Liegende en bedriegende agenten

Peter Olsthoorn analyseert de misdragingen van de politie, zoals blootgelegd door RTL Nieuws. Naar aanleiding van een Wob-verzoek door RTL Nieuws kwam de politie op de proppen met een lijst van criminele agenten over 2010. En wat blijkt? Gemiddeld elke drie dagen wordt er wel een agent ontslagen. Maar niet teveel schrikken, bij de politie werken meer dan 60.000 mensen en de regels zijn streng. Het is over het algemeen het bekende rijtje van alcohol- en drugsgebruik, huiselijk geweld en ‘lullige’ fraude. Daarnaast de kinderporno downloadende agenten die blijkbaar niet van de zedenpolitie waren. Ook waren er een paar uitschieters zoals een agent die zijn minderjarige kind voor seks te koop stelde, een diender die aan ‘rip deals’ deed of de drie agenten die moord of doodslag pleegden. We selecteerden wat liegende en bedriegende dienders uit het complete overzicht van 2010. De betrapte agenten kregen allemaal ontslag.

Door: Foto: copyright ok. Gecheckt 24-09-2022
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Principes versus presence?

Linda Kool is onderzoeker en adviseur bij TNO. Ze ervaart grote druk om mee te doen op Twitter en Facebook, ondanks haar bezwaren op het gebied van privacy. Een nieuwe aflevering van de serie Intieme Technologie van het Rathenau Instituut.

Het web is voor velen van ons niet meer weg te denken uit ons dagelijks leven. Het web is onze lifeline naar de wereld geworden. Vrienden, werk, uitgaan, nieuws, boodschappen, entertainment en de nieuwste hotspot in de stad – het is slechts een paar muisklikken van ons weg. En die levenslijn wordt steeds belangrijker. In 2009 gaf onderzoek al aan dat jongeren liever een dag niet eten dan een dag zonder telefoon door het leven te moeten gaan. Recenter onderzoek laat zien dat een derde van de jongeren internet tegenwoordig net zo belangrijk vindt als water, eten, lucht en een dak boven hun hoofd.

Bij mij loopt het allemaal niet zo’n vaart. Hoewel ik van diverse apparaten ben voorzien, van smartphone tot iPad, lijk ik maar geen optimaal gebruik te maken van de mogelijkheden die het sociale web me biedt. Waar collega’s en vrienden Facebook en Twitter continu aan hebben staan, hun nieuwsinname maximaliseren, samen online scrabble spelen en tussendoor ook nog werken, kan ik slecht wennen aan het continu onderbroken worden door de rits tweets, instant messages, krabbels etc. Mijn Facebook en Hyves-account heb ik opgezegd, ik ben niet  begonnen aan locatiegebaseerde sociale netwerken zoals Foursquare en ik moet altijd mijn best doen om me te herinneren dat het weer tijd is voor een Tweet. Ik heb geen publiek Twitter-account; mijn Tweets zijn alleen zichtbaar voor mijn volgers en dat zijn er ook niet veel. Ik steek dus bleek af bij de bovengenoemde digital natives, maar trouwens ook bij vrienden en collega’s (digital native of niet).

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Geen plaats in de herberg?

Minstens honderdduizend mensen verblijven illegaal in Nederland. Geeft minister Gerd Leers toe, dus dat zal wel een schatting naar beneden zijn.

Waar die mensen van leven? Joost mag het weten. Maar ze vinden hun weg, in illegale naaiateliers, op straat, heitje voor een karweitje, als werksters in Bloemendaal en vermoedelijk ook in de seksindustrie. Overlevers zijn het. Ze zijn de halve wereld afgereisd voor een beter leven, en ze knokken keihard voor elke euro, voor elke dag dat ze in het beloofde land mogen blijven. Sommigen zijn psychotisch, slapen op straat.

Er is geen plaats voor deze mensen in Nederland. Zegt ook minister Kamp van Sociale Zaken. Eigen werklozen eerst. En minister Leers duidt het enorme aantal illegalen als “ontwrichtend en maatschappelijk ongewenst”. Hij wil illegaliteit strafbaar maken met een boete. Mensen kunnen dan, als blijkt dat ze niet over geldige verblijfsdocumenten beschikken, meteen overgebracht worden naar vreemdelingenbewaring en in een uitzettingsprocedure komen.

