Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Ella wil geen mannen in het zwembad
Als je moet kiezen tussen niet zwemmen en een zwemverbod voor mannen, dan maar liever dat laatste. Na dagen speculeren over waarom vrouwtje Vogelaar niet geschikt is als minister, gaf zij vandaag in NRC Handelsblad zelf het antwoord: ze vindt dat je discriminatie met discriminatie moet bestrijden. Ella de cultuurrelativist.
Volgens Vogelaar kunnen Islamitische vrouwen niet zwemmen als er mannen in de buurt zijn. Want dan worden ze nat. En daar moet je natuurlijk rekening mee houden, als ministersvrouw met een missie. De logica van Miss Vogelaar volgend, moet er meer begrip voor onbegrip zijn. Mijn tip voor Ella: ga een tijdje achter de bar staan.
Er zit een dronken meneer achter de bar. Hij valt andere gasten lastig en heeft het daarbij vooral voorzien op mooie meisjes. Vogelaar zou dan zeggen: “Heb een beetje begrip voor die man. Want als je dat niet doet, dan komt er herrie.”
En tot op zekere hoogte heeft ze gelijk. Het is voor mij als barman namelijk eenvoudiger om tien bloedmooie nuchtere meisjes in de kroeg enig begrip te laten opbrengen voor de dronken geilheid van het bezopen heerschap, dan de dronken meneer er van te overtuigen dat zijn avances richting dames nogal nodeloos zijn. Redelijke mensen kunnen nu eenmaal beter tegen onredelijkheid dan onredelijke mensen tegen redelijkheid kunnen.
Quote van de Dag: Kerk en staat

“Zodra een beroep op God of Allah kracht van argument krijgt, houdt het publieke domein op publiek te zijn en is de burger – gelovig of niet – aan de heidenen overgeleverd.”
Harry Kuitert, een van de enfants terribles onder de Nederlandse theologen, legt in de papieren Volkskrant van zaterdag de essentie uit van zijn nieuwe boek, ‘Dat moet ik van mijn geloof’.
“De rol van de kerk is uitgespeeld. Voor zover zij protestantse kerk is, zou zij verheugd mogen zijn dat zij haar dienst aan de samenleving heeft volbracht. Zij heeft zoveel invloed gehad, dat er in Europa een cultuur is ontstaan, die doordrenkt is van christelijke waarden. Je hoeft er alleen niet langer voor naar de kerk en je hoeft er niet meer voor te geloven.”
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Kunst op zondag | Nederlands Dans Theater I
Speak for Yourself, NDT 1
Trots op …………?
Ieren kunnen Trots op Ierland zijn. Er is bijna geen land ter wereld waar geen Ierse pub te vinden is. In landen waar zich nooit een kroegencultuur heeft ontwikkeld is de Ierse pub met zijn houtwerk, koperbeslag, jerseys en traagtappend Guinness bovendien de uitkomst voor wie snakt naar iets dat lijkt op gezelligheid.
Amerikanen zijn op een andere manier Trots op. Ze brengen hun cultuur aan de man door Hollywood en talloze fastfood-, koffie-, donuts- en andere concepten. Of natuurlijk door gewoon een grote legerbasis te beginnen.
Veel Europese culturen zijn niet alleen maar trots, maar dragen die trots ook uit. De Alliance Francaise is Trots op Frankrijk in bijkans 1100 instituten over de hele wereld. Italië is trots met de societa Dante Alighieri (500 vestigingen), de Britten met de British Council (233 stuks in 107 landen), de Spanjaarden met Instituto Cervantes (66 maal, in 41 landen) en zelfs Duitsland is Trots. Het Goethe-instituut telt 178 vestigingen in 90 landen. Moet je groot zijn voor Trots op? Nee hoor, Portugal heeft Instituto Camoes, met 31 taalscholen in 23 landen, plus nog 18 culturele centra.
De instituten draaien op subsidies, giften en eigen inkomsten. Zo steken de Britten jaarlijks bijna tweehonderd miljoen van hun ponden in de council en wordt er met cursussen en examen nog eens ruim dat bedrag bijverdiend.
Zomerquote – Heroïek en dynamiek
Het familiewapen van de Duponts was een op één poot staande vogel, terwijl het wapen van de Spenglers een geknotte stam was met een distel en een roos. Hollandse braafheid ja, bij Gabriella bestond het familiewapen uit een man te paard in volle galop die met één hand het afgehakte hoofd van een Ottomaan in de lucht hield en in het andere een kromzwaard. De bloedrruppels vlogen vanonderen het besnorde hoofd in het rond. Ik werd altijd vrolijk als ik haar familiewapen zag: een beetje heroïek en dynamiek, dat hielp je de dag door.
De wet van Spengler (Jaap Scholten) beschrijft de excentrieke familiegeschiedenis van Spengler-broers. De Spenglers waren ooit rijke textielindustriëlen uit het Twentse dorpje E. maar tegenwoordig rest vooral vergane glorie. Een van hen trouwt eind twintigste eeuw met de Roemeense Gabriella. Samen met deze post-aristocratische vrouw betrekt hij een oud familiehuis in het post-communistische Roemenië.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
I love China
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Zelfs voor P.J. Cokema die elke 7e van de maand een stuk via de mail opstuurt.

