De komende Corona crash

Het lijkt alsof 's lands bestuur in een parallel universum leeft waar er geen toekomst bestaat, alleen het heden. En dat ze daarom opnieuw pas reageren op de zoveelste golf als het al te laat is. En toch hier weer opnieuw een poging uit te leggen welke ellende er ons nog te wachten staat, in de hoop dat er iemand uit zijn droomtoestand ontsnapt. Ik loop langs de huidige situatie, met ervaringen uit het verleden om vervolgens duidelijk te maken wat er de komende drie weken grofweg staat te gebeuren. Daarna volgt nog wat uitleg over de factoren die een rol spelen, zoals vaccinatie. Om vervolgens te eindigen met een strenge blik op de bestuurders. Maar eerst de basis. Vandaag zit Nederland op een gemiddelde van 19.000 besmettingen per dag. Dat is 50% hoger dan enig moment eerder in de epidemie. Maar alleen positief getest zijn en een beetje snotterend thuis zitten, is natuurlijk geen reden tot paniek. Alleen is het nog steeds zo dat een deel van deze mensen in de problemen komt en naar het ziekenhuis moet, of zelfs op de IC komen te liggen. En er zullen er ook een aantal overlijden. Momenteel liggen er 1900 mensen met Covid-19 in een verpleegbed en 450 op de IC. Dat leidt nu al tot spanning in de ziekenhuizen en uitstel van reguliere zorg. Maar hier gaat het niet bij blijven. Want in het afgelopen anderhalf jaar hebben we geleerd dat er een redelijk vast aantal dagen zit tussen de eerste constatering dat iemand Covid-19 heeft en het moment dat een ziekenhuis nodig is. Dat ligt ongeveer op 8 dagen nu. En het duurt vaak nog wat langer voor iemand doorschuift naar de IC. Daar gaan we nu uit van gemiddeld 12 dagen na moment van eerste verschijnselen. Dat betekent dat we voor de opnames van vandaag moeten kijken naar het aantal gevonden Covid-19 gevallen respectievelijk 8 en 12 dagen geleden. Hierbij hebben we dan vervolgens nodig de recente cijfers over de verhouding tussen aantal gevonden gevallen en ziekenhuisopnames en IC-opnames. 8 dagen geleden waren er iets meer dan 15.000 gevallen. 1,7% daarvan gaat naar het ziekenhuis, ongeveer 240. 12 dagen geleden hadden we 13.000 gevallen, daar gaat 0,35% naar de IC, ongeveer 48 dus. Als u over drie dagen bij NICE cijfers checkt (het duurt altijd even voor ze bijgewerkt zijn), zult u zien dat dit aardig in de buurt zit. Dan moet u vervolgens weten dat een ziekenhuisopname voor Corona gemiddeld 8 dagen duurt. En een IC opname maar liefst gemiddeld 16 dagen. Dan krijg je dus bij oplopende besmettingen en dus ook oplopende opnamecijfers een "stapeling" in het ziekenhuis. En dan moeten we weer kijken naar de dagcijfers die vandaag gepresenteerd zijn. Met ruim 21.000 gevonden gevallen hebben we dus over 8 dagen ongeveer 400 nieuwe ziekenhuisopnames en over 12 dagen 75 nieuwe IC opnames. En dat is wat we deze week iedere dag alvast moeten reserveren in de ziekenhuizen. Daar kunnen we nu niets meer aan veranderen. U snapt dat deze ontwikkeling dus binnen twee weken een onhoudbare situatie oplevert. Een eenvoudige doorrekening geeft dan tegen de 3.000 verpleegbedden gevuld en 600 IC bedden. En dat terwijl de zorg al anderhalf jaar op zijn tenen loopt, er een ziektepercentage van 14% is bij de zorgmedewerkers en veel andere zorg nu al uitgesteld moet worden. Even sec naar de IC gekeken, is dan de max al bereikt. En het stopt over twee weken natuurlijk niet plotseling.     Voor we over sterfte beginnen misschien ook goed om nu even te laten zien hoe deze ontwikkeling zich verhoudt tot de modellen die het RIVM aan de regering presenteert zodat die zich kunnen voorbereiden op wat komen gaat. Hier de modellen van begin november, waar de eerste nieuwe maatregelen (mondkapjesadvies, qr-codes in uitgaansgelegenheden) op volgde. Op die modellen hebben we de huidige ontwikkeling afgebeeld. U ziet, we zitten nu al aan de bovenkant van de modellen. En nog geen effect merkbaar van de maatregelen. Dan even over de sterfte. Die volgt dus nog wat later. Op dit moment overlijdt 0,3% van de positief getesten na gemiddeld 16 dagen. Oftewel, van de 21.000 mensen die vandaag een positieve uitslag kregen, zijn er over 16 dagen zeker 60 dood. Daar is niets meer tegen te doen. En iedere dag dat we nu weer 21.000 gevallen of meer hebben, iedere keer opnieuw 60 sterfgevallen 16 dagen later. Tenminste, 60 als Covid-19 geregistreerde sterfgevallen. In Nederland is er geen meldplicht voor dood door/met Covid-19. Dus blijft veel verborgen. En dat blijkt ook al een hele tijd uit de wekelijkse sterfterapportage van het CBS. Vorige week lag de oversterfte op 800. Terwijl het geregistreerde aantal Covid-19 sterfgevallen 160 was. Een deel van die oversterfte kan overigens komen door uitgestelde zorg. En voor alle duidelijkheid, dit bovenstaande plaatje gaat over het verleden. Over 2 weken gaat het om 400 officiële sterfgevallen per week, minimaal. Maar we zijn er nog niet. Want helaas is het zo dat de hoge dagcijfers van vandaag niet de piek zijn. Het aantal gevallen stijgt nog steeds met 40% per week. Dat betekent dat de 21.000 gevallen van vandaag volgende week vrijdag 29.000 zullen zijn. U kunt zelf de calculatie maken hoeveel opnames en sterfte dat dan weer met