Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Wie zit er nog meer in de zak van accountants?

Gisteren legde nu.nl de gangen van de accountantslobby tegen amendementen van PvdA en PVV bloot. Actal, een club die moet waken tegen regeldruk, bleek klakkeloos de boer op te zijn gegaan met lobby-cijfers waarvan de lobby nu zelf zegt dat zij ze eerst ook niet hadden maar met enig overwerk toch op papier kregen. Zelf rekenende de lobby in het FD ook nog even af met Plasterk, die ‘de kiezer zou misleiden.’ Zowel Actal als de accountantslobby staan er met dit verhaal gekleurd op. Actal voor de klakkeloosheid en de lobby omdat ze tekeer gingen tegen amendementen waarvoor ze zelf de cijfers kennelijk niet paraat hadden.

Nu we toch aan reconstrueren zijn hoe lobby’s werken, mag niet onvermeld blijven wat er afgelopen week tijdens de regeling van werkzaamheden gebeurde. Regelingen van werkzaamheden horen saaie opsommingen van Kamerstuknummers te zijn, maar ze zijn de afgelopen tijd steeds politieker geworden. Zeker als Verbeet er niet zit om, verhuld in pragmatische behulpzaamheid, zo veel mogelijk verzoeken om plenaire debatten weg te masseren tot een ‘doorgeleid stenogram met het verzoek om een brief.’

Vorige week dinsdag was de regeling zeldzaam politiek. Het begon met een verzoek van Cohen om een groot debat met de premier over de stand van het land. Dat probeert de oppositie al een tijdje, maar de CDA en VVD – gestut door gedogers – houden de agenda van Rutte vrij. Dat gebeurde weer, wat leidde tot veel verontwaardiging van de zijde van de oppositie. Voor een grote minderheid zou meer ruimte moeten zijn – en daar hebben ze wel een punt.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

De opkomst en ondergang van Job Cohen

DATA - “Bijna twee jaar geleden heb ik de overstap naar de landelijke politiek gemaakt omdat ik vanuit die positie wilde bijdragen aan een fatsoenlijke samenleving, waarin zo veel mogelijk mensen –ongeacht hun afkomst of achtergrond– tot hun recht komen. Ik moet helaas vaststellen dat ik er onvoldoende in ben geslaagd om in de politieke- en mediawerkelijkheid van ‘Den Haag’ de weg naar deze fatsoenlijke samenleving geloofwaardig over het voetlicht te brengen.” Met deze woorden nam Job Cohen gisteren afscheid als fractievoorzitter van de PvdA en als Tweede Kamerlid.

Dat sprake is van een harde politieke en mediawerkelijkheid is duidelijk. Iedereen die geregeld een krant of blog leest, is ingehaakt op Twitter en DWDD en Pauw en Witteman kijkt, weet dat de pieken en dalen voor Cohen groot zijn geweest. Een aantal onderzoekers van de Nederlandse Nieuwsmonitor heeft in de avondlijke en nachtelijke uren een analyse gemaakt van hoe Cohen in een aantal media is afgeschilderd. Deze gastbijdrage is lang, maar zeer de moeite waard voor wie de medialogica wil doorgronden. Een verhaal over de opkomst en ondergang van Job Cohen in de media.

Medialogica

“Geheel conform de management-retoriek van een BV, is de taal van de politieke campagne die van afrekenen, competitie en winnen. Met peilingen die hijgerig worden gevolgd als waren het rendementskoersen. Tel daarbij op dat in de mediacratie alle aandacht voor meervoudige politieke keuzes en programma’s zich heeft verengd tot de vileine grimas, een goede acteerprestatie of een geslaagde grap van de lijsttrekker en het resultaat is een genant oppervlakkige politieke ratrace” (de Volkskrant,  5 juni 2010). Dit schrijven Henk van Houtum en Esther-Mirjam Sent in een opiniestuk in de Volkskrant aan de vooravond van de Tweede Kamerverkiezingen van 2010. Deze ontwikkelingen worden door sommigen omschreven als een mediacratie, dramademocratie (Elchardus 2002) of zelfs een emocratie (De Ridder 2000). De Raad voor Maatschappelijke Ontwikkeling (RMO) vat deze toegenomen invloed van media samen in de term ‘medialogica’.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Partijbestuur PvdA gijzelt de fractie

Een gastbijdrage van MN van Publiekrecht & Politiek.

