City Mayors neemt Aboutaleb titel ‘Beste burgemeester’ af

Organisatie vermoedde al vals spel. Het gonsde al even van de geruchten, maar nu bevestigt een woordvoerder van de organisatie van de jaarlijkse race voor de beste burgemeester ter wereld het ook: Burgemeester Aboutaleb van Rotterdam moet zijn titel inleveren. Desgevraagd licht Matteo Malle Fratse, woordvoerder van de organisatie, toe: "Toen de heer Aboutaleb door de eerste ronde heen kwam was dat opmerkelijk, maar nog niet alarmerend. Je ziet wel vaker dat burgemeesters een goede dag hebben, dus zoiets kan gebeuren. Het gaat die ronde dan ook meer om strategie dan snelheid. Maar het (gedeeld, red.) winnen van de finaleronde deed meer wenkbrauwen fronsen. Vanaf het begin waren er al signalen dat er iets niet klopte". De woordvoerder doelde daarmee op diverse hindernissen op het parcours die voor een kandidaat meestal het einde van de race betekenen, zoals een dikke brief van de VN over Rotterdams woonbeleid dat mogelijk mensenrechten zou schenden. Fratse: "Inderdaad, normaliter struikelt een kandidaat daarover, of verliest op zijn minst kostbare seconden". Maar Aboutaleb leek het niets te doen. Nadat informatie over het uiteenslaan van de Woonopstand in Rotterdam van afgelopen zondag de organisatie bereikte besloot het de beelden van de race nogmaals te bekijken: "Zoiets doet een winnaar van deze trofee gewoonweg niet. Een vreedzame demonstratie zou een winnende burgemeester zonder 'hulp' van buiten met twee vingers in zijn neus tot een goed einde moeten kunnen brengen", aldus een driftig met zijn vingers quotende Fratse, "Het kan daarom bijna niet anders dan dat Aboutaleb tijdens de race van ongeoorloofde middelen gebruik heeft gemaakt". Er werden onafhankelijke experts bijgehaald en die bevestigden: Aboutaleb deed het niet alleen. "Het is subtiel, maar op de ingezoomde beelden blijkt duidelijk dat Aboutaleb wordt geholpen door iemand uit het publiek, iemand met een VVD-petje op". En inderdaad, deze helpt hem behendig om de VN-brief te ontwijken. Fratse: "Wij kunnen dan ook niet anders dan hem de titel ontnemen". De organisatie feliciteert Burgemeester Philippe Rio van Grigny, Frankrijk, met de titel die hij nu niet meer met Aboutaleb hoeft te delen. Zijn snelste tijd blijft staan: 3 minuut 12 en 10 honderdste van een seconde, nét geen Europees record.

Foto: Paul Gorbould (cc)

Over reageren – nieuwe features en oproep

Vroegâh, toen Sargasso alleen nog maar oud was in internetjaren, hadden we threaded comments. Het grote voordeel van reacties op reacties in ‘draadjes’ bij elkaar houden is dat het overzichtelijker is voor zowel de mensen die reageren, als voor de mensen die meelezen. Ook het feit dat je niet helemaal naar beneden hoefde te scrollen om een reactie te geven nam een drempel weg.

Maar die overzichtelijkheid had ook zijn beperkingen. Want als je zich ontwikkelende discussies probeerde te volgen, werd dat – zeker als er veel reacties waren – al snel onmogelijk. Want wat zijn nou de nieuwe reacties, en waar zijn ze nu precies terechtgekomen?

Uiteindelijk resulteerde dit erin dat we bewust weer terug zijn gegaan naar een platte reactiestructuur. Het effect was dramatisch, van het ene op het andere moment halveerde het aantal reacties. Dat herstelde zich daarna iets, maar het is nooit meer geworden wat het was.

Bij het ontwikkelen van de nieuwe site stonden threaded comments daarom ook weer hoog op de wensenlijst, op voorwaarde dat we de inherente problemen ervan zoveel mogelijk konden voorkomen of oplossen. Dat heeft geresulteerd in onder andere een andere reactienummering, zodat je weet waarop je reageert. De lijnen aan de linkerkant helpen je om te zien hoe diep je in een reactiedraadje zit.

Lezen: Het wereldrijk van het Tweestromenland, door Daan Nijssen

In Het wereldrijk van het Tweestromenland beschrijft Daan Nijssen, die op Sargasso de reeks ‘Verloren Oudheid‘ verzorgde, de geschiedenis van Mesopotamië. Rond 670 v.Chr. hadden de Assyriërs een groot deel van wat we nu het Midden-Oosten noemen verenigd in een wereldrijk, met Mesopotamië als kernland. In 612 v.Chr. brachten de Babyloniërs en de Meden deze grootmacht ten val en kwam onder illustere koningen als Nebukadnessar en Nabonidus het Babylonische Rijk tot bloei.

