Katholieken in Nederland en België leefden in de 19e eeuw in twee verschillende werelden, laat Roberto Dagnino zien in zijn proefschrift uit 2015. Allemaal katholiek, allemaal Nederlandstalig. Het Roomse Nederland en de Vlaamse regio hebben veel gemeen. Maar de cultuurdragers uit beide streken kwamen zelden tot samenwerken. Men bleef liever onder elkaar. De leden van het ‘Gilde van Sint-Thomas en Sint-Lucas’, opgericht in 1863, spraken af om jaarlijks bijeen te komen voor een leerzame, meerdaagse excursie, op zoek naar ‘christelijke kunst’. Die kunst moest ontdekt, onderzocht én gepromoot. Wat christelijke kunst was, daarover bestond nauwelijks meningsverschil. Christelijke kunst, dat was de gotiek van de 13e tot 16e eeuw. De late middeleeuwen waren de bloeiperiode geweest van West-Vlaanderen en van het rooms-katholicisme. Het was, zo geloofden de Gildeleden stellig, een tijd geweest van welvaart en van geniale kunstenaars zoals de gebroeders van Eyk, maar ook van harmonie en een innig geloofsleven. Allemaal zaken waaraan de goddeloze negentiende eeuw een voorbeeld kon nemen. En dus trokken de katholieke kunstkenners eropuit, op zoek naar de sporen van deze superieure christelijke kunst. Een scherpe grens Alleen, Nederland, net over de grens, bleek door de jaren heen steeds weer onbereikbaar. En dat terwijl Noord- en Zuid-Nederland in die late middeleeuwen (onder bestuur van de Bourgondiërs) één waren geweest. Het Gilde telde ook actieve Nederlandse leden, zeker in het begin, en de eerste excursie, in 1863, ging naar de werkplaats van de Nederlandse architect Pierre Cuypers in Maastricht, die op dat moment bezig was met de restauratie van het schilderwerk van de Sint-Servaas. Het was een geslaagd bezoek, zeker, maar gedurende de jaren daarna bleef men in Vlaanderen, of een enkele keer in Duitsland of werd het de Wereldtentoonstelling in Londen. Maar Nederland… Volgens een van de leden was daar sinds de Beeldenstorm eigenlijk niks interessants meer te vinden. Maar waar het om draaide dat Nederland te zeer ‘buitenland’ was. De grens tussen Nederland en België, bij de oprichting van het Gilde net dertig jaar oud, was te scherp geworden.
Dit is het Sargasso-café van vrijdag 04-09-2020. Hier kan onder het genot van een virtueel drankje, nootje en/of kaasplankje alles besproken worden wat elders off topic is.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
ELDERS - Afwisseling van de wacht in een nog steeds verdeeld land.
In 2006 werd Montenegro een onafhankelijke staat, meer dan tien jaar na de burgeroorlog waarbij de oude socialistische federatie Joegoslavië uit elkaar viel. Het land bleef lang verbonden met Servië. Eerst was er de Federale Republiek Joegoslavië, ook wel Klein-Joegoslavië genoemd. Daarna kwam een lossere federatie tussen Servië en Montenegro tot stand. Totdat een kleine meerderheid van de Montenegrijnen in 2006 in een referendum koos voor de onafhankelijkheid. Dat was de kroon op het werk van de machtigste man van het land Milo Djukanovic, ooit kameraad van de Servische leider Slobodan Milosevic. Nadat Djukanovic eind jaren negentig -ook al met een kleine marge- tot president was gekozen keerde hij zich meer en meer naar het westen. Hij haalde de NAVO en het kandidaatlidmaatschap van de EU binnen. Ondanks hevig verzet tegen deze koers van op Servië georiënteerde partijen en ondanks beschuldigingen van corruptie en machtsmisbruik bleef zijn partij van Democratische Socialisten (DPS) gedurende drie decennia overeind. Tot deze week.
Nationalisatie van kerkgebouwen
Bij de zondag gehouden parlementsverkiezingen behaalde de DPS van Djukanovic niet voldoende stemmen voor een meerderheid in het parlement. Zijn partij bleef steken op 35 procent van de stemmen, goed voor 30 van de 80 parlementszetels. Drie samenwerkende oppositieblokken behaalden samen 41 zetels. De belangrijkste oppositiecoalitie ‘Voor de toekomst van Montenegro’ kreeg 32.5 procent van de stemmen. De gematigde pro-Europa oppositiecoalitie MNN (Vrede is onze Natie) won 12,5 procent, terwijl de centrum-linkse oppositiepartij URA (Verenigde Hervormingspartij) 5,5 procent won. Daarmee komt de vorming van een nieuwe regering in handen van deze drie voor de gelegenheid samenwerkende allianties, overigens met de krapst mogelijke parlementaire meerderheid van één zetel.
