#Dezeweek | Leven in onwetendheid

Beatrix treedt af, haar zoon moet een naam kiezen, en ja, het ging weer eens over de Fyra. Peter Buurman bespreekt de afgelopen week op Twitter. Ik heb een paar uur in onwetendheid geleefd. Op het moment dat Hare Majesteit via haar webcam het volk toesprak, zat ik onderuitgezakt in een bioscoopstoel. Ik heb gefietst zonder dat ik wist dat ze ging aftreden. Ik heb een broodje pom verorberd zonder de wetenschap dat we volgend jaar Koningsdag gaan vieren. Ik had het waarschijnlijk nog steeds niet geweten als ik na de Surinamer niet naar de kroeg was gegaan. 'HIJ WEET HET NOG NIET!' riep een van mijn pubquizgenoten verontwaardigd. Beatrix, ik heb altijd een warm hart gehad voor die vrouw, al heb ik in praktische zin misschien wel helemaal niks aan haar gehad. Dat is natuurlijk ook niet heel belangrijk. Ik denk dat ze gewoon een lieve vrouw is. Iemand die je zou helpen als je huilend je moeder kwijt bent in de supermarkt. Al doet de koningin natuurlijk geen boodschappen. Of misschien ook wel? Stiekem? Beatrix is een koningin van wie me dat niet eens zou verbazen, als ze met een trainingsbroek aan en zonnebril op stiekem ardennerpaté zou kopen. Ik ga haar missen, ze is de beste koningin die ik ooit gehad heb.

Door: Foto: copyright ok. Gecheckt 09-02-2022
Foto: Martin Abegglen (cc)

Steeds meer brommers op de Nederlandse wegen

, door

ACHTERGROND - Er rijden steeds meer brommers op de Nederlandse wegen, maar de verschillen tussen gemeenten zijn groot. Een analyse.

Meer dan een miljoen brommers en scooters reden in 2012 over de Nederlandse wegen. Dat is een enorme stijging ten opzichte van 2007, zo blijkt uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS). Maar dat komt niet doordat de verkoop enorm is aangetrokken de afgelopen jaren. Mensen brengen hun gemotoriseerde tweewielertje niet meer naar de sloop.

Uit cijfers van het CBS blijkt dat het park aan snorfietsen (brommers en scooters die niet harder dan 25 kilometer per uur kunnen en elektrische fietsen) en bromfietsen (brommers en scooters die niet harder dan 45 kilometer per uur kunnen) fors groeit. Het aantal snorfietsen nam tussen 2007 en 2012 toe van 292.000 naar 514.000, een stijging van 76 procent. Bromfietsen zijn iets minder in trek, maar het aantal groeide in dezelfde tijdsspanne desondanks met een kleine 31 procent. Wel rijden er iets meer rond dan snorfietsen: 522.000.

Maar tegelijk lopen verkoopcijfers al jaren terug, zegt een woordvoerder van de RAI Vereniging, de branchevereniging van de fabrikanten en importeurs van wegvervoermiddelen. En dat blijkt ook uit cijfers van de Rijksdienst voor Wegverkeer. In 2008 werden er bijvoorbeeld nog 106.000 snor- en bromfietsen ingeschreven in Nederland – oftewel: er werd een kenteken voor aangevraagd. In 2012 waren dat er nog maar 72.000.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Mededeling

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Waan van de dag

Asielzoekerskinderen verhuizen gemiddeld één keer per jaar

, door

NIEUWS - De Werkgroep Kind in AZC, een samenwerkingsverband van onder andere Defence for Children en Vluchtelingenwerk Nederland, heeft onderzoek gedaan naar de verhuizingen van asielzoekerskinderen. Daarover verschijnt vandaag een rapport (pdf). Gemiddeld verhuizen azielzoekerskinderen een keer per jaar in de periode dat hij/zij in opvang verblijft. Vandaag wordt het rapport aan staatssecretaris Teeven aangeboden.

