Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Help mijn man heeft een hobby (NSFW)

, door

Wederom een bijdrage van Luna. Lees ook haar blog Climaximaal.

Soms kun je als vrouw behoorlijk last hebben van de uit de hand gelopen hobby’s van je man. Als hij je hele huis heeft omgetoverd tot een soort bedevaartsoort voor Bob Marley en de hele dag ‘No Woman No Cry’ op repeat draait. Of omdat hij nooit meer thuis is vanwege zijn vogelspot-verslaving. Soms ben je echter al lang blij dat je man zo vaak mogelijk van huis is, zodat je zo min mogelijk met elkaar te maken hebt. Maar heb je wél last van de hobby van je man, dan is daar John Williams! En John Williams helpt mannen om hun hobby op de tweede plaats te zetten en hun vrouw weer op nummer 1!

Een leuke aflevering zou zijn; Help, mijn man bouwt neukmachines. Dat is toch weer eens iets anders dan modelvliegtuigjes, John! Een paar jaar terug schreef ik voor FOXY een artikel over neukmachines en kwam toe de meest bizarre en freaky machines tegen (wat te denken van een roulettetafel met daarop 4 dildo’s gemonteerd en als je aan het wieltje draait, dan bewegen die dildo’s, rien ne va plus). Ik was helemaal gefascineerd, in de eerste plaats natuurlijk door die machines (wat te denken van een fiets, met in het zadel een gat waarin een dildo op en neer beweegt tijdens het fietsen), maar ook door de makers van die machines, want het waren allemaal one of a kind goed in elkaar gezette apparaten. Ook Timothy Archibald was blijkbaar gefascineerd door deze subcultuur, want in zijn boek Sex Machines: Photographs and Interviewsgaat hij op zoek naar de uitvinders van de inmiddels legendarische Sybian, maar hij ontmoet ook huis-, tuin- en keukenmannen van wie je niet zou verwachten dat ze ‘s nachts tot in de late uurtjes van oude keukenmachines, klopboormachines en fietswielen de meest inventieve neukmachines in elkaar solderen (wat te denken van een neukmachine met de naam Fuck-o-saurus).

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Doe het veilig met NordVPN

Mededeling

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Film: De Staatsliedenbuurt

, door

Ruud Bakker maakte drie films voor architectuurcentrum Aorta, en zette die voor Sargasso op Vimeo. Hieronder volgt de eerste, met een korte introductie.

Het filmpje over de Staatsliedenbuurt is mooi. Het geeft op een prima manier inzicht in de spanningsvelden, die je tegenkomt als je iets wilt met bestaande bebouwing. Je komt bewoners tegen, je gaat snijden in bestaande sociale structuren.

Die sociale verbanden zijn van grote betekenis voor de manier waarop mensen elkaar zien en benaderen, hoe zij met de gebouwen en de ruimten omgaan. We hebben eigenlijk geen idee hoe die sociale verbanden tot stand komen en of we ze kunnen bevorderen.

Thaddeus Muller heeft de research gedaan en verbindt de scenes, door zijn vertelling; hij is socioloog, gepromoveerd op een boek dat “De Warme Stad” heet. Dat is bijzonder: hij kijkt niet naar de hardheid en jachtigheid, maar heeft oog voor warmte tussen mensen. Dat oog gebruikt hij ook in deze productie: “de multiculturele samenleving is geniaal, geweldig”, zegt een geïnterviewde. Wie durft het nog uit te spreken, in deze PVV tijd?

Het doet denken aan de sociale filosofie aan het begin van de vorige eeuw: het dominante denken was dat van Darwin: de natuur is een gevecht van allen tegen allen en alleen de sterkste overleeft. Neen, zei Kropotkin, de anarchistische Rus, die de favoriete filosoof van Roel van Duyn zou worden: het is andersom, de natuur heeft juist opmerkelijke vormen van samenleven en die zijn misschien wel betekenisvoller dan de strijd.