Probleem met deze maatregelen is om te beginnen: als je niet weet wie je voor je hebt, omdat de persoon geen papieren heeft, aan wie ga je die boete dan opleggen? Aan ‘Meneer X’? Verder klinkt het natuurlijk allemaal heel logisch dat illegalen vastgehouden worden en dan in een procedure terechtkomen die tot uitzetting leidt, maar hoe kom je er achter uit welk land ze überhaupt afkomstig zijn? En hoe krijg je zo’n herkomstland zover dat het meewerkt en die persoon weer opneemt, wanneer iemand niet over papieren beschikt? Het is dus allemaal niet zo makkelijk en snel geregeld als dat woordje ‘uitzettingsprocedure’ wel suggereert.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Eins, zwei, polizei

Edu Nandlal heeft op Kerstavond de vruchten mogen plukken van uw stemgedrag: de politie treedt tegenwoordig keihard op tegen half verlamde vliegrampoverlevenden die ‘s avonds een busje bij een woning parkeren om spullen in te laden.

Niemand had in het donker Nandlal herkend – het was een man met een licht getinte huidskleur en dan neemt de Utrechtse politie geen enkel risico meer. Eentje maar! Die kunnen ze makkelijk hebben. Eentje wel. Nou, dat heeft Nandlal geweten, hoe makkelijk dat is om een kerel met een dwarslaesie uit zijn auto te sleuren en over straat te trekken.

Ze hadden al snel door dat hij de dader niet was, zegt woordvoerder Jens nu. Desondanks moest hij toch even langs de dienstdoende arts die zijn werk bij de politie niet ziet als artsen- maar als beulswerk. Het soort arts dus wat nog wel eens in oudere films voorbij komt, meestal voorzien van veel te grote, matstalen instrumenten en een Duits of Russisch accent. Het soort arts dat niet in een politiebureau hoort te zitten, tenzij het in een cel is.

De woordvoerder zinspeelt er bovendien op dat Nandlal een kort lontje zou hebben gehad. Je wilt niet weten hoe kort mijn lontje zou zijn als ik alleen al zou zien dat agenten een gehandicapte zo zouden mishandelen. Dus Nandlal mag van mij op zo’n moment echt alles zeggen. Al wenst hij ze hartstikke dood. Veel meer kan de man ook niet doen tegen zo’n overmacht.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: copyright ok. Gecheckt 11-03-2022

Afval met een luchtje

De laatste reguliere werkweek van 2011 stond in het teken van afval. Mooie ideeën over afval en de schimmige omgang ermee. Zo maakte staatssecretaris Atsma (Infrastructuur en Milieu) bekend een Green Deal Duurzaam Stortbeheer met provincies en de stortbranche af te sluiten. Opmerkelijk genoeg verleende zijn ministerie op dezelfde dag een vergunning voor de verwerking van ruim 200.000 ton Napolitaans huisafval. Precies dat afval dus waarover Roberto Saviano in zijn bestseller Gomorra schreef dat het de spil uitmaakt van een bijna volledig door de Camorra gecontroleerde, zeer lucratieve en tegelijkertijd voor de volksgezondheid uiterst schadelijke bedrijfstak.

En twee dagen later wees het gerechtshof van Amsterdam arrest in de zaak tegen Trafigura Beheer, het omstreden bedrijf achter de Probo Koala. In 2006 liet de kapitein van dit schip gevaarlijke stoffen door een niet daartoe uitgerust bedrijf in Ivoorkust verwerken, nadat het afval eerder door een Amsterdamse verwerker was geweigerd. Over de zaak is recentelijk weer veel geschreven, mede naar aanleiding van de publicatie van Jaffe Vink, die Greenpeace en De Volkskrant ‘Handelaren in angst’ noemde omdat zij het gevaar van de stoffen zouden hebben overdreven. Hoogste tijd dus om het oordeel van het gerechtshof van Amsterdam eens nader te bekijken.

Foto: copyright ok. Gecheckt 08-11-2022

Kapitalisme bedreigt het vrije internet

Een gastbijdrage van Catharina, alias @kletskous.