Foto: Rob van Hilten (cc)

Koningin m/v

, door

COLUMN - Afwezig in elk debat over de monarchie is dat wij al generaties lang vorstinnen hebben. Een koningin is niet hetzelfde als een koning.

Van Emma tot aan Juliana waren de dames tevreden met een ceremoniële status: ze dienden als nationaal ornament, en hebben zelden meer gedaan dan een occulte seance beleggen of het volk soms moed inspreken.

Beatrix was de eerste vorstin die zich daadwerkelijk met het landsbestuur bemoeide. Ze las haar stukken, wilde op de hoogte worden gehouden, en gispte naar verluidt haar minister-presidenten wel eens over een regeringsbesluit. Helemaal serieus namen we Beatrix evenwel niet. De pers besprak vaker welk ensemble ze droeg dan de portee van haar Kersttoespraak, en serieuze studies naar haar instructies van (in)formateurs zijn er niet.

De prins-gemalen zaten altijd in een spagaat. Enerzijds hoorden ze de man in huis te zijn, dat gold indertijd immers voor alle mannen, maar anderzijds stonden ze eeuwig in de schaduw van hun dames. Wat ze wilden, moesten ze achter de schermen doen. Het is een rode draad in de geschiedenis van de Oranjes: koninklijke echtgenoten die hun ambities moesten intomen en die, als ze invloed wilden uitoefen, dat via het bed of via gerommel en geritsel moesten doen.

Foto: Martha de Jong-Lantink (cc)

Bevrijde brandhaard, @HSMPRESS en Dos $anto$

, door

ELDERS - Deze week vanuit Afrika de pijn en verlossing van Timboektoe, Twitterlamme terroristen, een schatrijke presidentsdochter en op de tafel dansende Kaapverdianen.

Ze zijn weg, maar with a bang. Tien maanden lang hadden aan Al Qaeda gelieerde godsdienstwaanzinnigen Timboektoe in hun greep. Maandag slaagden Franse en Malinese troepen erin de strijders uit de historische stad te verjagen, maar op weg naar de uitgang hadden de terroristen nog één laatste rattenactie in huis. Geheel volgens de gebruikelijke methode zetten ze de fik in een paar gebouwen waarin zich onbetaalbare cultuurschatten bevonden. Dát er weer oude teksten verloren zijn gegaan is zeker, maar er heerst onduidelijkheid over de vraag op welke schaal. Zo komen het Ahmed Baba-instituut en het University of Cape Town Timbouctou Manuscript Project met tegenstrijdige verklaringen. In een interessant essay stelt Eildert Mulder dat wie een manuscript verbrandt, in feite de schrijver ervan opnieuw doodt. Naast de rouw om het vergane erfgoed en de moord op de oude meesters is er, uiteraard, vreugde: de levenden leven en zijn vrij! De orde, die is nog niet hersteld: naar verluidt zijn plunderingen in volle gang.

Verder zwaaien we met z’n allen naar @HSMPRESS. Huisregels zijn huisregels, toch, Al-Shabaab? Twitter deelt de rode kaart uit wegens door @HSMPRESS geuite bedreigingen. Hè hè. Persoonlijk vraag ik mij af waarom de heren en dames tweetbazen die paar klikjes niet veel eerder uitvoerden. Misschien om de duizenden volgers van het account niet op de kast te jagen? Als reactie schreeuwde een woordvoerder nog even boo-ya naar de op Twitter veel minder populaire christenhonden. Ha!

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Flickr: Marcos Glicerio

Zuid-Amerika: discobrand, ploffende putdeksels en.. juist.

, door

ELDERS - Juist – Máxima. Die mag natuurlijk niet ontbreken in de Elders – Zuid-Amerika deze week. Maar eerst: een enorme discobrand in Brazilië en in hetzelfde land exploderende putdeksels als groeiend probleem.

