Onderhandelingen in aantocht maar de oorlog gaat op volle kracht verder

LONGREAD - In het zicht van een nieuwe onderhandelingsronde tussen de Verenigde Staten, Rusland en Oekraïne maakt Guido van Leemput in zijn Kijk op de oorlog in Oekraïne de stand van zaken op. Welke kansen zijn er op een einde aan deze uitzichtloze uitputtingsoorlog?

De ontwikkelingen van de laatste weken hebben de situatie in de oorlog in Oekraïne verder aangescherpt. De VS menen dat de uitputtingsstrategie zoals de NAVO die voerde vanaf april 2022 een heilloze weg is en dwingen de NAVO-partners en met name Oekraïne op harde wijze tot een koerswijziging. De Amerikaanse regering kiest nadrukkelijk voor zichzelf en ziet in Rusland een geschikte handelspartner waaraan meer te verdienen is dan aan de uitzichtloze uitputtingsoorlog. Ook beschouwt het zijn belangen in het Midden-Oosten van groter belang dan die in Europa. Als de voortekenen niet bedriegen zullen er over een maand onderhandelingen beginnen op basis van de militaire situatie van dat moment. Dat betekent dat Europese landen en Oekraïne een enorme aanpassing moeten doen. En dat de volgende maand hevig geweld zal inhouden in Oekraïne.

Rusland wacht eerst de Amerikaanse parlementsverkiezingen van 3 november af. Rusland wil zien wat de machtspositie van Trump dan precies is. In de tussentijd zal het vier grote dieseltransporten naar de VS uitvoeren. Bovendien wordt er openlijk gespeculeerd over het hervatten van Amerikaanse militaire aanvallen op Iran ná de verkiezingen. Rusland heeft zich inmiddels bij Iran gemeld voor onderling overleg. Ook samenwerking op het gebied van inlichtingen is daarbij aan de orde.

De verkiezingsuitslag in de VS en een eventuele hervatting van de oorlog tegen Iran zullen het Russische eisenpakket ten opzichte van de VS bepalen. Europa heeft steun aan de uitputtingsstrategie vier jaar en acht maanden volgehouden en hier en daar begint het besef door te dringen dat Europese landen zichzelf buitenspel hebben gezet. Ook de basis van de Europese maatschappij begint zich inmiddels te roeren.

Dat brengt me op de volgende punten.

De afspraak van St. Petersburg

Het grote nieuws kwam woensdag 21 oktober uit St Petersburg. Rusland heeft op uitdrukkelijk verzoek van de VS, Oekraïne en Europese landen ingestemd met ‘trilaterale onderhandelingen’ tussen de VS, Rusland en Oekraïne. Onderwerp van gesprek moet ‘een raamwerk’ worden dat verschillende aspecten van een vredesakkoord en toekomstige betrekkingen moet regelen. Dat wil zeggen dat de onderhandelingen niet alleen tussen de VS en Rusland gaan, o.a. over Oekraïne maar ook mét Oekraïne. Over andere partners, zoals Europese buurlanden, de EU, de VN of de OVSE is niet gesproken.

Naar eigen zeggen is Rusland bereid te onderhandelen, maar is ‘er nog niet klaar voor’. Over een paar weken, ergens tussen 9 en 18 november, zouden dergelijke gesprekken kunnen worden gehouden. Rusland laat voelen dat het de touwtjes in handen heeft en ook het initiatief in zowel de militaire strijd, de oorlog, én in de politieke strijd, de diplomatie.

Tot die tijd worden grote bombardementen uitgevoerd tegen de Oekraïense infrastructuur. Dat is al vanaf het begin van de maand oktober verhevigd gaande en zal elke dag doorgaan. Duizenden drones en raketten zullen op Oekraïne worden afgevuurd in de komende weken. Als het dan half november wordt en de politieke en militaire machtsverhoudingen zijn zoals ze nu zijn dan zal Rusland de eisen aanpassen. Waarschijnlijk kan Rusland meer eisen dan nu.

Wat werd in Oslo afgesproken?