We hebben er een tijdje van mogen genieten: een vrij Internet, maar daar lijkt nu onderhand een einde aan te komen.  Zowel in Europa als in de VS zijn wetten in voorbereiding die onze vrijheid aan banden leggen. Je zou verwachten dat democratische overheden de vrijheid op het Internet zouden verwelkomen en met hand en tand zouden verdedigen. Het vrij en vrijwel zonder kosten kunnen delen van kennis, informatie en cultuur is toch een groot goed voor de vooruitgang van de  mensheid zou je denken..

Maar nee, onze democratische overheden vinden het maar niks, behalve dan als het gaat om internetvrijheid in landen die zij als dictaturen beschouwen. Hier is het niet belangrijk omdat het ons kapitalistisch systeem bedreigd. Dat moet koste wat kost worden beschermd en daarom  moet er nu paal en perk worden gesteld aan onze vrijheid op Internet.

Onder druk van de industrieën die draaien op intellectueel eigendom, zoals auteursrecht, patenten e.d. worden er draconische wetten voorbereid, die tot gevolg zullen hebben dat veel populaire websites uit de lucht worden gehaald en het heel erg lastig wordt om nog nieuwe initiatieven op Internet te ontplooien.

In Europa hebben we te maken met ACTA; een verdrag wat in het geheim is voorbereid en  waar Verhagen inmiddels voor getekend heeft omdat een motie, ingediend door D66 die openbaarmaking vroeg, het dankzij het gedraai van de PVV niet heeft gehaald.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Collectieve intimiteit

Internet maakt ons zowel dommer als slimmer, zegt futuroloog Maurits Kreijveld in deze nieuwe aflevering van Intieme Technologie van het Rathenau Instituut.

Een film die mij de afgelopen jaren erg heeft geïnspireerd is Avatar van regisseur James Cameron. Avatar speelt zich af in de verre toekomst op een fictieve verre planeet Pandora. Daar woont het volk Na’vi, blauwe wezens, die veel overeenkomsten vertonen met mensen. Achter de harde actie, romantische scènes en visuele hoogstandjes gaat een veel dieper verhaal schuil dat ons als samenleving een spiegel voorhoudt.

Op het eerste gezicht zijn de Na’vi veel primitiever dan mensen. Hun beschaving doet sterk denken aan die van primitieve stammen. Maar als we beter kijken zien we een bevolking die volledig in harmonie en natuurlijk evenwicht leeft met het andere leven op de planeet en een diep respect heeft voor andere levensvormen. Al het leven is met elkaar verbonden. Bomen en planten hebben elektrochemische verbindingen tussen de wortels die lijken op neuronen en zo samen een zenuwstelsel vormen dat de hele planeet bestrijkt en dat een bewustzijn heeft. Daarnaast hebben alle levende wezens op de planeet een uitstulping die direct verbonden is met hun eigen zenuwen. Door deze uitstulping kunnen ze een verbinding aangaan met andere wezens zoals de grote vogels en paard-achtige dieren die op Pandora leven. De verbinding is zeer hecht en intens: beide wezens voelen elkaars emoties, pijn en wensen. De Na’vi gebruiken deze onder andere om de dieren te kunnen berijden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Dus toch Donner

De man die sinds 2002 minister is geweest, moet nu als vicevoorzitter van de Raad van State de wetsontwerpen toetsen die hij en zijn collega’s eerder hebben ingediend. Donner wordt de slager die zijn eigen vlees keurt.

Als minister van Justitie kwam Donner zo vaak aanzetten met wetsvoorstellen en maatregelen die burgerrechten schonden, dat Bits of Freedom op haar website speciaal voor hem een nieuwe categorie instelde: Donnerabilia. Bij de jaarlijkse Big Brother Awards, de poedelprijs voor privacyschenders, sleepte Donner steevast zoveel nominaties en prijzen in de wacht dat de jury uiteindelijk besloot de man een oeuvreprijs toe te kennen.

En die man moet voortaan onze rechtstaat bewaken?

