Ik wil niet kiezen tussen Wilders en de Islam
Frank Boeijen zong ooit ´Denk niet wit, denk niet zwart, denk niet zwart-wit.´ Dit lijkt me erg toepasselijk op de uitspraken van Wilders over de Koran en de Islam. De uitspraken van Wilders stuitten mij zo tegen de borst, dat mijn eerste reactie was ´Poten af van de Islam.´ Maar betekenen de belachelijke uitspraken van Peroxide Pim automatisch dat de Koran verdedigd moet worden? Nee!
Ik heb de Koran nooit gelezen, maar gezien de tijd waaruit het boek is voortgekomen zal het wel net zo´n bloedige affaire zijn als de Bijbel. Ik vind het prima als mensen daar in lezen, maar laten ze in Allah´s naam dat toch niet al te letterlijk nemen. Meer liefde voor een boek tonen dan voor andere mensen: het is toch te mal voor woorden.
Peroxide Pim zet met zijn uitspraken over de Koran en Islam een vette streep door de gelijke behandeling en de vrijheid van godsdienst. Maar dat maakt de Islam niet aantrekkelijker als godsdienst. Net als in sommige Christelijke kringen is er in delen van de Islamitische gemeenschap sprake van onderdrukking van vrouwen, een ongezonde houding tegenover homosexuelen en een problematische houding tegenover ongelovigen.
Betekent dit dat Geert Wilders gelijk heeft als hij de Koran wil verbieden? Nee! Betekent dit dat de Islam meer acceptabel wordt? Nee! Gelukkig mag ik in dit land ook een eigen mening hebben: Ik wil niet kiezen tussen Wilders en de Islam. Zowel Wilders als de Islam spreken mij niet aan. Net zo weinig als het Christendom trouwens. Amen.
Nederlanders die weigeren zichzelf te legitimeren lopen het risico in
De aan hysterie grenzende Amerikaanse politieke houding ten opzichte van terrorismedreigingen lijkt voor verdere irritatie te gaan zorgen met haar Europese bondgenoten. De nieuwste controversiële maatregel betreft de
´Ik heb de indruk dat Wilders radicaliseert.´
Geachte Tweede Kamerfractie,
Ik had nog zo gezegd… Geen
“I find it amusing that those who helped to authorize and engineer the biggest foreign policy disaster in our generation are now criticizing me for making sure we are on the right battlefield and not the wrong battlefield in the war against terrorism.”
In de reeks bijdragen van Tweede Kamerleden volgt hier een discussiestuk van
Grommend stond ik in een Franse winkel te klungelen met mijn pinpasje. Werkte niet. Wilde niet. Omdat ik een oud pasje heb zonder de nieuwe veilige chip. Met mijn creditcard betalen lukte ook niet, want ik was vergeten de pincode aan te vragen. Liefjes keek ik mijn vriend aan, die zuchtend, zijn pas te voorschijn haalde en met een verwijtende blik zijn creditcard door de automaat haalde. Volgend jaar zal alles anders zijn, beloofden we elkaar. Dan heb ik een nieuwe pas en, dat weten wij toevallig, zal het Europese betalingsverkeer meer geharmoniseerd zijn. Dan werken mijn passen in heel Europa. Of niet, dan klungel ik volgend jaar nog een keer. En dat hangt van een aantal dingen af, als het aan mij ligt.
Nou daar gaat hij dan, Ehsan Jami, richting safehouses,