KSTn | Evaluatie onderbouw voortgezet onderwijs

, door

In 2006 is een wet ingevoerd die “bestuurlijke vernieuwing” in de onderbouw van het voortgezet onderwijs mogelijk maakte. De lessen geleerd hebbende wilde de overheid dit keer niet inhoudelijk bepalen hoe het onderwijs moest veranderen, maar gaf ze alleen maar de bestuurlijke “ruimte” en wat “kerndoelen”. Spannend!

Maar wat is er van terecht gekomen tot nu toe? Deze week lag daarover een dik evaluatierapport tussen de stapel kamerstukken. En, hoe zeg je dat netjes, het is prut. Samenvattend, de prestaties zijn niet toegenomen (zelfs op paar punten afgenomen), de kerndoelen worden niet echt gebruikt en de werkdruk is ook niet veel lager.

Lees gerust hoofdstuk 5 van het rapport, daar staat het met veel woorden in. Men probeert het nog te verbloemen door te praten over verschuivingen in profielen die een goede vergelijking moeilijk maken en door te wijzen op het toegenomen enthousiasme van leerlingen en docenten. Maar uiteindelijk is het oordeel toch gewoon negatief.

Wat maakt dat “vernieuwingen” in het onderwijs steevast uitdraaien op “verslechteringen”? En als dit een wetmatigheid is, waarom gaan we dan niet eens wat “verouderingen” doorvoeren.
Ja, ja, ik weet het, als overtuigd progressief is dat vloeken in de kerk. Maar soms…..

Vreemd genoeg kon ik nog niets vinden over dit rapport in de media. Wel over ballonnetje zoveel over “excellente scholen“.
 
 
En ik ga weer over tot de orde van de dag.
KSTn = Selectie uit recente KamerSTukken.

Steun ons!

Mededeling

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Paspoortzaken

, door

Vandaag is het de 25ste keer dat jullie hier een stukje van mij kunnen lezen, naast twee eerdere bijdragen in de reeks van Kyra over kleine literaire musea. Voor deze gelegenheid nu een stuk van voor mijn Sargasso-tijd. Het gaat over een bezoek aan de Duitse ambassade in Amsterdam. Ook al leef ik al vele jaren in Nederland, zo heb ik toch nog steeds een Duits paspoort. Ik had ooit al een keer gekeken naar wat het zou kosten om Nederlander te worden, maar dat vond ik toen te duur.

Hoe dan ook, in verband met mijn paspoort moest ik afgelopen jaar een keer naar de Duitse ambassade en wat ik daar heb meegemaakt was nogal bizar, zo bizar dat het volgende Duitse woord met de figuurlijke betekenis van ‘een slechte zaak’ op deze instelling van toepassing is:

Saftladen

Mijn identiteitskaart was verlopen en zoals altijd kwam ik er op het meest ongunstige moment achter, want over drie weken zou ik met vakantie gaan en daarvoor had ik hem nodig. Wat te doen? Nou, verlengen natuurlijk. Maar zo makkelijk is dat niet, ik ben geen Nederlander. Het stadhuis dat mijn paspoortzaken in Duitsland regelt, ligt honderden kilometers hier vandaan en wie weet moet ik er twee keer heen of zo en dan zijn mijn vakantiedagen straks op nog voordat mijn echte vakantie is begonnen.

Tuig is tuig

, door

Een crimineel is een crimineel. En straattuig is straattuig. Dus Nederland: deal with it: ook de crimineel Ahmed is van ons. Geef hem geen legitimatie voor zijn daden. Spreek ook hem aan als een burger die verantwoordelijk is voor deze samenleving, en reken hem vervolgens daar op af. Dat schrijft Dilan Yesilgöz, redacteur van Republiek Allochtonië.

