Mag Kazachstan in 2009 voorzitter van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OSCE) worden? De OSCE kent een roulerend voorzitterschap: dit jaar is het Spanje, volgend jaar Finland en Kazachstan ambieert al een tijd lang het voorzitterschap van 2009. Maar twee jaar geleden concludeerde de OSCE nog dat de Kazachstaanse verkiezingen waarbij meer dan 90% van de stemmen naar de zittende president Nazarbayev gingen ernstig gemanipuleerd waren? Kan een land dat vandaag nog door de OSCE werd bekritiseerd om haar restrictieve internetbeleid wel voorzitter worden van diezelfde OSCE? Duitsland vindt van wel en hoopt op de aanleg van een gaspijpleiding naar Europa door de Kaspische Zee die Rusland omzeilt. Groot-Brittannië en de Verenigde Staten vinden van niet. De tijd dringt: One solution would be to say that Kazakhstan can be chair in 2011—but only if it first meets some elementary democratic criteria. But it may be too late for such a deal. Anything short of the chairmanship in 2009 will be seen as a severe snub. (Economist). Een afwijzing van het voorzitterschap zou een belediging zijn die in Kazachstaanse ogen wordt toegevoegd aan het rijtje van Borat's smaadcampagne en het Tourcomplot tegen Vinokoerov. Europa is dan zeker al haar invloed in deze regio kwijt, China en Rusland kunnen ongestoord hun gang gaan. Blogger James van het Kazachstan-blog kazakhstan.neweurasia.net waarschuwt voor al te grote Europese hypocrisie en meegaandheid, maar ziet in een Kazachstaans voorzitterschap toch ook kansen voor democratisering. Having a Central Asian country chair the OSCE would have been a wonderful step forward for all involved, but compromise has to come on both sides.
Femke Halsema, politiek leider van GroenLinks, ziet nog geen reden om voortijdig terug te treden.
Wat vindt u: heeft de partij een opvolger nodig?
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
´Dit is een ambtelijk besluit geweest.´ Minister van Ontwikkelingssamenwerking Bert Koenders geeft een vette opdracht van 750.000 aan zijn vriendjes van vroeger voor het organiseren van het Schokland-evenement. Hij had meerdere bureaus een kans moeten geven. Zijn woordvoerder schuift vervolgens echter de schuld in de mik van zijn ambtenaren. Chapeau! Voor het eerst in lange tijd ben ik het zelfs met Geert Wilders eens: ´De minister is altijd voor 100 procent verantwoordelijk.´ De Tweede Kamer is ´verbijsterd´ over deze beginnersfout.
Het is geen beginnersfout, maar een ingecalculeerd risico. Koenders heeft vast en zeker het risico van het niet doorgaan of mislukken van Schokland afgewogen tegen het overtreden van de Europese aanbestedingsregels.
Niet Nix
Elke ambtenaar weet het: grote bedragen = Europese aanbesteding. Misschien weten ze niet allemaal de hoogte van het bedrag. Maar er gaat een belletje rinkelen. Voor kleinere opdrachten kun je vaak met drie offerteaanvragen uit de voeten en met heel kleine bedragen kun je gewoon één bureau kiezen. Maar een bedrag van 750.000 euro is Niet Nix. Dan hoor je een openbare aanbesteding te doen in Europa, vanwege het voorkomen van concurrentievervalsing.
Bert Koenders heeft een koele calculatie gemaakt: wat voor politieke pijn gaat het opleveren als ik na honderd dagen niets kan laten zien? Als ik niets heb om politiek mee te scoren? Hij heeft ongetwijfeld gedacht dat hij weg kon komen met het gunnen van een mooi sommetje aan het bevriende ´PvdA-bureau´ BKB van Booij en van Bruggen. Hij heeft echter zelf een bananeschil voor zijn eigen voeten gegooid, waar hij hard op onderuit lijkt te gaan.
