Waarom geen aanslag op de belastingdienst?

Een kort berichtje van het soort waaraan we gewend zouden moeten raken: een aanslag op een godshuis, één dode. Het is elke keer weer hetzelfde nieuws, alleen de details zijn uitwisselbaar. Dit keer was het een sji’itische moskee in Brussel en de verdachte een soennitische fundamentalist. In januari kregen kerken extra bescherming. Daarvoor was een synagoge in Amersfoort het doelwit. Het verbaast me allang niet meer. Ik zou er dus aan gewend moeten raken, maar die aanpassing aan de politieke werkelijkheid wil nog niet vlotten. Dat geldt niet alleen voor religieus geweld. Ik ben steeds opnieuw geschokt als ik lees over pedofiliezaken, over het gemak waarmee politici wetenschappelijke inzichten aan hun laars lappen of over het cynisme waarmee onze bestuurders hun persoonlijk belang plaatsen boven het gemeenschapsbelang. (Een blogstukje waarin ik Rutte’s buiging naar de SGP vergeleek met Sarkozy’s opportunistische opmerkingen over Schengen, schoot er dit weekend bij in.) Ik verbaas me niet om wat gebeurt, maar wel over het feit dat het almaar niet went. Daar wijdde ik een tweet aan. Mijn beste vriend twitterde de vraag terug of ik geschokter was om een aanslag op een godshuis dan als de bom was geworpen naar een belastingkantoor. Goeie vraag. De Occupy-beweging benut een beeldentaal ontleend aan een stripverhaal waarin een parlementsgebouw wordt opgeblazen, en als iemand me zou zeggen dat hij er niet gerust op is dat Occupy zich tot maskerades zal blijven beperken, kan ik alleen erkennen dat hij een respectabel standpunt inneemt.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De zorg is grote banenmachine

DATA - Wie zeker wil zijn van zijn baan moet gaan werken in de zorg. In geen enkele hoek zit zoveel groei als in deze beroepsgroep. Niet alleen nu, maar al decennialang.

We zijn sinds de jaren ’70 door drie perioden van recessie gegaan (’74-’75, ’81-’82 en ’08-’09), en we zitten er op dit moment middenin. Werknemers in de bouw hebben het zwaar in tijden van recessie. Sinds de kredietcrisis gaat het in de financiële dienstenkant ook achteruit. En binnenkort worden de effecten van de bezuinigingen in het ambtenarenapparaat en het onderwijs zichtbaar.

Maar oud en ziek worden we hoe dan ook, al helemaal nu de samenleving snel vergrijst. Ondertussen verzint de wetenschap steeds weer nieuwe dingen om ons langer in leven te houden. Kortom, de zorg is een safe bet. In welk economisch weer we ook verkeren, in de zorg komen er altijd banen bij.

(Klik voor groter)

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Godsdienstvrijheid vereist godsdienstige vorming

Moslims, en dan met name jonge moslims, hebben regelmatig te maken met dwang uit eigen kring. Je kunt ze helpen door datgene te verbieden waartoe ze gedwongen worden. Je zou ook kunnen zorgen dat ze hun eigen geloofs- en gedragskeuzen kunnen rechtvaardigen, en dat ze in de discussie met radicale geloofsgenoten niet bij voorbaat kansloos zijn. Daar hebben ze dan wel wat meer kennis en inzicht voor nodig dan ze nu thuis, in de moskee en op school meekrijgen, stelt ethicus Bart Voorzanger.

Wees gerust, dit wordt niet wéér een stukje over de Hogeschoolse bezemkast voor biddende moslims. Maar de aanleiding ligt daar wel: de Hogeschool van Amsterdam deed zijn informele gebedsruimte op slot omdat gematigd islamitische studenten zich door een groep fanatiekelingen gedwongen voelden om er gebruik van te maken. Zulke dwang komt voor. Net als Iran en Saoedi-Arabië heeft ook Nederland zijn islamitische godsdienstpolitie. En al gaat het dan hier om kleine clubjes onbezoldigde vrijwilligers zonder steun van het wereldlijke gezag en zonder gevangenissen en martelcentra, machteloos zijn ze bepaald niet. Jonge moslims zijn kwetsbaar, en het is dus heel goed dat instellingen als de HvA ze te hulp schieten. Alleen, het afsluiten van een gebedsruimte lijkt me de juiste vorm niet. Sterker nog, ik denk dat het haast reflexmatige van die reactie deel van het probleem is. De kwetsbaarheid van jonge moslims is vooral het gevolg van een gebrek aan religieuze kennis en theologische vaardigheden. En die missen ze omdat wij religie als privézaak zien waarvan je in het openbare leven zo min mogelijk dient te merken – precies de reden waarom het afsluiten van zo’n ruimte zo voor de hand lijkt te liggen.

