Vrouwen en bier

Mail van collega Michiel. Hij stuitte op een stukje waarin wanhopige biermarketeers zich afvragen hoe ze meer vrouwen aan het bierdrinken kunnen krijgen. Het laat vooral zien dat ook marketeers niet vies zijn van een stereotiepje of twee: vrouwen drinken geen bier omdat het niet in mooie flesjes zit en omdat ze door het lurken aan zoete likeurtjes (!) een betere smaak hebben ontwikkeld. Jawel! Maar goed: beter bier brouwen en het bottelen in parfumflesjes, en 't is gebakken. Dat bier echter een uitgesproken mannelijk imago heeft, valt natuurlijk niet te ontkennen. En dat is niet het enige wat eraan schort. Michiel vraagt zich ook (overigens geheel terecht) af hoe het eigenlijk komt dat bier zich bij de gemiddelde culi niet in buitengewoon veel belangstelling mag verheugen en kennelijk voor het zwakzinnige neefje doorgaat. Het lijkt menigmaal of flessenwater qua smaak nog interessanter wordt gevonden, hoewel dat natuurlijk het toppunt van geaffecteerdheid is.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

WW: Aandacht is goud waard

De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.

Bernardo Huberman op een andere conferentie (Foto: Flickr/philliecasablanca)

Afgelopen week moest u het even een WW zonder ondergetekende doen. Ik zat voor een conferentie in Lissabon. Aangezien mijn aanwezigheid toch door de belastingbetaler medegefinancierd wordt, leek het me niet meer dan redelijk iets te vertellen van wat daar verteld werd. Nu waren de meeste praatjes te obscuur, specialistisch of saai om te herhalen, maar de keynote speech die Bernardo Huberman gaf was dusdanig interessant dat hij een groter publiek verdient.

Bernardo Huberman begon (zoals zoveel informatici) zijn carriere als fysicus en werkte aan supergeleiders en tweedimensionale vloeistoffen. In de jaren tachtig en negentig verlegde hij zijn interesse naar de informatica. Na gewerkt te hebben voor Xerox verhuisde hij naar mede printerboer HP, waar hij senior fellow werd van HP Labs. Aldaar concentreert zijn onderzoek zich op het World Wide Web, met name op het gebruik, de groei en de dynamiek daarvan. Huberman beschrijft in het boek The Laws of the Web hoe bepaalde regelmatigheden steeds de kop opsteken. In die zin is hij een van de eerste beoefenaars van ‘webologie‘ zoals we daar al eerder over berichtten.

Huberman sprak in Lissabon over het begrip attention (dat ik hier maar even met ‘aandacht’ vertaal). Door de gigantisch-heid van het WWW en vooral door het gigantische gebruik van dat Web door mensen daalt de waarde van informatie drastisch. Hoe meer er van een grondstof is, hoe minder het waard wordt. Voorbeelden hiervan zijn legio: was je vroeger bereid flink geld neer te leggen voor een reisbureau om je vliegticket te boeken, door het huidige online aanbod is de logistieke en prijs informatie stukken minder waard geworden. Of denk alleen maar aan de dalende prijs van nieuws. Kranten moeten water bij de wijn doen omdat weblogs ‘hetzelfde’ nieuws gratis aanbieden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De marketing van kindermishandeling

Wederom een gastbijdrage van Justine Pardoen, hoofdredacteur van Ouders Online, Mijn Kind Online en Weet wat ze gamen

Met een nieuwe campagne roept de overheid burgers op om zoveel mogelijk meldingen te doen van kindermishandeling. Herkent u de signalen? Doe de test! Heeft u nog nooit iets gemeld? Doen! Al vele duizenden gingen u voor…  De marketing van kindermishandeling is in volle gang. Over gegoochel met getallen.

Op de website www.watkanikdoen.nl vertelt de overheid wat je kunt doen als je kindermishandeling vermoedt. Prima dat zo’n website er is: iemand die vragen heeft, moet daar een antwoord kunnen vinden. Op die website van de nieuwe campagne van de overheid om burgers aan te sporen iets te doen als ze kindermishandeling vermoeden, lezen we dit: “Bij 82% van de meldingen die het Advies en Meldpunt Kindermishandeling (AMK) ontvangt, blijkt er inderdaad sprake van kindermishandeling.”

Het lijkt verdorie wel echte reclame: daar wordt ook altijd zo slim gelogen met cijfers!

Vooral het ophogen van verkoopcijfers is een veelbeproefde methode. Als je vertelt dat 90% van de mensen product X al gekocht heeft, dan ben je een sukkel als jij dat nog niet gedaan hebt. Of: 93% van de lezers van blad X gaf product Y een 8 of hoger. Het schijnt te werken: wie twijfelt, moet geloven dat een zeer grote groep hem al voorgegaan is. Nu u nog! Twijfelt u over kindermishandeling? Hier zijn de signalen; doe de test! Twijfelt u over melding bij het AMK? Niets is erger dan stilzitten. Gewoon doen!