Nadat de afgelopen twee weken een harde crisis uitbrak tussen de regeringen van Oekraïne en de VS, bleek tijdens een overleg in de Noorse hoofdstad Oslo, dinsdag 20 oktober, dat de westerse landen samen een soort plan hadden bereikt. In Oslo kwamen vertegenwoordigers van de VS, Oekraïne, Finland en Noorwegen (de EU en de NAVO) in levenden lijve bijeen. Per video-verbindingen voegden zich daar ook Polen, Frankrijk, Engeland en Duitsland bij. Opvallend was de hoofdrol voor Finland en Noorwegen en de bijrol voor de grote Europese landen. Regeringsleiders Stubb van Finland en Støre van Noorwegen waren in persoon aanwezig en speelden daarmee een opmerkelijke hoofdrol.

Er werden een paar belangrijke zaken overeengekomen waarmee Oekraïne de komende weken moet zien door te komen. Er is volgens uitlatingen van de Finse president Stubb een moratorium afgesproken op beschietingen van alle koopvaardijschepen in de Zwarte Zee. Dat betekent dat Oekraïne noch Rusland elkaars schepen mogen aanvallen. Daarmee vervallen strafmaatregelen tegen Rusland om toch producten uit te voeren. Het gaat vooral om olie- en graanproducten. Voor Rusland een belangrijke stap voorwaarts in het breken van de internationale sanctiepolitiek. Voor Oekraïne een belangrijke bron van inkomsten als graan en ander voedsel kan uitvoeren en er geld mee verdient. Voor Europese landen een aanwijzing dat de financiële nood voor Oekraïne afneemt en de druk op Europese financiële steun wat kleiner wordt. Ook een reden om dit moratorium te steunen.

Tevens zullen de VS de stopgezette inlichtingen weer aan Oekraïne leveren, maar in ruil daarvoor mogen geen bombardementen op olieraffinaderijen in Rusland worden uitgevoerd. Het leveren van Patriot 3 interceptieraketten is sterk ondergeschikt aan een hervatting van de Amerikaanse aanvallen op Iran. In dat geval wordt er hoe dan ook niets aan Oekraïne geleverd.

Volgens president Zelensky is er over een ‘artikel 5- achtige constructie’ gesproken. Dat slaat op artikel 5 van het NAVO-verdrag dat een bijstandsverplichting voor alle leden van de NAVO inhoudt. Zelensky lijkt er op te wijzen dat het niet om een bijstandsverplichting maar een bijstandsbelofte zou gaan. Dat betekent in ieder geval geen NAVO-lidmaatschap. Daar staat waarschijnlijk tegenover dat Rusland een neutrale positie van Oekraïne eist, net zoals Oostenrijk nu heeft. Een EU-lidmaatschap is daarbij geen bezwaar, mits neutraliteit gewaarborgd blijf, ook als de EU een sterk militair beleid krijgt. Het is duidelijk dat dit punt heel onzeker is en in de komende tijd zwaar bevochten zal worden.

De crisis tussen Oekraïne en de VS

Columnist Ignatius van de Washington Post kreeg in het weekend van 10 oktober een tip dat er vrijdag 9 oktober een zes uren durend overleg plaatshad over het beëindigen van de oorlog in Oekraïne. Daarbij zouden de plannen veel verder gaan dan het energie-bestand dat Trump in het weekend beval. Het grootste nieuws toen was dat er drie Europese landen aan het overleg deelnamen, Frankrijk, Engeland en Duitsland.

Hierna, in de tien dagen voor de besprekingen in Oslo, kwam een zware crisis tussen Oekraïne en de VS aan het licht. De kern ervan is dat de Amerikaanse regering van Trump de uitputtingsoorlog zoals deze door het Westen werd gevoerd, ook door de regering Biden, niet zinnig meer acht. Oekraïne kan niet winnen op deze manier en Rusland bezwijkt niet, is de Amerikaanse analyse. Ze willen nu een doorbraak forceren in de onderlinge betrekkingen. Zowel met Oekraïne als met Rusland.

De conclusie dat de uitputtingsstrategie is uitgewerkt werd de afgelopen maanden ook door vooraanstaande Oekraïners getrokken zoals de afgezette minister Fedorov, oud-perssecretaris Mendel en parlementslid Honcharenko. Hun sleutelargument is dat op dezelfde manier doorgaan zal leiden tot de vernietiging van Oekraïne. Dat standpunt leidde tot nu toe niet tot een koerswijziging bij president Zelensky of de Europese partners. Zelensky verwoordde dit probleem echter wel door voorafgaand aan het overleg in Oslo nog te melden dat als Oekraïne niet zwaar gesteund wordt met geld en wapens er wel eens 20 miljoen Oekraïners naar Europa zouden kunnen vluchten.