De cafébrand in Volendam zal nog wel een tijd in het Nederlandse nationale geheugen gegrift staan: net zo zullen de Brazilianen en met name jongeren in de deelstaat Rio Grande do Sul afgelopen zondag niet snel vergeten. Toen brak in discotheek Kiss een brand uit die aan meer dan 230 feestgangers het leven kostte. De omstandigheden in de club Kiss in het stadje Santa Maria, voor zover die duidelijk zijn geworden, tonen veel overeenkomsten met de tragedie in De Hemel: mogelijk teveel mensen binnen, geblokkeerde nooduitgangen, een brandbaar plafond en iemand (in dit geval een lid van de band die optrad) die binnen vuurwerk afstak. De stroperige bureaucratie in Brazilië betekent dat horecazaken soms open kunnen blijven terwijl nieuwe vergunningsaanvragen in behandeling zijn, waardoor niet altijd de veiligheidsvoorschriften worden nageleefd. De meeste slachtoffers overleden zondag aan verstikking of het inhaleren van rook.

De tweede nieuwsaanleiding deze week komt ook uit Brazilië en is eveneens brandgerelateerd, hoewel op het eerste gezicht onschuldiger: ontploffende putdeksels in Rio de Janeiro zijn daar een toenemend probleem. Het lijkt haast slapstick, maar kan serieuze gevolgen hebben zoals het gelinkte New York Times-artikel aangeeft: als je te dichtbij staat kunnen de explosies je ernstig verbranden en ook rondvliegende putdeksels zijn niet bepaald een genot voor de hersenpan. En hoe ongelofelijk die foto ook lijkt, het is echt een tweetonner van een deksel dat volgens ooggetuigen vier meter de lucht in vloog. De oorzaak van de explosies is volgens experts de opbouw van gassen ondergronds, die door een elektrische vonk worden ontstoken. Het zou een fenomeen zijn dat in alle grote steden wel voorkomt – hoewel ik geen Nederlandse voorbeelden ken – maar in Rio door oude infrastructuur disproportioneel veel. Een probleem met de Olympische Spelen en het WK in het vooruitzicht..

Foto: Gerard Stolk (cc)

Toezicht, de staat en Vestia

, door

ANALYSE - Het rapport over Vestia van de commissie-Hoekstra is recent naar de Tweede Kamer gestuurd. Minister Blok gaat erover nadenken. Maar tot verandering zal het rapport niet leiden: daarvoor was de opdracht die de commissie mee kreeg niet goed genoeg geformuleerd.

Als ik zwaar tafel, slaap ik daarna slecht. Dan droom ik dat ik minister Blok voor Wonen en Rijksdienst ben. Ik moet dan iedereen toespreken: huurders, die hun huur niet meer kunnen betalen. Ontslagen ambtenaren en bouwvakkers, woedende starters die hun financiering niet rond krijgen. Ik snap veel van geld, maar moet duiken voor rotte eieren.

Dan word ik zwetend wakker. Geen idee hoe ik die woningmarkt weer in beweging en de rijksdienst weer op orde krijg. Dan denk ik: gelukkig dat ik geen minister ben en nog gelukkiger dat ik geen Blok heet. Of het goed met hem afloopt weet ik niet. Hij slaagt erin de Eerste Kamer tot woede te brengen  over de hypotheekregels. Dat is geen belofte voor wat er nog komt.

Verzelfstandiging en toezicht

Enkele decennia geleden vonden we de overheid te groot. Organisaties konden het wel zelf, niet alles moest door de staat worden aangestuurd en gecontroleerd. Het zijn ook nu nog vertrouwde zinnetjes, al ligt het neo-liberale denken wat achter in de etalage. Maar verzelfstandigen is al twintig jaar modern.

Huwelijk Beatrix en Claus

, door

Het is Beatrix wat de klok slaat vandaag, dus ook hier in KlikTV. Laten we even terug in de tijd gaan, en kijken naar het Polygoonjournaal van 1966 dat de bruiloft tussen Beatrix en Claus laat zien.

Vorige Volgende