Dát was nog eens een slimme zet vanmiddag, van het PvdA-partijbestuur: koud had Job Cohen (ik heb hem in geen maanden zo ontspannen gezien) bekendgemaakt dat hij de Kamer verlaat, of partijvoozitter Spekman schreef een ledenraadpleging over de nieuwe fractievoorzitter uit. Die ledenraadpleging zou formeel uiteraard niet meer kunnen zijn dan een zwaarwegend advies. Maar iedereen begrijpt dat het ondenkbaar is dat een duidelijke ledenuitspraak hierover door de fractie genegeerd wordt. Spekman zette zo de fractie vakkundig in de hoek: nog voordat er kongsies konden worden gevormd, werd het initiatief rondom de opvolging naar de leden verplaatst.

Mogelijk is de recente onrust in de fractie hiertoe aanleiding geweest. Potentiële opvolgers zullen zich de komende weken in de kijker willen spelen, en medio maart gaan de sociaaldemocratische stemkaartjes de lucht in. Wie als winnaar uit die procedure komt, heeft een sterk mandaat en weet zich in de rug gedekt tegen paleisrevoluties.

Bij eerdere tussentijdse wisselingen verliep dit toch meestal anders. Bos, Halsema en Rouvoet wezen hun opvolger zelf aan. Over de opvolging van De Hoop Scheffer, Kant en De Graaf werd intern een beslissing genomen. Ik heb zo één-twee-drie geen voorbeelden paraat van tussentijdse wisselingen van fractievoorzitter waarbij de leden in feitelijk zin de sleutel in handen kregen. Het vertrek van Cohen is een persoonlijk drama, maar door Spekmans trouvaille kon het wel eens een blessing in disguise zijn voor de sociaaldemocraten.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Job Cohen: nooit politicus geweest

Job Cohen in gelukkiger tijden, met Ahmed Aboutaleb (foto: flickr/Jos van Zetten)

Het zal menigeen ontgaan zijn, maar toen Job Cohen twee jaar geleden lijsttrekker van de PvdA werd, was dat zijn debuut als volksvertegenwoordiger, dat wil zeggen als iemand die standpunten dient uit te venten om zich te onderscheiden van anderen. Ja, hij was twee keer staatssecretaris geweest, de tweede keer niet eens met een makkelijke portefeuillie op vreemdelingenzaken. Maar bestuurder is iets anders dan volksvertegenwoordiger. Cohens bestuurservaring zat vooral op functies (rector magnificus van de Universiteit Maastricht en burgemeester van Amsterdam) waarin hij min of meer boven de partijen de boel bij elkaar moest houden, in plaats van uit elkaar spelen.

Daar waar volksvertegenwoordigers die mislukken als bestuurder schering en inslag zijn (kijk maar eens in het huidige kabinet) zijn bestuurders die het proberen als volksvertegenwoordiger sowieso zeldzaam. Het vergt volledig verschillende vaardigheden. Cohen wist dat, toen hij eraan begon, en laten we eerlijk zijn: iedereen wist toen hij lijsttrekker van de PvdA was, dat dit was om premier te worden. Daarvoor was hij geschikt, voor oppositieleider niet.