De regering Trump had vorig jaar al zware voorwaarden gesteld aan het leveren van wapens. De Amerikanen zouden niet meer leveren op eigen rekening, als anderen betalen dan deden ze het wel. Amerikaanse wapens werden door Europese NAVO-leden betaald.

De koers van de uitputting moet worden verlaten. In feite geldt dat ook voor de Europese NAVO-partners die door hun voluntarisme voortgedreven (‘we willen winnen’) alleen meer van hetzelfde zouden doen. Duidelijk werd dat de bevolking van West- maar vooral Zuid-Europese landen er niet meer in geloofden. Grote demonstraties en een Franse opstand maken duidelijk dat het Europese oorlogsbeleid niet langer goed is vol te houden. De winst voor rechtse anti-oorlogspolitiek in Duitsland, de opstand in Frankrijk tonen aan dat een koerswijziging nodig is.

Een Europese positie

Inmiddels dringt, de laatste dagen, het inzicht in de Europese hoofdsteden door dat er een eigen delegatie naar Rusland moet gaan. Er zijn op moment van schrijven besprekingen gaande wie daarin moeten deelnemen. Er zou een groepje regeringsleiders moeten samengesteld. De Finse president Stubb lijkt een geschikte kandidaat. Het heeft dus lang geduurd en gaat eigenlijk met de staart tussen de benen. Wat de Europese beleidslijn moet zijn, de inhoud van het beleid, is momenteel helemaal niet duidelijk. Het voorzetten van de financiële en militaire steun staat zeker nog centraal.

Een heel zware maand voor de boeg

De oorlog gaat de vijfde winter en de Russische bedoelingen zijn duidelijk. Dat is om Oekraïne verregaand stuk bombarderen en tot concessies te dwingen. De gevolgen zijn verschrikkelijk. In het geval van de bommen in Oekraïne kan dat leiden tot grote koude voor miljoenen mensen.

De VN heeft onlangs cijfers bekend gemaakt van de burgerslachtoffers die sinds het begin van het jaar zijn gevallen/gemaakt. Tenminste 328 burgers werden gedood en 2105 verwond in de maand september, de bloedigste september sinds 2022 en 85% hoger dan in september 2025. Het aantal burgerslachtoffers in de periode januari t/m augustus 2026 was 59% hoger dan in dezelfde periode in 2025 en twee keer zo hoog als in 2024. De grootste doodsoorzaak van deze burgerslachtoffers waren de langeafstandswapens als raketten en drones.

De staat wil oorlog. Wij willen een toekomst

In Zuid-Europese landen zijn enorme demonstraties geweest tegen de bezuinigingspolitiek. In Frankrijk is er een halve opstand uitgebroken. Direct of indirect wordt daarbij ook de militarisering aan de orde gesteld De basis voor de steun van het uitputtingsbeleid van Oekraïne wordt daarmee ter discussie gesteld. Nog geen maand geleden veranderde ook in Nederland de toon van het debat door de succesvolle demonstratie Stop de Oorlogskoorts.

De afgelopen week begint er in de leidende kringen van de publieke opinie het besef door te breken dat een andere politiek nodig is. Trouw heeft generaal b.d. Matthijssen een voorzet laten doen, maar Matthijssen noch een hoofdartikel van Trouw bieden veel soelaas. Toch is het een realistische maar uitzonderlijke aanpassing aan de omstandigheden die natuurlijk veel en veel te laat kwam. Wij hebben dit al zo’n viereneenhalf jaar bepleit. Verwensingen waren ons deel.

Eerder deze maand stelde de Nederlandse regering ronduit dat Rusland de vijand is. Hoewel er dus meer geluiden zijn te horen die om bezinning vragen, is het geenszins zeker dat de oorlogskoers zal worden verlaten.