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het Saillant | Het Groene Boekje van Gerda

SaillantLOGOIk vind het een geruststellende gedachte dat Ronald Plasterk atheïst is, als wetenschapsminister. Ook de informatie dat André Rouvoet ergens vertelt dat hij zelf puberkids heeft, vind ik nog wel binnen de grens van relevant bij zijn baan. Maar Gerda? Is er dan niemand die tegen haar zegt: ‘Niet doen!’ Sinds wanneer moet beleid een jurkje aan?

“Ik meld het u maar vast. Ik ben niet glamoureus.” Dat vertelt Gerda de lezertjes van de Libelle en de Margriet. Ja, ja. Het staat in het nieuwe personality glossy dat het vijfenzeventig jarige bestaan van het ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij moet bestempelen. In het blad wordt uit de doeken gedaan hoe nuchter ons Gerda eigenlijk is. En dat ze problemen graag op de keukentafel oplost.

In het blad ook nog een plekje voor bisschop Hurkmans, die – op kosten van het jarige departement – vertelt dat God uitkomst biedt in barre tijden. Laat de kinderen tot mij komen. Gerda en God, moeten samen full-color bij miljoenen dames op de keukentafel terecht komen. En dat heet dan: voorlichting. Ja, in de marge ook nog een enkele lanbouwondernemer. Fotootje, tekstje.

Maar wat weet ik na het lezen van Gerda nou eigenlijk over het vijfenzeventig jarig bestaan van het landbouwdepartement? Nou, eh, niks. Ik weet dat Gerda graag jogt. Dat ze voldoende verdient om regelmatig biologisch te eten. Dat ze een druk leven heeft. En zo nog wat gemeenplaatsen. Oh, en ze meent ook dat u met uw kindjes vaker de natuur in moet. En dat u naar koeien moet kijken.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Beste NS, mag ik even vangen?

Leeg SpoorGeachte heer Meerstadt,

Mag ik even vangen?

Sorry, ik val met de deur in huis. Laat ik anders beginnen. Als president-directeur bent u verantwoordelijk voor de invoering van de OV-Chipkaart voor de NS. Ik wil er best eentje hebben, want dat gehannes met strippenkaarten en papieren vervoersbewijzen is ook niet alles.

Er is echter een aantal zaken dat ik niet zo goed begrijp.

U wilt alle reisgegevens in een grote databank stoppen. Dat is voor de financiële afhandeling en ik begrijp dat dat moet. Maar u gaat veel verder. U stopt al mijn reisgegevens jarenlang in een marketingdatabank. Hoe lang, daar heb ik nog geen duidelijk antwoord op kunnen vinden.

Op uw site schrijft u: ,,Afgeleide reisgegevens, zoals reisfrequentie, voorkeurstations en -trajecten, de verstreken tijd sinds uw laatst gemaakte reis en of u binnen of buiten de spits reist, gebruiken wij voor relatiebeheer en om u te informeren over voor u relevante diensten en producten. ’’

Laat ik helder zijn: op uw reclameboodschappen zit ik niet te wachten. Ja, ik ben zo’n zeurpiet met een ‘nee-nee’ stikker op mijn brievenbus. Onlangs kreeg ik al ongevraagd een mail over treinen die niet konden rijden vanwege 1,5 cm sneeuw. Nou dat was wel duidelijk hoor. Ik weet overigens zeker dat ik mijn mailadres nooit aan uw organisatie heb verstrekt. Van spam ben ik niet gediend.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Erectiepillen en je echte leeftijd

Op Sargasso bieden we regelmatig ruimte voor gastbijdragen. Vandaag wederom een bijdrage van Dimitri Tokmetzis, freelance journalist te New York. Het artikel is ook op zijn eigen blog te lezen.

jeltest200Meer dan 800.000 Nederlanders hebben de test Je Echte Leeftijd ingevuld. Ik ook. Nu is het wachten op de aanbiedingen voor erectiepillen van Pfizer. Advance, het bedrijf achter Je Echte Leeftijd, heeft op zijn kop gekregen van het College Bescherming Persoonsgegevens. Hoe ontfutselt Advance onze gegevens en wat krijgen we daarvoor terug?

Op de site www.jeechtelijftijd.nl moet je je eerst inschrijven. Je laat je naam, adres (want dat is blijkbaar van belang voor het bepalen van je echte leeftijd), geboortedatum en e-mail achter. Er wordt gevraagd om een telefoonnummer. Dat is handig als je meedoet met een prijsvraag. Bij de meeste sites kun je ervoor kiezen om het vakje voor het toezenden van reclameboodschappen niet aan te vinken. Als je dat hier niet doet, ga je ook niet akkoord met de algemene voorwaarden (tenminste tot voor kort). Je hebt geen keuze. Daar gaan we.