DATA - Nog vers in uw geheugen wellicht, de hittegolf van 2020. Die was eigenlijk niet eens zo bijzonder. Maar wellicht herinnert u zich de hittegolf van 2018 nog, die 27 dagen duurde? Of de vijf hittegolven van 1995? Dat waren pas zomers!
Alleen… die hittegolven bestaan niet. Althans, niet volgens de huidige manier van meten. Net zo goed als dat een aantal hittegolven van voor 1951 nu niet meer in de boeken staan.
Dat komt door de homogenisatie van de data van voor 1951. Daar was een reden voor (oude meethut met open onderkant) en dat is goed uitgevoerd. Maar dat weerhoudt de hardcore ontkenner er niet van om bij iedere nieuwe hittegolf te beginnen over de verdwenen hittegolven.
Okay, prima, laten we het eens omdraaien. We laten de pre-1951 homogenisatie achterwege en nemen die data als norm. Dan blijven die oude hittegolven bestaan. Maar… dan moeten we wel alle post-1950 data antihomogeniseren om het vergelijkbaar te maken. Bij deze!
Voor 1951 staan er dan 23 hittegolven in plaats van de officiële zeven nu. En vanaf 1951 zien we 53 hittegolven, 32 meer dan de 21 officiële.
Hoe hebben we dat bepaald? Door de pre-homogenisatie data tot 1951 in detail te vergelijken met de post-homogenisatie data en middels een ML-engine met een SGTD-algoritme van iedere dag vanaf 1951 uit te rekenen wat de had moeten zijn als de oude meethut nog gebruikt was.
(oftewel, een soort gewogen gemiddelde van de verschillen pre- en post-homogenisatie per dag per tiende graad als vector voor het antihomogeniseren)
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Cd’s koop ik tegenwoordig sporadisch. Niet alleen vanwege Spotify, maar mijn kastruimte thuis wordt er ook niet groter op: waar laat ik het allemaal? Maar voor bepaalde muzikanten maak ik graag een uitzondering. Ik kan de stem van Jason Lytle niet weerstaan, daar val ik als een blok voor. Dus toen ik las dat Grandaddy in november komt met een pianoversie van hun plaat The Sophtware Slump uit 2000, dan noteer ik die datum vast in mijn agenda. En ik weet eigenlijk al dat het goed zal klinken, want Jason Lytle heeft in 2014 ook een pianoplaat met Grandaddy-songs gemaakt. Van dat optreden is mijn favoriet ‘Smile’ te beluisteren vanaf minuut 11:30
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Egypte is een land met duizenden politieke gevangenen, een gemuilkorfde pers, onvrije verkiezingen en een militaire regime, en dreigende conflicten met buurlanden. De Nederlandse regering heeft echter geen bezwaar tegen de order. Het beleid ten aanzien van wapenhandel naar Egypte is onlangs juist versoepeld, omdat Egypte niet meer actief betrokken zou zijn bij de maritieme blokkade van Jemen.
Dit is het Sargasso-café van donderdag 03-09-2020. Hier kan onder het genot van een virtueel drankje, nootje en/of kaasplankje alles besproken worden wat elders off topic is.
Harder! HARDER, VERDOMME! Gooi het gewoon helemaal open mensen, dat volume. De buren, dat legt u later wel weer bij. Painkiller van Judas Priest kwam vandaag 30 jaar geleden uit. En dat mag gevierd worden. Leve Judas Priest, leve Painkiller en lang leve het briljante titelnummer.
Dat heeft een Amerikaanse rechtbank in San Francisco op woensdag geoordeeld. Met het programma werden op grote schaal telefoon- en internetgegevens van Amerikaanse burgers verzameld.
Snowden: „Ik had nooit kunnen denken dat in mijn leven zou meemaken dat onze rechtbanken de activiteiten van de NSA als onwettig veroordelen, en mij in dezelfde uitspraak erkenning geven voor het ontmaskeren ervan. En toch is die dag aangebroken.”
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.