zich meebrengt. Dan even de factoren die meespelen. De vaccins. Werken die dan niet of zo? Jawel, die werken wel. Prima zelfs. Minder kans om ziek te worden, veel minder kans om in het ziekenhuis te komen. Alleen... veel keer een kleine kans levert nog steeds aanzienlijk veel gevallen op. Heel simplistisch gezegd. Stel is sprake van heel weinig mensen die besmettelijk rondlopen. U als gevaccineerde komt er dan (zonder al te veel maatregelen) hooguit 1 per week tegen. U gooit dan twee keer met een dobbelsteen. Als u twee keer zes heeft wordt u ziek. En anders volgende week een nieuwe kans. Maar nu lopen er ineens heel veel besmettelijke mensen rond, omdat er sprake is van een ongecontroleerde uitbraak. Dat betekent niet 1 keer per week dobbelen, maar 2 keer per dag. Het duurt dan niet lang of ook u gooit twee keer zes. Dus ja, een vaccin verkleint de kans op ziekte en opname, maar de maatschappij zorgt dat u vaker moet gokken en dat meer mensen meedoen in het gokspel. Kortom, dan stroomt het ziekenhuis alsnog vol. Nu zijn er natuurlijk mogelijkheden om het dobbelen te voorkomen. Maar daar loopt het al een hele tijd spaak in dit land. Onduidelijke regels, te snel verdwijnen van maatregelen, niet goed communiceren, ontduiken van regels, niet houden aan regels.... etc... Zoals we nu met de geldende regels omgaan, zijn we misschien van een week op week groeipercentage van 60 naar 30% aan het zakken. Maar dat blijft groei. Het enige wat gaat helpen is een drastische vermindering van het aantal contacten dat iedereen heeft. En daarbij maak ik geen onderscheid tussen gevaccineerden en ongevaccineerden of geteste mensen of ongeteste mensen. Geen van de wegen leveren nu 100% garantie op. En bij de enorme verspreiding die we nu al hebben, is ieder contact een gok. Nu hoor ik u denken, maar als dat zo is, dan loopt dit toch volledig uit de hand? Waarom grijpt er dan niemand in? Tja. Zoals gezegd heeft de huidige regering inmiddels een reputatie van te laat reageren. En daar lijkt geen verandering in te komen. De houding blijft heel sterk op het heden gericht. Zoals blijkt uit deze uitspraken van de minister: https://twitter.com/pimvandendool/status/1461698802792996871?t=mLIU37CU3NTEch3aurzsuA&s=19 Maar leest u ook eens de beantwoording van een vraag uit de Tweede Kamer over de zorgcapaciteit door de minister. Op geen enkel moment inzicht in de komende ontwikkelingen. Alleen maar op het heden hameren. Hetzelfde geldt voor de belangrijkste adviseur, dhr van Dissel. De beste metafoor die ik ervoor kan bedenken, gaat over wat begin dit jaar gebeurde bij de overstromingen in met name Duitsland. Er was een enorme wolkbreuk in de bergen/heuvels, die was aangekondigd. Een aantal deskundigen wezen al direct op het gevaar: "Al dat water komt straks in 1 keer naar beneden". Maar er werd te laat op gereageerd. De beek werd een woeste rivier die alles meesleurde. En dat gebeurt nu ook. Een aantal mensen kijkt naar de wolken en de heuvels en wat daar zich ontwikkelt. De minister voelt misschien wel nattigheid, maar is bezig met een schepje de beek wat breder te maken en de mensen te vragen om even niet het toilet door te spoelen en vast hun paraplu uit te klappen. En hoe amusant de metafoor misschien ook is, deze nalatigheid kost mensenlevens en heel veel leed. Er vallen de komende weken en maanden honderden zo niet duizenden onnodige doden. Duizenden mensen zullen heel lang last houden van Longcovid. De honderden mensen op de IC zijn jaren bezig met het verwerken van het trauma, en zullen maanden worstelen om er fysiek weer bovenop te komen. Zorgmedewerkers raken ziek of overspannen, de zorg zal nog vele jaren nodig hebben om de schade in te lopen en weer op krachten te zijn. En een klein deel van de jeugd zal ook jarenlang ernstige gevolgen ondervinden van wat een onschuldige infectie leek. Ik verwijt 's lands bestuur ernstige nalatigheid in hun taak te zorgen voor de volksgezondheid. En is geen enkel excuus. Het "oh, dit verrast ons" bevestigt alleen maar de incompetentie. Maar wat nu dan? Eigenlijk is het al te laat voor serieuze maatregelen. Na de zomer hadden de versoepelingen nooit zo snel doorgevoerd mogen worden. Zes weken geleden hadden weer nieuwe (goed uit te voeren) maatregelen ingevoerd moeten worden, zoals meer thuiswerken, overal mondkapjes en meer sturen op isoleren zieke kinderen. Nu helpt alleen een totale lockdown nog maar een beetje. Maar dan ook echt een volledige lockdown. Maximaal thuiswerken, scholen dicht, geen vrienden of familie op bezoek, horeca en uitgaansleven dicht, alleen essentiële winkels open, etc... En dat zeker 3 weken. Alle andere varianten zullen deze golf alleen maar over langere tijd uitsmeren en de zorg langer overbelast laten. Er bestaan geen aangename of makkelijke keuzes meer. Ik wens iedereen de komende weken veel sterkte en wijsheid toe. En probeer vooral zelf zo min mogelijk bij te dragen aan de verspreiding. Naschrift 20-11-2021: Als de minister zegt dat hij denkt dat de ziekenhuizen het net aankunnen en dat dat acceptabel is, dan betekent dat hij ook minimaal 60 sterfgevallen per dag acceptabel vindt. Maar dat is dan de spreekwoordelijke olifant in de kamer.

