Şanlı Urfa is een stad in het zuidoosten van Turkije. Rijd naar het westen en je bereikt na een uur de Eufraat, ga naar het oosten en je staat na een halve dag aan de Tigris. De wegen zijn perfect maar zwaarbewaakt, want ze vormen de grens met Syrië, dat zo’n veertig kilometer verder naar het zuiden ligt. In de Oudheid heette het hier Osrhoëne, wat is afgeleid van Urhai, de oudste naam van deze stad. De moderne naam Urfa is er ook van afgeleid. De soldaten van Alexander de Grote noemden de stad overigens Edessa, omdat de plek lijkt op de gelijknamige stad in Macedonië: op een hoog terras was een citadel waar het water van neerstroomde, naar een groot waterbekken. Daar is nu een vijver waarin zoveel vissen zwemmen, dat ik er, toen ik er tien jaar geleden voor het eerst kwam, onpasselijk van werd. Er hoort een oeroude legende bij. Op de citadel woonde ooit koning Nimrod, een geduchte afgodendienaar. Hij was een tijdgenoot van Abraham, die als kind al ontdekte dat er maar één God was. De koning wilde de jongen doden, maar deze verschool zich in een grot waar hij miraculeus verouderde, zodat de soldaten hem niet herkenden. De grot wordt nog altijd aangewezen.
“Het gewicht van de overweldigende steun voor de oorlog hangt dagelijks boven ons, zwaar en onvermijdelijk, net als de luchtvochtigheid van 90%.”
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Soms lijken Sargasso’s reactiekolommen op een boksring. Er vallen rake klappen en het lijkt wel of men elkaar de hersens in wil slaan. Het brengt Kunst op Zondag vandaag op kunstenaars die boksen.
Een sport waar ik zelf weinig van begrijp. Ik zie er de schoonheid van tot pulp geslagen hersendeeltjes niet van in. De Belgische journalist en ex-bokser Jan van den Berghe ziet dat uiteraard anders. Zijn vorig jaar uitgebrachte boek ‘De artistieke uppercut. Hoe kunst & boksen elkaar vonden’ is een opsomming van schilders, schrijvers, dichters en andere beroemdheden die allen iets met boksen hadden. Als toeschouwer of als beoefenaar van wat een zelfverdedigingsport wordt genoemd. Bekijk hier (klik op inkijkexemplaar) de lijst met namen.
Uiteraard passeren wat Belgen de revue. Schrijver Hugo Claus, liefhebber van bokswedstrijden en die in de roman ‘De hondsdagen’ een van de personages verliefd laat zijn op een bokser. De schilder Sam Dillemans, die “bokst om beter te kunnen schilderen” en boksers in de verf heeft gezet. De in februari overleden curator Jan Hoet, die in 1999 een tentoonstelling opende met een bokswedstrijdje tussen hemzelf en Amerikaanse kunstenaar Dennis Bellone.
De lijst is zo goed als volledig met namen als Armando, Ernest Hemingway en Charles Bukowski.
Maar de architect Tadao Ando, die zijn loopbaan als bokser begon, ontbreekt. Nog merkwaardiger is dat Van den Berghe de bokser, dichter en performancekunstenaar Arthur Cravan heeft gemist. Waarschijnlijk omdat Cravan meer bekend stond als oplichter dan als de dada-kunstenaar die sommigen in hem zagen. In dit filmpje is hij boksend te zien en deze documentaire probeert meer helderheid over Cravan te krijgen.
COLUMN - Een bekende Utrechtse volkszanger caféhouder en politicus is, zoals bekend, al jaren geleden teleurgesteld geraakt in vriendschap; het is volgens hem niets meer dan een illusie of een droom. Hij is bepaald niet de enige die een dergelijke teleurstelling verwoord heeft; denk bijvoorbeeld aan Voskuils Bij nader inzien, dat uiteindelijk hetzelfde zegt, maar daar iets meer woorden voor nodig heeft.
