De afgelopen weken is Nederland massaal, veelal via het internet, de griepremmer tamiflu gaan hamsteren. Tamiflu onderdrukt en verkort de verschijnselen van gewone griep en zou bij een uitbraak van een pandemie de verspreiding kunnen remmen. De overheid heeft al zo'n vijf miljoen pakketjes tamiflu en relenza besteld en ze denkt daarmee een eventuele pandemie te kunnen beteugelen. Kwade tongen zien een complot en een verband met de doelstellingen van de Club van Tien Miljoen. De bange burger neemt het zekere voor het onzekere en slaat aan het hamsteren. De wetenschapssite KennisLink zette de zin en onzin van eigenhandig tamiflu hamsteren op een rij en ondervroeg vier deskundigen: Tamiflu hamsteren? (KennisLink). Ondergetekende heeft dit weekend met de cursor boven "bestel" gehangen, maar besloot bij het zien van de prijs dat het toch maar beter was een borrel in te schenken. En wat doet u.. hamsteren of schenken?
Brussel wordt tegenwoordig opgelucht door Belgische ontluchtings activisten. Middels technische innovatie is men thans in staat om op één nacht 118 SUV’s te ontluchten. Bijgaand een foto van de verantwoordelijke schobbejakken, doerakken, blagen cq bengels.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
De WAO herkeuringen staan onder druk. De onlangs opgerichte stichting CORV probeert langs juridische weg de herkeuringen te stoppen omdat de WAO een verzekering is waarvan de voorwaarden niet zomaar eenzijdig zouden mogen worden gewijzigd.
Tegelijkertijd geven de keuringsartsen van het UWV aan morele problemen te hebben om op basis van targets mensen te moeten herkeuren en dit heeft tot een ‘onwerkbare siuatie’ bij het UWV geleid. Ik weet niet of keuringsartsen een eed moeten zweren, maar afgezien daarvan zien zij natuurlijk direct de gevolgen van hun beslissingen, en het siert hen dat de ‘befehl ist befehl’ mentaliteit ze niet goed afgaat.
Het interne rapport (pdf) van het UWV waardoor de crisis naar buiten kwam, laat aan duidelijkheid weinig te wensen over: Onhaalbare afspraken met de politiek over aantallen worden aan medewerkers opgelegd die zich daardoor professioneel genegeerd voelen, wat er toe leidt dat ze het beleid van het UWV niet kunnen verdedigen, maar zich met de patiënt gaan identificeren. Ik kan me er wel iets bij voorstellen hoe die mensen zich ’s avonds moeten voelen.
Ondertussen kijkt minister De Geus verbaasd op vanwege ontstane commotie en kan zich onmogelijk voorstellen dat er problemen zijn, ook al was hij daar al eerder van op de hoogte gesteld. Het UWV geeft als oplossing aan dat er zo snel mogelijk weer vertrouwen moet worden gekweekt tussen personeel en directie, maar wellicht dat daarvoor eerst het beleid zal moeten veranderen. Want mensen tot nummers of aantallen reduceren is geen goed idee, de vraag is echter of De Geus na twee jaar Balkenende II nog in staat is om de mensen achter de cijfers te zien.
Er is veel te doen om de vogelgriep. Niet alleen vanwege de directe gevolgen voor de dieren en de mensen die er mee in aanraking komen. Ook vanwege het dreigende gevaar dat het H5N1 virus zich aanpast en zich van mens tot mens kan gaan verspreiden.
Het virus is inmiddels tot in Europa doorgedrongen.
Velen vrezen voor een wereldwijde pandemie. Een pandemie die, vanwege de enorm toegenomen mobiliteit van de mensen, veel meer impact kan hebben dan de laatste echt grote grieppandemie van 1918-1919.
Maar de laatste paar dagen krijg ik heel sterk het gevoel dat het dit keer wel eens heel anders zou kunnen verlopen. En dat komt met name door het feit dat informatie tegenwoordig sneller reist dan een virus.
