De SalonBloggies: Blogging is coming home

De afgelopen jaren heeft GeenCommentaar trouw meegedaan aan de Dutch Bloggies. Het lijkt er echter op dat de organisatie, waarvan het motto luidt 'voor bloggers, door bloggers', nu echt de weg kwijt is. Elk jaar worden de reglementen weer drastisch omgegooid, wat dit jaar resulteerde in een opzet waarbij de inbreng van het publiek tot een minimum is beperkt en een jury de dienst uitmaakt. Iets wat bij een medium als weblogs, waarbij interactie met het publiek juist een doel is, nogal vreemd overkomt. Daarbij was de jury de afgelopen jaren juist het probleem, met als voorlopig dieptepunt de uitreiking van vorig jaar, waar een paar awards door de grillen van de jury aan niemand werden toegekend. Daarom gaan we dit jaar iets anders doen, we gunnen de Dutch Bloggies wat rust. De afgelopen dagen is er koortsachtig overleg geweest tussen de redacties van Retecool, Sargasso, Panzerfaust en GC, en de kogel is door de kerk: de SalonBloggies zijn geboren. Harder, vetter, retecooler, maar vooral leuker en interactiever dan het op sterven na dode origineel. Kijk hier op de site! Ladies and gentlepeople: Blogging is coming home!

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: KoranEnBijbel.nl

“Benadrukken hoe klein de verschillen tussen de geloven zijn is een zendingsmethode die al honderden jaren gebruikt wordt. Dat maakt het makkelijker om over te stappen, van christen naar moslim, en alleen in die richting.”

Arabist Hans Jansen heeft problemen met de nieuwe site van de IKON, koranEnBijbel.nl, waar de overeenkomsten tussen de Bijbel en de Koran worden benadrukt, in plaats van de verschillen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Politici: handen af van de kunst!

Optical Illusion (Image: Flickr/sha sha chu)Met de dag wordt de Nederlandse samenleving meer bedekt door de verstikkende mist van politieke polarisatie. Instituties waarvan we het functioneren lange tijd als vanzelfsprekend en autonoom achtten, blijken nu ‘links’ of ‘rechts’, ‘haatzaaiend’ of ‘goedpratend’ te zijn. Of ze worden misbruikt om een politiek standpunt de met verdeeldheid verzadigde publieke ruimte in te slingeren.

Het laatste slachtoffer hiervan is de beeldende kunst. De weigering van de directeur van het Haags gemeentemuseum om twee foto’s van de kunstenares Sooreh Hera te exposeren leidde tot enorme ophef, waarbij het niet meer over de kunst zelf ging, maar over de vraag of de museumdirecteur de kunst wel of niet had mogen weigeren.

Belediging
Op de twee gewraakte foto’s staan twee Iraanse homoseksuelen die gezichtsbedekkende maskers dragen. Op de maskers staan de gezichten van de islamitische profeet Mohammed en zijn schoonzoon Ali. Museumdirecteur Van Krimpen gaf toe dat hij eerst het werk van Hera had geaccepteerd, om op zijn besluit terug te komen toen hij erachter kwam dat het inderdaad om maskers met Mohammed en Ali ging: “Weet jij hoe Mohammed en Ali er uitzien? Nou ik niet (…)“.

Van Krimpen wil niet dat zijn museum een politiek platform wordt, waar bevolkingsgroepen beledigd worden door kunstenaars die met hun werk een maatschappelijke kwestie willen aankaarten. Maar ligt maatschappij- en cultuurkritiek niet juist binnen het domein van de kunst? Kunst met een ondertoon van maatschappijkritiek houdt de samenleving een spiegel voor, die ons een uitzicht biedt dat varieert bij de de gekozen invalshoek. Dat daarbij mensen beledigd kunnen raken is onvermijdelijk, maar zeker niet voor rekening van de kunstenaar of de kunstinstelling. Daarbij geldt: zo vrij als een kunstenaar is om zijn onderwerp en uitvoering te kiezen, zo vrij zijn wij om al dan niet het museum te bezoeken.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Discussie: De nieuwe journalistieke code – 1

burgerjournalistiek (Foto: Spuyt12)De komende dagen zal GeenCommentaar in gedeeltes aandacht besteden aan de nieuwe journalistieke conceptcode. Wij zijn benieuwd naar jullie mening, als bloggers en reageerders, over deze code.

