Geen bal op tv | Bilalletje moet hangen

Mijn kinderen kijken het Jeugdjournaal. Ik ben de afwasmachine aan het uitruimen. Aan de toon van de presentatrice hoor ik dat er iets vreselijks gebeurd is. Bilal Wahib, de presentator van Teenage Boss tevens acteur in de serie Mocro Maffia tevens niet onverdienstelijk rapper bij Topnotch heeft live op Instagram een jongen van een jaar of twaalf gevraagd om zijn piemel te laten zien. In ruil daarvoor zou de jongen zeventienduizend euro krijgen. ‘Hou op, hij is minderjarig!’, roept de vriend van Bilal nog, die ook in de live-video zit. Bilal houdt vol. De jongen doet het. Hij laat zijn piemel zien. De twee vrienden barsten uit in het soort lach dat je lacht als je weet dat je te ver bent gegaan. De presentatrice van het Jeugdjournaal zegt dat ze niet weten wie het slachtoffer is. ‘We hopen dat het goed met hem gaat’, zegt ze alsof ze vreest dat hij bovenaan een flat staat. Ondertussen is de trein van de Heilige Verontwaardiging al in volle voort door ons land aan het rijden. Mijn landgenoten weten niet hoe snel ze erop moeten klimmen om uit volle borst schande te schreeuwen. De trein rijdt uiteraard ook langs de diverse managers en opdrachtgevers van Bilal, die niet aarzelen om erop te springen. BNN/VARA (van Teenage Boss), Topnotch (Bilals platenlabel) en Videoland (van Mocro Maffia) laten Bilal zonder aarzelen vallen. Die hoeft de komende drie eeuwen geen kinderprogramma meer te presenteren. Tegelijkertijd zie ik ook hoe het jongetje van twaalf, van wie niemand lijkt te weten wie het is, in het slachtofferpak wordt gehesen. Ik wil best aannemen dat je geloof in de mensheid een knauw krijgt als je door je eigen held zo te kakken wordt gezegd, maar god, je kan ook overdrijven. Mijn zoon is elf. Ik denk echt niet dat hij hier zijn leven lang last van zou hebben. Over twee dagen is het een goed verhaal. Althans, als je er een beetje redelijk mee omgaat. En als je die jongen helpt om het te relativeren. Dat doe je niet door maar te benadrukken dat hem iets verschrikkelijks is aangedaan. Eigenlijk zou je met hem naar Bilal moeten gaan. Zodat Bilal zijn excuses kan aanbieden. En hem zijn 17 duizend euro kan geven. Je zou hier, als samenleving, heel veel van kunnen leren. Kinderen kunnen iets leren over de werking van groepsdruk. Influencers kunnen iets leren over de verantwoordelijkheid die ze hebben naar hun fans. De managers en opdrachtgevers van Bilal kunnen iets leren over de verantwoordelijkheid die ze hebben naar hun artiesten. De hele samenleving kan iets leren over de risico’s van filterloze media, zoals Instagram, waar je zonder redactie kan doen wat je wil. Et cetera. Nu leren we niks. Ja, hoe je je eigen carrière met één domme grap kapot kan maken. Vanavond zit Bilal geloof ik bij Beau. Ik hoop dat Beau de gemoederen een beetje tot bedaren kan brengen, maar ik vrees dat het kwaad al is geschied. Ik kijk zondag met mijn kinderen wel weer naar Blootgewoon. Daar leren ze veel meer van dan de zoveelste trial by media.

Door: Foto: copyright ok. Gecheckt 09-02-2022 copyright ok. Gecheckt 09-02-2022

Closing Time | We Were All Wounded At Wounded Knee  

 Vanochtend las ik de (papieren) krant en op pagina 12 beland, stond een bericht met als kop: Ook in Amerikaanse internaten stierven inheemse kinderen. Om de eerste zin te citeren: Over een periode van 150 jaar, stierven in de Verenigde staten in internaten vijfhonderd inheemse kinderen.

