Sargasso’s zomer

Nu de lezers massaal met vakantie zijn, en ik dus eigenlijk voor de kat z'n kut schrijf, zijn hoogdravende en diepzinnige bijdragen niet op hun plaats. Daarom plaats ik hier voorlopig alleen wat lichte kost. Het alleenrecht op eerlijk delen Een schip op het strand is een baken in zee. Maar niet voor landrotten (de samenleving) en zeker niet voor de politiek. Want toen het gerommel op de oliemarkt begon had iedereen zwaar economisch weer kunnen voorzien. Immers: als de olie niest is de wereld verkouden. Omdat onze economie helemaal geschoeid is op twee principes: 1) olie is volop aanwezig 2) olie is relatief goedkoop. Nu niet meer aan deze voorwaarden is voldaan is het dominodag.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het recht op onvoorwaardelijke feelgood TV

“Welkom in het Concertgebouw dames en heren, u gaat zometeen luisteren naar een optreden van het Rosenberg Trio. Virtuoze gitaristen, al moet gezegd worden dat er ook zigeuners zijn die stelen als de raven”.

“Welkom bij de NRCV op Nederland 1, vanavond herhalen we een oude aflevering van Villa Felderhof met Donald Jones en Gerda Havertong: twee zeer charmante mensen, al moet gezegd worden dat lang niet alle negers zo charmant zijn”.

“In deze aflevering van Memories Tour d’Amour ziet u wederom vrouwen van middelbare leeftijd in een romantische setting ontroerend vertellen over hun vakantieliefdes van weleer, terwijl gezegd moet worden dat de gemiddelde vrouw van middelbare leeftijd eigenlijk totaal niet meer romantisch is, laat staan dat u haar überhaupt nog zou willen associëren met gevoelens van verliefdheid of lust”.

Khalid Boulahrouz speelde vandaag een geweldige wedstrijd waarbij hij het Nederlands elftal behoedde voor verschillende gevaarlijke Duitse counters. Al moet gezegd worden dat er ook Marokkanen zijn die véél minder hun best doen”.

Als het aan de Haters ligt worden in de toekomst dergelijke racial disclaimers bij feelgood momenten regel.

Ik wist wel dat het kritiek zou opleveren. Zeg iets positiefs over Marokkanen en men is er als de kippen bij om het te ontkennen, downplayen danwel te nuanceren. Tientallen ik-zeik-in-mijn-eigen-broek-want-dat-voelt-zo-lekker-warm feelgood programma’s spoelen via de kabel ongehinderd de huiskamer binnen, maar owee als er een feelgood programma over Marokkanen wordt gemaakt! Zoals Mijn Tante in Marokko.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Do The Blackout 1: ‘Landfill Indie’

Do The Blackout is GeenCommentaars onregelmatig verschijnende zondagse muziekcolumn. De naam komt van een nummer van de band Speedball Baby.

Lowlands komt eraan. Het programma kan echter weinig enthousiasme opwekken. Net als de programmering van 3FM lijdt Lowlands anno 2008 onder een overdosis aan brave indierock. The Kooks, The Pigeon Detectives, The Wombats, The Fratellis én Editors: de bond van slapeloosheidlijders heeft alvast en masse kaartjes aangeschaft. The Independent schreef er onlangs nog dit over:

Festival season is in full swing now. Across the land, stages are being raised in city parks, in country farms and on ancient estates for what promises to be Britain’s biggest ever summer of music. But if they want to book enough acts to justify the inflated ticket prices in these harsh economic times, once-eager festival organisers have a struggle on their hands. How will they fill that gaping hole on Sunday afternoon? Who’s going to warm up the crowd for The Ting Tings? Luckily the current UK music scene has just the thing. Someone has even compounded a helpful term to use when you call the record companies in a line-up emergency; this uninspiring, guitar-gelled Polyfilla – of which The Fratellis are a fine example – is now known by some as ‘landfill indie’.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Gecompliceerde liefde alleen in Amsterdam?

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Deze keer een stuk dat Basszje ons per mail toestuurde.

Eindeloze liefde (Foto: Flickr/millzero.com)

Café de liefde‘ is min of meer een voortzetting van het VPRO-liefdesproject van programmamaker Bram van Splunteren. In de serie ‘Het Geluk van Nederland‘ was eerder aandacht voor de liefde van den moderne mens. Er kwam zelfs een heuse datingsite uit voort voor ‘ons soort mensen’. Blijkbaar het soort VPRO-mensen dat nippend aan de rosé het literair orgastische grachtengordelmoment van de ander probeert te achterhalen.

