Don Ruben

26 Artikelen
Achtergrond: Jay Huang (cc)
Foto: Eric Heupel (cc)

De GemüseSchlacht

Na een lange radiostilte dook onze oud-correspondent Ecuador op in Berlijn. Vanaf heden zal Don Ruben zo nu en dan bijdragen sturen vanuit de Duitse hoofdstad. Eerder was oud-blogger Caprio al even correspondent in Berlijn, hieronder volgt de eerste Berlijnse bijdrage van Don Ruben:

Afgelopen weekend vond eindelijk weer de ‘GemüseSchlacht’ plaats in Berlijn. Het handelt zich hier om een oude volkstraditie die terug gaat tot 2001. Dat was, twaalf jaar na de val van de muur, het tijdstip dat de stadgedeeltes Kruezberg (West-Berlijn, en bekend om zijn heftige kraker scene en andere linkse rebellen, en checkpoint charlie) en Friedrichshain (Oost-Berlijn, waar alle alternatieven en creatieven naar toe vluchtten toen Kruezberg te duur werd) besloten om samen te gaan. De Kruezberger waren het daar niet mee eens maar wisten reeds dat het politiek zo besloten was. Als ludiek protest hadden ze daarom de lui aan de andere kant van de Spree uitgedaagd voor een `GemüseSchlacht`. Wegens groot succes is het nog een aantaal malen herhaald maar in 2005 viel het doek.

Gelukkig werd het dit jaar weer opgepikt en was uw lang en vergeten correspondent op de plek des spektakels. Hier een beschrijving van de bizzare show:

Foto: Eric Heupel (cc)

Een Ecuadoriaans verkiezingsrelaas

Twee weken geleden werd Rafael Correa tot president van Ecuador gekozen en het lijkt erop dat het land daarmee eindelijk weer eens een fatsoenlijke president krijgt. Zeker weten doe je het natuurlijk nooit in Ecuador aangezien ze een lange traditie hebben in het kiezen van foute presidenten die vervolgens halverwege de ambstermijn eruit gegooid worden. Maar toch, het heeft er alle schijn van dat Correa bekwaam is en daadwerkelijk in staat is de noodzakelijke veranderingen aan te brengen. Hij is nieuw en behoort niet -zoals de overige presidentskandidaten- tot de oude garde die de politiek de laatste 20 jaar bepaald heeft.

1e ronde Op 15 oktober werd er in Ecuador voor de eerste ronde van de presidentsverkiezingen gestemd. Van te voren gaven de media er hoog over op dat dit een historische dag zou zijn en een nieuwe mijlpaal voor de democratie. Waarom historisch en een mijlpaal werd niet helemaal duidelijk want Ecuador is sinds 1979 een democratie en de aanloop naar de verkiezingen leek verdomd veel op de voorafgaande. Verkiezingen zijn namelijk een groot circus die het hele land in een verhoogde staat van hyperactiviteit brengt. Huizen, bruggen, lantaarnpaals en andere objecten die beschilderbaar zijn worden in de kleuren van de favoriete kandidaat geverfd en voorzien van een duidelijk stemadvies. De kandidaten reizen het hele land af en zwaaiend achterop een pick-up truck rijden ze door afgelegen dorpen of verwaarloosde buurten en wordt er gretig met cadeautjes gestrooid. Voorheen waren dat voornamelijk zakken rijst en t-shirts maar tegenwoordig doen de rolstoelen het ook goed.

Foto: Eric Heupel (cc)

Naweeën WK Ecuador

De vulkaan Tungurahua is blijkbaar internationaal niet zo interessant want hoewel die op ontploffen staat, valt er slechts hier en daar een alineaatje in de nederlandse pers te lezen. De op hand staande eruptie kon niet op een slechter moment komen daar de regering van president Alfredo Palacio zijn diepste crisis meemaakt.

