John Stuart Mill de grootste liberaal aller tijden

De klimaattop in Bali, die de geschiedenis in zal gaan als meest vervuilende milieutop ooit, loopt op zijn eind. Investeren in de toekomst, zullen we maar zeggen. Maar slechts áls het iets oplevert, want de EU en de VS bevinden zich lijnrecht tegenover elkaar.

De EU wil graag spijkers met koppen slaan en harde limieten afspreken. De VS wil dat zoals gewoonlijk niet. Dit keer gebruikt het land als excuus dat ze de doelen op andere klimaattoppen willen bepalen. Dit kan twee dingen betekenen: of de VS wil de hoogstwaarschijnlijk voor hen extra ingrijpende maatregelen zo lang mogelijk uitstellen, of het is een poging om te wachten op de volgende klimaattop, in Hawaï, zodat de president in eigen land goede sier kan maken en zo de Republikeinen een wat groener imago geven. Iets wat met de komende presidentsverkiezingen geen overbodige luxe is.

Al Gore lijkt het op het eerste scenario te gooien. En gezien het feit dat de regering Bush zegt dat Europa “te snel gaat” met het reductievoorstel (in 2020 25 tot 40 procent reductie ten opzichte van 1990), geloof ik hem graag.

Maar Gore suggereerde ook een oplossing: “My own country, the United States, is principally responsible for obstructing progress here in Bali. We all know that. [..] But my country is not the only that can take steps to ensure that we move forward in Bali with progress and with hope.” Hij lijkt hier te zeggen dat de wereld zonder de VS een akkoord moet sluiten, met het oog op de toekomst. Want over een jaar is Bush geen president meer van de VS, en mocht er een democratische kandidaat winnen, dan is het volgens hem waarschijnlijk dat zij in het verdrag zullen stappen.

Een CIA-agent heeft in het openbaar toegegeven voorstander te zijn van het zogenoemde ‘waterboarden‘. Met deze ‘verhoormethode’ heeft de verdachte het idee dat hij verdrinkt.

De CIA-agent was betrokken bij het martelen van een verdachte in de maanden na 9/11. Volgens hem brak de verdachte in 35 seconden, en maakte dat het een effectieve techniek die waarschijnlijk veel levens heeft gered.

Mooi, hoe de beste man het Amerikaanse volk zo geestelijk weet te mangelen. Want ‘martelen is slecht’ zit daar diep in het systeem, net als ’terroristen zijn eng’. En dat is natuurlijk de hoop, dat het tweede het eerste overwint. Ja, het is wel slecht, maar er zijn onschuldige levens gered! Martelen is dus effectief!

Ja, martelen is effectief, dat klopt. De uiteindelijke effectiviteit bij mensen die schuldig zijn is bij mijn weten nog nooit ontkracht. Het probleem bij martelen zit hem echter niet bij de schuldigen, maar bij de onschuldigen. Want die laatste groep legt op den duur óók een bekentenis af.

Eentje waar je dus geen zak aan hebt, en die de ‘goede’ zaak eerder vertraagt dan versnelt, want je moet de informatie immers eerst controleren. Blijkt het onjuist, dan kan je weer van voren af aan beginnen. Uit onderzoek zou blijken dat slechts 3 tot 6 procent van de door marteling verkregen informatie klopt.

Het hoge woord – of beter de hoge woorden – zijn eruit. Vladimir Poetin steunt Dmitri Medvedev als zijn opvolger. De 42-jarige gematigde liberaal moet de nieuwe president worden van Rusland.

Wat weten we van Medvedev? Dat hij, in tegenstelling tot Poetin, van snoepjes houdt. En van hardrockband Deep Purple. Dat zijn Engels goed genoeg is voor een rol als Russische boef in een James Bond-film en niet goed genoeg voor het World Economic Forum in Davos.

De inhoud klinkt als Poetintaal: ,,We are not trying to push anyone to love Russia, but we will not allow anyone to hurt Russia.”

In elk geval krijgt de Russische beer een naamgenoot aan de macht. Oppassen geblazen dus.

De cartoonist van The Christian Science Monitor heeft/had een andere kijk op de opvolging van Poetin:

Tot zover de presidentsverkiezingen in Rusland.

(Zie ook Remco’s Rusland)

Het begint langzaamaan te lijken op een slechte Belgenmop. Afgelopen zaterdag diende Yves Leterme zijn ontslag in, waardoor het formatieproces in België weer terug bij af is. Voor de positievelingen: de Belgen hebben in ieder geval een nationaal record te pakken en naderen het Europees record coalitie-onderhandelen. Nog even doorzetten, jongens!

Op dit moment is men zelfs zo wanhopig dat men scheidend premier Guy Verhofstadt van stal heeft gehaald. Het werk voor het nieuwe kabinet stapelt zich op en daar zitten ook dringende zaken tussen. De koning gaat hem, in een uitzonderlijke stap, waarschijnlijk een volmacht verlenen om deze dringende zaken zoals begroting, veiligheid en justitie op te mogen pakken.

Het is nog onduidelijk of deze maatregel het Hervormingsverdrag gaat redden. Dit moet in december ook nog getekend worden, en dat mag een demissionaire regering niet. Als de demissionaire regering dat met deze extra bevoegdheden nog steeds niet mag dan blijft dat een groot probleem, of niet natuurlijk, al naar gelang uw standpunt over het verdrag.

Het lijkt er dus op dat nu zelfs de Belgen het niet meer weten. De mogelijke coalities zijn zo’n beetje op.

Weet u het wel? Waar moet het heen met België? En met ons, als ook België als optie verdwijnt?