Ach, het valt allemaal wel mee met de situatie in Afghanistan. Als de Taliban wat efficiënter zouden zijn, dan was het een stuk erger volgens de Amerikaanse conservatieve denktank Jamestown Foundation. Onderzoek van deze denktank zou uitwijzen dat de Taliban de slechtste zelfmoordenaars ter wereld zijn. Het is het soort relativering waar niemand in Zuid-Korea op zit te wachten met een gijzelingsdrama in volle gang.
Wat te doen met de Taliban?
Het onderzoek beweert dat in de afgelopen twee jaar in meer dan vier op de tien gevallen de zelfmoordenaars alleen zichzelf hebben omgebracht. Tussen 2005 en 2007 ging het om maar liefst negentig daders. Met een beetje meer efficiëntie, zou dat rendement best omhoog kunnen, toch? Tsk. Slechte Taliban! Het wordt tijd voor kamervragen in de Taliachterban.
De vraag is of Zuid-Korea op dit moment ook zo blij en relativerend zijn over de Taliban. Na de gijzeling van een aantal Koreanen en het doden van één van hen is de sfeer waarschijnlijk minder gelaten. De Taliban eist dat alle Zuid-Koreanen, die voor wederopbouw waren gekomen, het land moeten verlaten. Gevangengenomen Taliban-strijders zouden moeten worden vrijgelaten.
Afgelopen vrijdag leek er nog goede hoop op een positieve uitkomst. De Taliban heeft het nu al over een laatste ultimatum. De Afghaanse autoriteiten hebben al eerder aangekondigd niet te schromen om geweld te gebruiken.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
In het debat over het generaal pardon begin dit jaar werd door de tegenstanders regelmatig gehamerd op de aanzuigende werking die er vanuit zou gaan. Als men in die verre landen zou horen dat je in Nederland, mits je lang genoeg wacht, vanzelf toch nog een asiel krijgt, zouden ze met hordes in hun bootjes stappen en deze kant op komen.
Niet dus. Mag dit argument nu eindelijk van tafel?
UPDATE: Meest recente versie grafiek vindt u hier.
Mohamed Haneef verliet vorige week gedwongen Australië. Hij was in verband gebracht met de geplande moordaanslagen in Engeland. Zijn simkaart zou zijn aangetroffen in één van de bomauto’s in Glasgow. Verdacht? Ja. Maar denk hier eens over na: toen hij verhuisde naar Australië gaf hij zijn oude simkaart, die hij toch niet meer zou gebruiken, aan familie. Klinkt dat zo onlogisch? En laat nou net één van zijn achterneefjes betrokken zijn bij de verijdelde aanslagen. Waarom werd hij niet vervolgd? De politie verwachtte niet dat ze een zaak tegen hem rond zouden kunnen krijgen. Kortom, hij is waarschijnlijk onschuldig.
Maar wat doe je dan als overheid? Je excuses aanbieden? Nee, natuurlijk niet. Je diept een wetje op uit 1493 en ontneemt hem zijn werkvergunning op basis van een “ongeschikte persoonlijkheid”. Godwin kom er maar in!
De arts voelt zich – begrijpelijk – geslachtofferd.
Onschuldig tot het tegendeel is bewezen, was het vroeger toch? Of ben ik nu gewoon naiëf?
Je zou als minister van ontwikkelingssamenwerking toch maar driekwart mio te besteden hebben aan een evenementje in de polder. Dan is het goed dat je nog wat partijvrienden kent met een evenementenbureautje. Het zijn rappe jongens met Marco Borsato op de speeddial, en vrachtwagens met partytenten binnen handbereik, dus dat is zo gepiept.
Het is alleen wel een beetje stom dat Bert Koenders er nu pas achter moet komen dat alleen het organiseren van een kinderfeestje nog onderhands mag worden aanbesteedt. Al het andere (boven de 137 duizend euro) moet Europees. En zelfs dat wist Koenders, want dat hebben zijn ambtenaren hem zelf verteld.