De meeste reacties op de recente Amerikaanse onderhandelingsplannen zijn vol ontzetting en spreken van verraad. De Volkskrant wil dat Europese landen Russische drones en raketten uit de lucht van Oekraïne gaan schieten, dat wil zeggen een no-fly- zone instellen. Als dat gebeurt, is dat een ernstige nieuwe escalatie van de internationale betrekkingen. Ook de bekende influencer De Wijk vindt dat de oorlog moet worden voortgezet en dat daarvoor ook de welvaartsstaat moet worden opgeofferd. Waarschijnlijk zal een Russische operatie deze maand deze West-Europese oorlogsstemmen niet doen verstommen.

 

+5

Reacties (14)

SG #1

Zelensky heeft al lang aangegeven om open te zijn voor het opgeven van het bezet gebied. Dat is wat anders dan land opgeven waar de Russen al tien jaar proberen te veroveren – die ook als een burcht fungeert tegen nog grotere veroveringen. In augustus 2015 bijvoorbeeld:
https://nypost.com/2025/08/17/world-news/ukraine-wont-give-up-land-that-russia-hasnt-captured-zelensky-says/

Hier wordt net gedaan als Oekraïne voor hun lol doorgaan met de oorlog. En dat NAVO ook verzonnen heeft om een uitputtingstactiek te doen. Dat is onzin, er is altijd ingezet op onderhandelingen en diplomatieke oplossing door NAVO. De diplomatieke oplossing werkt niet als Poetin blijft doorgaan met eisen van directe of indirecte capitulatie. De uitputtingstactiek is afgedwongen door de omstandigheden en niet een keuze uit verschillende soorten hagelslag.

De Russen hebben al hun afspraak om Oekraïne-grenzen te respecteren en zelfs te steunen (Boedapest Memorandum) geschonden. Want zij dachten dat hun leger sterker is dan de Oekraïense leger. Als de diplomatieke eis van gigantische beperking van het Oekraïense leger en de opgave van Fortsteden dan is het slechts een oorlogspauze voor een toekomstige nieuwe oorlog waar meer gebieden worden veroverd. Alleen de goede wil van Nederlanders is niet genoeg om deze oorlog te stoppen. En er wordt steeds gepraat over Donbas, maar Rusland heeft in hun Grondwet ook aangegeven dat ze oblast Zaporizja willen hebben.

En dit artikel geeft totaal geen analyse van de situatie in Rusland. Er zijn gigantische dieseltekorten en benzinetekorten. Datacenters zijn uitgeschakeld. De overheid moet hun staatsleningen herfinancieren, maar ze hebben deze biedingen gestopt want anders moeten ze 15% rente betalen per jaar. Frankrijk heeft bijvoorbeeld slechts 5% rente op hun staatsleningen. Gisteren een groot olieraffinaderij op 11 plaatsen geraakt.

In oorlog moet gekozen worden tussen twee kwaden, maar wat Poetin eist is zelfmoord.

Frank789 #2

“dat daarvoor ook de welvaartsstaat moet worden opgeofferd. ”

Nou, beter gezegd: “de verzorgingsstaat moet worden opgeofferd”.
En nu doet zich een uitgelezen kans voor om dat te rechtvaardigen. De welvaart van de rijken mag niet aangetast worden.

Rechts schijt bagger dat men met een soort rijkentax zal komen om de oorlog te financieren. De rijksten hebben immers miljarden te verliezen, je weet wel, die 10% of zo die 50% van het vermogen bezit.
De Quote 500 heeft het afgelopen jaar 10%, bijna 8 miljard aan vermogen bijgeboekt. Waar ken ik die 8 miljard toch van??

In WO2 moesten de rijken tot wel 95% inkomstenbelasting betalen in de VS en de UK. Maar nu wil rechts alle kosten op de “hardwerkende Nederlander” verhalen. Met Rob de Wijk en Mark Rutte als pushers die doen alsof er geen alternatief is voor afbraak van de verzorgingsstaat.

Hans Custers #3

tl;dr

Ik ben heel snel afgehaakt, namelijk hier:

De VS menen dat de uitputtingsstrategie zoals de NAVO die voerde vanaf april 2022 een heilloze weg is en dwingen de NAVO-partners en met name Oekraïne op harde wijze tot een koerswijziging.