Closing Time | Covers

Covers. Ik heb er een haat-liefdeverhouding mee. Meestal omdat covers ‘meer van hetzelfde’ zijn. Oninteressant, inspiratieloos. Dertien in een dozijn-bandjes die dertien in een dozijn-muziek maken en alleen kunnen kopiëren wat anderen al eerder gedaan hebben. Er zijn natuurlijk uitzonderingen, waarbij de artiesten een nummer eigen maken. Iets toevoegen, of juist iets verwijderen waardoor je naar een nieuwe versie luistert die dermate anders en interessant is dat het zich kan meten met het origineel zonder te parasiteren. Wat placebo deed met ‘Running up that hill‘ van Kate Bush, bijvoorbeeld. Of Torre Florim van De Staat met ‘Fire Starter‘ van The Prodigy.

Foto: Hans Splinter (cc)

Berlijn overweegt standbeeld Hitler

De stad Berlijn overweegt een standbeeld van Hitler te plaatsen. Het stadsbestuur wil hiermee een krachtig signaal afgeven tegen de opkomst van extreem-rechts in de stad. Burgemeester Flaue-Küller: “Niets is een krachtiger signaal tegen racisme en onverdraagzaamheid dan het plaatsen van een standbeeld van dé persoon die na zoveel jaren de personificatie is geworden van dat kwaad. Dit standbeeld biedt daarmee een prima kans om het juist te hebben over het verleden, nu de mensen die het hebben meegemaakt bijna niet meer onder ons zijn”.

Zorgen dat het standbeeld juist het verkeerde signaal geeft heeft de burgemeester niet: “We zullen een paar regels duiding bij het standbeeld plaatsen zodat iedereen weet wat voor een onaangenaam heerschap hij was. Natuurlijk zullen we ook wat positieve punten benadrukken, want niemand is 100% slecht en hij heeft ook echt wel een paar goede dingen gedaan. Both sides, fair & balanced, noemen ze dat geloof ik.”

Op de vraag waarom het nu, 75 jaar na de oorlog, zo belangrijk is om dit standbeeld te plaatsen antwoordt de burgemeester: “Juist op momenten van maatschappelijke onrust is het goed om te reflecteren op de geschiedenis. Je ziet het in de VS, waar in de jaren 60 van de vorige eeuw enorme protesten waren tegen rassenongelijkheid. Ook toen reageerde men met het plaatsen van standbeelden van bijvoorbeeld generaals die tegen het afschaffen van de slavernij vochten, en kijk hoe ver ze daar gekomen zijn!”.

Foto: Bill Dickinson (cc)

De kerststol, in memoriam

Welkom bij de onregelmatig verschijnende rubriek “Betwetenschap met Sargasso”, waarbij wereldproblemen voor eens en voor altijd pseudowetenschappelijk diezelfde wereld uitgeholpen worden. Vandaag gaan we het hebben over de stol. Een groep wakkere sneeuwvlokjes Nederlanders maakt zich namelijk jaarlijks druk over onder welke naam ze gedwongen worden dat veelal zompige, kleffe – maar hey traditie – ding te consumeren. De rancune richt zich grotendeels op de feeststol, die er verder ook niets aan kan doen, maar blijkbaar wel de belichaming is van de ondergang van het avondland, homeopathische verdunning, chemtrails en anti-vaccinatie. Wist u trouwens dat de maanlanding eigenlijk helemaal niet heeft plaatsgevonden? Fascinerend, maar dat terzijde, ik dwaal af.

Afijn. Team #kerststol, want dat is de naam van de noodlijdende concurrent (niet dat die er wél om gevraagd heeft), claimt dat het gebruik van het woord feeststol iets nieuws is en dat het oprukken van de term aangeeft dat we ons overgeven aan de islam, en dan uiteindelijk voor vrouwenbesnijdenis en homowerpen zijn. Of zoiets, als ik, oikofoob als ik ben, het narratiefje goed begrepen heb.

Maar goed, wetenschap. Harde pseudowetenschap. Er zitten twee aspecten aan de claim. Allereerst dat het een recent fenomeen is, en allertweedst dat het steeds meer gebruikt wordt.

Lezen: Mohammed, door Marcel Hulspas

Wie was Mohammed? Wat dreef hem? In deze vlot geschreven biografie beschrijft Marcel Hulspas de carrière van de de Profeet Mohammed. Hoe hij uitgroeide van een eenvoudige lokale ‘waarschuwer’ die de Mekkanen opriep om terug te keren tot het ware geloof, tot een man die zichzelf beschouwde als de nieuwste door God gezonden profeet, vergelijkbaar met Mozes, Jesaja en Jezus.