’t Is al vaker gezegd: Nederland was net stevig aan het seculariseren toen het een grote groep behoorlijk traditionele gelovigen binnenhaalde. Als werkkracht waren ze welkom, als medemens aanvankelijk ook nog best, maar dat ze gelovig waren, wilde aanvankelijk vrijwel niemand weten. Aandacht voor dat geloof kwam er pas toen enkele voornamelijk niet-Nederlandse moslims, voornamelijk élders, in naam van dat geloof dood en verderf begonnen te zaaien. En die aandacht was vooral negatief.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Stoere club

De premier van alle Nederlanders, althans van alle autochtone Nederlanders van vreemde smetten vrij, vindt de PVV een ‘stoere club‘. Hij bedoelt dat de PVV ook verantwoordelijkheid neemt, dat snap ik wel, maar dat zou sowieso normaal moeten zijn voor een partij in hun positie – en geen reden voor rare complimentjes in archaïsche jongensboekentaal.

De PVV is natuurlijk helemaal geen stoere club. De PVV is een club die gebaseerd is op angst, die verkiezingen wint door de mensen steeds banger te maken. De PVV is de partij voor mensen die met één vinger de vitrage opzij houden om de bruine buurtjes in de gaten te houden. De PVV is de partij voor mensen die denken dat Nederland kapot gaat als mensen met hoofddoekjes in een bus mogen stappen. De PVV is de partij voor mensen die islamisering zien in halalknakworstjes.

PVV’ers hebben enorm grote smoelen, maar als je in een PVV-wijkje ALLAHU AKBAR roept, hoor je meteen overal mensen naar de plee hollen. Want dat vrezen ze het meest van alles. Zoals kennissen van mij serieus wachtten op de komst van buitenaardse wezens die alles weer goed zouden maken – toevallig precies zo als zij het zelf zouden willen hebben – zo wacht de PVV’er op de islamisering. Die komt, dat staat vast, en wie schuldig zijn, dat weten ze ook alvast.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Uientaartje met marmite

foto copyright Andrei Tchernikov, recept & foodstyling Fiona Ivanov

De Flexitariër gelooft dat je met groenten, granen, kruiden, vruchten, bloemen, wieren, noten en zaden heel fijne maaltijden kunt samenstellen. Smaakt een gerecht echter beter met wat bouillon, vis of een eitje erbij dan doet de Flexitariër daar niet moeilijk over. De Flexitariër houdt niet van dogma’s in het eten.
De Flexitariër is een samenwerking tussen fotograaf Andrei Tchernikov en receptschrijver Fiona Ivanov.

Uientaartje met marmite
vegetarisch voorgerecht of buffetgerecht, 4 personen

4 plakjes bladerdeeg (diepvries), ontdooid
1 eidooier, losgeklopt
2 el boter
4 grote uien, in ringen
1 volle tl marmite (vegetarische kruidenpasta)
1 mespunt suiker
1 vers blaadje laurier
50 g feta, verkruimeld

4 kleine taartvormpjes (doorsnede ca. 5 cm), ingevet
bakpapier
vulling om deeg ‘blind’ te bakken zoals ongekookte kikkererwten of linzen

Verwarm de oven voor op 200 °C. Vorm van het bladerdeeg 4 balletjes, rol het bladerdeeg opnieuw uit tot 4 rondjes en bekleed hiermee de vier taartvormpjes. Bestrijk het deeg met eidooier en prik het op enkele plaatsen in met een vork. Knip 4 rondjes die iets groter zijn dan de taartvormpjes, leg dit op het deeg en leg de blinde vulling van ongekookte peulvruchten erop. Bak het deeg ca 15 minuten, neem uit de oven en verwijder de ‘blinde’ vulling en het bakpapier. Bak het deeg nog 7-10 minuten, neem uit de oven en laat afkoelen. Verwarm intussen de boter in een koekenpan en fruit hierin de uiringen goudbruin. Voeg na enige minuten de marmite en suiker toe, breng op smaak met (zout en) versgemalen peper. Verwijder de harde nerf uit het blaadje laurier, rol het verse blaadje op en snijd het in flinterdunne reepjes (wrijf een gedroogd blaadje fijn in een vijzel). Verdeel de gebakken uiringen over het deeg en bestrooi met de feta en laurier.