Probeer je nou echt te zeggen dat we mee moeten gaan in de wijze beslissing van Trump? Trump? Iedereen weet dat die opportunistische idioot zich weer eens heeft laten inpakken door Poetin. Voor wat diesel, en wie weet andere schimmige deals die onbekend zijn gebleven, in de hoop de midterms te redden. Dezelfde Poetin die bondgenoot is van Iran, waarmee Trump in oorlog is. En door die oorlog beginnen zelfs sommige vazallen uit zijn eigen partij kritisch te worden. Inmiddels heeft de regering van Trump de verkoop van patriot-raketten aan Oekraïne wel goedgekeurd. Daar zal Poetin waarschijnlijk minder blij mee zijn. Maar zo gaat het altijd al bij Trump: het zwalkt alle kanten op.

En dat nog los van de belachelijke suggestie dat niet toegeven aan het geweld van Poetin gelijk zou staan aan een bewuste keuze voor een uitputtingsstrategie. Al had de EU natuurlijk wel harder op kunnen treden, bijvoorbeeld via hardere economische maatregelen. Exact het tegenovergestelde dus van wat Trump nu doet.

Als je gelooft dat er bij Trump sprake is van een of ander plan voor de langere termijn, heb je de afgelopen jaren wel heel slecht op zitten letten. Wat ook wordt bevestigt door dit zinnetje aan het eind waar mijn oog nog op viel:

Hoewel er dus meer geluiden zijn te horen die om bezinning vragen, is het geenszins zeker dat de oorlogskoers zal worden verlaten.

De werkelijkheid is dat het uiterst onwaarschijnlijk is dat Europese landen zullen zwichten voor Poetin. Behalve wanneer de extreemrechtse vrienden van Poetin erin slagen om meer macht naar zich toe te trekken, bijvoorbeeld door de presidentsverkiezingen in Frankrijk te winnen.

Trump heeft helemaal geen strategie.

Guido van Leemput #3.1 reactie op Hans Custers

Ik ga uit van de krachtsverhoudingen die in de oorlog bestonden en bestaan. De Russische aanvalsoorlog is illegaal, maar dat verandert niets aan de krachtsverhoudingen op dat moment in februari 2022 of nu, november 2026. (De centrale kwestie is die van mensenrechten, maar het is van het grootste belang de mensenrechten te dienen door de oorlog te stoppen.) De krachtsverhoudingen die doorslaggevend zijn voor een te kiezen werkwijze. Alleen daadwerkelijke inzet van Westerse militairen had die verhoudingen kunnen veranderen. Dat gebeurde niet om de internationale escalatie niet nog verder op te voeren. Daarom is een uitputtingsstrategie is in april 2022 ingevoerd door de Amerikaanse minister van Defensie, Austin. Die strategie bestond (bestaat) uit het bewapenen en financieren van Oekraïne en het boycotten van Rusland. (Niet uit onderhandelen.) Alles met de hoop dat Rusland zou instorten en dat ondertussen de NAVO de wapenuitgaven zou opvoeren. De regering Trump liet de uitputtingsstrategie varen omdat er meer te verdienen valt aan Rusland dan aan Oekraïne. Tegelijkertijd moeten de Europese landen van de VS bewapenen (in de VS natuurlijk). ‘Europa’ heeft het allemaal laten gebeuren. De krachtsverhoudingen zijn nu zo dat Rusland de touwtjes in handen heeft en lijken zich er andere ontwikkelingen af te tekenen. Onderhandelingen. Pleidooien voor onderhandelingen in ons kikkerlandje werden gehoond en gesmaad, dus zeggen dat ze altijd wilden onderhandelen is onwaar. Inderdaad wordt de Russische economie geraakt, maar vooralsnog is dat niet voldoende om de instorting van Rusland te bewerkstelligen. Omdat het omgekeerde eerder waar lijkt, is het nodig er zo gauw mogelijk een einde aan te maken.

Ben je je ervan bewust dat je geen enkel woord wijdt aan wat Oekraïne (de regering, bevolking) zelf wil? Daarmee wek je de indruk dat je, net als Trump en Poetin, meent dat er over het hoofd van OekraÏne heen iets besloten zou moeten worden. Misschien per ongeluk toch iets teveel overgenomen van het idee van westerse superioriteit, waar we hier inderdaad nogal eens last van hebben.

SG #3.3 reactie op Guido van Leemput

Citaat: “Daarom is een uitputtingsstrategie is in april 2022 ingevoerd door de Amerikaanse minister van Defensie, Austin. Die strategie bestond (bestaat) uit het bewapenen en financieren van Oekraïne en het boycotten van Rusland. (Niet uit onderhandelen.)”