Burgemeester Hoes heeft een groot probleem met drugsrunners in zijn stad. Hij heeft onderzoek laten doen naar de herkomst van deze criminelen en is tot de conclusie gekomen dat het veelal Marokkaanse Nederlanders uit Rotterdam, Gouda en andere grote steden zijn. Het zijn draaideurcriminelen die opgepakt worden omdat ze dealen en vanwege ons rechtssysteem de volgende dag weer buiten staan. De burgemeester heeft er ongeveer 500 in zijn stad. ‘als je er 100 aanpakt, staan er weer 100 voor de deur’. Een hardnekkig probleem waar deze burgemeester wat mee moet. En met onze huidige wetgeving is het nogal lastig om deze gasten keihard aan te pakken. De volgende dag staan ze immers weer lachend buiten. Om toch enige actie te kunnen ondernemen heeft de burgemeester het voornemen om het eergevoel van deze Marokkaanse drugsrunners aan te spreken. Dit wil hij doen door met de families in Marokko in contact te komen, ze te vertellen wat voor puinhoop hun neefje hier in Nederland ervan maakt. Echter, naar mijn mening is dit ook een heilloze aanpak.

Al in de jaren negentig brachten criminologen cultuur en afkomst in verband met criminaliteitscijfers van bepaalde bevolkingsgroepen. Daar waar zij destijds door politiek correct Nederland werden uitgemaakt voor racisten, is het nu van links tot rechts gangbaar om zowel de problemen als de oplossingen vanuit culturele achtergronden te verklaren en te formuleren.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Mededeling

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De geschiedenis van eigenlijk alles

, door

DATA - Ik hou van tijdlijnen. Ze geven (als het meezit) overzichtelijk de belangrijkste punten aan in een afgebakende periode. Key points waarom iets begonnen is bijvoorbeeld. En wanneer iets hoogtij vierde, waarbij er veel punten dicht bij elkaar op de tijdlijn staan. Ke kunt er zelfs je visualisatiehart in kwijt.

Nu vond ik er eentje waarbij het paniekzweet me in eerste instantie uitbrak. In deze visualisatie beweegt van alles en waarover het gaat is totaal onduidelijk. Maar even rustig ademhalen en een paar minuten klikken en kijken resulteert in deze enthousiaste post.

De makers brengen meerdere studiegebieden bijeen. Biologie, geografie en sterrenkunde bijvoorbeeld. Big History noemen ze het, een geschiedenis van eigenlijk alles. Het lijkt een onmogelijke opgave, dit alles in een overzichtelijke tijdlijn plaatsen. Maar als je weet waar de handvatten zitten dan blijft je wel overeind.

Bovenin kun je over de gehele breedte navigeren in de jaren. De rechthoeken staan voor de verschillende terreinen, zoals kosmos en aarde. Als je op die rechthoeken klikt, zoom je er op in. In de rondjes kun je meer uitleg vinden, duiding over de periodes en gebeurtenissen in de geschiedenis. Via de gekleurde balkjes rechtsboven, die er uit zien als een staafdiagram, kun je sneller de periodes in duiken. Als je over de jaren in de tijdlijn heen gaat met je muis (klikken niet nodig), verschijnen ’thresholds’ die het begin van een tijdperk markeren. Klik er op voor meer info.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Gepofte wortelmayonaise met saffraan & crudité

, door

Foto copyright Andrei Tchernikov, recept & foodstyling Fiona Ivanov

De Flexitariër gelooft dat je met groenten, granen, kruiden, vruchten, bloemen, wieren, noten en zaden heel fijne maaltijden kunt samenstellen. Smaakt een gerecht echter beter met wat bouillon, vis of een eitje erbij dan doet de Flexitariër daar niet moeilijk over. De Flexitariër houdt niet van dogma’s in het eten.
De Flexitariër is een samenwerking tussen fotograaf Andrei Tchernikov en receptschrijver Fiona Ivanov.