In mijn ogen zijn er drie fases relevant in de verspreiding van een potentieel gevaarlijk griepvirus:
– De verspreiding tussen vogels van het virus waarbij het mogelijk ook mensen infecteert;
– Het muteren van het virus zodat het van mens op mens overgedragen kan worden;
– Het verspreiden van het virus tussen mensen wereldwijd.
In alle drie de fases is het in het belang van het virus om zoveel mogelijk ongestoord te werk te kunnen gaan. Hoe minder interventie van mensen, hoe meer vogels het kunnen oplopen. Hoe meer vogels het oplopen, hoe groter de kans dat er ergens een mutatie ontstaat. Hoe later het gemuteerde virus ontdekt wordt, hoe verder het zich al verspreid onder de mensen.
In alle drie de fases is informatie het belangrijkste wapen. Daar waar in 1918 het zeer onwaarschijnlijk was dat wij snel zouden horen van gevallen van vogelgriep in een obscure regio van China, is het tegenwoordig zo dat deze informatie bijna onmiddelijk gedeeld wordt. Wereldwijd kunnen dan deskundigen en overheden bepalen welke consequenties dat heeft. Zijn er bijvoorbeeld trekvogels die uit dat gebied naar andere gebieden gaan en moet daar dan al het pluimvee binnen blijven.
Op het moment dat het virus muteert en men dit constateert, weet de hele wereld dat onmiddelijk. Het gebied waar het geconstateerd wordt gaat op slot en er wordt onmiddelijk gekeken waar de mensen uit dat gebied mogelijk naar toe zijn gegaan. Op dat moment kan een programma van gerichte bestrijding (inentingen) gestart worden.
Naast de snelheid van verspreiden van informatie speelt natuurlijk ook nog de inmiddels bekende informatie over hoe virussen zich verspreiden door populaties heen. Er kunnen computermodellen gemaakt worden waarbij ook gesimuleerd kan worden welke effecten het inenten heeft. Hiermee kunnen de beperkte voorraden middelen zo effectief mogelijk ingezet worden.
Ook kan men wereldwijd snel inhoudelijke informatie delen over de aard van het virus en mogelijk medicijnen.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Na de arrestaties onder leden van de Hofstad-groep en de Hell’s Angels voel ik me op straat…
a) een stuk veiliger
b) nog steeds hetzelfde
c) anders nl. …
Op Sargasso is plaats voor gastbijdragen. Vandaag plaatsen wij een bijdrage van een veteraan in weblogland: Dreadloki, bekend van menig reaguurveld en zijn eigen dreadloki.com.
Zoals gebruikelijk parkeerde Vincent zijn fiets in het rek, voor zijn huis. Een huurhuis. Simpel van opzet, maar alles zat erin. Een plee, een koelkast en een bed. Oh ja, en een televisie.
Acht uur ‘s avonds. Slechts een doorsnee dag in een deprimerend leventje. Met een diepe zucht trok hij de voordeur achter zich dicht en liep meteen door naar zijn koelkast.
De wereld was een platgereden duif op het wegdek, en de vele passerende wielen smeerden de ingewanden alleen maar verder uit. Mooier werd het er niet op. Niemand die het netjes met een schep opveegde of iets dergelijks. Vincent koesterde geen illusies. Zijn vierenvijftigste verjaardag was onderweg. En veel beter zou het niet meer worden.
Amper twee weken geleden werd Vincent Bloothooft gepromoveerd tot afdelingshoofd op de fabriek. De vorige overleed en prompt kwam Vincent, al dertig jaar werknemer, als eerste in aanmerking voor de vacature. Voorheen stond hij aan de band, multomappen afscheuren. Nu, als nieuwbakken afdelingshoofd moest hij erop toezien dat anderen de mappen netjes afscheurden, daarna moest hij het restafval tellen en de kosten daarvan berekenen. Elk uurtje overwerk leverde hem vijf procent extra op. Niet dat de gage zo geweldig veel was, maar het was beter dan niets. Een vingerhoedje vol balsem voor de ziel, maar hij was weinig succesvol geweest met het vinden van een andere betrekking in die afgelopen jaren.
