Op Sargasso is virtuele edoch reële ruimte voor gastbijdragen. Vandaag ventileert Stijn zijn visie over de bekendste Nederlandse vrouw ter wereld, wier naam onlangs nog door een Deense imam (mede) werd gebruikt om de Grote Cartoonoorlog (30 september 2005 - 13 februari 2006) aan te zwengelen: Ayaan Hirsi Ali. Ze houdt van de camera, en de camera van haar. En wie vorige week NOVA-politiek zag, weet dat ook de Nova-journalisten van haar houden. Toch is er weinig reden om te denken dat Ayaan Hirsi Ali (AHA) daadwerkelijk iets bijdraagt aan de oplossing van problemen die met immigratie en integratie samenhangen. Hier zijn de vijf redenen waarom dat zo is: 1. AHA kent haar wetboek niet. De door haar zo geprezen ‘Vrijheid van Meningsuiting’ is juridisch niet onbeperkt, maar geldt “behoudens ieders verantwoordelijkheid voor de wet”. En er is in Nederland geen ‘recht om te beledigen’, sterker nog,
(Bewerk) Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Na oorlog komt Wiedergutmachung, dat weten we allemaal.
Zo ook na de Grote Cartoonoorlog: twee islamitische leiders en een pastoor uit Noorwegen gaan samen op rondreis door het Midden-Oosten om uit te leggen dat de redacteur van een klein christelijk krantje zijn excuses heeft aangeboden voor publicatie van de de diep diep beledigende cartoons. The trip is also a public relations effort on the part of Norway, which has tried to broker peace in the Middle East for years and instead suddenly found itself the target of Muslim outrage (Aftenposten)
Eind goed al goed ..of was u nog niet klaar met de Grote Cartoonoorlog ?
Op Sargasso is plaats voor gastloggers, hieronder een bijdrage van Vincent Barnhard. Hij schreef een essay over de rol van virtuele gemeenschappen bij de radicalisering van moslim migranten.
… beheerders van het internetdiscussieforum Marokko.nl verwijderen deze dagen vier keer meer discriminerende en provocerende bijdragen dan normaal… Andere bezoekers keren steeds terug, alleen maar om te provoceren. “Zij weten hun weg altijd te vinden” (nu.nl).
Zijn de laatst genoemde bezoekers alleen maar provocerende kwajongens? Hebben enkele mogelijk een eigen agenda achter hun provocaties? Zitten er bijvoorbeeld ronselende en mobiliserende internationale terroristische organisaties achter bepaalde provocaties? Zo ja, waarom zitten die dan op een Nederlandse website als bijvoorbeeld marrokko.nl? Het essay Digitale Leeuwen van Tawhied, geeft mogelijk een indicatie op een antwoord op enkele van de bovenstaande vragen.
Middels een analyse van de Israëlische communicatie en terrorisme expert Gabriel Weimann worden acht gehanteerde gebruiken van het internet beschreven van internationale terroristische organisaties; psychologische oorlogsvoering, publiciteit en propaganda, informatie en data vergaring, geldinzameling, rekrutering en mobilisatie, netwerken, het delen van informatie, planning en organisatie. Daarbij wordt kort stilgestaan waarom tweede en derde generatie moslim migranten zich aangetrokken voelt tot het internet. Opvallend is daarbij, dat op het moment dat de Nederlandse overheid dacht dat de tweede en derde generatie migranten uitgesloten werden van het internet, juist deze groepen het internet vroeg omarmd hebben en een kleine groep zich middels het internet heeft geradicaliseerd. De politicoloog Mandaville en de antropologen Eickelman en Anderson gaven al in 1999 en 2000 aan dat het internet juist voor de tweede en derde generatie migranten uitkomsten bood voor vragen die zij hadden omtrent hun geloof en plaats in de samenleving.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Omdat de beelden van brandende ambassades zo eenzijdig zijn en daardoor snel gaan vervelen wil ik, met uw welnemen, vandaag een kijkje nemen in het intellectuele proces onder moslims in het Midden-Oosten ten tijden van de Grote Cartoonoorlog.
