Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Nog maar eens: dubbele nationaliteit
Dat er weer een PVV’er met een onverwacht vlekje opduikt, is al lang geen nieuws meer, dus ook niet dat statenlid Petra Kouwenberg een dubbele nationaliteit blijkt te hebben, de Turkse en de Nederlandse. Interessanter is de reactie van Geert Wilders daarop. Kouwenberg gaat snel naar de ambassade, dus “Het probleem van haar dubbele nationaliteit zal snel tot het verleden behoren”.
Dat is natuurlijk maar de vraag, want zo makkelijk kom je niet van de Turkse nationaliteit af, ook niet als je er nooit om gevraagd hebt. De vraag is natuurlijk of Kouwenberg, zolang ze die twee paspoorten heeft, te vertrouwen is. Gek genoeg is Wilders de enige die daaraan zou moeten twijfelen. Voor hem is een dubbel paspoort immers per definitie een loyaliteitsprobleem, ongeacht de persoon.
Alhoewel, eigenlijk is hij vorig jaar al door de bocht gegaan, toen hij in tweede instantie toch geen halszaak maakte van het Zweedse paspoort van staatssecretaris Marlies Veldhuijzen van Zanten-Hyllner. Als de Turkse ambassade nou een beetje bureaucratisch tegenspartelt bij het intrekken van Kouwenbergs paspoort, zijn we hopelijk voorgoed van deze discussie verlost en worden mensen weer gewoon beoordeeld op hun daden in plaats van hun afkomst.
Quote van de Dag: Arabische lente luidt einde islamofobie in
[qvdd]
De PVV kampt inmiddels met een onoplosbare tegenstelling. Jarenlang hebben zij niet zonder succes grote delen van het electoraat de stuipen op het lijf gejaagd over de islam. Uiteraard moet extremisme te vuur en te zwaard worden bestreden, maar slechts een kleine minderheid van de moslims kan als extreem worden aangemerkt. De grote meerderheid verafschuwt extremisme.
Oud-partijvoorzitter van het CDA Marnix van Rij denkt dat de Arabische lente het begin van einde kan inluiden van de Westeuropese islamofobie, en daarmee ook van het electorale succes van de PVV. Volgens Van Rij zou de PVV de Arabische revoluties moeten omarmen, maar is het niet voor niets oorverdovend stil bij de PVV:
Mensen die het vrijheidsideaal nastreven, maar wel op een positieve manier. Toch heeft de partij een probleem. Hoe kan de PVV nu aan de bang gemaakte kiezers in Nederland uitleggen wat er in Tunesië, Egypte en Libië gebeurt? Is dit de totalitaire revolutie van de islam die de essentiële waarden van de westerse democratie wil vernietigen?
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
De onvoltooide formatie
Ooit was er een architectuurdocent in Delft, die zijn colleges eindigde met een geheven vinger, roepende “Think…”, waarop zijn studenten hem dan toebrulden “the impossible…!” Mijn onderbewuste produceert troostrijke beelden, wanneer ik die nodig heb. Want het was een dramatische weekje voor de politieke belangstelling: heeft u dat ook? Vele Clavan’s trokken voorbij, maar na uren van voorspelbare bagger en blijmoedig gezanik, over verkiezingen die niet deugen, zou ik ook niets zinnigs meer kunnen zeggen. Die verkiezingen gingen niet over het bestuur van de provincies, maar waren het sluitstuk van een flodderige formatie. Van een koning die slechts linten doorknipt, zal die praktijk niet beter worden.
De basisregel in de democratie is: de helft plus 1 beslist, maar respecteert de minderheid. Deze coalitie begrijpt niet dat werken met een minimale meerderheid praktische bezwaren heeft: niet iedereen zit in een ideologische loopgraaf, de mop van democratisch overleg is dat je je laat overtuigen en een harde fractiediscipline lijkt niet meer van deze tijd.
De dichte deur van de CDA-fractie is nog vers; gaan we hetzelfde opnieuw meemaken in de Eerste Kamer? Het werd opgewekt verdedigd. ” Rutte moet zaken doen met de oppositie, dus zijn goedgeluimde charme komt hem van pas.” Ja, aan mijn hoela. De VVD zou “orde op zaken stellen”, daarvoor is een regeeraccoord gemaakt. Alleen is daarvoor geen meerderheid in de Staten Generaal, waarom de Koningin had gevraagd.
Waarom doet het CDA het zo slecht?
Nu het stof van de Provinciale Statenverkiezingen optrekt en de contouren van de zetelverdeling in de Eerste Kamer zich beginnen af te tekenen, wordt het tijd voor enkele vaststellingen en analyses. De VVD wordt de grootste, de PVV wint het meeste; en het CDA wordt in de provincie (en dus straks ook in de Eerste Kamer) bijna gehalveerd.