TungurahuaSinds het aantreden van Palacio anderhalf geleden, na de val van ex-president Lucio Guitiérrez, is het een komen en gaan van ministers maar twee weken geleden werd wel erg duidelijk hoe instabiel de regering is. Het parlement was na een vermoeiend WK reces eindelijk weer bijelkaar en maakte zich gereed voor een nieuwe politieke theatershow. Maar nog voordat de messen geslepen konden worden waren er binnen vijf dagen tijd vier ministers vervangen. Zowel de minister van het Parlement, Binnenlandse Zaken, Economie en Handel moesten opsodemieteren. Niet de minste posten als je beseft dat de onderhandelingen over het vrij handels akkoord (TLC) met de VS in het slop zitten. Bovendien is het tekenend dat de minister van Binnenlandse Zaken pas vier maanden op zijn plek zat. Dat is ongeveer de tijd die een minster nodig heeft om samen met zijn nieuwe zelf benoemde secretarissen een nieuw beleid op te stellen. In tegenstelling tot Nederland verandert in Ecuador het hoge ambenaren apparaat met elke nieuwe minister hetgeen ervoor zorgt dat continuiteit ver te zoeken is en er nooit wat van de grond komt.

Foto: Eric Heupel (cc)

WK Voetbalkoorts in Ecuador

Voor Ecuador is het de tweede keer dat ze deelnemen aan een WK voetbal. De primeur was vier jaar geleden in Japan en Zuid-Korea waar ze in de eerste ronde uitgeschakeld werden maar toch nog de nationale eer wisten te redden door ten minste een overwinning te behalen op Kroatië. Deze keer wordt er zelfs stilletjes gehoopt dat ze iets verder zullen komen. Men gaat ervan uit dat Duitsland zich zowiezo kwalificeert maar met tegenstanders als Polen en Costa Rica zou het mogelijk moeten zijn tot de tweede ronde door te dringen aangezien beiden elftallen ongeveer gelijk zijn aan Ecuador en een wisselvallige voorbereiding achter de rug hebben.

een typische quiteña In elk land dat deelneemt aan het WK voetbal zal er waarschijnlijk veel aandacht besteed worden aan het opkomende event maar in Ecuador staan de kranten bol van welk nieuws dan ook en op tv gaat er geen minuut voorbij dat er over het WK gepraat wordt. Sterker nog, de drie tv-kanalen die gezamelijk de rechten voor de uitzendingen bemachtigd hebben (geen enkel kanaal heeft voldoende geld om de rechten te kopen, ze moeten allianties sluiten met andere), melken elke futiliteit uit tot op het bot. Ze weten van gekkigheid niet meer wat nog te vertellen en daarom worden zelfs de levens van de scheidsrechters binnenstebuiten gekeerd: waar ze wonen, of ze getrouwd zijn en kinderen hebben, of ze hun ballen scheren, etc. Aangezien de rechten voor de uitzendingen zo ongelovelijk belangrijk zijn voor de kijkcijfers, wordt elk onnozel nieuws al maandenlang gepresenteerd door drie voetbalpresentatoren van verschillende kanalen die elkaar niet kunnen zien of luchten hetgeen zeer amusante ruzies tussen de presentatoren onderling oplevert, zonder enige schaamte live uitgezonden op nationale tv.

Foto: Eric Heupel (cc)

Een rotstreek van Chávez

Hoe Chávez Morales een loer draait Chávez heeft er veel lol in de VS te sarren. Zo kocht hij een tiental militaire vliegtuigen van Spanje, waartegen de VS protesteerde omdat er Amerikaanse technologie in verwerkt is, en onlangs besloot hij het Venezolaanse leger uit te breiden met anderhalf miljoen reservisten om zo beter voorbereid te zijn op een eventuele Amerikaanse invasie. Chávez is er namelijk van overtuigd dat de VS zijn land zal binnenvallen om de olieleveranties veilig te stellen. Na Canada en Mexico is Venezuela de derde olieleverancier voor de VS (15% van de olie die de VS importeert komt uit Venezuela).

Chávez voelt zich sterk in zijn pogingen de hegemonie van de VS in het continent te doorbreken vanwege de allianties die hij heeft gesloten met andere links georienteerde regeringsleiders zoals Castro (Cuba), Lula (Brazilië), Kirchner (Argentinië) en Vázquez (Uruguay). Zij allen verzetten zich tegen de bilaterale import/export overeenkomsten, de TLC (Trato de Libre Comercio), die de VS met Latijns Amerikaanse landen heeft gesloten (o.a. Costa Rica en Peru) of probeert te sluiten (Ecuador en Colombia) en geven de voorkeur aan de vorming van een Zuid-Amerikaans handelsblok om zo tegenwicht te kunnen bieden aan de VS. Chávez maakt zich zeer populair binnen deze alliantie door goedkope olie te leveren in de hoop als regionaal leider tegen het Amerikaanse imperialisme (zijn eigen woorden) erkend te worden.

