Revivescentie

Op Sargasso is plaats voor gastbijdragen. Vandaag plaatsen wij een bijdrage van een veteraan in weblogland: Dreadloki, bekend van menig reaguurveld en zijn eigen dreadloki.com. Zoals gebruikelijk parkeerde Vincent zijn fiets in het rek, voor zijn huis. Een huurhuis. Simpel van opzet, maar alles zat erin. Een plee, een koelkast en een bed. Oh ja, en een televisie. Acht uur ‘s avonds. Slechts een doorsnee dag in een deprimerend leventje. Met een diepe zucht trok hij de voordeur achter zich dicht en liep meteen door naar zijn koelkast. De wereld was een platgereden duif op het wegdek, en de vele passerende wielen smeerden de ingewanden alleen maar verder uit. Mooier werd het er niet op. Niemand die het netjes met een schep opveegde of iets dergelijks. Vincent koesterde geen illusies. Zijn vierenvijftigste verjaardag was onderweg. En veel beter zou het niet meer worden. Amper twee weken geleden werd Vincent Bloothooft gepromoveerd tot afdelingshoofd op de fabriek. De vorige overleed en prompt kwam Vincent, al dertig jaar werknemer, als eerste in aanmerking voor de vacature. Voorheen stond hij aan de band, multomappen afscheuren. Nu, als nieuwbakken afdelingshoofd moest hij erop toezien dat anderen de mappen netjes afscheurden, daarna moest hij het restafval tellen en de kosten daarvan berekenen. Elk uurtje overwerk leverde hem vijf procent extra op. Niet dat de gage zo geweldig veel was, maar het was beter dan niets. Een vingerhoedje vol balsem voor de ziel, maar hij was weinig succesvol geweest met het vinden van een andere betrekking in die afgelopen jaren. Niet dat hij intensief had gezocht. Hij opende het vriesvak. Alleen maar flessen wodka, een stuk of vier. Geen vlees. Geen brood. Zeker geen ijsjes. Hij nam één fles eruit, schrapend, maar dat geluid hinderde hem allang niet meer. Nee, dat geluid niet. In tegenstelling tot- ‘Vincéééént!’ Zijn vrouw.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De Hofstadgroep…en wie nog meer?

We moeten waakzaam blijven, roepen Remkes, Donner en Balkenende in koor als het over terrorisme in Nederland gaat. Maar de informatie die zij geven en hun handelwijze lijken niet overeen te komen met de conclusies die zij zelf trekken.

Een tijdje geleden was het groot nieuws toen Remkes in het programma van Paul Rosenmöller, Spraakmakende Zaken, sprak over “enkele honderden” terreurverdachten. Dat was meer dan er tot dan toe was gemeld, dus het NOS Journaal opende dagenlang met de berichten hierover, actualiteitenrubrieken trokken het ene na het andere blik deskundologen open en iedereen werd weer eens op het hart gedrukt toch vooral waakzaam te zijn.

Het merkwaardige is dat steeds wanneer er sprake was van arrestaties, huiszoekingen en wat dies meer zij, het leden van de Hofstadgroep betrof. Ja okee, er werd nog eens iemand gearresteerd die iets van plan zou zijn in de Nijmeegse Vierdaagse en er werd een huis kort en klein geslagen in Utrecht, maar daar bleek achteraf de informatie volstrekt onjuist. Er is nog een proces geweest tegen twaalf terreurverdachten in Rotterdam geweest, maar die werden vrijgesproken toen de AIVD verwachtte dat die veroordeeld zouden worden op basis van de verzekering dat ze reuze gevaarlijk waren.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Een kwestie van formuleren

Minister Veerman is na een roerig weekje gewoon aangebleven als minister. Alom wordt er op gewezen dat er eigenlijk ook niet zoveel aan de hand was. Maar was dat wel zo? Veerman heeft zich weten te redden door slim formuleren, niet omdat het eigenlijk niets voorstelde wat er fout ging.

Vanaf het allereerste moment is hij blijven spreken over “slordigheidjes”. De Franse vennootschap waar hij nog directeur van bleek noemde hij aanvankelijk een slapende BV. Naarmate er meer feiten boven water kwamen veranderde dat via “een vennootschap waar niets in gebeurde” tot “een vennootschap die geen zelfstandige activiteiten heeft”. In de Kamer moest hij echter wel toegeven dat deze vennootschap feitelijk de zeggenschap had over zijn Franse bedrijven.

