Het einde der mensheid binnen 43,7 jaar?

Okee vergeet het maar: er komt geen internationaal klimaatverdrag in Kopenhagen. De signalen gingen de afgelopen dagen meer en meer op rood, zo was bij twitterende ingewijden al te lezen. Maar nu komen de Britse klimaatonderhandelaars -die misschien wel de fanatiekste in hun soort zijn- met een ontnuchterende boodschap: All hope is lost for Copenhagen climate treaty (Times). Momenteel vindt in Barcelona de laatste voorronde voor de klimaattop in Kopenhagen plaats en het hoogst haalbare lijkt nu een paar individuele toezeggingen van staatshoofden die vervolgens bij thuiskomst in nationale parlementen verder gaan worden afgezwakt.

Helaas en was alles voor niets? Niet helemaal. Sinds de klimaattop in Bali waar de onderhandelaar van Papoea-Nieuw-Guinea op historische wijze de Verenigde Staten op haar nummer zette heeft het besef van de noodzaak van CO2-reductie wereldwijd wortel geschoten. If you don’t want to lead get out of the way zei Kevin Conrad namens PNG tegen de Verenigde Staten die -na een daverend en honend applaus- schielk toezegden toch mee te werken aan een international akkoord. Die bereidheid om toch verantwoordelijkheid te nemen zie ik nog steeds, al zit een overkoepelend internationaal akkoord er voorlopig nog niet in.

Nationale overheden komen uit zichzelf met reductie percentages. Indonesië bijvoorbeeld zegt 26% te gaan reduceren, 1% meer dan Japan. China wil zich nog niet binden aan een percentage maar investeert wel significant meer in alternatieve energie dan de EU, die zelf 20% gaat reduceren. Addertje onder het gras is het referentiejaar ten opzichte waarvan gereduceerd wordt: gangbaar is 1990 maar sommige landen pakken 2001, 2005 etc. Met name voor opkomende economieën kan tien jaar nogal een verschil uitmaken.

Wij zijn u nog een verklaring verschuldigd waarom wij u: gewaardeerde lezer, vandaag (op de Bossen Voor Klimaatdag) confronteren met een tekening van Dick Bruna. Dat zit zo: voorafgaand aan een grote conferentie waar de focus ligt op wat bedrijven kunnen betekenen voor ‘bosbescherming als klimaatinstrument’ zullen basisschoolkinderen, bedrijven en natuurorganisaties in Artis een enorme puzzel leggen. De door Dick Bruna belangeloos getekende puzzel is 15 x 19 meter en bestaat uit 1050 puzzelstukken. Dat maakt het een van de grootste puzzels ooit, analoog aan de mondiale klimaatpuzzel waar de mensheid nu voor staat. Ontbossing zorgt voor 20% van de totale CO2-uitstoot op aarde. Bosbescherming is een beproefd middel om CO2 emissies door ontbossing tegen te gaan (zie: REDD). Het is kosten-efficiënt en kan -in tegenstelling tot veel andere klimaatmaatregelen- direct worden toegepast. Met jaarlijks 30 miljard euro kunnen we de ontbossing halveren.

Op een aantal lege puzzelstukken hebben kinderen zelf leuzen gezet. De laatste puzzelstukken zullen gelegd worden door Lodewijk de Waal (Voorzitter HIER Klimaatcampagne), vertegenwoordigers uit het bedrijfsleven en maatschappelijke organisaties en een aantal kinderen. Het officiële gedeelte van het leggen van de puzzel vindt plaats tussen 14.00 en 14.30 uur.