Mijn gezondheid is zeer goed. Ik heb postacademisch onderwijs gevolgd. Werk voltijd, slaap acht uur per dag, voel me meestal uitgerust als ik opsta. Mijn matras is een half jaar oud. Af en toe heb ik rugpijn. 1.85 lang, 85 kilo zwaar. Geen idee wat mijn hartslag in rust, bloeddruk of cholesterolwaarde zijn. Op naar mijn medisch verleden. Biologische ouders leven nog – gelukkig! Geen hartproblemen, beroerte, levercirrose, suikerziekte, nierafwijkingen. Geen genitale herpes, of psoriasis.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Speak je moerstaal mudderfukker!

sjoerwiekenThank God voor 5 december. Als onze jaarlijkse traditie van rijmelende spitsvondigheid niet zou bestaan, ging onze collectieve taalkennis waarschijnlijk nog harder down the drain. Pakjesavond zorgt er in ieder geval voor dat ook de average Joe nog eens probeert om een paar zinnen foutloos op papier te zetten. Een blessing in disguise, zou ik zo zeggen.

Want als het aan de verkopers van die kadootjes zou liggen, praten we allemaal een soort tenenkrommend polderengels. Daar houden zij, of vooral de reclamebureau’s die ze inschakelen, enorm van. Absoluut hun peacepiece of cake, zeg maar.

Zo heeft de organisatie die de rest van het jaar de pakjes rondbrengt een mooie slogan. Sure We Can! Lekker Obamaësk, en het zegt goed wat ze kunnen. U wilt een brief versturen? Sure We Can! Vanwege bezuinigingen tienduizend postbodes eruit? Sure We Can! Het is obvious dat een Nederlandse vertaling niet volstaat. Tuurlijk Kan Dat! bekt niet, en klinkt oubollig.

Maar waarom moeten die Engelse slogans dan toch zo Nederlands klinken? Veel kreten zijn van een tenenkrommende betekenisloosheid waar ook de native speakers hun neus voor ophalen. Zo wordt een reclame voor Cool Soothing Shaving Cream ineens Koel Soeding Sjeeving Kriem, of nog veel erger. Of wordt Palmolive Pallumolieve, wat dan wel weer koddig klinkt.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

CDA vuistdiep in spamdatabase

slotAh! leuk onderzoekje vandaag: Uit onderzoek van GemeentelijkOnderzoek.nl is gebleken dat maar liefst 97,6% van de ondervraagden haar eigen gemeente een voldoende geeft voor het gevoerde gemeentebeleid. Van de 441 gemeentes in Nederland kregen maar liefst 420 een cijfer van 5,5 of hoger.

Een beetje vreemd alleen: de resultaten zijn al gepresenteerd, maar het onderzoek staat nog steeds online. En hé, wat gek! Nadat ik me met al mijn NAW-gegevens, telefoonnummer, burgelijke staat en rekeningnummer heb aangemeld, gaan alleen de eerste twee van de vijftig vragen op de website gemeentelijkonderzoek.nl daadwerkelijk over mijn gemeente. De rest van de vragen gaan over mijn hypotheek, hoeveel ik verdien, welke partij ik stem, hoe vaak ik naar de wc ga en of ik mijn vrouw bedrieg. Dat ze dat voor een gemeentelijk onderzoek allemaal moeten weten!

Inmiddels zijn gemeenten zelf, na verontruste telefoontjes, ook wakker geworden. Zelfs de Vereniging van Nederlandse Gemeenten gaf een persbericht uit: de enquête is een ordinaire fuik, waarin naar informatie van bezoekers wordt gehengeld.

De bedoeling van gemeentelijkonderzoek.nl, en moederbedrijf Daisycon, is duidelijk: het creëren van een grote marketingdatabase, waarin klanten als KPN, Oxxio, Ziggo, Rabobank en een aantal goede doelen (dus daar gaat uw geld naartoe!) hun direct marketing op kunnen afstemmen. Het staat allemaal, na een beetje zoeken, keurig op de website.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Journalistiek erin, dagblad eruit

tron_user‘Hoe is het mogelijk,’ vroeg ik aan studenten van de opleiding Media, Informatie en Communicatie (Hogeschool van Amsterdam) tijdens een hoorcollege, ‘dat bedrijven wel blijven verdienen aan iets gewoons als koffiedrinken, maar dat uitgevers steeds minder succes boeken met kranten?’ Ik daagde de studenten uit tot het nadenken over een uitvinding om aan nieuws te blijven verdienen.