Enfin, het programma dus. Dit stuk is niet bedoeld als weloverwogen recensie, maar om twee emoties te ventileren die ik krijg als ik het programma tracht te overleven. En een programma uitkijken kan in dit geval uitdraaien op al knarsetandend je gebit een vierdaagse te laten lopen.

Gecompliceerde liefde
In de eerste plaats geeft het programma het idee dat gecompliceerde liefde alleen in Amsterdam voorkomt. Zo voert het programma een videoblog (lekker 2.0, lekker hip) op van ene Anna. Een typisch dorpsmeisje dat in de grote stad is neergezet en met een hoorbare errrr haar liefdesproblematiek uiteenzet op 480 bij 360 pixels. Het typetje dat haar verloren dorpsgevoel zoveel mogelijk probeert te compenseren door in de grote stad de attention whore uit te hangen en Hyvesvrienden te collecteren, al klagend op haar life journal.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Sargasso’s zomerkommer

weekendlogo123.jpgNu de lezers massaal met vakantie zijn, en ik dus eigenlijk voor de kat z’n kut schrijf, zijn hoogdravende en diepzinnige bijdragen niet op hun plaats. Daarom plaats ik hier voorlopig alleen wat lichte kost waar de thuisgebleven lezer met een biertje in de hand niet al te veel moeite voor hoeft te doen.

Nederland 2028

Langs de A4 ligt het nieuwe Olympische dorp te zinderen in de ochtendzon. Het is een lang lint van bebouwing aan weerzijden van de snelweg dat vanuit de lucht voor de binnenvliegende atleten de aanblik biedt van twee naar elkaar neigende tulpen. In verband met de dramatische stijging van de zeespiegel zijn de dorpen op terpen van 14 meter hoog gebouwd, net als de stadions die verder van de snelweg liggen. Speciale verbindingswegen lopen door het dorp langs de A4 en vandaar naar de stadions. Na de spelen zullen deze wegen de kern van het nieuwe verhoogde snelwegennet vormen, dat de nog te bouwen verhoogde megastad Schiphol met de Veluwe zal verbinden zodat Nederland helemaal klaar zal zijn voor het water. Zonder Olympische spelen zou dat allemaal niet gelukt zijn. Driewerf houzee.

De maan, een gepasseerd station

Naast komkommers is er deze zomer ook veel aandacht voor ruimtevaart. Telkens weer komt het volstrekt onzinnige idee naar boven dat het noodzakelijk is een basis op de maan te bouwen voor we verder de ruimte in kunnen. Pure geldverspillerij. Als er nou nog iets te halen was op de maan, bijv. brandstof voor de raketten, dan zou je het kunnen overwegen. Maar er is helemaal niks op de maan. Nou ja, aan de zichtbare kant dan. Er bestaat nog altijd het vermoeden dat zich aan de achterzijde een wegenwachtstation voor interstellaire ruimteschepen van een hogere intelligentie bevindt. Maar daar horen wij niet bij dus we zullen die maanbasis 100% in leven moeten houden. En dan ook nog eens raketten daar neerzetten, brandstofvoorraden, bemanningen voor Marsvluchten, voedselvoorraden? Te gek voor woorden. Als we het ooit op kunnen brengen een bemande missie naar Mars te starten dan zal die vanuit een omloopbaan om de aarde gelanceerd moeten worden. Voor de maan geldt: been there, done that.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

I love China

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Zelfs voor P.J. Cokema die elke 7e van de maand een stuk via de mail opstuurt.

I love Beijing (Foto: Flickr/Nod Young)

Vandaag is het, volgens de chinese kalender, de traditionele Valentijnsdag. Naar een oud verhaal proberen meisjes met speciaal geweven doeken een geschikte partner te vinden. En juist op deze dag mogen de eerste nederlandse sporters dus hun ding doen op de Spelen in China. De officiële opening is morgen maar de spelen zijn gisteren al begonnen met de eerste wedstrijden damesvoetbal. Vandaag mag het nederlands olympisch elftal, onder leiding van Foppe de Haan, een balletje trappen tegen Nigeria.

Symbolischer kan het niet. De kritiek op China’s mensenrechten- en expansiebeleid heeft niet tot een boycot van de Spelen geleid. Menig chinees is wel een beetje boos geworden over al die kritiek. Tijd dus om eens te kijken of we ook vriendjes kunnen worden?