Een serie Kamermoties aan zijn laars lappend stemde Donner in 2006 in met de Europese Bewaarplicht: van alle Europese burgers zou precies worden bijgehouden met wie ze mailen, chatten en bellen, en vanaf welke locaties ze dat doen. In een aantal Europese landen is de bewaarplicht inmiddels ongrondwettig verklaard. Onder Donner werd tevens het CIOT gestart, een centrum dat van alle Nederlanders dagelijks gegevens over hun e-mailadres, hun telefoonnummer en IP-adres indexeert. Het CIOT werd een graaibak waarin politiediensten ongecontroleerd, vaak tegen alle regels in, konden rondneuzen.

En die man wordt nu de onderkoning van Nederland?

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: copyright ok. Gecheckt 09-02-2022

Afpakken Tanja Nijmeijers paspoort symboolpolitiek

Regeringspartij CDA is het, bij monde van Kathleen Ferrier, beu dat de daden van ‘terroriste’ Tanja Nijmijer geromantiseerd worden en vraagt Minister van Buitenlandse Zaken Rosenthal daarom te onderzoeken of Nijmeijer het Nederlandse staatsburgerschap ontnomen kan worden.

Nu is het, om te beginnen, op zijn minst nogal twijfelachtig dat een regeringspartij iemand het staatsburgerschap wenst te ontnemen op basis van obscure videofragmenten, zonder enige vorm van proces. Dit riekt naar ‘trial by media’ en hoewel het enigszins in lijn met uitspraken van de PVV is, getuigt het van weinig respect voor de rechtsstaat.
Daarnaast lijkt het me een onwenselijke inmenging in wat primair een binnenlandse Colombiaanse aangelegenheid is. Dat Ferrier zich ergert aan het feit dat Nijmeijer nog niet is opgepakt, staat de facto gelijk aan beweren dat de Colombiaanse overheid faalt in zijn aanpak van de FARC. Dat is nogal wat voor een Nederlands Tweede Kamerlid. Zou mevrouw Ferrier het dossier zorgvuldig bestudeerd hebben? Als dat het geval is en als ze inderdaad de Colombiaanse overheid terecht wil wijzen, dan moet ze ook daad bij woord voegen en Minister Rosenthal ondubbelzinnig verzoeken deze boodschap aan de ambassadeur over te brengen.

Maar laten we elkaar niet voor de gek houden. De oproep van het CDA heeft niets te maken met buitenlandpolitiek, maar is slechts bedoeld voor het Nederlandse publiek (lees: Henk en Ingrid). Het is dan ook zinloze symboolpolitiek om Nijmeijer het Nederlanderschap te ontnemen omdat zij, hoegenaamd, criminele en/of terroristische daden heeft begaan. Moeten we, met deze gebeurtenis als eventueel precedent, dan meteen ook alle veroordeelden in buitenlandse gevangenissen het staatsburgerschap ontnemen en ze aan hun lot overlaten?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Beleid tegen illegalen heeft tegendraads effect

De criminalisering van mensensmokkel door de overheid staat in scherp contrast met het beeld dat de illegale migranten ervan hebben. Voor de een is het een vorm van georganiseerde misdaad, voor de ander een manier om toegang te krijgen tot beter betaald werk. De overheid gaat aan deze werkelijkheid voorbij, stelt Richard Staring, hoogleraar ‘Mobiliteit, toezicht en criminaliteit’ aan de Erasmus School of Law, Erasmus Universiteit Rotterdam.

De afgelopen jaren hebben uitzonderlijke gevallen het beeld van de overheid over mensensmokkel gedomineerd en het beleid op deze terreinen mede gestuurd. Denk aan het Dover-drama met Sister Ping, de Sneepzaak of de Marokkaanse slaaf op de Dappermarkt. Deze extreme zaken zijn beeldbepalend voor de komst, het verblijf en de gedwongen terugkeer van illegale vreemdelingen geworden. De overheid ziet mensensmokkel als een serieuze en ernstige vorm van georganiseerde misdaad die het migratiebeleid en de integratie van de gevestigde allochtonen ondermijnt.