Niet dat hij intensief had gezocht.
Goh(g), ja, da’s waar ook: nog 14 dagen en dan is het 2 november. Je zou het bijna vergeten met al dat marsepein en pepernoten in de winkel, terwijl moslims zich met knorrende magen momenteel voorbereiden op het Suikerfeest.
Boeken vol zijn er over geschreven, avonden en nachtenlang gedebateerd, een bepaalde groep aangesproken en verantwoordelijk gesteld voor de daad van één jongeman, veel ‘mooie’ woorden zijn uitgesproken, een haal hier en een aai daar. Maar hoe is het Nederland nu werkelijk vergaan in het afgelopen jaar?
Op 24 oktober wordt een dubbele aflevering van (de vernieuwde) Zembla getoond waarin, volgens eindredacteur Kees Driehuis in een interview in Vara-tvmagazine van komende week, ‘door bestuurders, politici en beleidsmakers in alle nuchterheid wordt teruggekeken op de verwarrende tijd na de moord op Theo van Gogh’. Nuchterheid: was dat woord niet geschrapt in de allernieuwste Dikke van Dale?
Alvast zelf bekijken wie wat heeft gezegd?
Via Tv op je PC
Via uitzending gemist
Via VPRO’s Het Geluk van Nederland
Via Omroep.nl, Paul Cliteur over zijn boek ‘Hoe nu verder?
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Vandaag maakt de Telegraaf melding van een rapport van de EC waarin staat dat een kwart van de Europeanen lijdt aan mentale problemen.
Dat is op zich al behoorlijk schokkend. Ik zit hier met 6 mensen in een grote kamer op kantoor. Daar moet er dus minstens één een probleem van hebben.
Maar wat in mijn ogen nog schokkender is, is de wijze waarop men met dit gegeven omgaat. Lees even mee met wat Markos Kyprianou, de eurocommissaris voor dit onderwerp hier over zegt:
More than one in four Europeans suffer from mental illness every year, and it can cost our economies up to four per cent of GDP in lost productivity and other social costs. I can think of no other disease that would remain so low profile if such a high percentage of the population were struck by it. Mental health has been swept under the carpet for too long. It is a crucial component of overall public health, an important factor in societal well-being and a vital part of a competitive economy. The Commission is determined to raise awareness of this problem and to work towards improving the mental health of the EU population as a whole.
Na de baby-boom generatie, generatie X en generatie Nix is het tijd voor weer een nieuwe generatie: de Obesitas of Overgewicht Generatie.
De nu opgroeiende generatie wordt de dikste ooit. Bijna één op de drie kinderen is nu te dik.
De politiek loopt zich nog zorgen te maken over hoe we straks de kosten van de vergrijzing moeten betalen. Ze kunnen zich beter richten op hoe we straks de kosten van Generatie O kunnen dragen, met hun vroegtijdig ingezette ouderdomsdiabetes, hartklachten en de voor hun noodzakelijke aanpassingen aan het openbaar vervoer.
En misschien moeten we nu alvast de rechtzaken beginnen. Waarom 50 jaar wachten net als bij sigaretten. Het is nu al duidelijk dat bijvoorbeeld suiker erg slecht is en dat de suiker industrie willens en wetens dat negeert.
Dan kunnen we tenminste tijdig geld vrij maken voor Generatie O.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
We moeten waakzaam blijven, roepen Remkes, Donner en Balkenende in koor als het over terrorisme in Nederland gaat. Maar de informatie die zij geven en hun handelwijze lijken niet overeen te komen met de conclusies die zij zelf trekken.