De VVD wint en daarmee zet de trend van de Tweede Kamerverkiezingen van afgelopen jaar zich door. Logisch wel, want de rechtse kiezer is in de tussentijd niet weggelopen. Men kiest voor de eigen portemonnee, en los van wat rechtse kinderspeeltjes realiseren, heeft het kabinet Rutte nog niets gedaan wat mensen in hun portemonnee voelen. Rechts heeft een nipte, zij het fervente meerderheid.
Zoals we bij de vorige verkiezingen ook zagen, lopen de CDA-kiezers echter massaal over naar de PVV. Hoe kan dat?
Cultureel conservatisme
Waarom doet het CDA het zo slecht? Om die vraag te beantwoorden, moeten we kijken naar waar het CDA voor staat, waarin de overlap ligt met de PVV en hoe het komt dat de laatste dit gedeelde selling point beter smoel weet te geven. Dat de PVV en het CDA nu in dezelfde vijver blijken te vissen, maakt ook iets duidelijk over waar de aantrekkingskracht van het CDA in heeft gelegen: de christendemocraten bedienden als normen-en-waarden-partij blijkbaar decennialang succesvol een gematigd cultureel conservatisme van haar achterban. Religieus-christelijk was haar electoraat immers allang niet meer.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Uitslag provinciale verkiezingen 2011: het GC Natafeltopic
De verkiezingen zijn voorbij, en het lijkt erop dat de coalitie geen wel geen meerderheid van nipt 38 zetels gaat halen in de Eerste Kamer. Er zijn nog heel wat onzekerheden. Zo is er nog een kleine kans dat de laatste paar procent van de stemmen nog een verschuiving opleveren, of dat de Statenleden straks op 23 mei niet in de partijlijn hun Eerste Kamerleden kiezen. De Christelijke partijen hebben de grootste klappen gekregen, deze partijen zijn allemaal zo goed als gehalveerd. Toch blijft vooral de positie van de SGP belangrijk, de partij kan met gedoogsteun de PVC-coalitie aan een meerderheid helpen. Maar hoeveel zilverlingen eist de latent islamofobische christelijke partij daarvoor als compensatie?
Hieronder de (voorlopige) uitslag, met daarachter het aantal zetels na de vorige verkiezingen in 2007.
VVD 16 (14)
PvdA 14 (14)
CDA 11 (21)
PVV 10 (-)
SP 8 (12)
D66 6 (2)
GL 5 (4)
CU 2 (4)
SGP 1 (2)
PvdD 1 (1)
50Plus 1 (-)
Wat staat er vandaag op het spel?
De Provinciale Statenverkiezingen worden door de politici opgepimpt tot formaat Tweede Kamerverkiezingen. Als de gedoogcoalitie geen meerderheid haalt, dan dreigen volgens Rutte ‘Belgische toestanden’. Volgens Job en Jolande kan de gedoogcoalitie bij het niet halen van een meerderheid beter direct de handdoek in de ring gooien. Voorspelbare verkiezingskoorts, maar het heeft weinig met de werkelijkheid te maken. We ‘kiezen’ morgen indirect de leden van de Eerste Kamer. Of de gedoogcoalitie daar nu net wel of net geen meerderheid haalt, is van marginaal belang. De oppositie is immers geen gesloten blok. GroenLinks, D66, ChristenUnie en de aarsconservatieve SGP zullen klaarstaan om het gros van de voorstellen door de Eerste Kamer te loodsen. En wat als er een keer een voorstel sneuvelt? Dan niks. Dan gaat het voorstel retour afzender, wordt het aangepast en leven we rustig verder.
Interessanter dan de eventuele meerderheid van de coalitie, is om te zien of de machtsbalans tussen Mark, Maxime en Geert gaat schuiven. Ik heb het al eerder gezegd: macht is de smeerolie van dit kabinet. Wat gebeurt er met het CDA als de partij procentueel nog minder stemmen haalt dan afgelopen juni? Dat waren voor het CDA al de meest dramatische verkiezingen ooit. Terwijl alle partijen hun kopstokken uit de kast hebben getrokken, houdt Verhagen zich stil. Voorvoelt hij een nederlaag? Wil de sluwe vos zich alvast indekken? Elco Brinkman trekt de verkiezingskar. Met zichtbare tegenzin. De man met het charisma van een oude poetslap. De man die Paars mogelijk maakte door grandioos te verliezen in 1994. Nors. Afwezig. Apathisch bijna. Gaat deze levende dode de christendemocraten werkelijk aan een verkiezingszege helpen?
“Hero Brinkman wil de totale dictatuur hebben in de fractie”
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.