Foto: Eric Heupel (cc)

Lucio Fuera

Het is ze weer gelukt in Ecuador, opnieuw hebben ze er een president uitgewerkt. Na Abdala Bucaram en Jamil Muhaud is nu Lucio Gutierrez is opgestapt onder aanhoudende volksprotesten.

Eerst kiezen Ecuadorianen de belabberste president die er voor hande is en vervolgens gooien ze hem eruit na 2 jaar omdat hij nog corrupter is dan zijn voorganger. Het is ondertussen de nationale hobby geworden.

De protesten begonnen een week geleden en zwollen met de dag aan. Gisteren culmineerde het in grote protestmarsen in het centrum van Quito en gevechten met de oproerpolitie die hun de weg naar het Carondolet (het witte huis van Quito zeg maar) in het historische centrum versperden. Daarbij werd een buitensporige hoeveelheid traangas gebruikt dat op zijn minst 80 gewonden heeft opgeleverd en 1 dode: een Chileense journalist die door verstikking gestorven is. De protesten hielden echter de hele nacht aan en vanochtend ging er weer een grote groep mensen de straat op waarbij ze uiteindelijk het plein van de onafhankelijkheid bereikten. ’s Middags werd de situatie onhoudbaar en heeft het parlement de president afgezet. Hij werd met een militaire helicopter uit het Carondolet gehaald en probeerde vervolgens met een vliegtuig te ontsnappen hetgeen verhinderd werd door demonstranten die de landingsbaan bezetten. Vervolgens is hij met dezelfde militaire helicopter naar een onbestemde bestemming vertrokken, waarschijnlijk een militaire basis in Tena, geboorteplaats.

Foto: Eric Heupel (cc)

Noodtoestand in Quito

NOODTOESTAND afgekondigd[Carlos: kwart over zeven ‘sochtends, onze correspondent in Ecuador aan de lijn met een primeur: in Quito (-7 uur) is de noodtoestand afgekondigd. Of ik even een bericht kan plaatsen, aangezien hij niet kan inloggen?]

08.00 – CNN, BBC, Reuters en GoogleNews zwijgen nog in alle talen… 08.25 – Demonstranten voor het Corte Judicial zeggen dat ze zich zullen beheersen. Het leger zal waarschijnlijk ook geen geweld gebruiken. 10.01 – Sargasso was het eerste westerse medium dat over de noodtoestand in Ecuador berichtte. Inmiddels hebben de oude media het nieuws ook opgepikt. Wij laten de reguliere verslaggeving vanaf nu aan hun over, zij moeten er immers hun brood meeverdienen. Mocht onze correspondent wederom heet nieuws hebben dan hoort u dat uiteraard van ons.

Correspondent Verslag 07.28: Zojuist heeft president Lucio Guiterrez de noodtoestand uitgeroepen in Quito. Reeds dagenlang wordt er geprotesteerd in de hoofdstad van Ecuador tegen het dictatoriale bewind van de kolonel buiten dienst. De noodtoestand houdt in dat burgerrechten zwaar ingeperkt worden, persvrijheid grotendeels verdwijnt en de militairen de straat overnemen. Uit radio en televisie commentaren blijkt dat deze noodtoestand helemaal niet door de president afgekondigd kan worden zolang hij niet de goedkeuring heeft van het parlement. Maar hij heeft wel de hele top van het leger achter zich dus ik begin langzamerhand de draad kwijt te raken. Ik ga er vanuit dat Lucio dit niet kan volhouden en dat hij flinke kritieken zal krijgen vanuit de buurlanden. Maar het hangt uiteindelijk van de VS af aangezien zij de facto de macht hebben in Ecuador en de enige zijn die de president tot orde kunnen roepen. Ondertussen gaan er uiteraard ook al weer samenzweringstheorieen de ronde waarbij beweerd wordt dat de VS hier achter zitten en de regering tijdens de politieke chaos snel het TLC goedkeurt om zo het parlement te omzeilen dat waarschijnlijk tegen zal stemmen.