Mijn favoriete Bahreinse blogger Mahmood is een zakenman die een paar keer per jaar naar Europa reist voor business. Hij is moslim, draagt thuis een wit gewaad maar is ook niet vies van het fotograferen en posten van pitspoezen als de Formule 1 zijn land aandoet. Mahmood ging de discussie aan met het hoofd van de Bahreinse Chamber of Commerce and Industry die een oproep had gedaan tot het boycotten van Denemarken. De daarop volgende email-wisseling zette hij online en geeft een aardige indruk van een interne discussie tussen een gematigde en conservatieve moslim.
Mahmood bepleit heel duidelijk de scheiding tussen religie en business. Terwijl de gekozen nationale vertegenwoordiger van Handel en Industrie de grootste moeite heeft dit intellectuele niveau te bereiken en veel basaler communiceert. Uiteindelijk daagt hij Mahmood uit zijn bezwaren tegen de boycot openbaar te maken en zo geschiedde. Zolang mensen als Mahmood onder deze omstandigheden zich zo blijven inspannen komt het heus wel goed, inshallah. Bahrain Chamber of Commerce member urges boycott of Danish goods – Mahmood’s Den
Geloven ziet in de eigen intentionaliteit (..) het gevaar van de fixatie op één mogelijk standpunt. De ‘werkelijke’ wereld wordt daarmee tot beeld. Dat wil de gelovige voorkomen. Zoals eerder gesteld, wordt hier aangenomen dat ook de gelovige zoekt naar een ‘adequaat symbolisch sub-universum’ – een beeld van de wereld dat correspondeert met de ‘werkelijke’ gesteldheid van de wereld. Zoals we ook al zagen is het woord ‘beeld’ daarbij eigenlijk al niet meer adequaat. Het woord ‘beeld’ houdt immers als vanzelf al een fixatie in. Daarom wordt geloven hier geduid als een ‘zich verhouden tot’ en niet als een ‘beeld van’ de wereld.
Nu zou tegengeworpen kunnen worden dat juist een religiositeitsbegrip waarin de rol van de eigen intentionaliteit ontkend wordt – zoals hier inderdaad gebeurt – wel tot de allergrootste en meest onverantwoordelijke dwalingen móet leiden. Immers, steeds zal de gelovige voor de oorsprong van zijn geloof wijzen op iets dat buiten hem ligt. Vanwege het ontbreken van de eigen intentionaliteit van de gelovige móet zijn geloof wel waar zijn. Dit kan leiden tot het allerergste extremisme!
Dit gevaar wordt echter door het eigen geloof genuanceerd voor zover daarin de notie van het transcendente wordt gecultiveerd. Voor zover geloven niet op zoek is naar ‘een beeld van’ maar ‘zich verhoudt tot’ de wereld mág het zich geen beeld maken. En voor zover in dit geloof transcendentie met niet-intentionaliteit of omgekeerde intentionaliteit wordt verbonden, kán het geloven zich ook geen beeld maken. Immers, zodra iets tot een beeld wordt, treedt het uit het domein van het religieuze of transcendente.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Het respectabele weblog l’Hippopotame is in het bezit van de gescande Hizb Ut Tahrir pamfletten die dit weekeinde in de Randstad in het kader van de Grote Cartoonoorlog werden verspreid. Na bestudering van de pamfletten komt hoofdredacteur Ini tot de conclusie dat hij tegen godslastering is. Alleen rest er volgens hem dan nog wel één vraag:
“wie is God en wie niet ? “
Los dit prangende vraagstuk op en laat uw God(en) achter bij:
To be god or not to be god – l’Hippopotame
Een beetje beteuterd kwam Theodor Holman, fulltime dikke vriend van Theo van Gogh, uit de rechtszaal gestapt. Na de start van het proces tegen Mohammed B. vorig jaar, had hij reikhalzend uitgezien naar de motivatie van de moordenaar. Maar nadat bleek dat Mo B. zijn daad nogal magertjes motiveerde, speet het Theodor dat Theo niet door een wat charismatischer persoon was afgeslacht. Of woorden van gelijke strekking.