Wouter Bos maakte de juiste inschatting in 2003, toen hij Cohen naar voren schoof als kandidaat premier. Ergens is de partij (en Cohen zelf) het spoor bijster geraakt en heeft gemeend dat de burgemeester van Amsterdam ook wel parlementair straatvechter kon worden. Hopelijk krijgt de lepe debater die het van Cohen gaat overnemen (en die ongetwijfeld weer peilingen omhoog zal zien gaan, want de kiezer houdt van spektakel) niet het idee dat zijn doelpunten in de Tweede Kamer hem geschikt maken als bestuurder. Job Cohen blijft namelijk de beste premierskandidaat die de PvdA in huis heeft.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Leers reageert, maar roept alleen maar meer vragen op

Leers heeft gereageerd op de uitspraken van Tofik Dibi over het meetellen van in Nederland geboren baby’s als immigranten:

‘Via gezinshereniging komen jaarlijks gemiddeld tussen de 20 en 25 duizend mensen Nederland binnen. Het Centraal Bureau voor de Statistiek telt kinderen overigens niet mee, maar de Immigratie- en Naturalisatiedienst wel.

Dit doen deze instanties al twintig jaar op deze manier, zei Leers. Hij pareerde hiermee opmerkingen van GroenLinks-Kamerlid Tofik Dibi, die hier vragen over had gesteld.’

Daar valt wel wat op af te dingen:

-Er komen geen 20 tot 25 duizend binnen vanwege gezinshereniging, maar tussen de 16 en 19 duizend. Leers overdrijft de overdreven cijfers.
– Natuurlijk telt het CBS kinderen mee, als zij maar immigreren. Leers telt echter kinderen hier geboren mee als immigranten.
-Dat de IND ze meetelt vind ik prachtig, maar Leers moet die cijfers niet gebruiken om te zeggen dat er zoveel immigranten zijn. Uit het Kamerdebat van 15 november jl. bijvoorbeeld:

‘De grootste groep van de toelatingen betreft gezinsmigranten. Het gaat hierbij om gezinsvorming of gezinshereniging. Het aantal dat in dit kader naar Nederland komt, schommelt. Elk jaar komen er 20.000 à 21.000 gezinsmigranten naar Nederland. In 2010 kwamen er voor gezinsvorming ongeveer 8000 migranten naar Nederland. In 2011 is dit aantal gedaald met 4%. Een ander beeld zien we bij de gezinshereniging. Daarvoor werden in 2010 12.000 aanvragen gedaan, maar dit aantal is begin 2011 gestegen met maar liefst 21%.’

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Spoorellende is voorbeeld van verknipt bestuur

De verknipte dienstverlening op het spoor illustreert de behoefte aan nieuwe besturingsvormen in de publieke sector. Door een te grote nadruk op efficiency raakt de samenhang tussen de opgeknipte onderdelen verloren.  Meer toezicht en controle zullen daar weinig aan kunnen veranderen. Regionale verantwoordelijkheden wel, zegt Joop Koppenjan, hoogleraar Bestuurskunde aan de Erasmus Universiteit Rotterdam.

Afgelopen weken werden de treinreizigers volop geconfronteerd met de jaarlijkse dip in de dienstverlening op het spoor. Sneeuw en vrieskou waren het spoorsysteem wederom de baas en dat ging gepaard met het eveneens jaarlijkse terugkerende zwartepieten tussen dienstverlener NS en Infrastructuurbeheerder Prorail. Dit jaar in de vorm van een heuse catfight tussen directeuren Ingrid Thijssen (NS) en Marion Gout (Prorail).

Doordat de zorg voor het spoor is opgeknipt tussen NS en Prorail lijkt het Nederlandse railsysteem kwetsbaarder te zijn dan waar dat niet is gebeurd, zoals in Duitsland en Zwitserland. Dit opknippen hebben we te danken aan het streven naar efficiency, resultaatgericht werken, verzelfstandiging en marktwerking, waar onze bestuurders en politici zich in de jaren tachtig en negentig van de vorige eeuw door lieten leiden.