Door: Foto: Yuri Samoilov (cc)

Quote du Jour | Beter moeten waarschuwen

Het kabinet had in september beter moeten waarschuwen voor het risico dat de besmettingen weer zouden kunnen oplopen. Dat zei premier Rutte in het debat in de Tweede Kamer over de coronamaatregelen.

In plaats van beter waarschuwen had het kabinet beter moeten anticiperen. Hoe dan? Een paar suggesties: Zorgen dat de capaciteit voor het testen en traceren bij de GGD op orde is. Eerder maatregelen aanscherpen in plaats van wachten tot het eigenlijk al gierend uit de klauwen loopt; het is namelijk niet de eerste keer dat ze die fout maken. Eerder sturen op het versterken van de zorgcapaciteit.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Afbeelding van Gerd Altmann via Pixabay

Leve de ChristenUnie

COLUMN - Het plan dat de ChristenUnie lanceerde lijkt me zeer verstandig, en bovendien een goede manier om maatschappelijke tweespalt en uitsluiting te voorkomen: tijdelijk iedereen die langer in een (semi)publieke ruimte verblijft, eerst testen voor toegang. Het zou moeten gelden voor school, werk, film en café. Zo’n negatief testbewijs zou wat mij betreft maximaal een dag geldig mogen zijn; wie positief test, mag niet naar binnen (en gaat bij voorkeur een paar dagen in quarantaine).