Een tijdje geleden was het groot nieuws toen Remkes in het programma van Paul Rosenmöller, Spraakmakende Zaken, sprak over “enkele honderden” terreurverdachten. Dat was meer dan er tot dan toe was gemeld, dus het NOS Journaal opende dagenlang met de berichten hierover, actualiteitenrubrieken trokken het ene na het andere blik deskundologen open en iedereen werd weer eens op het hart gedrukt toch vooral waakzaam te zijn.
Het merkwaardige is dat steeds wanneer er sprake was van arrestaties, huiszoekingen en wat dies meer zij, het leden van de Hofstadgroep betrof. Ja okee, er werd nog eens iemand gearresteerd die iets van plan zou zijn in de Nijmeegse Vierdaagse en er werd een huis kort en klein geslagen in Utrecht, maar daar bleek achteraf de informatie volstrekt onjuist. Er is nog een proces geweest tegen twaalf terreurverdachten in Rotterdam geweest, maar die werden vrijgesproken toen de AIVD verwachtte dat die veroordeeld zouden worden op basis van de verzekering dat ze reuze gevaarlijk waren.
Nog even een serieus onderwerp na alle visuele ongein.
Hier een quote van een Cubaanse nieuwssite:
HUMAN rights organizations, as well as political and social ones, are condemning what they are calling a new form of inhumane exploitation in the United States, where they say a prison population of up to 2 million – mostly Black and Hispanic – are working for various industries for a pittance. For the tycoons who have invested in the prison industry, it has been like finding a pot of gold. They don’t have to worry about strikes or paying unemployment insurance, vacations or comp time. All of their workers are full-time, and never arrive late or are absent because of family problems; moreover, if they don’t like the pay of 25 cents an hour and refuse to work, they are locked up in isolation cells.
Nu moet je Cubaanse berichten over de VS natuurlijk altijd wel met een kilootje zout nemen. Maar ze hebben hier wel een punt.
Ik heb er al moeite mee dat het gevangeniswezen in private handen komt. Door het een “bedrijfstak” te maken, krijg je vanzelf een lobby om toch vooral meer en zwaarder te straffen. En dat lijkt me voorbij gaan aan de intentie van een strafsysteem.
Maar als je dan ook nog eens de gevangenen misbruikt als goedkope arbeidskrachten, is er nog een grotere groep ondernemers met een groot belang. En dus een navenant grotere lobby.
Ik zou eens moeten opzoeken hoeveel die ondernemers in de verkiezingskas van de diverse politici van de VS hebben gestoken.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
“70 procent vrouwen houdt van hard” schuimkopt de nieuwssite Nu.nl. Als mede-media-collega kan ik me de lol van het bedenken van dubbelzinnige titels vanachter een saai bureau wel voorstellen. Maar ook al vervolgt het artikel met de zin: “Mannen geven de voorkeur aan groot en dik” het gaat hier niet om seks, maar om snecks. Notenfabrikant Duyvis heeft onderzoek gedaan aan het snackgedrag van de Nederlander en dat uitgesplitst op sekse en opleidingsniveau.
Uit dit onderzoek blijkt o.a. dat er naarmate de week vordert er meer gesnackt wordt met een vraatzuchtig hoogtepunt op zaterdagavond. Een opmerkelijke conclusie is dat vrouwen en hogeropgeleiden vaker hun snacks eerst uitstallen op een schaaltje. Terwijl mannen en lageropgeleiden bijvoorkeur uit de verpakking snaaien. Deze contradictie vraagt op een schaduwonderzoek van Sargasso: de portal van hogeropgeleide mannen bij uitstek.
Hoe snackt u bijvoorkeur?
(a) van een schaaltje (b) uit de verpakking (c) ik drink
Geeft u bij uw antwoord ook even aan of u een man of vrouw bent en of u uzelf als hogeropgeleid ziet?