Column Archives - Page 45 of 46

Quote du Jour

Dik en volgevreten – Quote du Jour

21 juni 2005 , 12:40 , door mark

Ik hou van Frankrijk. Ik hou van de geniale keuken en de wijnen. Ik hou van de zangerige taal. Ik hou van de genadeloosheid van Voltaire’s Candide, Celine en Houellebecq. Ik hou van de beeldpoëzie van Jean-Pierre Jeunet. Ik heb bewondering voor het plein in het Bourgondische Beaune waar alle parasols vrij van reclameteksten worden gehouden. De hautaine ober die pas menselijke trekjes jegens toeristen begint te vertonen als ze wat probeerseltjes in het Frans brabbelen, neem ik op de koop toe. Maar du moment dat de hardnekkige Franse trots in een staatsman als Chirac neerdaalt, doemen de grenzen van deze liefde op. Zijn uitspraak over “dikke, volgevreten landen die niet bereid zijn iets te doen voor arme landen”, komend vanuit een land dat zijn protectionistische landbouwsubsidies wil beschermen, doet realiseren dat het slechts de liefde is voor een buitenland. Een vakantieliefde. Is een vraag over de geldverdeling direct aanleiding om je partners binnen het grootse EU-project te schofferen? Dat biedt weinig hoop. De Nederlandse regering stelt zich goed op. Jammer dat we geen ja hebben gezegd tegen de Grondwet. Dan hadden we de Fransen pas echt een toontje lager kunnen laten zingen.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De Vox Populi karwats

20 juni 2005 , 17:32 , door Eric

In de hele discussie over tbs naar anleiding van de onstnapping van en vermoedelijke moord door de ontsnapte tbs’er Wilhelm S. worden al een week lang alle populistische registers opengetrokken. Om maar vooral te laten zien dat “we het serieus menen” wordt een minister op het matje geroepen en krijgt ‘ie de ene veeg uit de pan na de andere, waarbij hij geacht wordt die vooral lijdzaam te ondergaan. Iedereen is het erover eens dat dit nooit had mogen gebeuren, maar er wordt heel makkelijk gedaan als het allemaal zo makkelijk te voorkomen was geweest. Is dat wel zo? Is het wel te voorkomen?

Even de feiten op een rijtje zoals ik ze tot op heden ken:
– Wilhelm S. zat inmiddels 15 jaar in tbs
– Wilhelm had een zedenmisdrijf gepleegd
– de kliniek wilde hem eigenlijk naar een long-stay-afdeling hebben, de rechter vroeg nog te kijken naar resocialisatie
– hij was zeven keer eerder ontsnapt bij verlof
– hij was bij de laatste gelegenheid weg onder begeleiding van een sociotherapeut.

Wat misschien nog wel belangrijker is wat ik niet weet.
– voor welke stoornis zat hij in tbs?
– voor wat voor zedenmisdrijf zat hij daar en hoe ernstig was dat?
– die zeven keer dat hij ontsnapt was, hoe was dat over die vijftien jaar verdeeld?
– hoe vaak was hij met verlof geweest en netjes teruggekeerd?
– was hij bij de eerdere ontsnappingen zelf teruggekeerd?
– was er iets veranderd tussen de laatste twee verloven dat hij meende nu te moeten ontsnappen?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Misbruik van mijn Nee stem

18 juni 2005 , 14:20 , door Steeph

Twee krantenkoppen over crisis in Europa
Als nee-stemmer tijdens het afgelopen referendum over de Europese Grondwet voel ik me misbruikt. Misbruikt door een kabinet die met de nee-stem aan de haal is gegaan om zoveel mogelijk korting te krijgen op de Nederlandse bijdrage aan Europa.
Dit is ten eerste beschamend korte termijn denken in termen van geldelijk gewin. Ten tweede veroorzaakt het nou precies iets waar we niet op zitten te wachten, een crisis. En ten derde is dit een verdraaiing van een democratische uitspraak van een volk dat tegen een grondwet heeft gestemd, niet een begroting (ook al geven veel mensen het wel als reden voor de nee-stem aan).

En nu is Nederland, of eigenlijk beter gezegd het Nederlandse kabinet, mede verantwoordelijk voor het veroorzaken van de huidige crisis. En ik moet hier, terwijl het stoom me uit de oren komt, lijdzaam lezen hoe een incompetente, naive premier de volgende beschamende zinnen uitkraamt: “Crisis is niet het goede woord.” en “Het was zeker geen kwestie van Nederland alleen.”
Hoe ver kan je gaan in het je onttrekken aan je verantwoordelijkheid?