Ze bleven me het verlossende antwoord schuldig. De vergelijking met de koffiebranche lijkt ridicuul, maar ze blijft me wel bij. Waarom betalen we ons in godsnaam scheel aan een onbeduidende drank in een hippe beker? Niet alleen in het openbaar, ook privé. Machinefabrikanten gaan succesvol hand in hand met voedingsmiddelenconcerns. Het drinken van een Nespresso met de classy look van Clooney is peperduur in vergelijking met het drinken van de filterbak, maar kennelijk is de consument bereid te betalen voor kwaliteit. Ook voor journalistieke kwaliteit?

Ik ken een urban legend van een uitgeverij die erover dacht een groot landelijk dagblad over te nemen. De calculerende uitgever zag bij benadering af van de koop: ‘Dan zit ik over tien jaar met een handvol lijken als doelgroep.’ De uitgevers en bladenmakers klagen. Het doet me sterk denken aan de boze tongen die iets beweerden over het instorten van de muziekindustrie: dat gemopper kwam uit de hoek van de grote platenmaatschappijen. Maar door het downloaden is geen mens minder naar Lowlands of Jan Smit gegaan. Er is maar één oplossing voor een gezonde toekomst voor de journalistieke kwaliteit: schaf het papieren dagblad af. Is het dan werkelijk zo simpel?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Zomerbaantje: telemarketing

business support teamWaar gebeurd op maandagmiddag, 3 augustus. De vaste telefoon in Huize Van Aalten gaat over. Dat kan twee dingen betekenen: moeders of telemarketing. Van Aalten neemt op. Hij hoort gekraak en dan een stilte. Van Aalten wil de verbinding bijna verbreken. Dan hoort hij alsnog een stem. ‘Spreek ik met meneer El Hamdaoui?’ ‘Nee, zo heet mijn vrouw. Ik ben meneer Van Aalten. wat wilt u mij verkopen?’

Een korte stilte aan de andere kant van de lijn. De jongen, ik vermoed een jonge knul met stekels (gelkop), die na zijn havo even wil ‘knallen’ in de zomermaanden voor hij aan zijn studie bedrijfseconomie begint, zegt niet van welke firma hij is. ‘Verkopen? Een zak patat, nou goed.’

Ik wacht even. Vermoed dat hij nu overgaat op een schaterlach, gevolgd door een goedbedoelend hijgerige glijpraatje over een of ander abonnement of voordelige aanbieding voor een meeneemprijs. Maar nee.

‘En u krijgt er ook nog een gratis dvd van Bon Jovi bij vol clips die u ook op Youtube kunt bekijken. Plus plasmascherm ter grootte van een postzegel.’

Het is rond drieën, het zou kunnen dat deze onverlaat al de hele dag tevergeefs met een hongermond in het microfoontje van zijn headset zit te hijgen en daarom nu een beetje melig wordt van de automatenkoffie. Zijn supervisor die meeluistert zal straks eens die cubicle binnenstormen. Op de achtergrond hoor ik het geratel van zijn collega’s.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Italianen opgelet: Is ‘Sonia Rossi’ echt?

fuckingberlinVakantietijd is dé tijd voor sensatielectuur. Sensatielectuur vereist sensationele behandeling. Ongeveer een jaar geleden kwam bij het Duitse uitgeefconcern Ullstein het boek Fucking Berlin uit. Het concept deed de Duitse kassa’s rinkelen. Een autobiografie van een studente wiskunde van Italiaanse komaf bekostigt haar studie met het werk in de prostitutie. Teilzeit Hure, zo vertelt het omslag gewichtig. Tot zover weinig opmerkelijks.

Het boek is sinds kort in Nederland uit bij TM Publishers. De redactie van BNN’s Spuiten en Slikken Zomertour zocht haar op voor een interview, dat de omroep gisteravond uitzond. Net als in haar boek vertelt Rossi in dit interview hoe ze als studente naar Berlijn kwam en afgleed richting seksindustrie. Van de ene industrie naar de andere: ik verdenk de uitgevershuizen van een fraai staaltje marketing – leugens, mogelijk. Er zitten haken en ogen aan het verhaal van deze nieuwe ‘schrijfster’.

Sonia Rossi komt uit een klein dorpje op Sicilië, zo vertelt de biografie. Naar eigen zeggen sprak ze de Duitse taal niet en kon zij geen aanspraak maken op enige studentenfinanciering. Ze ontwikkelde zich van onschuldige webcamgirl tot hoer teneinde haar hoofd boven water te houden. Interviews met de schrijfster gaan steevast gepaard met pruiken en zonnebrillen. De naam ‘Sonia Rossi’ is uiteraard een pseudoniem.

Vorige Volgende