Invloed
Bernard Wientjes is de meest invloedrijke Nederlander van 2010, zo blijkt uit de Top 200 van de Volkskrant. Dat wil zeggen: Bernard bungelt zelf waarschijnlijk ergens rond positie 200, want er zijn nogal wat lieden uitgesloten van competitie. Om te beginnen zijn de 150 leden van de Tweede Kamer aan de kant geschoven, want ze ‘zijn democratisch gekozen, en worden daarom juist geacht hun invloed uit te oefenen’ – ja, zelfs in het jaar van de kopvodden, de kopstoten en de brievenbuspissers houden de onderzoekers vast aan deze traditionele, zij het inmiddels ietwat naïeve opvatting.
En zo kan het gebeuren dat Job Cohen, vorig jaar als hoofdstedelijke burgemeester nog goed voor plek 22, nu uit de lijst is verdwenen – terwijl het juist zo interessant was geweest om te weten hoe veel de in de Kamer wegkwijnende Job aan invloed heeft verloren. Maar geen nood: plek 22 is vacant, dus hop, daar zetten we Eberhard van der Laan neer. Dat hij de eerste maanden van het jaar nog minister was en Cohen pas halverwege het jaar democratisch werd gekozen, doet kennelijk niet ter zake: als je aan het eind van het jaar hoog in de lijstjes wil staan, moet je ook aan het eind van het jaar pieken.
In het Noordhollands Dagblad stond enkele dagen geleden een bericht dat mij nu pas bereikt heeft, maar dat ik u niet wil onthouden. Het is, in meerdere betekenissen van dat woord, adembenemend.
In een digitaal onbegrensde wereld is identiteit eens temeer een kernopgave van staten, gemeenschappen, instituties en individuen. De ‘power of identity’ valt moeilijk te overschatten. Een saillant voorbeeld daarvan betreft een uitspraak van prinses Maxima in 2008 dat ze de Nederlandse identiteit had gezocht, maar niet had gevonden. Ze deed die bij de presentatie van een rapport dat, subtiel,
It is “interesting” how discussions of crime and punishment vary based on the social classes of offenders.
Waarom is men zoveel kwader op WikiLeaks dan op elkaar? Om dat te begrijpen moeten we twee soorten waarheid van elkaar onderscheiden. De ene is draaglijk en de andere niet.
Met het krijgen van kinderen komt ook de goede raad. Familie en vrienden vertellen wat je moet doen en laten, waarna je al dat advies beleefd laat verstoffen. Voor de onzekere ouder staat ook een online leger klaar om op alle boertjes-, voeding- en slaapvragen antwoord te verschaffen. Populair zijn ook de hulpboeken, meestal geschreven in een quasi-grappig toontje. Ik heb me ook aan een paar gewaagd, maar na adviezen als ‘vader, zorg dat je genoeg eten in de vriezer hebt, want mama kan voorlopig niet koken’ haakte ik snel af. Uiteraard hebben wij ook het min of meer verplichte
Weet u het nog, voor welk een duivels dilemma we geplaatst werden bij het referendum over de Europese Grondwet? Als we niet voor stemden, zo waarschuwde het kabinet bij monde van Laurens Jan Brinkhorst, dan zou het licht uitgaan in Europa. Zouden we wel voor stemmen, dan zou Nederland volgens de SP verzwolgen worden door de Noordzee. En dus stemden we tegen, want wat heb je aan licht als je verzuipt? Dat brengt alleen maar kortsluiting.
Gisteravond zat ik voor het eerst sinds tien, vijftien jaar weer eens in de bus naar Obbicht.