Eigenbelang
Het gesignaleerde probleem zal voor een ieder herkenbaar zijn: vriendschap (dat wil zeggen: stil en ongedwongen alles voor een ander doen), dat klinkt leuk, maar kan uiteindelijk niet op tegen de fundamenteel egoïstische krachten in ons. Als puntje bij paaltje komt, kiezen wij allemaal toch voor het eigen genot, het eigen voordeel, het eigen geluk.
Met andere woorden, vriendschap heeft slechts een instrumentele waarde – als het bijdraagt aan ons geluk, prima, maar als dat geluk op een andere manier bereikt kan worden, laten we onze vrienden direct vallen. We kunnen natuurlijk zeggen: dat is dan helemaal geen vriendschap, want echte vrienden cijferen juist zichzelf weg ten bate van de ander. Ware vriendschap zou zich dan kenmerken door altruïsme, waarbij we de belangen van de vriend dus zwaarder laten wegen dan ons eigenbelang.
Maar bestaat zoiets eigenlijk wel? Zijn wij werkelijk in staat om het goed van de ander te verkiezen boven ons eigen goed? Velen zijn hier sceptisch of zelf cynisch over, en zien zogenaamd altruïsme als niets anders dan beter of slechter verholen eigenbelang. Ik geef aan giro 555, maar toch vooral om mij goed over mezelf te voelen (en om daar op filosofische avonden goede sier mee te kunnen maken), en ik help mijn vriend met het verplaatsen van z’n koelkast opdat hij daarna niet kan weigeren mij te helpen verhuizen.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
[T]his outbreak is moving faster than our efforts to control it. If the situation continues to deteriorate, the consequences can be catastrophic in terms of lost lives but also severe socioeconomic disruption and a high risk of spread to other countries.
Margaret Chan, directeur van de World Health Organisation (WHO), maakt zich behoorlijk zorgen over de verspreiding van Ebola.
Dit is de grootste ebola-uitbraak tot nu toe, met 1,323 besmettingen. Het virus is inmiddels gesignaleerd in vier Afrikaanse landen, en is ditmaal ook verspreid via vliegverkeer.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
75 jaar studie naar wat mannen gelukkig maakt, terloopse conclusie: linkse mannen hebben wel tot op oudere leeftijd seks. En verder is alcohol slecht, herhaal, slecht. En een “warme” relatie goed voor je salaris en gezondheid. Als man dan.
(Ja, dit bericht is van vorig jaar)
Een onmogelijk raketmotor werkt toch echt. Hoewel nog zwak, wel potentieel revolutionair, want het heeft geen losse brandstof nodig.
H/t Hal
Iron Dome (Israëlisch raketschild tegen raketten Hama) nu ook als spel… Oorlog is handel.
Als de regisseur bij een hallucinante drugsscene in zijn film naar White Rabbit grijpt, weet je dat het einde van zijn creativiteit bereikt is. Het lied is zo’n cliché geworden dat je bijna zou vergeten hoe goed is. Componiste/zangeres Grace Slick wordt dit jaar 75. Ook alweer.
Joe Scarborough is geen linkse jongen.
Integendeel, de voormalige Republikeinse parlementariër en presentator van Morning Joe (MSNBC) houdt er in de regel stevig rechtse meningen op na.
Desalniettemin haalde hij afgelopen donderdag fel uit naar Israël, dat zich volgens hem ‘stompzinnig’ gedraagt door lukraak te bombarderen en zo dood en verderf onder Palestijnse burgers te zaaien.
They blew up a market, a popular market place yesterday. They blew up a UN school. (…) The United States of America… we cannot be associated with this if this continues.
Als je het zo bont maakt dat je zelfs pro-Israëlische republikeinen verliest, wordt het toch eens tijd om je achter de oren te krabben.
‘Reason’ is een blad van libertariers, maar dat libertarisme komt zo wel in een raar daglicht te staan.
As Reason’s editor defends its racist history, here’s a copy of its holocaust denial “special issue”
Ergens in de reacties kwam vorige week het verwijt voorbij dat Sargasso kunstzinnige muziekjes zou plaatsen. Daarom (en gewoon omdat het kan) op deze vrijdag een volstrekt plat werkje van de Duitse dj Manian. Met een even plat, maar wel grappig clipje, vooral dankzij een zangeres die zichzelf niet al te serieus neemt.