Hoezo geen “crisis” als zelfs de meest trouwe partner van Nederland, De Bondsrepubliek Duitsland, bij monde van Gerhard Schroder de volgende uitspraak doet: “Het feit dat er geen akkoord gekomen is, is volledig te wijten aan de onbuigzame opstelling van de Britten en de Nederlanders.”
We kregen op een gegeven moment zelfs een korting van 600 miljoen aangeboden! En meneer Balkenende durft glashard te stellen dat het niet genoeg is, daarbij refererend aan de uitslag van het referendum.
En om deze hele soap nog wat erger te maken boden de tien nieuwe lidstaten zelfs een korting aan op hun inkomsten. Dat werd ook door Nederland van de hand gewezen. De arrogantie!

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Mededeling

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De Onderbuik, deel II

17 februari 2005 , 21:59 , door Crachàt

En toen kwam Philip Dewinter.
Je moet het de meneer nageven -hij heeft het ver geschopt voor een rasechte Bruggeling (het ‘Veneti

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Binnenhofse psychologie

5 juni 2005 , 19:54 , door Eric

Toen Eric nog een Ericje was kreeg hij een tijdje les in het vak psychologie. Het begrip wat me daaruit het meest is bijgebleven is de cognitieve dissonantie. Dat is het verschijnsel dat iemand die een belangrijke beslissing neemt – en vanaf dat moment twijfel voelt of dat wel de juiste beslissing was – argumenten gaat zoeken om de twijfel weg te redeneren. In het Engels gebruiken ze daarvoor de fraaie term “buyer’s remorse”. Vergelijk het met de autokoper die juist ná aanschaf allerlei autotests gaat bekijken om als het ware nogmaals overtuigd te worden. De cognitieve dissonantie is de frictie tussen de beslissing enerzijds en de twijfel anderzijds en het logisch gevolg is dat de persoon in kwestie argumenten gaat bedenken om die frictie op te heffen.

Ook bij minder tastbare zaken doet zich dit verschijnsel voor. Het referendum liet meerdere fraaie voorbeelden zien. SP, Christen-Unie, SGP en Wilders konden doen alsof ze het kiezersvolk helemaal begrepen hadden, maar de anderen moesten als een haas op zoek naar verklaringen. Liefst naar verklaringen waarmee je via een omweg toch nog een beetje gelijk krijgt, natuurlijk. Toegeven dat je er volkomen naast zit ligt nu eenmaal niet in de aard van politici, ook niet nadat het merendeel van de zittende Kamerleden en bestuurders overduidelijk is teruggefloten door het merendeel van de kiezers.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Neemen

31 mei 2005 , 11:18 , door Crachàt

Wat u onder de ‘more’ zal lezen is een ruwe versie van mijn referendumopinie. Me kan toevertrouw toe u, ik ben razend, gefrustreerd, ontdaan, en op z’n minst emotioneel kwaad omtrent alles wat ik hier aan nee-gebalk heb moeten lezen op mijn weblog, heb met stijgende verbazing de krampachtige zoektocht moeten ondergaan die het neekamp nodig vond te verwoorden.
Dus. Heb ik enkele nachten aan het tikken geweest als een malloot, vloekend bij de schrijnend domme opmerkingen, het geschmier en gemelk en gezeur en gejank, inclusief vuile afrekeningetjes en grote kleinheden all.
En ik kwam niet tot een netjes journalistiek geheel, met blokjes en onderverdelingen -laat staan één duidelijk geformuleerde mening. Ik ben ziek geweest van dit onderwerp. Maar inzien -de deadline nadert- dat ik niet in staat ben om dat afgeronde geheel af te leveren, en toch de hartstochtelijke noodzaak om mijn visie te laten zien deed me besluiten om dus een hoop letters te plempen. Een woordendump dus. Inclusief extragraties herhalingen!…

ps: vergeet overigens niet: verstandiger beleidsmensen dan Balkenende hebben in mijn land beslist dat ik niet mocht referendumstemmen -en wàt blij dat die zure oprisping van NEE dat stukje fascistenland Vlaanderen bespaard is gebleven…]

ps2:, na dit ‘more-stuk’ gespuwd hebbende, hoop ik, nee, weet ik dat we op Sargasso verder gaan met ons vreemde collectief van gepassioneerde mensen te zijn die elkaar een warm hart toedragen. Wat anders is er dan qua open forum van dit amalgaam van goedwillendheid? Of mis ik the point van Sargasso?
Het was overigens een wonderlijk mooie sequentie hier, en ondanks mijn teleurstelling heb ik bijzonder genoten van het niveau. Dat ga ik dus naar beneden halen, dat gemiddelde :-)

Steun ons!

Mededeling

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Doe het veilig met NordVPN

Mededeling

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Hufterisme

30 mei 2005 , 16:39 , door Eric

Voorstanders van de Europese Grondwet doen hun best om, aan de vooravond van het eerste referendum in de Nederlandse geschiedenis, een “nee”-stem bij voorbaat in de hoek van de proteststemmen te zetten. Tegenstanders van de Europese Grondwet, SP en Wilders voorop, doen hun uiterste best om munitie aan te dragen voor die stelling.