Aan de chinezen zelf zal het niet liggen. Die zijn massaal bereid hun traditionele Valentijnsdag in te ruilen voor de westerse variant, die in februari wordt geconsumeerd. Westerse popmuziek is al veel langer een gewild artikel voor de chinese jeugd en internetten, inclusief chatten en spelletjes, is booming gecensureerde business. Welke culturele verworvenheden zouden wij van de chinezen over willen nemen?

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

GroenLinks faalt in de affaire Duyvendak

Wijnand Duyvendak (Foto: Flickr/illustir)

Een tijd terug speelde bij mij het idee meer politiek betrokken te worden. Ik heb lang getwijfeld tussen lid worden van D66 en GroenLinks, maar uiteindelijk koos ik als links-liberaal voor GroenLinks, omdat die partij zowel linkser als liberaler was dan D66. Dit speelde namelijk in de tijd dat D66 aan het prutsen was in Balkenende III. Uiteindelijk bleek ik trouwens andere zaken toch voorrang te geven en ben ik op wat sporadische activiteiten na passief lid.

Wat me toen deed twijfelen aan GroenLinks waren voornamelijk een aantal milieustandpunten. Ik ben moleculair bioloog en werk in een instituut waar proefdieronderzoek wordt gedaan (niet door mij persoonlijk overigens.) Ik geloof in het nut en de noodzaak daarvan, net zoals ik geloof in het potentiële nut van genetische modificatie. Bij GroenLinks bespeurde ik toch een anti-technologische radicale ’terug naar de natuur-stroming’. Een belangrijke vertegenwoordiger daarvan is voor mij Tweedekamerlid Wijnand Duyvendak, oud-directeur van Milieudefensie.

Diezelfde Duyvendak baarde vandaag opzien door in een persbericht voor zijn binnenkort uit te komen boek over zijn verleden als milieuactivist te bekennen dat hij medeverantwoordelijk was voor een inbraak in het ministerie van Economische Zaken in 1985. Daarbij zijn geheime plannen voor de eventuele bouw van een kerncentrale op de Moerdijk gestolen en gepubliceerd.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Een maatschappelijk taboe doorbroken

Uitgemaakte sigaretten (Foto: Flickr/Saudi...)

Het maatschappelijke probleem dat al jaren schreeuwt om erkenning, maar waar tot voor kort niemand over durfde te praten, krijgt eindelijk onze toegewijde aandacht. Het is door velen onderschat, door anderen heimelijk verzwegen en door een meerderheid nooit ervaren als een probleem. Maar nu de rook in de horeca is opgetrokken, is er geen ontkomen meer aan: mensen zweten.

Wij zijn al door 25 horecaondernemers benaderd over deze problematiek. Zeer penetrante lijfgeuren, zoals zweetvoeten, en de lucht van verschaalde drank blijven lang hangen. Klanten ervaren dat als onprettig. Voorheen werden die luchtjes door de tabaksrook geabsorbeerd. Wij compenseren die vervelende geuren nu met aangename.

Aldus een mevrouw van een bedrijf dat aangename geuren verkoopt aan horecabedrijven. Meldde de ‘wakkerste’ krant van Nederland nog quasi-opgelucht dat het rookverbod in horeca in het weekend van juli niet tot grootschalige rellen leidde, nu blijkt dat ze een nationale ramp over het hoofd hebben gezien. En dan bedoel ik niet de teloorgang van de kroegen op het platteland. Want er is toch niemand die gelooft dat ze in de Achterhoek minder gaan drinken, alleen omdat ze geen sigaret mogen opsteken?

Zweet ruikt. Het is nogal een open deur, maar dat is nu juist wat straks niet meer kan in de winter. Vanwege de kou op straat zullen alle deuren van alle kroegen in Nederland sluiten. En dan ben je opgesloten met volksvijand nummer één, de zweetklier. ‘Het ruikt hier naar zweet! Ja joh, je ruikt je eigen bovenlip…‘ Eindelijk kunnen het erover hebben, nu het maatschappelijke taboe doorbroken lijkt: zwetende mensen zijn erg. Gaan ze er nu ook eens wat aan doen?

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Stelling: GC zou bij wet verboden moeten worden

Op GeenCommentaar is ook plaats voor gastloggers. Dit keer weer voor Berend ter Borg met zijn stelling dat GeenCommentaar.nl bij wet verboden zou moeten worden, een ‘bespiegeling van een technofoob’.