Als we dat drie weken volhouden – ik schreef dat al eerder – krijgen we de besmettingscijfers drastisch naar beneden – en kan de zorg weer langzaam van haar enorme last bekomen, hoewel we haar inmiddels zo hebben uitgewoond dat normaal functioneren er voorlopig niet bij zal zijn. (Geef die mensen in ’s hemelsnaam niet alleen een bonus, maar vooral een beter loon en minder bureaucratie).

Wanneer de besmettingscijfers laag zijn, kunnen we (eindelijk) weer fatsoenlijk werk maken van testen, traceren en isoleren – een strategie die het kabinet allang lijkt te zijn vergeten, gefixeerd als het is op ‘sturen op zorgcapaciteit’, iets waar ze overigens verduveld slecht in blijken te zijn.

Van mensen zonder vaccinatie uitsluiten ben ik absoluut geen voorstander. Deels omdat dwang slecht werkt, deels omdat niet iedereen zich kan laten vaccineren, deels omdat er sowieso te weinig werk is gemaakt van het goed informeren van aarzelaars en sceptici. Ze wegzetten als dom of wappie is weinig elegant, en al helemaal niet vruchtbaar.

Foto: Jym Dyer (cc)

Wat moeten we met plaagdieren in de stad?

ACHTERGROND - door Nienke Floor.

Vieze ziek- en bangmakers, zo staan stadsratten bekend. Hoe onwrikbaar is dat beeld? Is diervriendelijk bestrijden de beste optie voor deze plaagdieren, of kan de mens de rat ooit omarmen?

Vijfentwintigduizend zwarte ratten in één gebouw. In het noorden van India, in het dorpje Deshnoke, staat de Karni Mata Tempel. Op deze plek vereert de Hindoestaanse gemeenschap de rat. De heilige dieren lopen er vrij rond en krijgen volop te eten en te drinken. De aangevreten restjes worden door pelgrims eerbiedig buit gemaakt. En loop je een witte rat tegen het lijf? Dan heb je pas echt geluk.

In Nederland ligt dat wel anders. De meesten mensen zullen niet van geluk spreken als ze een rat over straat zien lopen. De kans dat het gebeurt wordt echter steeds groter. Het aantal ratten in de stad neemt toe. Gewenst zijn de dieren meestal niet. Met gif of andere dieronvriendelijke middelen vind de bestrijding plaats. Hoe kan het dat ratten ons hier in Nederland zo tegen de haren instrijken? Is een andere omgang met het dier mogelijk, misschien niet aanbidding, maar dan toch tolerantie?

Plaag of geen plaag? De mens bepaalt

Gemeenten en inwoners spreken momenteel vaak van een rattenplaag. Wat zorgt ervoor dat het dier op die plekken een plaag gaat vormen? Hoeveel dieren is ‘te veel’? Dat bepaalt uiteindelijk de mens, zegt plaagdierexpert dr. Bastiaan Meerburg (WUR). Als de omstandigheden, zoals klimaat en voedselvoorziening voor een soort gunstig zijn, dan zal het aantal dieren van die soort toenemen. De populatie groeit, steeds sneller, maar niet onbeperkt. Zo treedt er voedselschaarste wanneer de dieren met teveel worden. Dan zal er altijd een moment komen dat de groei weer stopt. Het ecosysteem heeft zijn ‘draagkracht’ voor die soort bereikt. Het probleem is dat dat punt vaak pas komt bij een grotere populatie dan de mens in zijn leefomgeving wil accepteren. Pas als de mens een bepaalde hoeveelheid dieren niet meer wil verdragen, dan begint men te spreken van een plaag.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Quote Du Jour | Anton Valens overleden

‘Het was dinsdagavond kwart voor acht en een van de laatste dagen van oktober in het roemruchte stervensjaar van de gulden, dat schitterende, harde betaalmiddel met zijn waaier van kleurige biljetten als de staart van een paradijsvogel, dat met goedvinden van de kroon door de directeur van De Nederlandsche Bank verkwanseld werd voor een grauwe eenheidsmunt waar er al zoveel van zijn en die de ‘euro’ wordt genoemd.’