Foto: Jay Phagan (cc)

Privacy is dood | laten we het over levenskansen hebben

Het huidige privacydebat is te beperkt. Het gaat er niet alleen om of we ‘iets te verbergen’ hebben. Het verzamelen, verwerken en gebruiken van onze persoonsgegevens is van grote invloed op onze levenskansen. Zeker in een bange samenleving als de onze.

Ben je een ‘bonafide’ reiziger? Dat klinkt misschien raar, maar die vraag kan wel eens heel relevant worden. De Nederlandse overheid werkt aan slim grensmanagement. Op Schiphol zullen de komende jaren steeds meer poortjes verschijnen zonder beambten. Eerst wordt u geïdentificeerd op basis van uw biometrische gegevens, zoals vingerafdrukken en/of een gelaats- of irisscan.

Als duidelijk is dat je daadwerkelijk bent wie je bent, vindt een tweede controle plaats in een database. Er worden geen vragen gesteld, maar louter gekeken naar je risicoprofiel. Heb je een laag risicoprofiel, dan ben je een ‘bonafide’ reiziger en wenst een blikken stem je een prettige reis. Heb je een hoog risicoprofiel dan wordt je doorgestuurd naar de lange rij voor een handmatige controle.

Die profielen zijn gebaseerd op je persoonsgegevens, die tegenwoordig ruim voorradig zijn door bestandskoppelingen en digitale boekingsinformatie. Je hebt misschien contant betaald voor je ticket. Misschien heb je onlangs Pakistan bezocht. Of je staat op één van de omvangrijke zwarte lijsten van een van de Nederlandse en Europese opsporings- en veiligheidsdiensten. Dat kunnen allemaal risicofactoren zijn.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De flexibele mens en zijn angsten

Jobhoppen, relatiehoppen en religieshoppen, daaruit bestaat het leven tegenwoordig. Vaste relaties hebben we als ketens van ons af geworpen om ons helemaal te richten op vrijheid en zelfontplooiing. Daarmee hebben we echter een hoop waardevols weggegooid, dat niet zo makkelijk weer te hervinden is. Richard Sennett stelt in zijn werk deze cultuurpessimistische diagnose van de hedendaagse maatschappij, die haast geen samenleving meer te noemen is. Hoe krijgen we weer vaste grond onder de voeten?

Prof. dr. Joep Dohmen geeft in zijn lezing over Sennett in de serie Levenskunst van Studium Generale Utrecht toe dat hij de praktische uitwerking van Sennetts ideeën niet op alle punten overtuigend vindt. In de praktijk van bedrijfsleven en politiek zullen idealen als vakmanschap en respect gestalte moeten krijgen. Dohmen constateert dat er een spanning is tussen het individuele verlangen om een ‘vakman’ te worden en het verlangen naar sociale cohesie, zoals beide door Sennett beschreven worden.

Het kapitalisme heeft ons beroofd van de vaste pijlers die we hadden. Natuurlijk leidde die vastigheid ook tot vervreemding en verveling. Maar, vraagt Sennett, zal flexibilisering werkelijk het kwaad van de routine genezen? We zijn ‘flexibele mensen’ geworden. Aan de ene kant is dat omdat we voortdurend onszelf voorop zetten en niet meer loyaal zijn aan een ander, laat staan een werkgever. Aan de andere kant is het een uitwas van de manier waarop de economie werkt. Vandaag werd bekend gemaakt dat in 2011 nog maar 2000 mensen direct een vast contract kregen in een nieuwe functie, tegenover 83.000 in 2010. Het gaat verder dan dat: een op de vijf kinderen groeit op in een gezin zonder beide biologische ouders en nog veel meer huwelijken stranden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Kinderen worden in rap tempo slimmer

Als je naar de verdeling van eindexamenkandidaten kijkt van de verschillende schooltypes, dan zie je een verschuiving van het VMBO naar het HAVO en VWO. Dat lijkt mooi en de Lissabon doelstellingen dat de beroepsbevolking voor 50% uit hoger opgeleiden moet bestaan komt zo binnen bereik. Of is er iets anders aan de hand?

Eerst de cijfers

In eerste grafiek kun je goed zien hoe in de afgelopen 8 jaar er een verschuiving is geweest van het VMBO naar HAVO en VWO. De verschuivingen zijn dermate groot en trendmatig dat er geen sprake meer kan zijn van toevallige fluctuaties.