Ja, maar daar had de notaris het toch fout gedaan? Nou is dat een bedenkelijk verhaal, maar goed, laten we aannemen dat dat inderdaad zo is. Dan nog blijft het merkwaardig dat hij een jaarrekening van dat bedrijf ondertekent. Verschillende Kamerleden vroegen zich ook af hoe het toch mogelijk was dat er “geen belletje ging rinkelen” toen hij de jaarrekening ter ondertekening kreeg. Een verklaring kwam er niet van Veerman, slechts het excuus dat het “een onachtzaamheid” was. Wel vond Veerman het geen wonder dat dat gebeurde tussen al die papieren die hij als minister moet tekenen. Hoezo, “tussen al die papieren”? Doet zijn secretaresse ook de privé-post van de minister dan? Ook daar bleef Veerman in het vage, om vooral nergens op vastgepind te kunnen worden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Veerman, wees een vent!

De soap rond minister Veerman begint zo onderhand te lang te duren. Zag ik hem dinsdag nog verklaren dat er beslist geen nieuwe onthullingen meer zouden komen, op woensdag moest hij toegeven dat er toch ‘weer wat slodigheidjes’ te melden waren. Afgezien van het gegeven dat de overheid kennelijk haar personeel niet controleert op onwaarheden, is het natuurlijk gewoon de taak van de minister om het goed te regelen en dat zelf te controleren. Elke schijn van belangenverstrengeling moet worden voorkomen, maar hier schijnt meer te zijn dan schijn.

Dinsdag dook ineens de premier samen met de minister op in een stal tijdens een werkbezoek, geheel toevallig en vooral niet bedoeld om hem een hart onder de riem te steken, zo verklaarde Jan Peter zelf. Welnee joh. Het volk snapt gelukkig niets van de media en accepteert klakkeloos dat de minister-president zomaar in stallen rondwaart. Dat doet hij dagelijks, dat viel ook wel te zien aan zijn ontspannen houding en spontane grapjes met de pers.

Wat mij betreft is de tijd van spreken over ‘slordigheidjes’ voorbij, deze regering is namelijk al slordig genoeg geweest met slippertjes van Remkes, Donner en Verdonk. Dat men krampachtig aan het pluche blijft vasthouden is tot daar aan toe, maar dat geeft het kabinet geen vrijbrief om maar alles te doen waar het zin in heeft en alles door de vingers te zien. Als Veerman een vent is, erkent hij zijn fouten en biedt zijn ontslag aan. Dat zou getuigen van realisme en oprechtheid.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De Schuld van Den Uyl

Sargasso heeft plek voor gastbijdragen. Hieronder een bijdrage die voortborduurt op een discussie die vrijdag jl. hier ten reactiepanele werd geopend. De discussie vormt al decennialang een van de heikelste geschilpunten tussen “links” en “rechts” in Nederland. Sargasso vindt dat dit geschil maar eens definitief moet worden beslecht. De quaestie luidt: Kan Den Uyl de schuld krijgen van alles? Shortkoning trapt graag voor ons af en vindt dat Den Uyl als vader der potveerteerders lang genoeg een voorsprong heeft bezorgd aan links. Voor hem is het hoog tijd dat rechts zich van dezelfde truuk gaat bedienen.

De politieke lessen van Den Uyl, Reagan en Bush

Sinds de linkse extremist J. den U. te B. het Keynesianisme in dit land invoerde, loopt rechts achter de feiten aan. De linkse partijen geven geld uit en potverteren ten koste van toekomstige generaties. De rechtse partijen gaan vervolgens bezuinigen. Electoraal is dit kansloos, bezuinigen is onverkoopbaar. Je verliest altijd van partijen die uitkeringen beloven, gratis onderwijs, gratis medische zorg enz. Niemand begrijpt dat zorg, onderwijs etc niet gratis is. De linkse partijen creëren met hun spending drift grote overheidstekorten die de rechtse partijen vervolgens middels bezuinigen trachten weg te werken. Dit proces is al tientallen jaren aan de gang.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

NSE Boulevard

Sargasso staat open voor gastbijdragen. Dit is een ingezonden bijdrage van MRTN!

Ik kijk niet zo heel vaak naar de TV. En als ik ernaar kijk, dan is het meestal het nieuws of een actualiteitenrubriek op de publieken, en pak ik zo af en toe het Ontbijtnieuws of RTL Z mee om te kijken wat er verder nog nieuw is in de wereld sinds ik de vorige avond in m’n nest ben gedoken.