Foto: Eric Heupel (cc)

Correspondent in Ecuador (12)

Redactie: Tijdens het carnaval vielen er in Ecuador ruim 50 verkeersdoden. Aanleiding voor onze correspondent om maar weer eens in de pen te klimmen.

Correspondent Ecuador Ecuadorianen in het verkeer

In het algemeen zijn Ecuadorianen vriendelijke en aardige mensen. Als je op straat door je buurtje loopt word je beleefd begroet en wissel je wat vriendelijke woordjes uit. Als je ergens in de stad iemand de weg vraagt, of wil weten hoe laat het is, is het gebruikelijk om eerst goede dag te zeggen en te informeren hoe het met de persoon gaat. Pas daarna vraag je wat je daadwerkelijk wilt weten. Ook al krijg je een bagger antwoord of word je de verkeerde kant op gestuurd, je bedankt altijd vriendelijk met

Foto: Eric Heupel (cc)

Fahrenheit 9/11 (illegale kopie)

De verwachtingen over Fahrenheit 9/11 zijn hooggespannen vanwege het grote succes van de documentaire in de VS en het feit dat de documentaire er met een gouden palm uit Cannes vandoor ging. Zoals reeds eerder vermeldt in dit medium: Nederland ligt nogal achter met het uitbrengen van films en zelfs in het verre westen tussen de vulkanen kan men eerder beslag leggen op nieuwe films, zei het zo illegaal als de pest. Men moet dus geen hoge kwaliteit verwachten (mijn kopie van Fahrenheit 9/11 was met een camera in de bioscoop opgenomen, inclusief mensen die door het scherm lopen en bagger geluid etc.) maar je sleept er wel een leuk primeurtje uit en zo kun je mooi de loef afsteken van de culturele correspondent Sik.

9/11Om zijn brood niet helemaal te kapen laat ik een degelijke beschrijving van de documentaire aan hem over, maar ik zal alvast verklappen dat de film behoorlijk tegenvalt. Het is een en al gedram tegen Bush en medestanders en het wordt behoorlijk saai na verloop van tijd. De introductie is erg goed maar de spanning die opgewekt wordt verwatert snel in een eindeloze opsomming hoe slecht de familie Bush wel niet is. De feiten die gepresenteerd worden zijn interessant en geven stof tot nadenken maar de productie is zo rammelig en willekeurig dat de zin om verder te kijken snel vergaat en er een gevoel van irritatie opgewekt wordt. Vergelijk het met de “Open Veins of Latin-America” van Eduardo Galeano. Een interessant boek dat een zeer gedegen kijk geeft op de historisch economische kolonisatie van Latijns Amerika maar zo verzandt in cijfers over hoeveel doden er gevallen zijn en hoeveel geld (goud en zilver) er gejat is dat je halverwege het boek geen zin meer hebt in nog meer feiten en wetenswaardigheden en daardoor zijn kracht verliest.

Foto: Eric Heupel (cc)

Spaanse bruiloft in La Parroquia, Spanje

Na een maandje afwezigheid doet geen goed om het zeer deprimerende Sargasso te lezen. Zal het aan de kutzomer liggen, of de uitschakeling in de halve finale tijdens het EK? Ik weet het niet, maar vrolijk wordt je er niet van als alle ellende in 1 keer over je heen gestort wordt. Je zou haast gaan denken dat het niet goed gaat met de wereld?! Terwijl in Peru per wedstrijd van de Copa América 1000 straatkindertjes gratis naar binnen mogen!

Om de boel dus een beetje op te vrolijken een luchtig berichtje over een Spaanse bruiloft in de boerenprovincie van Spanje: Murcia. Bruiloften zijn daar niet zo als wij ze gewend zijn in Nederland. Voordat er getrouwd wordt, wordt er eerst gezopen. Eerst de avond ervoor en daarna lekker om 11 uur ‘sochtends tijdens de voorbereidingen. Na wat whisky-cola’s begeef je je naar de kerk in een gehucht waar het hele gat uitgelopen is om te kijken wie wat draagt en met wie ze zijn. Een klein Hollywood zeg maar en dat als voer voor roddel dient voor de volgende maanden. Eerst moet de bruidegom naar binnen maar vanwege de felle zon en de knallende hitte bekijkt men dat van een afstandje, waar er schaduw is. Vervolgens komt de bruid een kwartier te laat op haar eigen bruiloft en dan moet er even geklapt worden en “oe” en “aah” geroepen worden. Alle vrouwen volgen de bruid en nemen zitting in de kerk om alles goed gade te kunnen slaan en om geen detail te missen. Anders heb je natuurlijk niets om over mee te praten de komende maanden. De kerels daarentegen rennen linea recta naar de kroeg om bier te tanken en zich kapot te lachen om die domme dames.

