Waarom waterschappen u moeten interesseren

Schier hysterisch hoongelach, dat was wat mij ten deel viel toen ik op de redactieburelen van GeenCommentaar voorzichtig suggereerde dat ik wel een stukje over de waterschapsverkiezingen in november wilde schrijven. Mijn geachte collegae vinden de waterschappen dan ook volstrekt oninteressant en houden zich in november liever bezig met de Amerikaanse presidentsverkiezingen, die (slecht getimed) in dezelfde maand zijn. Een veeg teken, wat mij betreft. Want als de redactie van het kloppend hart van zuurlinks Nederland al niet warm of koud wordt van de waterschapsverkiezingen, hoe moet de gewone Serge-met-de-geitenwollen-sok op de straat er dan enthousiasme voor opbrengen?
Dat moet anders en daarom begin ik hier nu mijn persoonlijke campagne om de opkomst bij de waterschapsverkiezingen te laten stijgen. Om te beginnen hierbij drie redenen waarom de waterschapsverkiezingen u iets moeten schelen:
1. De oudste democratische instellingen van Nederland.
Waterschappen bestaan al sinds de twaalfde eeuw. Ze zijn daarmee mee niet alleen met afstand de oudste (nog bestaande) democratische organen in Nederland, maar behoren waarschijnlijk zelfs tot de oudste ter wereld (ik kan zo gauw alleen het IJslandse parlement als oudere instelling bedenken). Iets om te koesteren dus. Nog meer dan dat, is het waterschap eigenlijk het ideale symbool voor Nederland: de strijd tegen het water gevoerd door onderling overleg en samenwerking. De waterschappen belichamen zowel letterlijk als figuurlijk het poldermodel. Trots op Nederland? Dan ben je zeker ook trots op de waterschappen.






Nederlanders komen niet in opstand als overheden en bedrijven het recht op respect voor het privé-leven afbreken. Het is te abstract en overkomt altijd ?de ander?. Totdat een gewone, blanke Nederlander aan de beurt is. Dan pas schrikken we ons rot, te laat.