Nieuwsgierigheid bekroop mij dan ook, toen ik mocht vernemen dan ook Talpa een nieuwsprogramma zou gaan uitzenden onder de naam NSE, met als presentator Beau van Erven Dorens. Met een serieus nieuwsprogramma konden ze in de buurt komen bij Het NOS Journaal, of afzakken tot in de goot die men kent als Hart Van Nederland. Op de site van Talpa las ik echter dat NSE geen normaal nieuws zou worden, maar een met een mening. Beelden van het slappe, amicale Editie NL doken bij me op, tot ik doorlas en Beau wist te melden dat het naast onder andere op GeenStijl zou moeten gaan lijken. “Pittig dus!” dacht ik enthousiast, en wachtte af tot ik voor het eerst de TV kon afstemmen op dit nieuwsprogramma wat beeld zou gaan geven aan, zoals Beau zelf zei, “de oproerkraaiers van de Nederlandse tv, de relschoppers”.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

If you can’t beat them…

Er werd in de media de afgelopen week enthousiast geciteerd uit een rapport over corruptie bij Nederlandse ambtenaren en politici. Vijf procent van de politici zou corrupt zijn, volgens het rapport. Bij nadere bestudering van de tekst bleek dat het ging het percentage corruptie wat door allerlei ambtenaren en politici zelf geschat was. Volstrekt zinloos getal dus, want dergelijke schattingen zijn zelden accuraat. Afgezien daarvan is in ons landje niet zozeer de pure corruptie het probleem, maar de vergoelijking van corruptie, fraude en alles wat daar tegenaan hangt door de heersende klasse.

Het fraaiste voorbeeld was wel oud-minister Netelenbos, die tegen de bouwfraudecommissie vrolijk bleef vertellen dat de afspraken van bouwkartels alleen maar om “pepernoten” gingen. Het verhaal, afkomstig uit de gelederen van de bouwondernemingen zelf, was daarbij dat de afspraken zoals die gemaakt werden slechts betrekking hadden op de verdeling van de werken en dat er dus niet méér aan verdiend werd. Maar een onderdeel van die verdeling was dat anderen niet onder een vooraf afgesproken bedrag zouden bieden, daarmee effectief wel degelijk het minimumbedrag – en daarmee de daadwerkelijke opbrengst – verhogend.

Weliswaar was Netelenbos meer een machtspolitica dan een intellectueel licht, maar het lijkt me sterk dat zij dit verschil nooit uitgelegd heeft gekregen. Blijkbaar heeft zij er dan voor gekozen het pepernotenverhaal te geloven. Omdat ze de bouwondernemers zelf nodig had? Omdat ze die bouwondernemers zelf had gesproken en zich niet kon voorstellen dat ze haar voor zouden liegen? Hoe dan ook, het pepernotenverhaal werd leidraad voor Netelenbos in haar handelen rond de aanbesteding van grote projecten en keiharde fraude werd zo ingekapseld in het systeem. Als je maar hard genoeg blijft roepen dat iets geen fraude is, geloven ze het na verloop van tijd wel, zoiets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Privacy als antiquiteit

Zo langzamerhand beginnen de veel bezongen “westerse waarden” een nare bijsmaak te krijgen. Verkeersgegevens moeten bewaard gaan worden, ook al kunnen de noodzakelijke gegevens met de huidige regelgeving al opgevraagd worden. De AIVD heeft echter bedacht dat ze aan data-mining willen gaan doen, zodat je verdacht kunt zijn voor je zelf ook maar ooit gedacht hebt aan het bedrijven van enige vorm van criminaliteit.

Politici en justitiebobo’s maken handig gebruik van de dreiging van terrorisme om die maatregelen erdoor te drukken. Zoals Tony Blair het uitdrukte bij een aantal vergaande voorstellen: “We moeten juist nu een eenheid vormen tegen het terrorisme.” Door alle voorstellen aan het terrorisme te koppelen, maakt hij het lastig om er kritisch over te zijn. Stiekem lijkt dat eigenlijk verdomd veel op het “Je bent voor ons of je bent tegen ons” van George Bush.

CDA, PvdA en VVD doen enthousiast mee. Per slot van rekening is het nu het moment om je te profileren als crimefighter. Dus komen de heren woordvoerders Van Haersma Buma (CDA), Van Heemst (PvdA) en Weekers (VVD) met het voorstel bij ernstige misdrijven van grote groepen mensen DNA af te nemen, waarbij anders dan tot nu toe gebruikelijk niet de mogelijkheid bestaat te weigeren.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Leve de aanslagen!

Als je dezer dagen nog niet cynisch bent, is er iets mis. Er komen vijftig mensen om het leven bij aanslagen in Londen en alles en iedereen in inlichtingen- en justitieland weet niet hoe vlug ze op hoge toon meer bevoegdheden moeten eisen.

In Europees verband werd al toegewerkt naar een bewaarplicht voor verkeersgegevens, maar er bestond nogal wat tegenstand om dat ook voor internetproviders te verplichten. Daags na de aanslagen werd vanuit Engeland alsnog geëeist dat deze gegevens worden bewaard. Even later kwam in Nederland het plan boven water om ten behoeve van politie en AIVD een soort “telefoonboek” van e-mailadressen en ip-adressen aan te leggen.