Dit soort dingen, daar is een woord voor in het Nederlands. Ik ben het alleen effe kwijt.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Het was een bewogen week in het Democratische kamp van kandidaten voor de Amerikaanse presidentsverkiezingen. Allemaal naar aanleiding van uitspraken van Barack Obama over buitenlandse politiek tijdens het YouTube-debat. Filmpje!
Obama wil praten met Iran, Syrië, Venezuela en Noord-Korea. Is dat nu een slip of is het slim van hem? Ik denk dat het een slippertje was.
Naïef versus Bush-Cheney Lite
Hillary Clinton stond gelijk klaar met het stempel ´naïef´ om Obama te brandmerken. Onder het mom ´je gaat niet zomaar met een dictator praten, want dat is een slecht idee´, slaagde ze er wonderwel in om de ´junior senator´ in de hoek te drijven als een beginneling. Obama kon niet anders dan zijn ´ik sta boven de partijen´-houding te verlaten en terug te slaan.
De senator uit Illinois noemde Clinton vervolgens Bush-Cheney Lite:
´I?m not afraid of losing the PR war to dictators…I?m not going to hide behind a bunch of rhetoric. I don?t want a continuation with Bush-Cheney. I don?t want Bush-Cheney light. I want a fundamental change.´
Barack Obama probeert het debatje zo te spinnen dat Clinton in het kamp van ´politics as usual´ kan worden weggezet. Wat natuurlijk helpt is het feit dat hij altijd tegen de oorlog in Irak was, terwijl zij voor gestemd heeft en toestemming aan de president gaf om aan te vallen.
“Ik haat jullie koningin. De koningin van Nederland is een hoer”, riep een Amsterdamse man vorige maand tegen de politie. Daarna zou hij seksuele handelingen hebben beschreven die hij met de majesteit zou willen verrichten. En, voor zover we kunnen nagaan, was die man niet Hans Teeuwen.
Deze brave burger heeft de gruwelijke pech dat hij die gedachte in onze hoofdstad aan het publiek vertrouwt. Want het o zo progressieve Nederland, altijd op de barricaden voor gelijkberechtiging en vrijheid van meningsuiting en tegen klassenjustitie, heeft nog steeds wetsartikel 111 van het Wetboek van Strafrecht niet geschrapt: majesteitsschennis. Op het beledigen van onze vorstin staat sinds 1881 in dit land een gevangenisstraf van maar liefst vijf jaar. Ter vergelijking: daar mag je heel wat kinderporno voor verspreiden. Daar kun je de koningin bijna voor vermoorden. Maar alles in proportie: de koningin is niet de enige met een uitzonderingspositie in ons wetboek. Gelukkig kost het beschimpen van de kroonopvolger of diens echtgenoot je slechts vier jaar nadenktijd in de cel. Want die zijn net iets minder goddelijk.
Nederlanders lijken maar niet te begrijpen want een ongelooflijk kankergezwel die bepaling in ons wetsysteem vormt. Men beschouwt het als een aardige curiositeit, een uitheemse panter dat zo nu en dan in het nieuws opduikt. Maar ter illustratie: Beatrix is een bitch! Willem-Alexander is een hansworst! Maxima is een golddigger! Opgeteld bij het plaatje bovenaan dit artikel kan ik nu 14 jaar in de gevangenis verdwijnen, en (zie het wetboek) levenslang het recht verliezen me als journalist te manifesteren. Sterker nog: als je als adellijke nichtje je tante eens een verbale oorvijg geeft, kun je volgens de wet gewoon de cel in. En waar was de politie toen Maxima haar man ‘een beetje dom’ noemde? Of toen Willem Alexander zichzelf ‘stomme eikel’ noemde toen ie bij het ophangen van een schilderijtje met een hamer op zijn vingers sloeg?
VVD-kamerlid Paul de Krom is niet blij met de Raad van State. Deze vernietigde afgelopen week een besluit voor de verbreding van de A4 tussen Burgerveen en Leiden, omdat Rijkswaterstaat onvoldoende onderzoek had gedaan naar de gevolgen voor de luchtkwaliteit. Je kunt hier de volledige tekst van de uitspraak lezen.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.