Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
?Babbelen over het vergelijken van denksporten?
Als bridger van laag niveau en nitwit bij de bordspelen ben ik niet de aangewezen persoon om bridge, schaken, dammen en go naar waarde te schatten, daarom wat losse opmerkingen hierover, mijn waardering heeft u in mijn volgorde gezien.
Een fan van go denkt misschien dat de intellectuele uitdaging ervan groter is dan van de andere denksporten omdat het aantal posities het grootst is bij go, daarna komt bridge, dan dammen en als laatste schaken. Bij het spel met de minste mogelijkheden, schaken, zijn veel meer mogelijkheden dan een mens kan overzien.
An intellectual pursuit that most players say is more challenging than chess or bridge, Go has only a few simple rules, which can be learned in half an hour. This game’s complexity rises from the huge number of possibilities for board positions (said to be 10 to the 750th power) and a wealth of recurring situations that can be learned only from repeated play. Het aantal reglementaire stellingen op het schaakbord ligt naar schatting tussen 10 tot de macht 43 en 10 tot de macht 50, en de speltheoretische complexiteit is bij benadering 10 tot de macht 123. Vanuit een ‘gemiddelde’ stelling (middenspel) zijn er dertig tot veertig reglementaire zetten mogelijk, maar het kunnen er ook nul zijn (bij schaakmat of pat) of maar liefst 218.
Boud gesteld zijn mensen te dom om welk van deze vier sporten dan ook volmaakt te spelen. Misschien spelen goede spelers bij bordspelen zo vaak remise tegen elkaar omdat zij wel aan elkaar gewaagd zijn maar niet aan het spel dat zij spelen.
Als elk van deze sporten door de twee (bij bridge acht), beste spelers van de wereld gespeeld wordt zijn bij elke sport weinig mensen die het vertoonde spel naar waarde kunnen schatten, misschien alleen de veertien spelers die immers de besten van de wereld zijn.
Google gaat mensen waarschuwen voor malware
Als Google vermoedt dat een zoekresultaat linkt naar een site die spyware en malware bevat laat Google straks, zodra de gebruiker op zo’n link klikt, een waarschuwing zien. Goed nieuws voor mensen waarvan de computer volzit met popup-genererende programma’s.
Waar het ook goed tegen is, is spam. Trojans en dergelijke worden vaak via door spammers gefabriceerde “gratis downloads” ingezet om de computers van onwetende gebruikers over te nemen. Vervolgens kunnen ze de computers inzetten bij grote spamacties. Inmiddels komt een groot deel van de wereldwijde spam van zulke “Zombie” netwerken van overgenomen computers.
Deze actie van Google zou dus wel eens een grote slag kunnen zijn in de oorlog tegen spam.
Er zitten echter ook wat nadelen aan. In dit geval zullen er ook zogenaamde “false-positives”, sites die onterecht worden beschuldigd van schimmige praktijken, tussen zitten. En met de macht van Google kan dat het eind van je bedrijf betekenen.
Daarnaast zijn er al verschillende bedrijfjes die op deze markt (links op malware checken) aan het werk zijn en van de ene op de andere dag hun bestaansrecht verliezen.
Google krijgt langzaamaan Microsoft-achtige macht op zoekgebied. Tot nu toe heeft het bedrijf daar geen gebruik van gemaakt, maar hiermee komt het in de buurt.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Quote du Jour – Zou een klein beetje oorlog niet goed kunnen zijn?
„“In the past, each fissure was on a different plane, with differing consequences, occurring at different times.
Now the globe seems to have rotated in such a way that the fissures -and the anger that they generate- are coming into dangerous alignment.”
Manilaan Antonio C. Ababya ziet structuur in de postmoderne chaos…
Zomergasten

Update: De nieuwe column over de zomergasten aflevering met Leon de Winter is hier te vinden.
Goede kunst gaat vaak over Kunst, een hoop goede films gaan over Film en goed theater bijna altijd over Theater. Zo gaat goede televisie ook vaak in meer of mindere mate over Televisie zelf. De mooiste programma’s verwijzen vaak op een of andere manier naar het gekozen medium.
Een van de meest extreme voorbeelden hiervan is het jaarlijks terugkerende Zomergasten van de VPRO. In dit tv-programma wordt immers een gast drie uur lang ontleed aan de hand van door hem of haar gekozen beeldmateriaal. Nu ben ik zelf een enorme fan van televisie en ik kijk dan ook altijd aan het eind van de lente uit naar de zomer, waarin ik lekker een hele zondagavond binnen goede televisie kan gaan kijken.
Een van de leukste dingen van Zomergasten is het gesteggel over de presentator, die ieder jaar weer opnieuw wordt bepaald door de VPRO redactie. Sommigen doen het goed en mogen nog een jaartje of wat blijven en sommigen bezwijken onder de druk van de grachtengordel-intelligentia.