Gepofte wortelmayonaise met saffraan & crudité
veganistische borrelhap, 20 personen

250 g wortel (3-4 niet al te dikke wortels)
enkele draadjes saffraan
50 ml sinaasappelsap
2 tl mosterd
200 ml zonnebloemolie
mespunt massala
mespunt gemalen komijn
mespunt gemalen chili
rauwe groente en brood naar keuze

aluminiumfolie
staafmixer of keukenmachine

Verwarm de oven voor op 200 ºC. Verpak de wortels met schil in aluminiumfolie en laat de wortels in 2-3 uur zacht worden (afhankelijk van de dikte, druk er eventueel even op om te voelen of ze meegeven). Laat ze afkoelen, schil ze en snijd ze in kleine stukjes. Week de saffraan in het sinaasappelsap. Pureer de wortel met het sinaasappelsap, de mosterd terwijl je de olie er bijschenkt tot de wortelpuree helemaal glad is (dit duurt enige tijd). Breng op smaak met massala, komijn en zout en peper naar smaak, garneer met de chilivlokken. Serveer de wortelmayonaise met rauwe groenten naar keuze en stukken brood.

Steun ons!

Mededeling

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Over scharrels en schaarste

, door

Nog in de vorige eeuw was ik eens met flink wat aanhang, familie en schoonfamilie, in Frankrijk. Op een dag ging ik daar bij een boerderij eieren halen. De moeder van mijn schoonzus wou wel mee. Helaas sprak ze geen Frans, wat lastig bleek toen ze van de boerin wilde weten of de eieren wel scharreleieren waren.

Scharreleieren, dat was het helemaal, toen in 1984. De oude manier waarop we legkippen hielden, nee, dat kon echt niet meer. Scharrelen moesten die diertjes, net als in de natuur. Toen ik, daar op dat erf waar aan alle kanten kippen om ons heen kuierden, met handen en voeten aan de boerin duidelijk had gemaakt wat er met de aan haar gestelde vraag werd bedoeld, keek ze eerst verwezen en werd vervolgens boos. Of we soms wat aan onze ogen mankeerden. Ja, daar had ze natuurlijk gelijk in, ne tirez pas sur l’interprête. Het had niet veel gescheeld of we waren zonder eieren van het erf gegooid.

Goed, die kippen waren dus géén scharrelkippen. Ze scharrelden namelijk, en dat doen scharrelkippen niet. Scharrelkippen komen niet buiten. Ze hebben een aantal vierkante decimeters meer dan kooikippen, maar een benijdenswaardig leven is het niet. Met zijn negenen zitten ze per vierkante meter op elkaar gepakt en buiten komen is er niet bij. Bovendien stelt het keurmerk voor scharreleieren geen eisen aan wat de betreffende kippen te eten krijgen. In de praktijk is dat het goedkoopste voer dat verkoopbare eieren oplevert. Een scharrelkip is alvast geen smulkip.

Hoe blijft de verpleging betaalbaar?

, door

Het gebruik van verpleging en de verzorging voor mensen thuis of in instellingen zal de komende jaren blijven doorgroeien. Van 11 miljard in 2009 zal dit bedrag groeien tot 25 miljard in 2030. Gesteld dat we dit als een probleem zien, wat kunnen we ertegen doen? Een verhoging van de eigen bijdrage zal geen soelaas bieden, menen Evelien Eggink en Debbie Oudijk, beiden werkzaam bij het Sociaal en Cultureel Planbureau.

In 2009 gebruikten 940.000 mensen een vorm van publiek gefinancierde thuiszorg, verpleeghuiszorg of verzorgingshuiszorg. De vergrijzing zal het beroep op deze zorg opstuwen. Wij hebben becijferd dat er in 2030 intotaal 1,25 miljoen gebruikers kunnen worden verwacht. Dit betekent een stijging van ongeveer 1,5 procent per jaar. De meer intensieve vormen van zorg, met name van de instellingen, zullen sterker toenemen dan de lichtere en goedkopere zorgvormen.

Op basis van de vergrijzing hadden we wel een veel sterkere stijging van het gebruik verwacht. Zo komt de groei van het aantal 65-plussers tot 2030 uit op 2 procent per jaar, en die van het aantal 80-plussers zelfs op 2,5 procent per jaar. Het zorggebruik wordt gedempt doordat ouderen steeds langer in goede gezondheid verkeren en door een hoger inkomen en opleidingsniveau minder afhankelijk zullen zijn van publiek gefinancierde zorg. Bij deze berekeningen is geen rekening gehouden met moeilijk te voorspellen effecten van beleid of veranderde voorkeuren van gebruikers.