Dat voorstanders zo graag horen dat het proteststemmen zijn is logisch. Zo kunnen ze immers blijven denken dat mensen het eigenlijk wel met hen eens zijn. “Ach, ze hebben nee gestemd, maar dat ging over de Euro en de Turkse toetreding, dus eigenlijk waren ze vóór.” Ongetwijfeld zal een deel van de kiezers vanwege de euro en Turkije tegen stemmen, maar een deel stemt wel degelijk tegen deze grondwet. De “Nieuwe Politiek” die na Fortuyn zou volgen is er wel gekomen, maar het ene -isme is vervangen door het andere. Vroeger was de moderne politicus socialist, liberaal of conservatief, nu zijn alle politici die er toe doen hufteristen.

Fortuyn gebruikte het al als leus: “Ik zeg wat ik denk!” Dat het soms verstandiger is je formulering wat aan te passen is geen onderdeel van die leus. Het gevolg was dan ook dat, om een graantje mee te pikken van Fortuyn, politici van links en rechts hun gal over de massa’s sproeiden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Bericht uit Nieuw-Nederland (14)

21 mei 2005 , 04:21 , door caprio

Het Voorrecht van Immigratie – Amerika en Mexico

Inleiding
Vreemdelingen wekken in de mens een oneigenlijk gevoel op, waar ook ter wereld, en door alle tijden in de geschiedenis. Immigranten zijn de fysieke vertegenwoordiging van een psychologisch neiging van de menselijke ratio tot herhaling, tot het eigenmaken van zichzelf. Daarom is de immigrant niet welkom, omdat deze de ontkenning van de menselijke Id is, het onderbewustzijn dat niet tot de Ego, het bewuste Zelf, behoort. Albert Camus bracht het niet onverdienstelijk aan het licht in zijn novelle L’Etranger, waarin dit gebrek aan inleving in de ander wordt verwoord. De vreemdeling is een eenzame ziel in de woestijn. Een menselijk gebrek niemand vreemd.

In de VS wonen 285 miljoen mensen, waarvan er 33,5 miljoen buiten de VS geboren zijn, oftewel 12% van de Amerikaanse bevolking is eerste generatie immigrant, vreemdeling in eigen huis. In een stad als New York is dit cijfer zelfs 40%, een enorm aantal, zeker gezien de omvang van een stad als New York. En wat gold voor de Duitsers, wat gold voor de Russische Joden, de Ieren, de Italianen, de Puerto Ricanen, dat geldt tegenwoordig voor de Mexicanen en Latinos uit andere Zuid-Amerikaanse landen: de vreemdeling is niet welkom, is slechts goed genoeg voor hard en laag betaald werk, en ondervindt een racisme zonder mededogen. In zekere zin, is dit een sociale wet die overal ter wereld en altijd geldt, van de Joden, Fransen en Duitsers in de Gouden Eeuw in de Lage Landen tot aan de vreemdelingen van nu, de Marokkanen en de Turken, en om die reden alleen wellicht niet zorgwekkend. Huidskleur is hier van ondergeschikt belang, het betreft een sociaal-economisch en cultureel-psychologisch mechanisme, dat slechts met opeenvolgende generaties afslijt, wanneer nieuwe groepen de plaats innemen van vorige.

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Ook schrijven voor Sargasso?

Mededeling

Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Een keertje on-topic over de SP

13 april 2005 , 19:00 , door Degtyarev Pekhotny

afbeelding van tomaat Ik beken; ik, als sociaal-democraat, heb ooit met mijn stemgedrag Wim Kok in het zadel geholpen. Ik heb daar nooit spijt van gehad. Paars werd daarna in mijn ogen gekenmerkt door voorspoed, zakelijkheid, integriteit, humor en leiderschap. Velen, van links en van rechts, zullen dit betwisten; iedereen heeft wat aan te merken op Paars; nou ik dus niet zo vreselijk veel.

Wel heb ik mij altijd geergerd aan het hautaine, elitaire, gedrag van de Haagse politici, tot ik op een dag in ’94 de leider van de SP 2-mans fractie, Jan Marijnissen, aan het woord zag, die “effe dimmen” zei tegen kamervoorzitter Weisglas. “Effe dimmen” in de kamer, ik vond dat goed. Eindelijk een normaal mens in de kamer. Iemand die zich te goed voelt voor “het volk” die zegt niet “effe dimmen” tegen de kamervoorzitter. Hij weigerde zijn “effe dimmen” terug te nemen, en kreeg alsnog het woord. “Effe dimmen” werd later de titel van 1 van zijn boeken, die hier hier online te lezen zijn.