Down with GC (Image: Geencommentaar.nl)

Ik heb altijd huiverig tegenover het fenomeen ‘internet’ gestaan. Het is over het algemeen mijn overtuiging dat technologische vooruitgang nergens toe kan leiden. Toen, midden jaren negentig, elektronika-goeroes begonnen te schreeuwen over de ‘onbeperkte mogelijkheden’ van de IT beving mij een gevoel van paniek, en zelfs van misselijkheid. Ik zat bepaald niet om ‘onbeperkte mogelijkheden’ te springen. Ik deed moedige pogingen om de nieuwe werkelijkheid die ontstond te ontkennen. Zo behoorde ik tot de achterhoede die oprecht geloofde dat mobiele telefoons een mode van voorbijgaande aard waren. Het internet viel moeilijker te ontkennen, maar ik heb de hoop gekoesterd dat de ‘millennium bug’ dit fenomeen op de een of andere manier de nek om zou draaien.

Ik heb mijn walging voor het internet op peil kunnen houden door zorgvuldig alleen het slechtste van het web te bekijken. De gedachte dat internet ‘de toekomst van de democratie’ zou zijn heb ik de kop ingedrukt door een aantal discussies op stand.nl te volgen. Een zegening. Een aaneenschakeling van scheldkanonnades, gesteld in het slechtste Nederlands dat ik ooit ben tegengekomen. Op stand.nl zal nooit eens iemand een betoog opbouwen, dan wel inhoudelijk reageren op wat een ander had gezegd. Mijn vooroordeel over het internet bleef in stand.

Recentelijk stelde een vriend die meer in contact stond met de moderne tijd voor, dat ik eens een bijdrage aan het blog waarvan hij redacteur was zou leveren. Inderdaad, geencommentaar.nl. Ondanks mijn afkeer van het internet ben ik ook de kwaadste niet, en als mij zoiets gevraagd wordt dan doe ik het.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Sargasso’s zomerkommerjournaal

weekendlogo123.jpgNu de lezers massaal met vakantie zijn, en ik dus eigenlijk voor de kat z’n kut schrijf, zijn hoogdravende en diepzinnige bijdragen niet op hun plaats. Daarom plaats ik hier voorlopig alleen wat lichte kost waar de thuisgebleven lezer met een biertje in de hand niet al te veel moeite voor hoeft te doen.

Komkommertijd

In de zomer kom je deze term vaak tegen in de media. De suggestie erachter is dat er ’s zomers weinig te melden valt. Onzin natuurlijk, het nieuws dendert onverminderd voort. Toch is er gedurende een periode van zo’n zes à zeven weken een stortvloed van “hart van nederland” berichtjes in de meest serieuze media. Hoe komt dat? Is het omdat er toch geen lezers/kijkers zijn? Of zijn de redacties zelf massaal afgereisd naar de Dordogne? Daarom deze vragen aan de resterende journalisten: waar komt dit verschijnsel vandaan en waarom een komkommer? Kom op, heren en dames journalisten, wij weten dat jullie Sargasso lezen. Grijp deze kans aan om de lezers van deze rubriek eindelijk de kans te geven om er iets van te leren.

Clingendael verslaat Ippekrites met twee jaar

Woensdag stond het in de Volkskrant. Clingendaal verwacht al vanaf 2010 een chronisch tekort aan olie. Vreemd genoeg leidt men daaruit een olieprijs van 110 dollar per vat uit af. Terwijl die prijs nu al bereikt is. 220 dollar per vat lijkt me dus veel aannemelijker. Zelf verwachtte ik pas in 2012 een blijvend olietekort. Maar ik ben dan ook behoorlijk conservatief in mijn voorspellingen. Ben benieuwd wat dit soort nieuws betekent voor de verkoop van de Hummer.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Kauwgom kopen in Damascus

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Dit keer nogmaals voor Berend die ons deze column toemailde getiteld Kauwgom kopen in Damascus, of, Hoe het Syrische volk het Amerikaanse imperialisme in stand helpt te houden.

Kauwgom (Foto: Flickr/roadsidepictures)

Op een taxi-haven in de Syrische hoofdstad Damascus werd ik benaderd door een jongetje van een jaar of twaalf, die pakjes kauwgom verkocht. De pakjes zagen eruit alsof ze nog voor de val van de Muur uit de Sovjet-Unie waren geïmporteerd. De vraag drong zich op wat de houdbaarheidsdatum van kauwgom is, zeker in een Mediterraan land. Het zou voor de hand hebben gelegen deze kauwgom niet te kopen, maar er waren drie redenen om het toch te doen.