De gevolgen beperken zich niet tot de railsector. Op tal van terreinen van publieke dienstverlening treffen we praktijken aan die ‘verknipt’ overkomen. Recent werd melding gemaakt van de grote financiële risico’s waarmee directeur Erik Staal woningcorporatie Vestia aan de rand van de afgrond bracht. De week ervoor berichtten de media over te dure dienstreizen van het college van bestuur van de Technische Universiteit Delft. Incidenten die naadloos in de rij passen van eerdere berichten over mislukte vastgoedavonturen van onderwijs- en zorginstellingen die de kerntaken van deze organisaties bedreigden, het lichtvaardig uitreiken van diploma’s door hogeschool Inholland, te hoge salarissen van bestuurders en managers in verzelfstandigde overheidsdiensten, enzovoorts.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

‘Kabinet houdt immigratiecijfers bewust hoog’

Het kabinet houdt immigratiecijfers kunstmatig hoog om de gedoogconstructie van het kabinet te legitimeren. Dat zei Tweede Kamerlid Tofik Dibi (GroenLinks) in een reactie op antwoorden van minister Gerd Leers (Immigratie en Asiel) op Kamervragen over gezinsmigratiecijfers.

Dibi stelde de vragen nadat uit onderzoek van het ANP en Sargasso.nl was gebleken dat de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) ook baby’s die in Nederland worden geboren, als gezinsmigrant telt. Het cijfer voor gezinsmigratie zoals de IND hanteert, is daardoor ongeveer 20 procent te hoog.

,,Het is bizar,” vervolgt Dibi. ,,Je zou een vreugdedansje verwachten nu blijkt dat de cijfers in werkelijkheid minder hoog zijn dan werd aangenomen.” Hij vermoedt dat het kabinet de cijfers hoog houdt omdat het immigratieprobleem een belangrijke pijler onder de gedoogconstructie is. ,,Als dit probleem vervalt, is de noodzaak van gedogen voor een groot deel weg. Het kabinet heeft dus belang bij het bestaan ervan.”

Minister Leers zegt in de antwoorden op de vragen van Dibi dat hij niet van plan is de registratie van de IND aan te passen omdat de instantie uitgegeven verblijfsvergunningen telt. Het CBS telt immigranten. ,,In het IND-cijfer worden nu eenmaal procedures geteld en ook in Nederland geboren baby’s hebben een verblijfsvergunning nodig”, liet de woordvoerder van de minister weten.

Gemeenten verhogen OZB dit jaar met 6%

Als we die OZB nou gewoon met 6 procent zouden verhogen? Zouden ze het dan merken?

Er lijkt iets niet helemaal te kloppen aan de begroting van lokale overheden dit jaar. Die crisisberichten op NOS Journaal moeten bij de heren en dames ambtenaren een primair survivalinstinct hebben aangewakkerd: hamsteren. Oppotten.

En dan kun je natuurlijk bezuinigen op de aanleg van hockeyvelden naast hockeyvelden of minder leegstaande kantoorgebouwen bijbouwen. Je kunt ook Italiaanse architecten een schop onder hun pantallon geven in plaats van ristretto met ze te willen drinken in alwéér een nieuw nieuwbouw gemeentehuis (hallo Nieuwegein!).

Maar als je als overheid wat dat betreft werkelijk álles al uit de kast hebt getrokken (het werk verdelen over de helft van de ambtenaren, de andere helft ontslaan al overwogen? Scheelt nog meer ristretto…) kennen we bij de gemeente ook altijd nog een ander truukje. Het heet onroerendezaakbelasting.

En normaal gesproken is er geen haan die er naar kraait als je daar als gezellige ristrettodrinker (al 25 jaar om 16:30 dezelfde fietsafstand naar huis) een beetje mee speelt.

Maar daar zouden ze zich dit jaar aan de basis van de ambtenarenpyramide toch wel eens danig in kunnen hebben vergist…

Gemeenteraden moeten geen Tweede Kamer spelen?

Op dit moment hebben 46 gemeenteraden een motie aangenomen en dragen hun burgemeester of wethouders op minister Leers te bewegen een initiatiefwet van PvdA en ChristenUnie aan te nemen. Die wet beoogt een ‘generaal pardon’ voor minderjarige asielzoekers, die door fouten van de overheid 8 jaar of langer in Nederland verblijven. In 16 gemeenteraden werd de motie afgewezen.
Vorige week namen 31 gemeenteraden zo’n motie aan, in 12 gemeenten werd de motie afgewezen. Het aantal voorstanders groeit harder dan het aantal tegenstanders, maar het betreft nog maar 14,9% van de 415 gemeenten. Pas eind maart valt er meer over te zeggen.