Dit is onjuist.

Het beleid is al vanaf het begin van de Russische invasie in Oekraïne gericht op het overleven van Oekraïne en om te zorgen dat de Russische autocraten ECHT willen gaan onderhandelen. En daarvoor is de levering van militaire goederen noodzakelijk. De Russische heersers saboteren de mogelijkheid op onderhandelingen door hun onredelijke eis om zowel niet-veroverd land op te geven als gigantische beperking van het Oekraïense leger. De aanvaarding van deze eisen geeft de Russische Staat de kans om de oorlog opnieuw te starten in de toekomst en dan makkelijk land kunnen veroveren. En dat is dus een eis VOORDAT er onderhandelingen gaan gebeuren. De Russische heersers gokken erop dat mensen niet de adder onder het gras zien en dus gaan denken dat Oekraïne diegene is die niet wil onderhandelen.

Er zijn zat van onderhandelingsverzoeken geweest. Om bij 2022 te beperken:
https://cambridgepeace.org/projects/ukraine/negotiation-news/

Citaat: “Pleidooien voor onderhandelingen in ons kikkerlandje werden gehoond en gesmaad, dus zeggen dat ze altijd wilden onderhandelen is onwaar.”

Dit is onjuist. De oproep van de zelfverklaarde Vredesbeweging om GEEN wapens en andere militaire goederen te leveren aan Oekraïne wordt bekritiseerd. Het is een illusie dat Rusland gaat onderhandelen in een situatie waarin Oekraïne helemaal geen steun meer krijgt. Waarom zou Poetin gaan onderhandelen als zijn leger dan complete militaire overmacht hebben? De Russische heersers gaan niet onderhandelen als ze denken hun doelen geheel of grotendeels kunnen bemachtigen met geweld.

Wij zeggen: Onderhandelen + Leveren Militaire Middelen

De zelfverklaarde Vredesbeweging wil de label te monopoliseren door net te doen alsof dat anderen (iedereen met een andere mening over levering militaire steun) juist niet voor vrede is. Het is belachelijk om te denken dat de militaire steun in de weg staat van onderhandelingen – militaire steun is zelfs de benodigde voorwaarde daarvoor.

Hans Custers #3.4 reactie op SG

De zelfverklaarde Vredesbeweging wil de label te monopoliseren door net te doen alsof dat anderen (iedereen met een andere mening over levering militaire steun) juist niet voor vrede is.

Dat is inderdaad het strontvervelende spelletje dat ze (onbewust, neem ik aan) spelen. Geen zinnig mens is voor oorlog en geen zinnig mens is tegen onderhandelingen. En toch komen ze keer op keer met dat soort insinuaties.

En wat onderhandelingen betreft, die zijn er natuurlijk wel. Die zijn er namelijk altijd. Ze vinden alleen in beslotenheid plaats, omdat publiciteit funest kan zijn voor mogelijke vooruitgang, of voor een beetje vertrouwen dat zou kunnen ontstaan. Er komt daarom meestal pas iets over naar buiten, wanneer er zicht is op een akkoord. Bij die zelfverklaarde vredesbewering lijken ze nogal eens vast te zitten in de drogreden dat het feit dat zij er niet van op de hoogte zijn, automatisch betekent dat het er niet is.

Janos #3.5 reactie op SG

En dat met suggestieve termen als ‘oorlogskoers’ en dergelijke. Alsof de mensen die het niet met hen eens zijn geen vrede willen. (dat willen ze wel, alleen ze snappen wel hoe het werkt, zoals SG hierboven haarfijn uitlegt).

vooralsnog is dat niet voldoende om de instorting van Rusland te bewerkstelligen. Omdat het omgekeerde eerder waar lijkt,
Lijkt het omgekeerde eerder waar?
Rusland is nog lang niet ingestort, maar sterker wordt Rusland ook niet bepaald.

Voorheen importeerde Rusland raketten uit Iran, nu importeert Rusland zelfs diesel.
Zowiezo wordt een land er niet sterker van als een groot deel van de beroepsbevolking vast zit aan het front, of overleden is.
Of naar het buitenland gevlucht is – met name de hoger opgeleiden.

