Vandaag vindt er in de Tweede Kamer een spoeddebat plaats over de verklaring die minister-president Balkenende deed uitgaan nadat hij de film ‘Fitna’ had gezien. Tenminste, formeel is dat de reden, in werkelijkheid is het een truc om met de onvolprezen scenarist van de film in debat te kunnen gaan.
Eindelijk in debat met Wilders, hij had het beloofd, nu zal hij het moeten waarmaken. Maar gezien de grote moeite die de Tweede Kamerfracties altijd hebben gehad met het opstarten van een zinnige discussie met Wilders en zijn PVV, zal ook het debat van vanmiddag op niets anders uitlopen dan het uitwisselen van wat stelligheden, verwijten en pejoratieven. Wilders is een fenomeen dat de andere partijen verbijsterd, aangeslagen of quasi-onverschillig achterlaat, zonder dat ze weerwoord kunnen bieden. Het toont niet alleen aan dat de partijen nog geen strategisch antwoord hebben op Wilders, maar ook dat geen van de partijen een duidelijke en herkenbare visie heeft.
Spoeddebatcultuur
Hoezeer de Tweede Kamer in verwarring is, blijkt onder andere uit de keuze van de spoeddebatten. De afgelopen weken waren er spoeddebatten over de vliegtaks, de stijgende kosten van de kinderopvang en de sluiting van 250 postkantoren. Allemaal onderwerpen die al bekend waren, ruim van te voren voorspelbaar of waarvan de toegevoegde waarde van een spoeddebat boven een normaal debat nihil is. Worden de kosten van de kinderopvang na een spoeddebat bijvoorbeeld acuut omgebogen, en is dat anders dan na een normaal debat? De aandacht in de media voor een bepaald onderwerp lijkt een grotere rol te spelen dan noodzaak.