Vandaag kreeg Mohammed opnieuw airtime, ditmaal in het proces rond de Hofstadgroep. De tribune van de extra beveiligde rechtszaal in Amsterdam-Osdorp zat voor het eerst bomvol. Wie zouden daar op afkomen en moeten die mensen niet werken? Als ik op een vrije dag door een volle winkelstraat loop, heb ik ook zo’n gevoel. Heeft iedereen net als ik toevallig vrijgenomen op deze druilerige dinsdagochtend? Zou de rechtszaal vol zitten met typende pers, of met bloggers die vastberaden zijn om met het definitieve rechtbankverslag Sargasso’s blogbattle te winnen? Of zouden het koeienschijtbommenknutselaars zijn die naar hun grote idool komen kijken? In dat laatste geval raad ik de AIVD aan om even goed op te letten en tenminste ieders IP-nummer te vragen.
“Dat u Osama Bin Laden met mij vergelijkt, doet die man veel te kort en u verleent mij daarmee te veel eer die mij niet toekomt. Maar dat u mij ziet als de zwarte vaandeldrager van de islam in Europa, vervult mij met eer, trots en blijdschap.”
Het tot nu vrij rustige weblog WijBlijvenHier begint nu toch wat pittigere columns te schrijven (n.a.v. de Deense cartoons):
Als men beseft dat de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) voor de meeste moslims belangrijker is dan hun eigen vader of moeder, dan moet men zich wel kunnen voorstellen hoe hard zo’n belediging aankomt. De humoristen onder ons moeten maar eens proberen zo iemands moeder te beledigen om te zien wat voor reactie men krijgt. Ik denk dat men dan in veel gevallen niet meer fysiek in staat is om dat na te vertellen.
Kennelijk is men in Europa nog op zoek naar de grenzen. Als de Golfregio nou even de oliekraan dichtdraait als boycot, dan denk ik dat we de grenzen snel gevonden hebben. Beledigende Prenten van de Profeet Mohammed (WijBlijvenHier.nl)
De rel rondom de Deense spotprenten begint zo onderhand cartooneske proporties aan te nemen. Cartoondoden zijn inmiddels gevallen in Afghanistan, Libanon, Turkije en Somalie. Wat merkwaardig blijft, is hoe de toch in Westers decadente ogen niet heel groffe cartoons, die bovendien al in september 2005 door Jyllands Posten waren afgedrukt, nu opeens tot een globale rel konden leiden. The Counterterrorism Blog
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Vandaag en gisteren hebben gewapende Palestijnen in de Gaza-strook de vlaggen van Noorwegen en Denemarken verbrand (foto slideshow). Waarom ? Omdat in beide landen kwetsende cartoons van de profeet Mohammed zouden zijn gepubliceerd. In september plaatste een Deense krant een tekening van de profeet met een tulband in de vorm van een bom. Afgelopen maand nam een Noors magazine de cartoon nog een keer over. Voor (sommige) moslims zijn afbeeldingen van de profeet verboden. The Danish government has repeatedly defended the cartoons, saying they were protected by the right of free speech and that Jyllands-Posten is an independent newspaper. (Reuters)
Politieke gouden regel: bij interne problemen zoek een buitenlandse zondebok om tegenaan te schoppen. Introspectie is voor gevorderden.
▪ Achtergrondinformatie bij Verbal Jam: Commotie om cartoons
▪ Noorwegen vaardigt negatief reisadvies uit voor Gaza. (Aftenposten)
▪ Meer foto’s en extragratis insinuerende onnavolgbare teksten op het Amerikaans libertarische weblog DANEgerus: Pali’s burn Danish flag