Rock, jaren ’80, Seattle, dan moet het wel grunge zijn, zou je zeggen. Maar in mijn herinnering werd Screaming Trees daar destijds niet zoveel mee geassocieerd. Ze kwamen net iets eerder op dan de bekende grunge-bands, en ze klonken ook wel iets anders. Dat zal de reden zijn. Dat ze nu, met terugwerkende kracht, alsnog als grondlegger of inspirator van die beweging worden gezien valt wel te begrijpen. Ook omdat er in een niet al te grote stad als Seattle allerlei lijntjes liepen tussen bands, labels, studio’s, enzovoort. Qua bekendheid bij het grotere publiek moesten de Trees het afleggen tegen de grote namen van de grunge, zoals Nirvana en Pearl Jam.
Deze opname komt uit Later With Jools Holland uit 1996. De Screaming Trees namen toen een tweede gitarist mee op hun tour. Een wat slungelige, rossige jongeman, die met zijn blauwe shirt wat afstak tegen de overwegend zwarte outfits van de geroutineerde rockers. Alsof hij net uit kantoor was gekomen om even mee te spelen. Zijn naam: Joshua Michael Homme III.