Vandaag bespreken we de eerste acht punten. Wat valt jullie op, wat missen jullie, of is het al perfect?

Algemeen

  • De journalist komt het recht op vrije nieuwsgaring toe. Hij brengt het nieuws waarheidsgetrouw, onafhankelijk, fair en met open vizier.
    [Wie is journalist] [Wat is nieuws] [Burgers en journalistiek]
  • De journalist brengt in de berichtgeving een duidelijk onderscheid aan tussen feiten, beweringen en meningen.
    [Wat is een duidelijk onderscheid]
  • Waarheidsgetrouw

  • De journalist beschouwt een deugdelijke publieke nieuwsvoorziening als maatschappelijk belang van de eerste orde. Bij het doorgeven van nieuws handelt hij waarheidsgetrouw. Hij neemt de werkelijkheid zoals hij die aantreft en waarneemt als uitgangspunt.
  • De journalist gaat zorgvuldig en integer te werk en geeft daarvan ook blijk in zijn berichtgeving door verantwoording af te leggen over zijn journalistieke methoden.
    [Waarom verantwoording]
  • In zijn berichtgeving baseert de journalist zich alleen op zijn eigen waarneming of op bronnen die hem bekend zijn of die hij betrouwbaar acht.
    [Over databases, peilingen, statistieken en metabronnen]
  • De journalist vermijdt eenzijdige, tendentieuze berichtgeving.
  • De journalist controleert de feiten in zijn berichtgeving en maakt die feiten waar mogelijk controleerbaar.
    [Controleerbaarheid]
  • Doe het veilig met NordVPN

    Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

    Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

    Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

    Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

    Bloggers worden journalisten, nu ook officieel!

    Het Bastion der Journalistiek (Foto: Flickr/zyphichore)Kijk eens aan, een bres in het onneembaar geachte Bastion der Journalistiek! Een nieuwe lichting journalisten werkt daar namelijk aan een modernere ethische code voor journalisten. De huidige versie dateert van 1995, en voldoet niet meer aan de eisen van deze multimediale tijd.

    De initiatiefnemers voor deze code, Henk Blanken en Bart Brouwers, schrijven in het aankondigingsstuk op de Nieuwe Reporter het volgende: “Opvallend nieuw vertrekpunt is de stelling dat iedereen journalist is die zich journalist noemt en deze code wil onderschrijven, ongeacht of deze persoon daar zijn geld mee verdient.”

    Dit is inderdaad opvallend en een trendbreuk met de vorige code, waar een journalist iemand was “die, hetzij in dienstverband, hetzij als zelfstandige, er zijn hoofdberoep van
    maakt mede te werken aan de redactionele leiding of redactionele samenstelling van
    publiciteitsmedia
    “. In deze code vervalt het onderscheid tussen bloggers journalisten dus in belangrijke mate.

    Daarnaast besteedt de nieuwe code aandacht aan de toegenomen digitalisering van de samenleving. Er zijn nu bijvoorbeeld nieuwe soorten bronnen, zoals databases en online opiniepeilingen. Ook gaat de code in op verouderde richtlijnen, zoals het afkorten van achternamen, terwijl die namen nu al overal op het internet te vinden zijn.

    Een ander nieuw punt in de code, dat de buren bij GeenStijl leuk zullen vinden, is dat niemand journalist genoemd zal worden zonder dat hij of zij dat wil. De nieuwe code zal dus niet van toepassing zijn op mensen die niet pretenderen journalistiek te bedrijven.

    Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

    De verlichte zelfmoordterrorist

    GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor interessante gastloggers, deze maal voor Christian Jongeneel, wetenschapsjournalist en onder meer redacteur van De Linker Wang, tijdschrift voor geloof en politiek.

    Op mijn bureau belandde het najaarsnummer van Beweging, het tijdschrift van de stichting voor reformatorische wijsbegeerte. ‘Islam en technologie’ stond er met grote letters op de omslag. Dat wilde ik wel lezen. Het bleek te gaan om de afscheidsrede van Egbert Schuurman als hoogleraar filosofie in Wageningen. In Delft en Eindhoven, waar hij ook prof was, had hij vijf jaar geleden al afscheid genomen.

    Schuurman onderscheidt drie stromingen binnen de islam, al naar gelang hun reactie op westerse technologie. Ten eerste zijn er de fundamentalisten, die zowel de technologie als westerse ideologie van de Verlichting afwijzen. Daartegenover staan degenen die op beide fronten open staan, meestal de politieke en economische elite. En dan is er nog een middengroep, die geen tegenstander is van technologische vernieuwing, maar wel vindt dat die gepaard moet gaan met spirituele vasthoudendheid. Westerse invloeden mogen de grondvesten van de islam niet aantasten, vinden zij.

    Zoals bij wel meer mensen vandaag de dag gaat Schuurmans aandacht vervolgens voor een belangrijk deel uit naar de fundamentalisten. Daarbij vat hij op een fraaie manier de analyse samen van de Brits-Nederlandse all-round academicus Ian Buruma.

    Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

    Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

    Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

    Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

    Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

    Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

    België twijfelt over België

    Belgische en Europese vlaggen (Foto: Flickr/kwatoko)Het begint langzaamaan te lijken op een slechte Belgenmop. Afgelopen zaterdag diende Yves Leterme zijn ontslag in, waardoor het formatieproces in België weer terug bij af is. Voor de positievelingen: de Belgen hebben in ieder geval een nationaal record te pakken en naderen het Europees record coalitie-onderhandelen. Nog even doorzetten, jongens!

    Op dit moment is men zelfs zo wanhopig dat men scheidend premier Guy Verhofstadt van stal heeft gehaald. Het werk voor het nieuwe kabinet stapelt zich op en daar zitten ook dringende zaken tussen. De koning gaat hem, in een uitzonderlijke stap, waarschijnlijk een volmacht verlenen om deze dringende zaken zoals begroting, veiligheid en justitie op te mogen pakken.

    Het is nog onduidelijk of deze maatregel het Hervormingsverdrag gaat redden. Dit moet in december ook nog getekend worden, en dat mag een demissionaire regering niet. Als de demissionaire regering dat met deze extra bevoegdheden nog steeds niet mag dan blijft dat een groot probleem, of niet natuurlijk, al naar gelang uw standpunt over het verdrag.

    Het lijkt er dus op dat nu zelfs de Belgen het niet meer weten. De mogelijke coalities zijn zo’n beetje op.

    Weet u het wel? Waar moet het heen met België? En met ons, als ook België als optie verdwijnt?

    Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

    And the winner is…

    Vladimir Putin (Foto: Wikimedia Commons/Agência Brasil)Ja, natuurlijk, wat dacht je dan? Verenigd Rusland boekt een monsterzege en haalt een tweederde meerderheid in de Doema.

    Het nieuws? Bij de gratie Poetins mogen niet alleen de communisten, maar ook de LDPR en Rechtvaardig Rusland afgevaardigden immuniteit geven en hun zakken laten vullen. Maar samen hebben die drie tandeloze “oppositiepartijen” uiteraard precies niet genoeg zetels om Verenigd Rusland van z’n tweederde meerderheid af te houden.

    Dat heet in het Rusland van Poetin geleide democratie (ook wel soevereine democratie).

    Bij ons daarentegen heet zo’n systeem dictatuur. Tenzij je een lafhartige VOC-mentaliteit laat prevaleren. Dan heet Rusland een jonge democratie.