De AIVD heeft zich inmiddels ook bij de wens om verkeersgegevens te bewaren aangesloten en gezegd dat ze die gegevens willen gebruiken voor data-mining. Het gaat dus niet om het nazoeken met wie iemand die verdacht wordt eventueel gemaild heeft, het gaat om het zoeken naar verbanden. Een moslim die gezellig over het leven in Nederland aan het mailen is met een neef in Pakistan, is in zo’n geval bij voorbaat verdacht.

De AIVD hoeft tegenwoordig steeds minder van zijn gegevens in een strafklacht vrij te geven, zoals ook blijkt uit de rechtszaak tegen de van spionage verdachte AIVD-tolk. Zijn advocaten mogen niet weten wie de getuigen zijn, de getuigen mogen niets zeggen – want staatsgeheim – en de rechtbank heeft zelfs verklaard dat de verdediging niet mag opperen dat een andere AIVD-medewerker de staatsgeheimen wellicht naar buiten heeft gebracht. Zonder dat de rechtbank heeft gemeld waarom overigens. De advocaten in deze zaak hebben inmiddels de rechtbank hierom gewraakt. Er wordt zelfs overwogen de rechtszaak geheel achter gesloten deuren af te werken. Is dat nog te rijmen met artikel 10 van de Verklaring van de Rechten van de Mens: “Een ieder heeft, in volle gelijkheid, recht op een eerlijke en openbare behandeling van zijn zaak door een onafhankelijke en onpartijdige rechterlijke instantie bij het vaststellen van zijn rechten en verplichtingen en bij het bepalen van de gegrondheid van een tegen hem ingestelde strafvervolging”?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De Bibberende Bevelhebber

Het is tien jaar na Srebrenica en nóg blijven er regelmatig zaken opduiken waarvan je je afvraagt hoe het in godsnaam mogelijk is geweest. Nog niet zo lang geleden bleken er nog een paar cruciale fotorolletjes méér verdwenen te zijn, Defensie blijkt vrolijk te hebben gevraagd om ontslag van de journalist die te veel ontdekte en moslims die in dienst van Dutchbat werkten zijn op het laatste moment pardoes het kamp uitgezet en vermoedelijk vermoord.

En toch, als er ergens internationale inzet nodig is staan minister Kamp en een stel hijgerige Kamerleden paraat om de Nederlandse onmisbaarheid ten dienste van de internationale gemeenschap te verkondigen. Is Srebrenica niet hèt voorbeeld dat Nederland daarvoor niet geëquipeerd is?

Iedereen kent de beelden van overste Karremans die bijkans uit zijn schoenen trilt van de zenuwen wanneer Mladic hem een lampje voor zijn vrouw overhandigt. Op dat moment wist Mladic dat hij alles kon doen, zolang Karremans het bevel voerde.

Is dat de schuld van Karremans? Allesbehalve. Karremans was op die post gezet door mensen die hem capabel achtten. Of zouden ze als bureauridders besloten hebben dat zij zelf, als uitverkoren helden van het defensieapparaat, beter zouden functioneren achter een veilig bureau? Eén ding is zeker: ze moeten geweten hebben dat Karremans als puntje bij paaltje kwam niet op zijn taak berekend was en ze hebben hem toch op die plek neergezet.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het einde van de landbouwsubsidies

Ok, een los ideetje..

Afrika komt waarschijnlijk niet blijvend uit de ellende zolang wij Westen onze markt beschermen, en landbouwproducten uit Afrika blijven tegenhouden om te voorkomen dat wij zometeen geen boer meer overhouden.

Raar he? Toch zie ik 1 goede reden om de landbouwsubsidies in stand te houden. Zelfvoorzienendheid. Ik moet er niet aan denken dat we zometeen niet of veel te weinig voedsel in Europa (of zelfs maar Nederland) produceren om onszelf een beetje in leven te houden. Want dat maakt ons buitengewoon kwetsbaar. Ieder land of regio waar wij ruzie mee krijgen, kan ons dan uithongeren zonder er al teveel moeite voor te doen.

Toch denk ik dat dit zwaarwegende argument om de landbouwsubsidies in stand te houden, op te lossen is.

We hebben een leger. Dat staat niet de hele dag te schieten op vijanden, want die hebben we momenteel niet. Het oefent een beetje om in vorm te blijven, denkt nog eens na over nog betere manieren om oorlog te voeren, en rookt sigaretjes in de barak. En als we zo nu en dan dijkdoorbraakje of overstrominkje hebben, leggen de mannen en vrouwen hun sigaretje in de asbak, en komen even helpen. Totdat er wel op ons geschoten wordt, dan komen ze en masse overeind, om het ding te doen waar ze zo nu en dan voor oefenen. Het kost wel even tijd om de hele boel overeind te krijgen en de stapels uzi’s af te stoffen, maar we zien een echte oorlog meestal wel even vantevoren aankomen, dus daar is wel wat tijd voor.

Vorige Volgende