Migranten daarentegen beschouwen het als een al dan niet betaalde dienst om familieleden bij zich te krijgen. Waar de overheid bang is voor de aanzuigende werking van versoepelingen in het migratiebeleid, doen de illegale vreemdelingen een informeel beroep op familieleden die toevallig in Nederland wonen. Waar de overheid illegaliteit criminaliseert, ziet de illegale vreemdeling zijn status als een min of meer vanzelfsprekende consequentie van zijn aanwezigheid zonder verblijfsdocumenten. Het is moderne slavernij met al zijn uitbuiting tegenover een sociaal arrangement met specifieke economische arbeidsverhoudingen met geaccepteerde en normatief begrensde uitbuiting. Kortom, rond de komst, het verblijf en de terugkeer van illegale vreemdelingen is er sprake van een kloof in betekenisgeving tussen de overheid en de migranten.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Chatbots gaan steeds meer op mensen lijken

Chatbots gaan steeds meer op échte mensen lijken, constateert Stijn Friederichs, PhD student Psychologie aan de Open Universiteit. Een nieuwe aflevering in de serie Intieme Technologie van het Rathenau Instituut.

Iedereen die wel eens op de website van een zeker Zweeds meubelbedrijf komt, zal haar kennen: Anna. Gehuld in het welbekende geel-blauw en met een uitnodigende glimlach op het gezicht staat ze altijd klaar om al je vragen over bureaus, kastjes en andere meubelstukken te beantwoorden. Ik heb haar kort geleden nog gesproken. In eerste instantie maakte Anna een robot-achtige indruk op me, maar naarmate het gesprek vorderde bespeurde ik steeds meer menselijke trekjes in deze virtuele dame.

Virtuele personen zoals Anna kom je steeds vaker tegen op internet. Volgens chatbots.org bestaan er momenteel al zo’n 100 Nederlandse exemplaren. Deze worden bijvoorbeeld gebruikt door bedrijven om vragen van klanten te beantwoorden om zo te kunnen besparen op de klantenservice. Maar vaak zijn ze tot veel meer in staat dan antwoord geven op domeinspecifieke vragen. Zo kan Anna bijvoorbeeld redelijk adequaat reageren op koetjes en kalfjes. Bovendien wordt haar kennis steeds verder uitgebreid op basis van nieuwe vragen en opmerkingen van klanten. Hierdoor gaat Anna steeds adequater, menselijker, reageren op alles wat je tegen haar zegt.

Foto: copyright ok. Gecheckt 23-11-2022

De bus als verlengstuk van de IND

Hoe diep kun je als land nog zinken? Dieper nog dan politici die openlijk oproepen tot een hoofddoekjesverbod in het openbaar vervoer? Jawel. Busmaatschappij Connexxion nam die volgende stap op de glijdende schaal en besloot chauffeurs en controleurs in te zetten als hulpjes van de Immigratie- en Naturalisatiedienst.

De ‘historische vergelijkingen’ liggen voor het oprapen; die hoef ik niet meer op te schrijven. Maar ik geloof dat  iedereen in Nederland in de bus moet kunnen stappen in het volste vertrouwen dat de chauffeur alleen maar op het verkeer let. Niet op de huidskleur van de passagiers en waar zij in- of uitstappen. Je wilt niet op een bus stappen die door agenten in burger wordt bestuurd. Zo zit ons land niet in elkaar. Het is tenslotte geen democratische volksrepubliek.

Ik geloof daarom dat ook Connexxion zelf baat heeft bij een openbaar vervoer dat – kuch – waardenvrij zijn werk doet. Ik had niet gedacht dat ooit nog eens op te schrijven. De klant moet daarop kunnen vertrouwen want waar wij heen reizen is onze zaak en niet die van Connexxion of de overheid.

Natuurlijk heeft iedere burger de plicht om misstanden te signaleren en buschauffeurs zien vast veel tijdens hun dagelijkse rondjes. Maar dit gaat wel wat verder. Hier wordt geen ordeprobleem gesignaleerd en geen misdaad bestreden; hier wordt overheidsbeleid afgedwongen. Ga voor de grap eens precies vijftig rijden voor een bus van Connexxion – het is ongeveer van hetzelfde laken een pak. Dat gaat die chauffeur niet leuk vinden. Er schijnen nogal lompe types te werken dus ik adviseer: don’t try this at home.

Vorige Volgende