Foto: Eric Heupel (cc)

Correspondent in Ecuador (11) – Schizofrenie in Ecuador

Waar staat Ecuador? Waar het ligt weet iedereen, op de evenaar, maar waar het staat, dat kan niemand beantwoorden. Vanwege de Andes krijgt het snel een indianen sticker opgeplakt, vergetende dat ze een flinke lap kust hebben en een nog groter stuk Amazone. Geografisch gezien is Ecuador dus een zeer gevarieerd land en dien ten gevolge is de cultuur ook zeer gemixted. In de Andes is dat overduidelijk merkbaar. Quito, de hoofdstad, ligt in de Andiene vallei tussen de twee Cordilleras en daar komt alles samen. Mensen vanuit de kust die voor de overheid of NGO’s werken, mensen uit de Amazone die werk zoeken en indianen uit de bergen die hun geluk zoeken in de grote stad maar meestal ellende vinden. Die combinatie maakt Quito een interessante stad.

Waar staat Quito? Wat voor stad is het nu? In het noorden wonen de blanken en mestiezen die flink veel geld hebben en als westers gekwalificeerd kunnen worden. Iedereen heeft een dikke bak onder zijn kont, heeft een mobieltje, kleedt zich westers, heeft een opleiding op universitair niveau (die geen reet voorstelt) en een masters in het buitenland en spreekt Engels. In het zuiden woont de lagere middenklasse die wat opleiding heeft en in de marge kloot om te kunnen overleven en nog zuidelijker wonen de armen, de mensen die werken voor een honger loontje en de indianen met hun andiene cultuur die proberen een bestaan in de grote stad te vinden aangezien hun land in de Andes geen aardappel meer oplevert wegens uitputting van de grond.

Foto: Eric Heupel (cc)

Links-Populisme in Latijns Amerika

Als heuse Zuid Amerika kenner zal ik even mijn mening geven over het postje van Carlos. Eigenlijk wilde ik alleen maar een antwoord geven maar gezien de lengte van dit stuk (en de schrijffouten, excuses daarvoor, ben mijn taalchecker kwijt) post ik het maar. Ik kan misschien wat licht in de duisternis brengen voor jullie onwetende daar. Want ik weet nog goed dat info over Zuid Amerika (en Afrika en Azië, behalve Indonesië dan, Suriname tel ik even niet mee want die tellen niet mee in Zuid Amerika, niemand weet dat het bestaat) spaarzaam is in de Nederlandse pers.

Haïti Over Haïti kan ik kort wezen. Dat land is een waanzinnige puinhoop en zover ik me kan herinneren hebben de VS daar alleen wat crisis management gedaan in een geslaagde poging om massaal bloedvergieten te verkomen. Je zou haast denken dat daar een langdurige VN macht gelegerd moet worden om rust en stabiliteit te kweken en van daaruit proberen een functionerende staat op te bouwen. Haiti heeft bewezen dat niet zelf te kunnen. Vraag is natuurlijk of daar behoefte aan is vanuit Haïti zelf. Zoniet, dan niet, anders is het toch maar tot mislukken gedoemd. En aangezien Haïti over weinig natuurlijke rijkdommen beschikt is het ook nog eens de vraag of de VN (lees de VS, Frankrijk, Rusland) daar veel brood in ziet. Waarschijnlijk zal het weer pappen en nat houden worden met een volgende coup over een paar jaar. Ik ben er nooit geweest maar ik stel me een Afrika in de Cariben voor. Ergens waar de macht onaantastbaar en oncontroleerbaar is en over de ruggen van velen mensen geregeerd (of beter bestuurd) wordt zonder enige interesse het land vooruit te helpen maar slechts met aandacht voor eigen portemonnee.

Volgende