Closing Time | The Mersey Line

https://www.youtube.com/watch?v=Dk285J3w5RE Haha, op haar twitter kenschetst ze zichzelf als the indie Britney Spears, tong-in-wang, dat is, want op festivals staat ze gewoon geprogrammeerd tussen de andere popbandjes. Ze staat daar niet omdat ze een leuk blond jong ding is, bedoel ik. Pixey schrijft haar eigen songs en doet zelf de productie. Vlotte pop, beetje surfgitaar, beetje drum ‘n’ bass en sterke, catchy melodieën en erg dansbaar. Bij The Mersey Line moest ik wel denken aan A Brimful Of Asha. En om Pixey niet helemaal te beoordelen op één liedje, en omdat het zo zomers is, hier nog een tweede: Just Move, wat weer een beetje jaren zestig is. https://www.youtube.com/watch?v=vb_qnCpd5As

Door:

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Mededeling

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Mededeling

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Closing Time | Yoru Ni

, door

In Closing Time is er al vaker aandacht besteed aan surfmuziek. Surfgitaarmuziek wordt gemaakt in Amerika, in Nederland en ook Canada, zowel in het Engelstalige gedeelte, als het Franstalige deel. En daar wordt het gemaakt door Japanners. En Teke Teke geeft er weer een eigen draai aan. Om te beginnen al doordat ze met z’n zevenen zijn. En dan nog die afwijkende instrumentatie: een trombone en een (dwars-) fluit kom je niet vaak tegen in de surfmuziek. En ze benaderen het genre surf wat fanatieker heb ik het idee.

Steun ons!

Mededeling

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Closing Time | Afrique Victime

, door

Muziek uit Niger, erg aanstekelijke muziek uit Niger, met een onweerstaanbaar ritme. Hoe moet deze muziek gelabeld worden, rock met Toeareg-invloeden? En dat laatste slaat niet alleen op de muziek maar ook op de kleding die gedragen wordt bij de optredens. Wel zo herkenbaar. Het uitbundige gitaarspel van de linkshandige Mahamadou Souleymane wordt overal, terecht, geroemd, maar vergeet die drummer ook niet. Hoe houdt hij dat vol? De zang gaat in het Tamasheq’s, dus daar versta ik niets van. Maar bij Afrique Victime kan ik me wel wat voorstellen. De muziek is erg dansbaar, maar dat was wel duidelijk, en in 2022 speelt de band in Nederland. Als we dan allemaal weer heen en mogen reizen natuurlijk.

Closing Time | Paradise

, door

Is dit nou luisteraartje tergen? Een liedje vals jengelend laten beginnen en dan in de zang je slissen beslist niet verdoezelen. Haast een statement. En dan verder met een dameskoortje in het refrein en willekeurige, lijkt het, gitaaruitbarstingen. Maar alles bij elkaar levert het een song op die blijft fascineren. Het Australische  Tropical Fuck Storm is geen band die de noten netjes tussen de balken plaatst. Ze mikken, zeker niet met hun naam, op airplay op de radio en facebook zal ook wel een probleem hebben met het woord ‘fuck’. Maar ze gaan hun eigen gang. Niet een liedje dat ik elke dag wil horen, daarvoor is het te ongemakkelijk,  maar de eigenzinnigheid en het dwarse kan ik erg waarderen.

Closing Time | Tash Sultana

, door

Deze jonge persoon is een mirakel. Wát een leven heeft ze al achter de rug. Ze kreeg op 3-jarige leeftijd een gitaar en leerde zichzelf spelen. Op 17-jarige leeftijd heeft ze een drugsverslaving overwonnen, waarna ze bij gebrek aan een baan als straatmuzikant ging optreden. 4 jaar later brak Tash Sultana met Jungle door op YouTube, met miljoenen views.

(Even uitleggen, hoewel ik er eigenlijk geen aandacht aan wil schenken; Tash (Natasha) is genderfluïde en geeft de voorkeur aan “they” in het Engels. Dat heeft in het Nederlands tot gevolg dat ze alsnog “zij” wordt genoemd, maar bij het bezittelijke voornaamwoord wordt dat dus “hun”. Dat is even raar, maar het went.)

Closing Time | Legendarische bluesgitaristen

, door

Eerder deze week voegden we Barbara Lynn en Ana Popović toe aan het illustere gezelschap bluesgitaristen bestaande uit Elizabeth Cotten, Sister Rosetta Tharpe, Memphis Minnie, Beverly “Guitar” Watkins, Peggy “Lady Bo” Jones, Odetta, Deborah Coleman, Etta Baker, Bonnie Raitt en Debbie Davies.

Awel, vanavond breiden we die lijst dus uit met Carolyn Wonderland. En vooruit, voor degenen die menen dat blues echt niet zonder mannen kan, ziet u haar in het filmpje hierboven John Mayall  bijstaan zijn 85e verjaardag te vieren.

Closing Time | Zie je niet wat je me aandoet?

, door

Gisteren vroegen we of u een heel ander rijtje namen had verwacht toen we stelden dat  Barbara Lynn een plaats hoort te hebben in dit rijtje legendarische bluesgitaristen. Wie zonder meer ook er aan toegevoegd kan worden is Ana Popović, hier met ‘Can’t You See What You’re Doing To Me’.

Ana Popović studeerde in 1996 jazzgitaar en wereldmuziek aan het Utrechts conservatorium, woonde zo’n 10 jaar in Nederland en had hier een poosje de ‘Ana Popović Band ‘ tot ze in 2001 solo ging.

Closing Time | Zonde van die gitaar

, door

Jankende gitaren en legendarische gitaarsolo’s, allemaal goed en wel, maar “Oh, it breaks my heart to see those stars / Smashing a perfectly good guitar / I don’t know who they think they are / Smashing a perfectly good guitar.”

Net zoals de opening van dit liedje, kan een enorme hoevelheid gitaarwerk schatplichtig aan Jimi Hendrix worden genoemd. Dat geldt voor het beroeren van de snaren én de behandeling van het instrument. Lees nog even verder…

Closing Time | Philip Gayle

, door

OK, gister was de Closing Time misschien wat chaotisch en bij vlagen enigszins atonaal, maar als u dacht dat dat weird was, dan heeft u Philip Gayle nog niet gehoord. De man verblijft al jaren in Japan, en stort vanuit daar af en toe volstrekt bizarre platen over de wereld uit. Op The Mommy Row uit 2005 lijkt het of hij volstrekt willekeurig en compleet atonaal een gitaar op alle manieren zit te bepielen zoals het niet hoort, maar ook hier is niets weer eens minder waar.

Closing Time | Richard Dawson

, door

Muziektijdschrift Gonzo Circus wist destijds deze muziek nog het meest treffend te omschrijven:

een trip waarin Dawson ogenschijnlijk niets anders doet dan zijn kadukke gitaar stemmen. Maar niets is minder waar natuurlijk.

Hoe je het ook wendt of keert, het is een zeer originele manier van blues spelen. Oordeelt u zelf.

Closing Time | Raphael Vanoli

, door

Het lijkt alsof Raphael Vanoli zijn gitaar kussend bespeelt, maar nee, hij gebruikt naast zijn vingers ook zijn adem en gezichtshaar om de snaren te beroeren. Dat klinkt misschien als een slecht idee, maar het klinkt heel goed.

Doe het veilig met NordVPN

Mededeling

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Vorige Volgende