Loopt Nederland leeg?
ANALYSE - Flip van Dyke analyseert op zijn blog de meest recente migratiecijfers van het CBS.
De publieke twist tussen Dries van Agt en Herman Loonstein bewijst eens te meer dat de media maar wat graag een platform geven aan publiciteitsgeile aandachtszoekers om zo een relletje te creëren. 'Iets met Joden doet het, reltechnisch gezien, altijd goed,' schreef Raoul Heertje afgelopen januari in NRC Next. Profetische woorden, gezien het een-tweetje tussen Dries van Agt en Herman Loonstein afgelopen week. Jammer dat niet meer journalisten ze ter harte hebben genomen. Dries van Agt, die als minister-president van drie kabinetten, minister van Buitenlandse Zaken en vertegenwoordiger van de Europese Gemeenschap nooit een poot uitgestoken heeft voor de Palestijnen, probeert al een aantal jaar zijn kwade geweten af te kopen door in de herfst van zijn leven de Palestijnse zaak te bepleiten. Dat hij zich daarmee zo af en toe nog mag wentelen in de warme gloed van de schijnwerpers, is natuurlijk een mooie bonus voor de oude ijdeltuit.
ANALYSE - Flip van Dyke analyseert op zijn blog de meest recente migratiecijfers van het CBS.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Het Parool opende gisteren met de kop ‘Moslims voelen zich verraden door PvdA”. De krant schreef dat “Amsterdamse moslimprominenten” dit verklaard hadden. De Telegraaf waarschuwt al van Franse toestanden. Maar hoe zit het echt? Ewoud Butter, redacteur van Republiek Allochtonië zocht het uit.
De Telegraaf nam het bericht van het Parool over: “Amsterdam kan worden geconfronteerd met ‘Franse toestanden’, zoals rellen of een volksopstand. Dat zeggen prominente moslims in de hoofdstad. De moslims voelen zich verraden door de politiek en door de PvdA in het bijzonder.” Bij het artikel staat een foto van een brand in een buitenwijk in Parijs.
“Dit is geen waarschuwing, maar een verkapte oorlogsverklaring” schreef het rechtse blog Amsterdam Post.
Maar wie waren dan die prominente Amsterdamse moslims die uitspraken hadden gedaan waarop Het Parool haar bewering baseerde?
Dat waren Said Amrani, de tweede imam van de Amsterdamse Badr-moskee en Yahia Bouyafa, moskeebestuurder uit….IJsselstein. Nou is Bouyafa voorzitter van de Raad Marokkaanse Moskeeën Nederland (RMMN), maar dat is nietde koepel van de Amsterdamse Marokkaanse moskeeen. Dat is namelijk de Raad van Marokkaanse Moskeeen Noord-Holland (RVM). Ik geef toe dat de namen van beide koepels op elkaar lijken, maar een beetje journalist moet dat onderscheid toch kunnen maken?
Emile Roemer moet een zware week gehad hebben. Niet alleen werd hij door rechts en links bekritiseerd om zijn uitspraken over het Europese begrotingsbeleid, maar eerder deze week werd er getwijfeld aan zijn premierwaardigheid. Want: als wethouder van Financiën in Boxmeer had hij onder curatele gestaan. Blijkbaar kan Roemer niet met geld omgaan. Reaguurder G. de Vader biedt enige context aan dat nieuws.
Wat waren ze blij bij de Roze Rioolput. Emile Roemer had als wethouder van financiën in Boxmeer onder curatele gestaan. FEIT!, want het stond op Twitter.
Feit 1: Emile Roemer was van april 2002 tot november 2006 wethouder in zijn hometown Boxmeer.
Feit 2: De gemeente Boxmeer stond tussen 2004 en 2007 onder curatele van de provincie Noord-Brabant omdat de gemeentelijke financiën niet op orde waren.
Feit 3: Verantwoordelijke voor die cashflowfaal was Emile Roemer, wethouder van Financiën.
Feit 4: Het ging om ‘structurele tekorten’ (van 1.494.432,40 euro, om precies te zijn).
You do the math!, kirt de telegraafredacteur vervolgens triomfantelijk.
Nou vooruit dan maar.
Wel even voorop gesteld. Feit 3 is nogal gecharcheerd, want niet een wethouder maar de gemeenteraad besluit over de uitgaven. Maar goed, je werkt niet voor niks bij De Telegraaf. Hieronder the math.