Vandaag is het, volgens de chinese kalender, de traditionele Valentijnsdag. Naar een oud verhaal proberen meisjes met speciaal geweven doeken een geschikte partner te vinden. En juist op deze dag mogen de eerste nederlandse sporters dus hun ding doen op de Spelen in China. De officiële opening is morgen maar de spelen zijn gisteren al begonnen met de eerste wedstrijden damesvoetbal. Vandaag mag het nederlands olympisch elftal, onder leiding van Foppe de Haan, een balletje trappen tegen Nigeria.
Symbolischer kan het niet. De kritiek op China’s mensenrechten- en expansiebeleid heeft niet tot een boycot van de Spelen geleid. Menig chinees is wel een beetje boos geworden over al die kritiek. Tijd dus om eens te kijken of we ook vriendjes kunnen worden?
Aan de chinezen zelf zal het niet liggen. Die zijn massaal bereid hun traditionele Valentijnsdag in te ruilen voor de westerse variant, die in februari wordt geconsumeerd. Westerse popmuziek is al veel langer een gewild artikel voor de chinese jeugd en internetten, inclusief chatten en spelletjes, is booming gecensureerde business. Welke culturele verworvenheden zouden wij van de chinezen over willen nemen?
De GemüseSchlacht
Na een lange radiostilte dook onze oud-correspondent Ecuador op in Berlijn. Vanaf heden zal Don Ruben zo nu en dan bijdragen sturen vanuit de Duitse hoofdstad. Eerder was oud-blogger Caprio al even correspondent in Berlijn, hieronder volgt de eerste Berlijnse bijdrage van Don Ruben:
Afgelopen weekend vond eindelijk weer de ‘GemüseSchlacht’ plaats in Berlijn. Het handelt zich hier om een oude volkstraditie die terug gaat tot 2001. Dat was, twaalf jaar na de val van de muur, het tijdstip dat de stadgedeeltes Kruezberg (West-Berlijn, en bekend om zijn heftige kraker scene en andere linkse rebellen, en checkpoint charlie) en Friedrichshain (Oost-Berlijn, waar alle alternatieven en creatieven naar toe vluchtten toen Kruezberg te duur werd) besloten om samen te gaan. De Kruezberger waren het daar niet mee eens maar wisten reeds dat het politiek zo besloten was. Als ludiek protest hadden ze daarom de lui aan de andere kant van de Spree uitgedaagd voor een `GemüseSchlacht`. Wegens groot succes is het nog een aantaal malen herhaald maar in 2005 viel het doek.
Gelukkig werd het dit jaar weer opgepikt en was uw lang en vergeten correspondent op de plek des spektakels. Hier een beschrijving van de bizzare show:
Kunst op zondag – Beauford Delaney

Beauford Delaney, The Sage Black (James Baldwin), 1967
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.