    (Zie ook Remco’s Rusland)

    Doneer!

    Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

    In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

    Steun ons!

    De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

    Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

    Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

    Het Kleine Sargasso Integratiedebatspektakel III/slot: een betere wereld begint bij ruimdenkend egoïsme

    We kunnen allen gerust adem halen, vandaag sluiten we het Kleine Sargasso Integratiedebatspektakel af. In deel twee stonden voorstellen waarop u kon stemmen en we hebben een winnaar: voorstel 6! Zonder slag of stoot ging de verkiezing echter niet.

    Omdat de waarheid altijd ergens in het midden van het midden ligt, was het wellicht lastig voor de lezer zich volledig te identificeren met een voorstel, maar zo gaan die dingen nu eenmaal. Dat neemt niet weg dat er een vette discussie plaatsvond, die eigenlijk meer thuishoorde in het eerste gedeelte van het KsIDS. Toch moet een mens spaanders hakken en knopen doorslaan en daarom is hier het einde van het drieluik, met een korte evaluatie, leuke retro-filmpjes en een extragratis Kamerspeech.

    Als er één ding duidelijk geworden is uit het KsIDS dan is het dat we d’r niet zo maar effe uitkomen. Is dat een deceptie? Nee, in iedergeval weten we dat nu. Aan de andere kant heeft u aan twee voorstellen uw voorkeur verbonden. Het aanbod concrete kansen – goeie baantjes en scholing – moet verhoogd worden en het ontstaan van een zuil kan voordelig uitpakken. In eigen kring kan overleg plaatsvinden en naar buiten toe met één stem worden gesproken over een wensenpakket. Daarnaast moet iedereen Bert Haanstra’s Alleman zien – een goede tip van Ippekrites.

    Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

    Op de radio: tips om HIV op te lopen

    HIV (foto:flickr/AJC1)Zojuist (19.00 uur) is op de Amsterdamse lokale radio een uitzending gestart met als titel: “Hoe krijg ik zo snel mogelijk HIV?”.

    In dit programma, ‘de roze kijk’ zullen een aantal ‘HIV-plussers’ tips geven hoe je zo snel mogelijk aan een besmetting komt. Waarom? Volgens het programma zijn zogenaamde bug chase feesten, waar mensen proberen HIV op te lopen nog te onbespreekbaar. Er wordt ’te vaak’ negatief gereageerd op mensen die HIV zien als een verlossing. “Ik kan het maar beter hebben, dan hoef ik me er tenminste geen zorgen meer over te maken” is een redenatie die nog op veel onbegrip stuit.

    Nog een tijdloze quote uit het persbericht:

    “Maar wat is nog het verschil tussen een vette hap en een bug chase party? Iedereen weet: vet, ongezond eten veroorzaakt hart- en vaatziekten. Maar toch verkiest men, liefst nog met héél het gezin, de Mac Donalds boven de sportschool of -vereniging.

    En vanuit die optiek is er ook geen verschil tussen mensen die (on)veilig één op één seks hebben, of naar een feest gaan waarvan men weet dat men er ziek van kan worden”.

    De redenatie van deze mensen gaat compleet mank. Ze snappen blijkbaar de aard van HIV niet. Het is op die feesten namelijk niet alleen mogelijk om HIV op te lopen, maar ook om meerdere versies van HIV op te lopen, waardoor de behandeling een stuk complexer wordt en de kans om eraan te overlijden veel groter. Daarnaast hebben HIV-besmette mensen een 5x zo grote kans op kanker en zijn er natuurlijk ook nog andere geslachtsziekten waar je je echt wel druk om moet maken.

    Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

    Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

    Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

    Hoogvlakte zonder pieken?

    GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor interessante gastloggers. Dit keer een stuk van Eric Beerkens (blog), Research Fellow aan de University of Sydney in Australie. Hij houdt zich daar bezig met mondiale ontwikkelingen op het gebied van hoger onderwijs, wetenschaps- en innovatiebeleid. In dit artikel gaat hij wat dieper in op de THES-ranking, waar we afgelopen woensdag al een artikel over schreven.