Hierna besloot ik op dit normale mens te gaan stemmen. Meer normale taal sprekende mensen in de kamer, graag zelfs, meneer de veurzitter.

Op een dag besloten alle weldenkende mensen dat het de hoogste tijd was om Afghanistan te bombarderen. Immers; het was onderdeel van de “As van het Kwaad” en meer van dit soort “argumenten”. Die B52’s moesten naar Afghanistan gestuurd worden en als je het er niet mee eens was dan was je niet bereid om “ook maar iets” tegen “het terrorisme” te doen, sterker nog dan was je een landverrader. Dus namen alle weldenkende mensen het dappere churchilliaanse besluit om B52’s naar Afghanistan te sturen, Groen Links incluis. Dapper hoor. Ik ben nog steeds onder de indruk, not.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het gesnater van de senator

26 maart 2005 , 11:05 , door mark

“Moge u leven in interessante tijden” is geen oude Chinese banvloek, maar als Confucius nu in Nederland had geleefd en ‘gekozen burgemeestergate’ had gevolgd, dan had hij de spreuk vast gebruikt als opening voor een stukje op zijn razend populaire weblog. Als politici het nieuws domineren, dan is dat (afgezien van private spermavlekschandalen) meestal een teken van onrust en grote tegenstellingen in de maatschappij. Ik heb ooit eens gehoord dat een Israëliër tegen een Nederlandse zei: “Hebben jullie ook een parlement? Maar bij jullie gaat het toch nooit ergens over?”. Tja. Dat was uiteraard pre-Fortuyn. Daarna werd het concensusmodel van de paarse politiek qua misdadigheid ergens ingeschaald net onder de vernietigingskampen en vergelijkbaar met een decenniumpje Stalinisme. Toen ging het bij ons eindelijk ook “tenminste ergens over”.

De politiek heeft de aandachtspunten van de Fortuynistische schokgolf inderdaad hoog op de agenda gezet. En helemaal bovenaan de agenda van de gevestigde partijen prijkte het voornemen zich niet meer door zo’n politieke aardverschuiving te laten verrassen. De politiek moest weer dichter bij de burger komen. Dat leek de laatste tijd ook het geval te zijn, maar of het op deze wijze de bedoeling was? De politiek leeft kortstondig bij de burger in de vorm van een rel, die ironisch genoeg gaat over het afschieten van een plan dat beoogt de politiek structureel dichter bij de burger te brengen.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Mededeling

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Polderuitspraak gebrekkig maar gepast

17 maart 2005 , 23:21 , door mark

Ayaan Hirsi Ali is in het gelijk gesteld in de rechtszaak die enkele moslims hadden aangespannen vanwege de in hun ogen kwetsende uitlatingen van de politica. Op het eerste gezicht lijkt het een prachtige polderuitspraak. Hirsi Ali mocht haar uitspraken over de islam doen en wordt niet verboden een vervolg op Submission te maken. Maar tegelijkertijd waarschuwt de rechter dat Hirsi Ali met het gebruik van de woorden “pedofiel” en “pervers” in verband met het verhaal van het huwelijk tussen de profeet Mohammed en het negenjarige meisje Aisha de grenzen van het toelaatbare heeft opgezocht. Als zij deze woorden vaker zal gebruiken, is het volgens de rechter nog maar de vraag of binnen deze grenzen wordt gebleven.

Ten grondslag aan deze tik op de vingers van het VVD-kamerlid ligt de volgende overweging:

“De term “pedofiel” is ongelukkig gekozen nu dit minst genomen een patroon vereist, terwijl het in het verhaal gaat om een eenmalige gebeurtenis. Bovendien wordt door gebruik van dit woord met zijn huidige connotatie een situatie van eeuwen geleden beoordeeld.”

Deze redenering komt mij nogal gebrekkig over omdat Hirsi Ali zelf al expliciet heeft aangegeven dat zij de profeet naar Westerse maatstaven heeft beoordeeld. Zij brengt deze nuance dus al op voorhand aan. Daarbij vraag ik me af of de rechter er verstandig aan doet pedofielologische deskundigheid te etaleren over een “patroon” dat vereist zou zijn. Als iemand zich één keer aan een minderjarig meisje vergrijpt, dan ligt de benaming “pedofiel” voor de hand. Daarmee zeg ik overigens niet dat er niets kan worden aangemerkt op het gebruik van dit predikaat voor de profeet Mohammed. Maar steekhoudender zou een rechterlijke redenering zijn die dieper ingaat op de zeer negatieve lading van het begrip en daarom tot een grotere terughoudendheid bij historische vergelijkingen zou moeten leiden. Of een uiteenzetting dat het misbruik dat pedofilie impliceert heel wat anders is dan een sprookjeshuwelijk in de woestijn.