De Kerstdagen van 2012 bracht ik met mijn vrouw, mijn broer en zijn gezin door in hun gezellige vakantiehuis in het Tsjechische Mala Skala. Buiten verhieven zich de bergen en er lag een dik pak sneeuw. De kinderen speelden met de slee. De hond hapte naar de sneeuwballen. En binnen regen we pinda’s voor de vogels. En kreeg ik mijn cadeaus, want ik was jarig. Eén van de cadeaus was Het boek ont van Anton Valens. Het boek dat begint met de zin:

Foto: Marco Verch Professional Photographer (cc)

Aftellen en afstrepen

COLUMN - Zodra Sinterklaas in  het land is, begint het aftellen. Het is immers het teken dat het einde nadert. De optimisten spreken liever van een nieuw begin.
Het jaar loopt ten einde, een nieuw jaar staat klaar. Op naar de wisseling van de wacht.  Aftellen en we strepen af wat voldaan is.

In chronologische volgorde:

Morgen

Niets belangrijker dan voetballen. In een lege Kuip zonder publiek moet Nederland haar ticket voor het WK veilig zien te stellen tegen Noorwegen. Winst of gelijkspel is genoeg.
Hoewel? Bij gelijkspel van 0 – 0, zou Turkije met minstens veertien doelpunten moeten winnen van Montenegro om boven het doelsaldo van Nederland uit te stijgen. We tellen af, gaan het zien en strepen af.

17 november

Nog twee dagen en de formatiebesprekingen worden voortgezet. Van 17 tot en met 19 november, wederom op landgoed De Zwaluwenberg. Mocht er ondertussen in de achterkamertjes wonderen zijn geschied, zou 19 november een graatmager coalitieakkoord bekend gemaakt kunnen worden.
We tellen af, gaan het zien, maar strepen we het ook af?

3 december

Nog achttien dagen en de duur van de huidige coronamaatregelen lopen af. Een dag later zal het kabinet de situatie opnieuw bekijken. We tellen af, gaan het zien, maar te  vrezen valt dat het enige dat af gestreept kan worden de ‘casualties’ zijn.

Foto: Sharon Mollerus (cc)

Daar is de stille meerderheid

COLUMN - En weer was er wat lawaai tijdens de persconferentie van Rutte en De Jonge. Wilde een kleine groep landgenoten laten horen hoe de opleving van de coronapandemie wél aangepakt zou moeten worden?

Jammer maar helaas. Natuurlijk, gezond leven, preventie, allemaal goed. Maar daar zijn de gezond levende mensen die nu in de ziekenhuizen belanden niet mee geholpen.

Zwijgende meerderheid verheft de stem?

Dan die andere groep mensen die we niet hoorden. Begint de zwijgede meerderheid zich nu eindelijk ook te roeren?

Zestig procent van de mensen steunt de invoering van een milde ‘lockdown’ nu de besmettingen een hoogtepunt hebben bereikt (EenVandaag Opiniepanel, 12 november). Ook de invoering van het 2G-model (alleen gevaccineerde of genezen mensen toegang tot bepaalde locaties) krijgt de steun van zes op de tien mensen.

En eerder gaf 72 procent van de gevaccineerden aan voorstander te zijn van specifieke maatregelen voor ongevaccineerden (EenVandaag Opiniepanel, 26 oktober).

Toen vonden al zes op de tien mensen (60 procent) dat het kabinet op de volgende persconferentie met een aanscherping van coronamaatregelen moet komen. Dat is nu dus gebeurd. Kijk en vergelijk.

De meeste voorstanders (76 procent) zijn er voor een dringender thuiswerkadvies, strengere controles op de coronapas (71 procent) en het herinvoeren van ‘de 1,5 meter’ (61 procent).