Verschuiving tussen VMBO, HAVO & VWO

Grafiek 1: Verschuiving tussen VMBO, HAVO & VWO

Uit de tweede grafiek kun je afleiden waar de verschuiving hoofdzakelijk plaatsvindt, namelijk bij de beroepsgerichte leerweg van het VMBO (het laagste niveau) die verhoudingsgewijs bijna gehalveerd is. Bij de andere niveau’s binnen het VMBO zijn slechts kleine verschuivingen waar te nemen.

Verschuivingen binnen het VMBO

Grafiek 2: Verschuivingen binnen het VMBO

Eigenlijk roepen deze cijfers eerder vragen op dan dat ze antwoorden geven. Zijn onze kinderen slimmer geworden? Het is niet echt een aannemelijke conclusie dat de intelligentie in zo’n relatieve korte tijd drastisch is gestegen.

Is het onderwijs dan sterk verbeterd? Op zich zou dat een logische verklaring kunnen zijn. Onderwijsmethoden verbeteren continue. Echter, als je naar de internationale vergelijkingen zoals PISA kijkt, dan scoren Nederlandse kinderen niet beter in de afgelopen jaren.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Comazuipen

Ha! Dat zal ze leren! Ze moeten gewoon zelf hun ziekenhuiskosten betalen als ze weer strontlazerus binnen gebracht worden. Klaar, geregeld. Volgende plan.

Not. Nog even los van het feit dat dit arbitrair is, want waarom zou je dan niet zelf moeten betalen voor een botbreuk bij het sporten of voor longkanker als je na 1980 begonnen bent met roken?
Maar belangrijker nog, welk probleem los je hier eigenlijk mee op?
Heeft ook maar iemand de illusie dat de doelgroep (met name jongeren dus) er hun gedrag door zal aanpassen? Dat iemand zich na het tiende biertje gaat afvragen of hij niet beter kan stoppen want voor je het weet heb je een ziekenhuisrekening op de mat liggen? Dat het dan minder stoer is om jezelf klem te zuipen?
Denk toch eens na. Het enige wat ermee bereikt wordt is het omlaag brengen van de kosten van de verzekeraar.
Typisch weer een voorbeeld van symptoombestrijding.

Ja, je hebt makkelijk praten, hoor ik u roepen. En hoe komen we dan van dit probleem af, volgt daar op.
Daar heb ik geen pasklaar antwoord op. Maar wel een aantal handreikingen.

Lang lang geleden was het nog stoer en maatschappelijk acceptabel om met drank op achter het stuur te zitten. Tegenwoordig krijg je al vreemde blikken als je een tweede alcoholische consumptie terwijl duidelijk is dat je nog moet rijden. Nog niet overal, maar wel steeds vaker.
Wat heeft er voor gezorgd dat deze omslag is gekomen? Ergens hebben we gezamenlijk bedacht dat zoiets als rijden onder invloed toch “not cool” meer is.
En als we het dan toch over “not cool” hebben. Waarom lukt het een paar marketeers toch prima om ervoor te zorgen dat jongeren massaal bepaalde kleding wel “cool” vinden en andere kleding niet? Het moet op dezelfde manier toch ook mogelijk zijn om diezelfde jongeren te beïnvloeden en als long term trending topic #alcoholloser te krijgen?
Consequent gebruik van bepaalde beelden zoals ouders die kotsend over straat zwalken en zwetsend tegen hun partner aanhangen terwijl het speeksel in de rondte vliegt, zullen vast helpen het beeld te veranderen.
En een eenvoudig “oh?” op het juiste moment geuit als je merkt dat vrienden of kennissen hun kind op 12 jarige leeftijd ook al een glaasje wijn bij gelegenheden geven, zogenaamd omdat ze dan vast kunnen wennen, helpt ook. Blikken kunnen doden. Zoiets doe je je kind toch niet aan.
Vervolgens zetten we ook nog verplicht foto’s van kindermeppende alcoholische moeders verplicht op alle flessen drank.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het Wehkamp-effect (NSFW)

Vanaf heden plaatsen we geregeld artikelen van Luna. Op haar site Climaximaal blogt ze over seks en genot. En op Maanisch over zo’n beetje alles.

Ik verbaas me regelmatig over de teksten waarmee vibrators en andere seksspeeltjes worden aangeprezen. Te wollig, te zweverig, te cheesy, te corny, teveel om-de-hete-brei-heen-draaien, teveel lost in translation, te vaag, te bloemerig, te of the point of te onbegrijpelijk. Een kleine greep uit het grote aanbod aan bullshit teksten.