Feit 5: Eind 2003 werden diverse gemeenten in Noord Brabant onder preventief toezicht geplaatst, Boxmeer onder meer na tegenvallers bij de realisatie van een brede school en een nieuw gemeentehuis, waartoe niet de wethouder maar de gemeenteraad in eerdere zittingstermijnen had besloten. Daarnaast valt te lezen in de raadsstukken dat centralisatie van rijkstaken en rijksbezuinigingen resulteerden in een aanmerkelijk lagere algemene uitkering uit het gemeentefonds. Niet echt schokkende zaken dus, en het tekort (1,4 mio) viel ook wel mee maar zou met name door de lagere afdracht van het Rijk wel structureel zijn.
Feit 6: Preventief toezicht wordt ingesteld wanneer de begroting niet materieel in evenwicht is en de meerjarenraming niet aannemelijk maakt dat er een herstel van het evenwicht komt. Dat is dus aan enige interpretatie onderhevig. Om een zetje in de juiste richting te geven, lekte de plaatselijke VVD begin 2004 stukken naar de krant alsof Boxmeer reddeloos verloren was. Inclusief alle beschimpingen aan het adres van wethouder Roemer. Zie de bijdrage in dit verslag van mevrouw Van den Brand. Gedeputeerde Staten ging mee; de SP was toen nog in geen enkele provincie vertegenwoordigd en had daar (ook nu nog) weinig vrienden. Overigens is preventief toezicht een milde toezichtsvorm (toezicht achteraf), in tegenstelling tot repressief toezicht.
Feit 7: Roemer liet zich niet kisten en in de daarop volgende drie jaar werd de taakstelling om 10% op de gemeentelijke begroting te bezuinigen keurig gerealiseerd.
Feit 8: De prestaties van Roemer gingen niet onopgemerkt voorbij aan de partijleiding van de SP, die hem in 2006 naar Den Haag haalde. Bij zijn vertrek werd grote waardering uitgesproken voor zijn kwaliteiten als wethouder, ook door de VVD. Niet in de laatste plaats omdat hij gezonde gemeentelijke financiën achterliet.
Feit 9: Korte tijd later trok de Provincie het preventieve toezicht in, omdat de structurele tekorten netjes waren weggewerkt.
Feit 10: Boxmeerse wethouders van VVD en CDA vinden dat Roemer als wethouder uitstekend heeft gefunctioneerd.
Feit 11: Boxmeer werd tijdens het wethouderschap van Roemer uitgeroepen tot beste woongemeente van Noord-Brabant.
Feit 12: De Telegraaf is een NSB blaadje dat selectief feiten presenteert om haar eigen politieke voorkeur over te brengen.
Via Retecool.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
NIEUWS - Het was een schande dat Willem Holleeder bij College Tour zou zitten, riep half Nederland, inclusief De Telegraaf. Maar misdaadjournalist John van den Heuvel blijkt eerder dit jaar Holleeder half om een interview gesmeekt te hebben, zonder resultaat.
Niet de rechtse media, maar de linkse kranten en omroepen zijn degenen die Geert Wilders en de PVV groot maakten. Ze boden een spreekbuis, zegt freelance journalist en voormalig Volkskrant-journalist Frits van Veen.
Dat er iets heel griezeligs in dit land aan de hand is, werd mij afgelopen dinsdag duidelijk toen ik naar het debatprogramma Pauw & Witteman keek. De twee topinterviewers hadden gehoord dat vier van de vijf Marokkanen en Turken “nog steeds” met andere Marokkanen respectievelijk Turken trouwen. Hoewel de tafelgasten hun best deden wat tegengas te geven (“Zou het bij autochtone Nederlanders niet veel anders zijn?”), waren de twee interviewers niet te stuiten. Het schuim stond hen bijna aan de mond. Dit kon toch niet? Dit duidde toch op een op een volstrekt gebrek aan integratie?
Het ging dus niet om importhuwelijken, waarbij de bruid of bruidegom uit het land van herkomst wordt gehaald. Dat is tegenwoordig nog maar een miniem deel van de huwelijken in deze kringen.