Dit jaar is de presentatie-eer aan Joris Luyendijk, ex-middenoosten-correspondent voor NRC en NOS. Hij heeft onlangs een naar verluidt bijzonder aardig boek geschreven en mocht nu een zestal gasten bevragen. Na twee van deze gasten luidt mijn oordeel:
Column Comments: Leon de Winter over Marijnissen
In de column “Jan Marijnissen, goedprater van jodenhaters” in Elsevier reageert Leon de Winter op een interview dat Marijnissen aan Penthouse gaf. Hieronder volgt een bespreking van deze column.
Nu is Leon de Winter wel vaker te beschuldigen van een veel te zwaar opgeheven vingertje, maar nu maakt hij het wel erg bont. Om te beginnen maakt hij Jan Marijnissen, leider van de SP, uit voor van alles en nog wat. Hij noemt hem onder andere een “bewonderaar (…) van de grootste massamoordenaar aller tijden, de heer Mao Tse Tung”, “domme domme Jan”, “een goedprater van jodenhaters en tirannen, een wegpoetser van de drijfveren van de ergste moordenaars van onze tijd”. Verder is Jan een leugenaar en een bedrieger en zou hij een Maoistische heilstaat nastreven waarbij het doel alle middelen heiligt.
Wat heeft Jan Marijnissen precies gezegd om deze tirade te verdienen? De Winter valt over het volgende stuk in het Penthouse interview, dat hij in zijn column quote:
Terrorisme is iets van alle tijden en overal, en heeft vaak tot doel het de bezetter zo onaangenaam mogelijk te maken. In de Tweede Wereldoorlog hebben Nederlanders hier gemeentehuizen opgeblazen om zand in de vernietigingsmachine van nazi-Duitsland te gooien – bij de burgerlijke stand stonden de joden geregistreerd.
In het Midden-Oosten is het niet veel anders. Het islamitische fundamentalisme, inclusief de terroristische tak, is een reactie op de bezetting van Palestina door Israël, op de Amerikaanse aanwezigheid in het Midden-Oosten, en op de steun van het Westen aan ondemocratische regimes in het Midden-Oosten.
Kijk, ik ben tegen geweld, maar het is toch wel een beetje dom als je niet kunt begrijpen hoe dat mechanisme werkt.’
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Gum Control

In Nederland rochelen we naar schatting anderhalf miljoen kilo spum op straat. Dat blijft vervolgens 20-25 jaar liggen. De enige reden dat we niet tot onze knieën in de uitgekauwde rubberdrek staan, is dat we het op laten ruimen. Dat is duur, want met een bezem krijg je het spul niet weg.
Vraag: is een opruimbelasting op kauwgum een goed of een slecht plan? Of kunnen we van hogere boetes effect verwachten?
Stemmen is van ons
Het bedrijf Sdu, dat de stemmachines aan de gemeente Amsterdam heeft geleverd, is boos. De gemeente heeft namelijk informatie verstrekt aan wijvertrouwenstemcomputersniet, nadat die een beroep op de Wet Openbaarheid Bestuur (WOB) had gedaan. Volgens Sdu zit daar gevoelige bedrijfsinformatie tussen.
Het is vreemd dat gegevens over stemcomputers pas openbaar worden nadat iemand een beroep doet op de WOB. Stemmen is een essentieel onderdeel van een democratie, en je zou kunnen zeggen dat iedereen te allen tijde toegang moet kunnen hebben tot informatie over de machines waarmee gestemd wordt. Hoe ze in elkaar zitten, hoe ze werken, wat ze gekost hebben, wie waarvoor verantwoordelijk is, wanneer en waarom.
Als de transparantie van het stemproces eventueel in het geding zou kunnen zijn, hoort een volwassen democratie commerciële belangen te vertrappelen en voor dood achter te laten. Het idee dat Sdu meer recht zou hebben op sommige gegevens dan de kiezer, is te idioot voor woorden. De jammerklacht “Maar onze informatie ligt op straat” kan maar op één manier beantwoord worden: “Ja, dat klopt, en dat hoort zo. Als dat je niet bevalt, dan zoek je maar een andere branche.” Hetzelfde geldt voor Nedap, dat mekkert dat de gemeente Amsterdam ook een offerte van dat bedrijf openbaar heeft gemaakt.
Ik heb toch niets te verbergen!
Bovenstaande zin hoor ik vaak als we het hebben over de steeds meer aanwezige bewakingscamera’s. De meeste mensen gebruiken het argument om aan te geven dat als je tegen bent je vast iets te verbergen hebt, en kijken mij dan aan met een blik van “en jij”?