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Closing Time | As Tears Go By

Afgelopen zaterdagochtend kwam ik van de bakker en dacht ik, kom, laat ik ‘ns een heel klassiek een Volkskrant kopen, net als vroeger. Leuk, die weekendbijlagen, en dan ook nog zo’n kleurenkatern, sorry, Magazine erbij. Cadeautje aan mezelf.  En ik haalde vast een twee euromunt uit mijn broekzak. ‘Dat is dan vier euro negen en veertig’, zei de juffrouw van de CIGO vanachter haar plexiglasscherm. En ik was gelijk weer in het heden: wat, een kleine 10 gulden voor een krant?

Foto: dmbosstone (cc)

Voorkom een lockdown, kabinet!

COLUMN - De aftrap van carnaval is nabij. In Noord- en Midden-Limburg hebben de burgemeesters aan de noodrem getrokken, maar in Zuid-Limburg en vrijwel heel Brabant gaat alles gewoon door. Ondertussen roept de zorg in alle carnavalsregio’s om het hardst: ‘Doe het niet. Doe het alsjeblieft niet. Wij kunnen niet meer.’

De smeekbedes hebben weinig effect. Mensen zijn toe aan een verzetje, is het argument. Maar is dat werkelijk een valide reden nu ziekenhuizen al dik anderhalf jaar op de toppen van hun kunnen werken, zorgpersoneel uitgeblust en overwerkt is, de ic’s volstromen, er al opnamestops – en zelfs spoedhulpstops – zijn ingesteld en de besmettingscijfers elke dag verder omhoogschieten?

Gisteren zaten we tegen de 12 duizend nieuwe gevallen aan – dat lijkt me niet echt tijd voor massale feesten, ook niet in de buitenlucht.

De burgemeesters beroepen zich op de inzet van de coronapas. Maar het Amsterdam Dance Event, waar maar op driekwart van de capaciteit kon worden benut en bezoekers een groen vinkje moesten tonen, leverde ruim duizend besmettingen op. Een vinkje blijkt geen waarborg.

Deels zal dat komen door valse test- of vaccinatiebewijzen, maar deels ook doordat wie gevaccineerd is, zichzelf te makkelijk buutvrij geeft. Maar vaccinatie geeft geen volledige bescherming tegen besmetting, en besmette gevaccineerden kunnen die rotziekte doorgeven.

Foto: 7C0 (cc)

Herfst, Sinterklaas en de pandemie

“Zie de maan schijnt door de bomen…” zongen wij vroeger als rond half november Sinterklaas weer in het land was. Maar voor kinderen moet deze tekst onwaarschijnlijk overkomen. Veel bomen staan immers nog vol in het blad en vertonen zelfs nauwelijks herfstkleuren ?!

Anno 2005, ook op 10 november,  blogde voormalig Sargasso redacteur Carlos over een verwarrende herfst. “Door het hele land worden jonge eendjes, futen en zwanen gesignaleerd. Vlinders vliegen half november nog volop rond en bezoeken bloemen die al voor de tweede of derde keer in bloei staan.”

Late herfst

25 november 2019: “Als de Sint in het land is hebben de meeste bomen hun blad normaal inmiddels verloren. Dit jaar is dat anders. Door stabiel warm herfstweer zit er nog relatief veel blad aan de bomen.” (MaxVandaag)

31 oktober 2021: Door de warme herfst dartelen er nog steeds veel dagvlinders rond (Tubantia).

Dat was, en is nog steeds, te volgen via de Natuurkalender, een fenologisch waarnemingsprogramma dat de effecten van de klimaatverandering op jaarlijks terugkerende natuurverschijnselen in kaart brengt. Een initiatief van de Leerstoelgroep Milieusysteemanalyse van Wageningen University en het VARA-radioprogramma Vroege Vogels, dat in 2001 van start ging.

Stelling 1: Oh, het gaat dus al jaren zo. Heel gewoon, niets aan de hand.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Gerard Stolk (cc)

Riskante bijwerkingen van de Kukuru-podcast

COLUMN - van Alexander Beunder.

Genoeg over Shambala, het drankje dat helpt ‘je innerlijke guru’ te vinden en ‘je hart te openen’. De Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) kondigde onlangs aan het kruidendrankje te onderzoeken, nadat in het televisieprogramma Radar vraagtekens werden gezet bij de veiligheid ervan. Als er voor december een uitspraak volgt, kan het wellicht alsnog veilig in de surprise of onder de kerstboom. Of moet het voorgoed in de ban.