Wilhelmus

, door

Een storm in een glas water. De burgemeester van Zutphen, zo meldt de krant voor wakker Nederland, heeft bezwaar tegen het zingen van het zesde couplet van het Wilhelmus (dat toch al nauwelijks wordt gezongen) omdat het een religieuze inslag heeft. Ik voor mij vind het wat al te principieel, maar het lijkt me wel een respectabel standpunt.

Jammer, ondertussen, dat er nu over ons volkslied wordt gediscussieerd, want de tekst ervan is gewoon mooi. Het is geen Holland Holland boven alles, het is geen adoratie van de driekleur, het is geen oproep om met onzuiver bloed de akkers te bevloeien, maar een behoorlijk rebelse tekst. Willem de Zwijger beschrijft hoe hij steeds naar eer en geweten heeft gehandeld, dat het wanbeleid van de boven hem gestelde (den Coninck van Hispaengien) hem heeft gedwongen zich te verzetten en dat hij bereid is geweest daarvoor een hoge prijs te betalen – zijn broer Adolf was gesneuveld – omdat hij van mening was dat hij dit verplicht was aan zijn “ondersaten”.

Het is waar: de prins van Oranje beschouwt deze plicht als een religieuze: hij heeft, zoals het in de laatste strofe staat, de koning nooit veracht, maar moet God in gerechtigheid gehoorzamen. Dat laat echter onverlet dat de tekst tevens een profielschets is voor de ideale bestuurder: iemand die zorg draagt voor de gemeenschap en bereid is daarvoor lijf en goed op het spel te zetten. With great power comes great responsibility. Dat is een universeel-humanitaire moraal, die je kunt aantreffen in alle wereldliteratuur van de Ilias tot Spiderman.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Maand vijfendertig

, door

Lieve Jules,

Ik zat op het toilet, toen ineens de deur op een kier ging die net breed genoeg was voor jouw hoofdje. Je bekeek me enkele tellen van top tot teen, tot je besefte dat je aanwezigheid een rechtvaardiging behoefde.
     ‘Pappa.’
     ‘Ja.’
     ‘Jij bent toch lie-hief?’
     Ik gaf toe dat ik lief was.
     Vanwege je leeftijd nam ik het je niet kwalijk dat je liefde als dekmantel gebruikte voor voyeurisme. Maar ik zeg je alvast: die truc heeft zijn langste tijd gehad. Er bestaat een slag vrouwen dat wangedrag op grote schaal witwast door het als liefde in de boeken op te nemen. Zo had ik ooit een vriendin die bij voorkeur midden in de nacht aan de relatie wilde werken. Wat zij liefde noemde, noem ik nu een gebrek aan medicatie. Op het moment zelf noemde ik het niets. Toen voelde ik vooral schaamte voor het feit dat ik zo weinig van haar hield dat ik haar nooit wakker maakte voor een goed gesprek.
     Afijn.
     Ook aan Vera en je moeder vraag je of ze lief zijn. Vaak is het een soort controlevraag. Je hebt veronderstellingen over hoe de wereld in elkaar zit, maar je houdt rekening met het feit dat je er naast kunt zitten. Ik kan je daar geen ongelijk in geven. Gisteren waren we op een verjaardag en toen wilde je zus je nog omruilen voor het kindje dat net een jaar was geworden.
     Een verwante vraag is: ‘Pappa, jij bent toch niet boos?’ Die krijg ik iets vaker dan goed is voor mijn zelfbeeld als ouder. Ik zucht en ik steun, het valt niet te ontkennen. Ik zou je willen uitleggen dat het geen verwijt is. Maar oefen ik al een jaar of twintig op die uitleg en vooralsnog heeft niemand zich echt laten overtuigen. Mijn hoop is dat je aan het gezucht gehecht raakt, zoals bestuurders van elektrische auto’s gehecht blijken te zijn aan het lawaai van de benzinemotor. Je kunt van mensen houden vanwege hun gebreken. Juist daarom.

Vorige Volgende