront zit – dat kan nog al eens doorwegen.