Om te beginnen liefdadigheid.

Ten tweede was er het feit dat de reis naar Damascus tot dan toe wat teleurstellend was geweest. Syrië geldt als een adjunct-lid van de As van het Kwaad, en er heen gaan had een avontuur moeten zijn. Het bleek echter een betreurenswaardig veilig land te zijn, met een ontspannen houding ten aanzien van religie, en ook, in vergelijking met andere landen in het Midden-Oosten, weinig militairen op straat. Een poging om ons naar goed Nederlands gebruik klem te zuipen en te misdragen was stuk gelopen op het alcoholbeleid van de stad Damascus. De enige gelegenheid waar alcohol geschonken werd bevond zich in een atoombunker vijftig meter onder de stad, waar (en dit is belangrijker) de biertjes omgerekend meer dan tien euro per glas kostten. Dit was ons te gortig. Kortom, het consumeren van verdacht uitziende kauwgom was misschien wel de laatste kans om een gevoel van gevaar in onze vakantie terug te brengen.

En er was een derde reden. Dit was namelijk een kans om, zonder veel risico te nemen, een substantiële bijdrage te leveren aan het verval van de VS en de opkomst van Europa. Dit behoeft enige uitleg. De macht van Amerika is gebaseerd op de overwaardering van de dollar. Hierdoor is de Verenigde Staten 20% rijker dan het normaal gezien zou moeten zijn, en dat betekent dat het land op alle gebieden een voorsprong kan nemen. Er zijn een aantal redenen aan te wijzen waarom de dollar overgewaardeerd wordt. Dat is bijvoorbeeld omdat het de belangrijkste reserve-valuta is, en omdat het grootste deel van de internationale oliehandel in dollars wordt afgehandeld. Maar er is nog een factor, die de kranten niet zo vaak haalt omdat deze niet goed te kwantificeren is. In informele economieën is de dollar de belangrijkste munteenheid. Handelaartjes op kleine marktjes van Moskou tot Nairobi en van Calcutta tot Buenos Aires doen hun zaakjes het liefst in dollars. Alleen aan de randen van het Europese imperium, bv. op de Balkan, is de euro bezig aan een opmars. Verder heerst de dollar overal. Ook op de taxi-haven annex zwarte markt in de hoofdstad van Syrië, een verklaarde vijand van de Verenigde Staten.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Wie durft zich nog te vervelen?

In de hangmat (Foto: Flickr/wisemandarin)

Een reportage van het radio 1 journaal deze vrijdag. Op Schiphol is het de drukste dag van het jaar en een aantal reizigers wordt ondervraagd over vakantiestress, of ze alles wel bij zich hebben en waar de reis zoal heengaat. Kortom, de reportage van vorig jaar had zo van de plank kunnen worden gehaald. Maar dan meldt de verslaggever heel opgetogen dat er entertainment is voor de mensen in de lange rijen voor de incheckbalies. Entertainment! Op de achtergrond schalt “These boots are made for walking” uit iets wat klinkt als een goedkoop karaokeapparaat en een vrouw gilt uit de maat “mensen we gaan allemaal op vakantie en dat is leuk” of iets van die strekking.

Koude rillingen lopen me over de rug. Entertainment op het vliegveld, omdat je een half uurtje in de rij moet staan. Zijn we met z’n allen nou helemaal gek geworden! Kunnen mensen tegenwoordig niet eens meer gewoon in de rij staan? Gewoon, lekker even voor je uit staren, om je heen kijken, met je medereizigers praten, van de vakantievoorpret genieten? Of, o gruwel, niets doen?

Onlangs merkte ik dat bij mijn huisarts Sky Radio door de wachtkamer blèrt, bij de kapper modeshows op het plafond voorbijkomen als je haar gewassen wordt en de fysiotherapeute een televisie heeft opgehangen met non-stop RTL-Z. De beurskoersen terwijl je je gewoon verheugt op een ontspannende massage. Wat was er mis met ’s ochtends tijdens het spreekuur rustig wakker worden met een ouwe Libelle terwijl je probeert de blik te vermijden van die oude dame naast je, omdat je zeker weet dat je anders haar hele ziektegeschiedenis te horen krijgt?

Vorige Volgende