‘Dit is een aantrekkelijk, verleidend product, tartend naar een prikkeling. Hij verplaatst zich in de werkelijkheid en heeft daarom ook de meeste overeenstemming met de realiteit.’
‘De frisse kleur neemt je mee in de verrijkende wereld van de erotische stimulatie.’
‘Haar mooie ronde vormen en haar stevige en krachtige vibratie zijn uitgebalanceerd op het vrouwelijk lichaam.’
‘Deze vibrator is voor diegenen die iets verder willen en durven, en daardoor de meer energieke sensatie van het mannelijke orgasme willen verkennen.’
‘Zijn zijdezachte oppervlak is volkomen compatibel met het lichaam.’
‘Dit speeltje is naast spannend ook taboe doorbrekend.’
‘Door de kwaliteit van dit product staat zorgeloos genieten centraal.’
‘Gebruik dit subtiele kinky, maar toch ingetogen product om grenzen te verleggen.’
‘Geluid, smaak en gevoel komen samen in een mix van nieuwe ervaringen en sensuele momenten.’
‘Dit product is een beleving op zich en tilt je naar een geheel nieuw niveau van plezier. Een gevoel. Puur genot.’

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De crisis is een mooie kans voor mannen

Mannen gaan waarschijnlijk meer last van de crisis krijgen dan vrouwen. Dit geeft een geweldige kans om taken (binnenshuis) te gaan herverdelen,  betoogt psycholoog Vincent Duindam. Uit onderzoek dat hij deed komt naar voren dat mannen graag vaderschap en werk willen combineren. Dan is een part-time baan dus een ideaal perspectief.

Waarschijnlijk weten niet veel mensen dat de aanleiding voor de eerste Internationale Vrouwendag (Kopenhagen 8 maart, 1910) een massale staking was waarin Amerikaanse vrouwen eisten dat ze niet méér dan 8 uur per dag hoefden te werken. Behalve minder uren werken wilden ze betere arbeidsomstandigheden en kiesrecht. Er is veel veranderd in de afgelopen eeuw. En de hierboven genoemde eisen zijn in het Westen in elk geval grotendeels werkelijkheid geworden.

Sinds de jaren zestig is (vrouwen)emancipatie veel breder geworden. Het heeft te maken met zelfbeschikking: mogen beschikken over je eigen lichaam (inclusief seksualiteit, voortplanting, ouderschap), je eigen keuzes kunnen maken (vrije partnerkeuze, betaalde arbeid, zorg,  relaties, onderwijs, politiek).

In 1978 hing Joke Kool Smit een affiche op met TIEN VOORDELEN VAN DE 5-URIGE WERKDAG. Voor vrouwen én mannen wel te verstaan. Ook hier dus een radicalisering van de eisen uit 1910. Alle tien de voordelen zijn m.i. nog steeds actueel. Hieronder geef ik er drie van de tien:

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Meer 40-plussers met soa bij poli

DATA - Soa-poli’s constateren steeds vaker geslachtsziektes bij heteroseksuelen van 40-plus. Zij zien vooral vaker chlamydia en genitale wratten langskomen. In 2010 had 5,9 procent van de geteste vrouwen tussen de 45 en 49 jaar chlamydia. In 2008 was dat nog 3,6 procent. Bij mannen is een lichte stijging te zien in de leeftijdscategorie 40-44 en 55-plus. Dit blijkt uit een analyse door ANP en Sargasso.nl van cijfers van het RIVM.

,,Het is hiermee niet gezegd dat er ook meer risicogedrag vertoond wordt door de 40-plussers. De vraag is wat deze groep eerder deed met hun SOA. Misschien bleven ze er toen mee doorlopen en vinden ze nu beter de weg naar de soa-poli”, zegt Jan van Bergen, huisarts en verbonden aan Soa Aids Nederland. ,,Een andere oorzaak kan zijn dat ‘herintreders’, gescheiden mensen die weer wisselende seksuele contacten hebben, minder opgegroeid zijn met campagnes over veilig vrijen. Door het internet is het ook eenvoudiger geworden om seksuele contacten te leggen.”

Behalve chlamydia komen ook genitale wratten vaker voor. De sterkste stijging zit bij mannen tussen de 45 en 49 jaar. In 2008 viel van de mannen met genitale wratten nog 3,2 procent in deze leeftijdscategorie, in 2010 was dat al 5,4 procent. Bij vrouwen tussen 40 en 49 jaar is een lichte stijging te zien.

Vorige Volgende