Dat 20 procent van de Turken en Marokkanen met iemand uit een andere bevolkingsgroep trouwt, lijkt mij eerlijk gezegd een verrassend positieve wending in de integratie. Bij autochtone Nederlanders ligt dat percentage aanmerkelijk lager. En dat terwijl van immigrantengemeenschappen, waar ook ter wereld en van welke origine ook, bekend is dat zij meestal zo dicht mogelijk tegen elkaar aan kruipen.
Steeds meer Kamervragen lijken te worden gesteld aan de hand van krantenberichten. “Kent u het bericht…?” Aan de hand van de lijst niet-beantwoorde kamervragen op ikregeer.nl heb ik eens gekeken naar wie de vraag stelt en uit welke krant het bericht afkomstig was. Zo ontstaat een beeld van de belangrijkste bronnen van Tweede-Kamerleden, gescheiden per partij.
Uit de laatste vijftig pagina’s onbeantwoorde vragen selecteerde ik alle vragen waar ‘bericht’ of ‘artikel’ in de titel staat; bijvoorbeeld Het bericht dat tweeverdieners veel minder hypotheek krijgen. Dit bericht leverde een vinkje op bij PVV/Telegraaf. Waren er meerdere vraagstellers, dan koos ik voor de eerstgenoemde; waren er meerdere bronnen, dan koos ik eveneens voor de eerstgenoemde. Misschien niet erg nauwkeurig, maar voor het beeld zal dat weinig uitmaken.
In totaal kwam ik uit op 183 Kamervragen. Het grootste deel, 59 vragen, kwam uit ‘diverse’ bronnen: regionale dagbladen, Teletekst, buitenlandse kranten en dergelijke. Direct daarna volgt de Telegraaf: 42 vragen. Uit vakbladen zoals Binnenlands Bestuur en Medisch Contactkwamen 23 vragen. Uit de Volkskrant werden 16 vragen gehaald, vannu.nl 13 vragen, uit het Algemeen Dagblad 9 vragen, uit Trouw 8 en uitNRC 6. Het Financieele Dagblad scoort 4 vragen en GeenStijl 3.
Het valt mij vooral op dat de vakbladen zo laag scoren en, daarmee samenhangend, ook het Financieele Dagblad. We zitten midden in een zware economische crisis, maar FD staat kennelijk niet op het leeslijstje van onze volksvertegenwoordigers. De VVD haalde bijvoorbeeld geen enkele vraag uit het FD; iets wat je wel zou verwachten.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
De krant van Wekker Nederland weet het zeker: Greenpeace activisten wilden een trein met nucleair afval laten ontsporen door een kuil onder de rails te graven. Maar volgens de milieuorganisatie was het enkel de bedoeling om een spandoek tijdelijk te verbergen. Jammer voor Greenpeace dat deze uitleg de miljoenen Telegraaf lezers niet zal bereiken en Gekker Nederland vandaag bij de koffieautomaat jeremieert over ‘de bijna-atoomramp’. Basisweg bedankt, u blokkeert wederom de weg naar een schoner en veiliger Nederland.
Ook de Telegraaf en zijn lezers hebben recht op een plek bij de publieke omroep. Waar zouden zij anders hun mening moeten verkondigen? Maar ja, nu dat met het nieuwe ochtendprogramma van Wakker Nederland gelukt is, rijst natuurlijk de vraag hoe deze zendtijd te vullen. Gelukkig zijn daar middelen voor: trailers, vooraankondigingen en verkeersinformatie. Bovendien moet er altijd nog tijd worden vrijgemaakt voor reclame en het Journaal en hoeft de nieuwswaarde zo vroeg in de ochtend ook niet altijd zo extreem hoog te zijn…
– Dan gaan we nu weer terug naar onze verslaggever in het bos bij hoofddorp. Wieger, heb je inmiddels de plek bereikt waar de mysterieuze zwerver zich bevindt?
– Ja, dat heb ik. Hier zou het moeten zijn, hier bij deze, ja, deze tent zal ik het maar eens noemen. Maar verder geen teken van leven. Misschien slaapt hij nog of is hij er helemaal niet. Ik zal eens roepen. Hallo meneer… halloo… u merkt het – geen antwoord. Hij is er niet of hij komt gewoon niet naar buiten. Nou, dan ga ik maar weer.
– U zag een reportage van onze verslaggever in het bos bij hoofddorp over een mysterieuze zwerver die daar schijnt te leven. Merel, hoe is de situatie op de weg?
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.