Een veel gehoord argument van tegenstanders van lokale moties is dat een gemeenteraad zich niet met landelijke kwesties moet bemoeien. Sommige tegenstanders voegen er aan toe dat het de landelijke besluitvorming niet zal helpen of zelfs kan frustreren. Dat laatste is misschien waar, de rest van het betoog niet. Gemeenten krijgen namelijk direct te maken met gevolgen van landelijk asielbeleid en liggen al 10 jaar met het Rijk overhoop over de consequenties van een stringenter asielbeleid.

In 2002 weigerden 60 gemeenten uitgeprocedeerde Somaliërs en Irakezen op straat te zetten. In 2003 verklaarde de VNG (Vereniging van Nederlandse Gemeenten) niet mee te zullen werken aan het uitzetten van zo’n vierduizend asielzoekers, die niet onder het generaal pardon vielen. De VNG ging bij de Tweede Kamer lobbyen om verruiming van de pardonregeling te bepleiten. Mede door het grote verzet van de gemeenten, kwam het in 2006 tot een motie van wantrouwen tegen toenmalig minister Verdonk, die haar portefeuille kwijtraakte.

KSTn | Privatisering gevangeniswezen

Door een brief van de regering waarin ze om uitstel vragen voor het geven van een reactie op een literatuuronderzoek naar de effecten van privatiseren van het gevangeniswezen zag ik alsnog wat laat het onderzoek zelf.
De regering, neo-liberaal als ze zijn en zich niets aantrekkende van alle lessen uit het verleden, wil graag bezuinigen. Belangrijkste motivatie: privaat is altijd goedkoper.
Dus is het rapport waarin diverse cases uit het buitenland aan de orde komen interessant. Twee belangrijke punten uit de samenvatting:
“Alles overziend geven de studies geen aanwijzingen dat privatisering in Nederland tot een betekenisvolle daling van de operationele kosten zal leiden, als we rekening houden met de additionele kosten (transactiekosten en overheadkosten).”

“Het is op basis van de empirische literatuur, rekening houdend met de weging van de studies, niet mogelijk om ex ante een betrouwbare uitspraak te doen over de effecten van privatisering op de kwaliteit van het Nederlandse gevangeniswezen.”

Lijkt me duidelijk.
Zal overigens geen invloed hebben op het traject verwacht ik. Feiten zijn zo vorige eeuw. Het niet geven van een reactie is dan ook waarschijnlijk puur bedoeld om het wat in de vergetelheid te laten zakken en dan op een goed moment toe te kunnen slaan.
Het effect dan? Niet minder kosten, wel meer gevangenen.
 
 
En ik ga weer over tot de orde van de dag.
KSTn = Selectie uit recente KamerSTukken.

How to react to Geert Wilders and the PVV

The Dutch political party PVV of its leader Geert Wilders has recently caused a lot of angry reactions by opening a new website where people can anonymously complain against Middle- and East-Europeans  for causing trouble of any kind. Opening  this website is surely an act of discrimination and it is a shame that even a party which, in a way, is a member of the Dutch government engages in such activities. Since the Dutch already have gained some experience with this kind of misbehaviour of the PVV, it might be very useful to give some advice to people from abroad about how to react to it in an appropriate way.

As a starting point, it is a widespread misunderstanding that Geert Wilders is smart. The truth is that he is not. Why else would he let his party open a witch hunt like the one on Middle- and East-Europeans many years after everybody else finally decided to end such nonsense? This is not smart but stupid. The smartness of Geert Wilders is nothing more than a kind of commercial disguise. To say it in other words, Geert Wilders is only as smart as his dyed hair is blond. In earlier centuries, every village had its village idiot and nowadays, the PVV continues this tradition on a national level. The abbreviation PVV is therefore somewhat misleading, PVI would be more appropriate.

Vorige Volgende