Ik sputter dan meestal iets in de geest van “Als ik niets fout doe, hoeft de regering mij niet te bekijken” en “De regering bepaalt wat fout is en zij kunnen de definitie aanpassen. In feite doen ze dat al”. Een ander argument is dat de regering misschien foute dingen zou kunnen doen met onbewust door mij gegeven informatie. Leuke argumenten, maar ze overtuigen de gesprekspartner meestal niet.
Op een Amerikaans weblog ontstond een interessante discussie hierover. De auteur van het stukje haalt daar nog een ander, voor mij tot nog toe onbekend argument aan: privacy is een onvervreemdbaar mensenrecht en een voorwaarde voor een waardig en respectvol bestaan.
Het interessante van deze uitspraak is dat het geen verdediging is op de inherente beschuldiging uit de titel van deze post: als jij ertegen bent heb je vast iets te verbergen. Zou jij het leuk vinden dat er iemand meekijkt terwijl je op een bankje een zoen geeft aan je geliefde? Daar even lekker op inzoomed? Of dat je denkt onopvallend even in je neus te kunnen pulken? Dat brengt me meteen op een ander goed argument dat wordt aangehaald in de discussie: onafhankelijk van of je iets doet dat legaal is of illegaal, alleen al het gevoel dat je bekeken wordt verandert hoe je je gedraagt. Daarom is het een gevaar voor de authenticiteit en autonomie van de individuen in een samenleving (Beate Rössler in haar boek “The Value of Privacy”). Als je dit doortrekt is privacy dus nodig voor voor vrije meningsvorming en dus democratie.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
De aard van het beestje
Wat honderden kinderen die in kleine groepjes of alleen sterven niet voor elkaar krijgen, krijgen 30 kinderen die er in één klap aangaan wel voor elkaar. Israël stopt de luchtaanvallen 48 uur.
Dit voorbeeld legt denk ik de fundamentele problemen in de mens bloot: kortetermijndenken en zelfdeceptie. Zolang we van dag tot dag niet al teveel worden geschokt laten we alles zijn gangetje gaan. De dag erna zijn we toch alweer meeste vergeten. Dagelijks een paar hongerdoden? Ach… Een natuurramp die tientallen mensen het leven kost? Mwah. Een vloedgolf waarbij 180.000 mensen omkomen? We zamelen meteen zoveel geld in dat niemand meer weet wat ermee te doen. Verspilling is het gevolg, en andere kleinere projecten lijden eronder.
Met het milieu is het niet anders. Dagelijks een beetje vervuiling, en we kunnen onszelf voorhouden dat het allemaal “wel meevalt” en dat het “niet wetenschappelijk is aan te tonen”. Maar feit blijft dat ons milieu verandert en dat onze activiteiten in ieder geval niet helpen.
Ook “Peak Oil” wordt nog steeds ontkend door de grote (Amerikaanse) oliebedrijven. Hun houding lijkt een beetje op die van de sigarettenfabrikanten die tot een paar jaar geleden de kop in het zand staken en bleven volhouden dat sigaretten echt niet slecht zijn.
Professionalisering
Door professionalisering raken sommige mensen/instellingen gekwalificeerd en anderen gediskwalificeerd met soms rare gevolgen.
Het is een verstandige strategie om externe deskundigen in te schakelen als men vervelende of verstrekkende maatregelen wil nemen.
Als een CEO een bedrijf ingrijpend wil reorganiseren schakelt hij daartoe een interim manager in, de vervelende boodschap (veel ontslagen) komt dan van een specialist & buitenstaander, die na het voorstellen/nemen van maatregelen weer uit het bedrijf verdwijnt.
Een land dat zich op wil werken in de vaart der volkeren bedenkt de kenniseconomie te willen bevorderen en benoemt daartoe een commissie van deskundigen, wat onder voorzitterschap van een professor in de hogere burgemeesterskunde niet mis kan gaan.
Langdurig kansloos werklozen kregen vroeger nepbanen (Melkertbanen), maar de onverkwikkelijke situatie dat zij in instellingen als crèches en scholen eenvoudige klusjes betaald verrichtten was een misstand die uit de wereld is geholpen. Tegenwoordig bestaan er instellingen van professionele werklozencoaches, reïntegratiebureaus die werklozen de weg wijzen van kast naar muur, een veel betere, want professionele besteding van geld.
Bovenstaande voorbeelden zijn niet ernstig, de trend waait wel weer over, misschien is een eerste teken hiervan dat professionalisering ook op een basaal niveau in de samenleving doordringt.
Kennissen van mij nemen inmiddels hun 4e hond, de drie vorige stierven na een leven van veel spelen, rennen, kwijlen, poepen en snuffelen van ouderdom, maar voor de nieuwe hond schakelden de eigenaars professionals in: zij gaan met het beest op puppytraining.
Met volle overtuiging heb ik een jonge vader horen zeggen dat zijn kind geen hoogvlieger kon zijn, dat had de eerste test in groep 1 van de basisschool namelijk uitgewezen…
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.