Het zou zonde zijn als men door de Shambala-affaire het hele Kukuru afschrijft. Zo heet de populaire spirituele podcast van BNNVara-dj Giel Beelen waarmee hij Shambala lanceerde. Het is een serie diepzinnige gesprekken met bijvoorbeeld rapper Typhoon, Emile Ratelband, en vooral heel veel spirituele denkers, schrijvers en life-coaches. ‘Handige tools voor een optimaal leven’ is de slogan.

Met taal als ‘De Wereld Ontwaakt’. Zo heet de achtdelige serie gesprekken met de jonge wereldberoemde guru Bentinho Massaro. De eerste aflevering begint wat vreemd, met de constatering van Massaro dat landen op spiritueel niveau van elkaar verschillen. De vraag die hierop volgt, van Beelens sidekick Thijs Lindhout: ‘Zit er ook een bepaalde – ik wil het woord haast niet gebruiken – hiërarchie in ofzo, bepaalde levels?’ Maar Massaro weerspreekt dat en het gesprek heeft een niet al te serieuze toon. Later in de show zegt Beelen bovendien: ‘Ik wordt altijd een beetje kriegelig van levels omdat je dan al snel in een soort ranking van mensen komt.’

Foto: Silicon Press (cc)

Ibn Khaldûn en de Middeleeuwen in Noord-Afrika

RECENSIE - Wat weten wij van de Middeleeuwen in de Maghreb, het hedendaagse Marokko, Algerije, Tunesië? Wie heersten er toen in Egypte, Syrië? De horizon van onze geschiedschrijving ligt eigenlijk nog steeds in de Middelandse Zee. Uit de oudheid kennen we Carthago omdat ze in Rome zeiden dat het verwoest moest worden, maar dan houdt het wel zo’n beetje op met de kennis van de geschiedenis van Noord-Afrika. Goed dus dat Mark Blaisse ons aan de hand van de filosoof, rechtsgeleerde, historicus en politiek raadgever Ibn Khaldûn (1332-1406) een kleine introductie geeft in deze wereld. Tussen de ruïnes heet zijn boek en dat verwijst naar een typering van deze tijd door Ibn Khaldûn zelf. De islamitische wereld was eind 14e eeuw in verval geraakt en een van de belangrijkste vragen die Ibn Khaldûn in zijn geschriften stelt is hoe het komt dat ‘de grote naties waarover de eens zo welvarende en dominante dynastieën heersten waren teruggebracht to minuscule staatjes die elkaar bevochten in plaats van een solide eenheid te vormen’.

Macht

Dat Ibn Khaldûn een antwoord zocht op deze vraag was op zich al een uiting van een originele geest. Tot dan toe bestond geschiedschrijving vooral uit chronologische opsommingen van elkaar afwisselende machthebbers en hun goede daden. Ibn Khaldûn was als rechtsgeleerde en adviseur in dienst van verschillende sultans en zag hoe de sultanaten van zijn tijd ten onder gingen aan een te grote weelde van de leiders, corruptie en paleisruzies. Het verval was in zijn ogen onvermijdelijk als er een tekort was aan sociale cohesie, aan een gevoel van saamhorigheid , in het Arabisch asabiyyah. En macht corrumpeert. Ibn Khaldûn’s bijdrage aan de geschiedschrijving stijgt boven zijn eigen islamitische wereld uit door de voor die tijd nieuwe, pre-sociologische analyse van macht en politiek in de samenleving. In Blaisses inleiding op zijn werk deed hij mij sterk denken aan Macchiavelli, een naam die slechts één keer helemaal aan het einde van het boek wordt genoemd. Bij alle verschillen tussen deze schrijvers, zien we bij beide pre-sociologische noties, met name in hun focus op het verschijnsel macht. Wat zijn de condities voor goed leiderschap, vraagt Ibn Khaldûn zich net als de latere Italiaanse schrijver af. Hij zocht naar patronen in de geschiedenis. In zijn cyclische geschiedschrijving beschouwt hij macht als de motor van de geschiedenis. ‘De macht is voor de beschaving wat de vorm is voor de materie’, citeert Blaisse een van zijn biografen.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Vorige Volgende