Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Foto des Tages | Not So Permafrost
In Alaska staat sinds gisteren een ijssculptuur van een bibberende Al Gore (foto). De zakenman Craig Compeau uit Fairbanks kwam op het idee om de Nobelprijs winnaar in ijs te vereeuwigen (tenminste tot het voorjaar) nadat Alaska de afgelopen twee weken getroffen werd door een koudegolf. Dit tot groot lokaal leedvermaak, het land dat de onnozelste hockeymoeders voortbrengt staat immers niet bekend als thuisbasis van aanhangers -laat staan kenners- van de hockeystick theorie. Klimaatwetenschappers hebben echter al vaker gezegd dat bij de huidige klimaatopwarming de komende decennia er heus nog strenge koude winters kunnen voorkomen. Pech voor de satirische ijskunstenaars van Fairbanks, dit voorjaar zal hun bibberende Gore gewoon weer smelten en staan ze wederom met hun beide benen in de blubber (waar je vroeger nog wel eens permafrost aantrof).
Het gele gevaar
Wat global warming is voor de milieubewusten van nu, was biodiversiteit in de jaren tachtig. Als lid van de rangers, de jeugdstorm van het WNF, hield je je bezig met wilgen knotten of percelen bos ontdoen van gedumpt afval. Je meest trotste bezit was het rangers handboek, een groengekaft werkje van 276 pagina’s met het logo van de reuzenpanda voorop. Erin stonden prachtige zwart/wit tekeningen van tragisch uitgestorven diersoorten als de trekduif, de reuzenalk, Stellers zeekoe en de Kaapse quagga. Ook bedreigde soorten stonden erin (vrijwel alle walvissoorten, de reuzenpanda, de knoflookpad) en daar deed je het allemaal voor: natuurbehoud is zelfbehoud, zo leerden wij. En er verdwenen dagelijks soorten!
Bij het verdwijnen van soorten dachten we aan het kappen van het regenwoud en het doodknuppelen van zeehondjes, maar op een dag werden we geconfronteerd met bedreigingen van een geheel andere orde: invasieve soorten. Het ging concreet om de wasbeer, die op de Veluwe niks te zoeken had, maar er via import toch terecht was gekomen en zich vervolgens, als vreemdeling zelf geheel onbedreigd, ongans vrat aan de broedsels van bedreigde roof- en weidevogels, bijzondere hagedissen of zeldzame salamanders.
Een reis naar het beeldschone merengebied van Argentinië, tussen de plaatsen Bariloche en San Martin de los Andes, schudde de world wildlife ranger weer even wakker. De bergen stonden in een hardgele bloei die het prachtig deed op foto’s met blauwe lucht en groene bomen. Bedrieglijk mooi, want die gele plant was zonder twijfel brem, de kanker onder de planten, die overal ongeremd woekert. Als invasieve soort is brem berucht in bijvoorbeeld Nieuw-Zeeland en zijn er programma’s om de plant te bestrijden. Brem werd in de negentiende eeuw naar het land gehaald omdat het zo’n mooie en makkelijke plant was.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Bastardi: “Extreme koudegolf in Europa”
Alles wat in Amerika gebeurt komt vroeg of laat ook naar Europa. De spijkerbroek, de lopende band, jazz, zelfbediening, cheeseburgers en iPods: ze kwamen allemaal uit Amerika. Het einde van het roofkapitalisme kwam met de kredietcrisis vanuit Amerika naar Europa. En nu komt ook het einde van de klimaatverandering van Amerika naar Europa. Joe Bastardi, de Amerikaanse Piet Superstorm Paulusma, voorspelt op zijn blog een extreme koudegolf in Europa en volgens hem is dit het bewijs dat klimaatverandering niet bestaat: “..the two countries who have major scientific organizations that have been pushing the global warming idea, Britain and the UKMET and the US with NOAA have been burned by the cold that has developed here.. ..If an enemy [red: the cold] is vanquished, it should not be able to launch attacks of this magnitude”. (Accuweather-Bastardi Blog)
De bloggende Bastardi is ‘Expert Senior Forecaster’ bij Accuweather: de grootste commerciële weerdienst ter wereld. Maar inmiddels dekt Accuweather zichzelf met een disclaimer in voor de digitale oprispingen van haar eigen expert. Bastardi heeft namelijk nogal een beruchte reputatie om zaken nogal eens te overdrijven en zijn waanzinnige weersvoorspellingen blijken bijna altijd een storm in een glas water. Maar als u straks in januari alweer drie weken ingesneeuwd zit in uw Vinex-wijk en honderden Britten over een bevroren Noordzee op hongertocht naar Nederland trekken, dan weet u het zeker: Joe Bastardi zag het allemaal aankomen!
[Het KNMI ‘waarschuwt’ ook maar natuurlijk niet zo smeuïg als Bastardi]
Democratie toe aan beleidsmatige reanimatie
Op Sargasso ontvangen we graag gastbijdragen. Hier een bijdrage van Harmen Bos, bestuurskundige en secretaris van de landelijke werkgroep Milieu en Energie van de PvdA (LME).
Democratie is bij uitstek een organisatievorm waarmee landen problemen, zoals de kredietcrisis, files en klimaatverandering, het hoofd kunnen bieden. Door een vrije markt van ideeën en opinies vormen kiezers een mening over wie hun belangen het beste kan behartigen. De gekozen volksvertegenwoordigers wegen alle feiten en mogelijke scenario’ s en komen dan tot solide keuzes, is het idee. Toch worden deze krachtige mogelijkheden van de democratie in Nederland niet benut. Op de werkvloer zien we het beleid op een drietal punten haperen:
1. De regering reageert alsof de kredietcrisis binnenkort weer voorbij is en de genationaliseerde banken met winst kunnen worden verkocht. Maar waarschijnlijk gaan we een historische meltdown van het bestaande financiële systeem meemaken, veroorzaakt door de enorme schuldenberg die de afgelopen decennia is opgebouwd. De econoom Nouriel Roubini voorspelde deze ineenstorting twee jaar geleden en heeft het nu over de “Bermudadriehoek van deflatie”, een liquiditeitsval en faillissementen van huishoudens en bedrijven (1). We behoren ons dan af te vragen hoe we Nederland kunnen loskoppelen van deze wereldwijde meltdown. Nu gebeurt het omgekeerde: de overheid opereert als kredietverzekeraar en bankier zonder een analyse van de risico’s die dat met zich meebrengt. De staatsschuld is in twee maanden gegroeid van 250 naar 340 miljard (2). Dat is historisch ongekend. De kans dat de overheidsbegroting meezakt in het drijfzand van een recessie wordt hierdoor groter.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Ga fietsen dus
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