(Oekraïne heeft dergelijke problemen natuurlijk ook, en heeft een kleinere bevolking. Ik zal dus niet beweren dat Oekraïne sterker wordt, al heeft het land nu krachtigere raketten/drones)

De regering Trump liet de uitputtingsstrategie varen omdat er meer te verdienen valt aan Rusland dan aan Oekraïne.
Dat geldt misschien op de korte termijn voor goedkope olie.
Op alle andere terreinen (stabiliteit, verlaging van defensie-uitgaven, handelsbetrekkingen met de EU) is deze beslissing schadelijk.

Het is dan ook een beslissing van Donald Trump.
Toen hij besloot Iran aan te vallen, heeft hij blijkbaar niet nagedacht wat hij ermee verdienen kon.

Ik ga uit van de krachtsverhoudingen die in de oorlog bestonden en bestaan. De Russische aanvalsoorlog is illegaal, maar dat verandert niets aan de krachtsverhoudingen op dat moment in februari 2022 of nu, november 2026. (De centrale kwestie is die van mensenrechten, maar het is van het grootste belang de mensenrechten te dienen door de oorlog te stoppen.) De krachtsverhoudingen die doorslaggevend zijn voor een te kiezen werkwijze. Alleen daadwerkelijke inzet van Westerse militairen had die verhoudingen kunnen veranderen. Dat gebeurde niet om de internationale escalatie niet nog verder op te voeren.

Het is een legitiem standpunt dat voortzetting van de oorlog meer leed berokkent dan overgave.
We weten niet of dat zo is: als Oekraïne bezet wordt en na Poetin een soort Gorbatsjow aan de macht komt, is overgave een goede keuze. Als Rusland een soort Noord-Korea wordt (of een soort Belarus) wordt al minder duidelijk wat de beste optie is.

Een discussie hierover lijkt mij heel nuttig.

Maar die discussie gaat Guido van Leemput niet aan.
In plaats daarvan komt hij met allerlei ongefundeerde uitspraken als
De staat wil oorlog.

Het is een legitiem standpunt dat voortzetting van de oorlog meer leed berokkent dan overgave.
(…)
Een discussie hierover lijkt mij heel nuttig.

Een discussie is misschien nuttig, maar ik zou zeggen dat Oekraïne zelf hier een zwaarwegende stem in heeft. Je moet wel heel goede argumenten hebben om de keuze die dat land zelf niet de doorslag te laten geven.

Wij kunnen het gemakzuchtig versimpelen tot een kwestie van oorlog of vrede, zoals Van Leemput doet. Maar voor Oekraïners is het anders. Voor hen is het een kwestie van oorlog of wrede onderdrukking. Ze kennen beide, en lijken in meerderheid dat tweede als het grotere kwaad te zien. Ik zie geen enkele reden waarom wij voor hen zouden moeten beslissen dat dat de verkeerde keuze is.

Een probleem vind ik wel dat de laatste verkiezingen in Oekraïne al een tijd geleden zijn.
Ik kan mij voorstellen dat de volksvertegenwoordigers de belangen anders inschatten dan mensen in bezette gebieden.

(En minder eufemistisch: Oekraïne kampt ook met corruptie. Politici kunnen ook persoonlijke belangen hebben. Of een bord voor hun kop.
Een extreem geval is een ex-parlementslid dat een informant verraden heeft:
https://kyivindependent.com/ombudsman-pro-ukrainian-student-interrogated-in-occupied-crimea-after-ukrainian-ex-mp-publishes-his-message/
)

En uiteindelijk moet ons land beslissen hoe ons geld besteed wordt. Er zijn nog andere onderdrukte volken die het zonder onze (militaire) steun stellen moeten.

Er is ook discussie mogelijk over de manieren waarop we Oekraïne steunen.

Ik word een tikkende plaat als ik over gas-importen begin, maar er is meer: financiële tegoeden van oligarchen, ondeugdelijke schepen die olie vervoeren, en hoe solidair zijn wij met de russiese oppositie?
Kan die hier asiel krijgen?

Of kunnen we Rusland economisch treffen door elke Rus asiel te verschaffen?

Ik vind dit een gemiste kans voor iemand die voor vrede pleit.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Selecteer tekst in het artikel of een reactie om die te citeren. Een regel die begint met > wordt ook een citaat.

*
*