Mohammed moest Mekka verlaten maar slaagde erin een machtige stammencoalitie bijeen te brengen die, geïnspireerd door het geloof in de ene God (en zijn Profeet) westelijk Arabië veroverde. En na zijn dood stroomden de Arabische legers oost- en noordwaarts, en schiepen een nieuw wereldrijk.

Foto: carlos (cc)

Pleiten voor appeasement in Onzekere Tijden

SATIRE - In de radioarchieven van Hilversum dook onlangs een opname op uit 1938, waarin Telegraafverslaggever Woerd Dalf in het NRCV-radioprogramma ‘Den Dag Doorgenoomen’ zijn bespiegelingen geeft over de dan lopende Münchenconferentie. Presentator is Ties Calvé.

TC: “De Britse premier Neville Chamberlain is de afgelopen week op en neer gereisd naar Berchtesgaden, terug naar Londen voor overleg en daarna weer naar Bad Godesberg vanwege de steeds hoger oplopende spanningen rondom Duitsland. De Britse premier was daar op uitnodiging van de Duitse Rijkskanselier, de heer Adolf Hitler, om te zien of men – samen met de Italiaanse leider Benito Mussolini – tot een overeenkomst zou kunnen komen tussen de Asmogendheden en de zogeheten Entente.

Zoals de trouwe luisteraars zullen weten, heeft nazi-Duitsland in maart van dit jaar Oostenrijk geannexeerd. Nu doet de heer Hitler een aanspraak op Sudetenland in buurland Tjechoslowakije. Ook daar is een aanzienlijk Duits volksdeel woonachtig.

Tegenstanders verwijten Chamberlain slappe knieën en een gang naar Canossa. Op de BBC sprak presentator John King zelfs van de ‘surrender summit’. Voorstanders van deze top spreken echter van de beste kans op duurzame vrede. Zolang men praat, schiet men tenminste niet, zo is het idee.

Hier in de studio is voormalig reizende verslaggever Woerd Dalf, tegenwoordig werkzaam bij de Telegraaf, om zijn kijk op de zaak te geven.

Foto: CC Sargasso

Milieudefensie wil milieubewust wobben

Milieudefensie maakt zich bij monde van woordvoerder Gennamae van Megen zorgen over de toenemende inkt- en papierverspilling bij wob-verzoeken. De zogenaamde Wet Openbaar Bestuur geeft burgers het recht maandenlang genegeerd en aan het lijntje gehouden te worden bij informatieverzoeken bij de overheid.

“Iedereen weet dat de Wet Openbaar Bestuur een lachertje is, maar de overheid maakt het nu wel erg bont. We snappen dat een journalist trollen leuk kan zijn, maar als het enige leesbare woord op een pagina “de”, “het” of “een” is, dan vragen we ons af of je niet beter de pagina gewoon achter kan houden”.

Op z’n minst vraagt de organisatie of de overheid kan overwegen de zwart gemaakte woorden te vervangen door spaties, zodat de inktverspilling afneemt. “Maar dit lost het probleem van papierverspilling natuurlijk niet op”, vervolgt een zichtbaar geëmotioneerde Van Megen.

Vragend naar een definitieve oplossing ziet Milieudefensie ook ruimte: “Veel overheden maken gebruik van de mogelijkheid om het wob-verzoek gewoon te negeren, en sinds een tijdje kan dat ook zonder dat het boetes oplevert”. Het compleet negeren van het verzoek vindt de organisatie ook meer in lijn met de maanden wachten totdat je één of meerdere zwarte a4’tjes in de bus krijgt: “Zo weet iedereen direct waar hij of zij aan toe is. Met een beetje geluk stoppen journalisten dan ook met het indienen van de verzoeken, zodat ook aan die kant de papierverspilling tot een minimum kan worden beperkt. Win-win dus”.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

15! – Uitnodiging jubileum

MEDEDELING - Beste lezer, reaguurder en volger van Sargasso,

Zoals u inmiddels weet, bestaan we 15 jaar. En om dat te vieren houden we een klein feestje in combinatie met een mini-symposium over de teloorgang van feiten in het publieke en politieke debat.
Dat feestje is op 18 februari in het midden van het land. Er zullen drie sprekers zijn die hun licht op de materie laten schijnen en met de zaal in debat gaan. Daarna aansluitend een borrel.

En hoewel we heel veel (oud-)bloggers bij Sargasso en Geencommentaar hebben, is de grote zaal die we geboekt hebben nog niet helemaal vol.
Dus bij deze een uitnodiging. Wie van jullie komt graag naar ons feestje?
Laat het even weten middels een mail naar [email protected] en geef daarbij aan waarom jij denkt op z’n plaats te zijn daar.

Geen garantie dat we iedereen ook kunnen toelaten. De zaal heeft geen oneindige capaciteit immers.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Volgende