Martelen werkt?

Marteling (Foto: Wikimedia Commons/Rama)Een CIA-agent heeft in het openbaar toegegeven voorstander te zijn van het zogenoemde ‘waterboarden‘. Met deze ‘verhoormethode’ heeft de verdachte het idee dat hij verdrinkt.

De CIA-agent was betrokken bij het martelen van een verdachte in de maanden na 9/11. Volgens hem brak de verdachte in 35 seconden, en maakte dat het een effectieve techniek die waarschijnlijk veel levens heeft gered.

Mooi, hoe de beste man het Amerikaanse volk zo geestelijk weet te mangelen. Want ‘martelen is slecht’ zit daar diep in het systeem, net als ‘terroristen zijn eng’. En dat is natuurlijk de hoop, dat het tweede het eerste overwint. Ja, het is wel slecht, maar er zijn onschuldige levens gered! Martelen is dus effectief!

Ja, martelen is effectief, dat klopt. De uiteindelijke effectiviteit bij mensen die schuldig zijn is bij mijn weten nog nooit ontkracht. Het probleem bij martelen zit hem echter niet bij de schuldigen, maar bij de onschuldigen. Want die laatste groep legt op den duur óók een bekentenis af.

Eentje waar je dus geen zak aan hebt, en die de ‘goede’ zaak eerder vertraagt dan versnelt, want je moet de informatie immers eerst controleren. Blijkt het onjuist, dan kan je weer van voren af aan beginnen. Uit onderzoek zou blijken dat slechts 3 tot 6 procent van de door marteling verkregen informatie klopt.

Tel uit je verlies, en dan heb ik het nog niet eens over de verloren menselijkheid.

  1. 2

    Met een beetje waterboarden kunnen we die CIA man zo een andere verklaring af laten leggen. Eentje waarbij het waterboarden in een iets minder gunstig daglicht komt te staan.

  2. 4

    Mja, de man brak na 35 seconden, loog een geheime wapenopslagplaats bij elkaar en daardoor zijn een week later wat anerikaanse soldaten in een hinderlaag gelopen. Ik moet het eerste voorbeeld van levensreddende informatie verkregen uit martelingen nog zien. Als je dat uitzet tegen de hoeveelheid mensen dat gemarteld is, hou je toch niet veel overtuigends over.

  3. 5

    “Legt op den duur óók een bekentenis af”: binnen 35 seconden dus al.

    In Nederland kun je mensen ook veroordelen op grond van minder dan een bekentenis, zoals Lucia de B., en dat is wat er ook eigenlijk in Guantanamo gebeurt: die gevangen mensen waren steeds in de buurt als er een samenzwering was voor een poging tot een aanslag, of iets dergelijks.