    Eric Beerkens (Foto met toestemming)Veel universiteiten, en met name die in Oost Azië en de landen van het Gemenebest, kijken elk jaar in november weer vol verwachting uit naar de World University Ranking van het Britse Times Higher Education Supplement. Samen met de Shanghai Jiao Tong ranking is dit waarschijnlijk de meest besproken mondiale ranking in de universitaire wereld. De THES ranking is waarschijnlijk ook de meest omstreden mondiale ranking, met name vanwege de talrijke fouten die de afgelopen jaren in de ranking zijn geslopen en de uitwerking hiervan in sommige landen. Daarnaast is er veelvuldig kritiek op de dynamiek van mondiale rankings in het algemeen.

    Maar goed… rankings zijn er nu eenmaal en zijn niet meer weg te denken uit het huidige mondiale hoger onderwijs landschap. En rankings zijn natuurlijk ook leuk om mee te spelen. Ik ben daarom maar eens gaan kijken naar de prestaties per land. En Nederland doet het zo slecht nog niet. Nederland heeft maar liefst 11 universiteiten in de ranglijst. Alleen Australië (12), de VK (32) en de VS (57) hebben er meer, terwijl Japan, Canada en Duitsland op hetzelfde aantal blijven steken. Toegegeven… de Nederlandse universiteiten scoren niet bijzonder hoog, en slechts één universiteit – de Universiteit van Amsterdam ? haalt de top 50. Maar ook als een wegingsfactor wordt toegekend voor de positie in de ranglijst (een factor van 200 voor nummer 1; een score van 1 voor nummer 200, etc.) scoort Nederland nog een respectabele zesde plaats achter de VS, VK, Australie, Canada en Japan.

    Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

    Politieke partijen zijn onmisbaar (2)

    GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor interessante gastloggers, deze maal voor David Rietveld. Het is een reactie op de laatste bijdrage van Reinder Rustema, waarin hij inging op een vorig artikel van David. Dat kon hij natuurlijk niet op zich laten zitten…

    Bijlezen? Lees hier het eerste artikel van Rustema, hier het antwoord daarop van David, en hier de verdediging van Reinder Rustema.

    David Rietveld (Foto met toestemming)Hebben politieke partijen nu wel of geen toekomst? Een tijdje terug betoogde ik – onder andere op deze plek – samen met Arno Bonte van wel. Reinder Rustema persisteerde in zijn mening dat er geen toekomst was voor deze archaïsche organisatievorm. Hij verpakte zijn beweringen in stevige taal. Daarom eerst maar even wat misverstanden uit de weg ruimen, voordat ik nog eens in ga op de centrale vraag of politieke partijen nu wel of geen toekomst hebben.

    Ons stuk was in eerste instantie een reactie op het ontstaan van ‘bewegingen’ als alternatief voor partijen. Rustema maakt hiervan dat we ‘nieuwe ontwikkelingen’ niet willen zien, of zelfs ontkennen. Wij zijn – als ‘partijleden van de linkse partijen’ – bezig met een achterhoedegevecht. Zo zie ik het natuurlijk niet. Ik neem de nieuwe ontwikkelingen wel degelijk waar, en kom na zorgvuldige analyse tot de conclusie dat ze ongewenst zijn. Wat dat betreft komen we misschien niet verder dan de droge constatering dat we het oneens zijn.

    Tweede punt betreft de subsidiëring. Net als de financiële tegemoetkoming voor volksvertegenwoordigers is die wat mij betreft te laag. In beide gevallen geldt dat een pleidooi voor verhoging nu eens niet in termen van ‘monumentenzorg’ of zakkenvullerij moeten worden gezien, maar tegen de achtergrond van hun maatschappelijke functie. Het is in die zin logisch dat Rustema dit voorstel niet steunt, want hij ontkent de maatschappelijke functie van politieke partijen.

    Vorige Volgende