In Canada waren bij deze instellingen al massagraven gevonden, maar dus nu ook in de VS. De kinderen werden al op jonge leeftijd weggerukt van hun ouders en kregen ze  een strenge heropvoeding, herscholing om ze hun eigen gebruiken en cultuur af te leren hen nieuw gedrag aan te leren. En dat ging hardhandig. Dat ging gepaard met lijfstraffen, opsluiting, onthouding van voedsel en natuurlijk seksueel misbruik. En honderden kinderen hebben dat niet overleefd.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Jon Chiang (cc)

Ierse premier mijdt referendum over abortus

ELDERS - Legalisering van abortus blijft een twistpunt in Ierland en Noord-Ierland. Kindermisbruik wordt toegedekt.

De vorig jaar aangetreden premier van Ierland Enda Kenny had het beloofd in de verkiezingscampagne: een referendum over het intrekken van het achtste amendement op de Ierse grondwet uit 1983 dat abortus verbiedt. Ierland heeft met Polen, Malta, Italië en Cyprus de minst vrije abortuswetgeving. Eenmaal aan de macht met zijn minderheidsregering van de christendemocratische Fine Gael wil hij er niet meer over praten. De kwestie werd afgelopen zomer weer opgerakeld door twee vrouwen die op Twitter hun verhaal deden over de abortus die ze in Engeland lieten uitvoeren. Woensdag j.l., op de internationale dag voor vrouwenrechten, herinnerden duizenden demonstranten Kenny aan zijn belofte met een Strike4Repeal

Kenny heeft nog een ander gevoelig onderwerp op zijn bord gekregen. Het misbruik van de onder voogdij geplaatste geestelijk gehandicapte Grace en de rol van gezondheidszorgautoriteiten die hebben geprobeerd de zaak in de doofpot te stoppen. Pas nadat de liberale Fianna Fail partij om ging besloot de regering het onderzoek uit te breiden naar mogelijk misbruik bij 46 andere kinderen.

En dat komt dan nog bovenop het onderzoek naar de vondst van een massagraf met bijna 800 babylijkjes bij een voormalig opvanghuis van nonnen voor ongehuwde moeders. Een lokale historica ontdekte het graf nadat ze voor de kinderen wel overlijdensgegevens vond, maar geen graven. Premier Kenny sprak van een chamber of horrors. Maar daarmee kan de zaak niet worden afgedaan. In de Guardian bepleit Tanya Gold een onderzoek naar al deze opvanghuizen. Dat is volgens haar in het belang van alle kinderen die er geboren zijn, en vervolgens voor adoptie zijn afgestaan, en van alle ongehuwde moeders die in in het bekrompen katholieke Ierland geen andere keus hadden dan zich over te geven aan het strafregime van de nonnen om vervolgens voor altijd van hun kind gescheiden te blijven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Kindermisbruik: Het echte probleem

De afgelopen weken werd Nederland opgeschrikt door diverse misbruikzaken rondom kinderdagverblijven. En als het over onze kinderen gaat, dan lijkt een groot deel van Nederland opeens niet meer in staat om rationeel na te denken. Mensen krijgen een rode waas voor de ogen, er wordt geschreeuwd om de meest vreselijke straffen en extra wetgeving. Je moet opletten dat de overheid niet stiekem van de situatie gebruik maakt om er weer een paar databases met privacy-gevoelige informatie bij te plaatsen, want een beter moment is er toch niet? Wie kan tegen zulke wetgeving zijn die onze kindertjes beschermt?

Maar zoals bij zoveel maatschappelijke problemen ligt het probleem niet bij de bestaande wetten. Die zijn vaak afdoende om veel leed te voorkomen. Nee, het probleem ligt bij de handhaving van de bestaande regels. Dat werd afgelopen maandag nog eens geïllustreerd door een mail die de redactie kreeg van een invalkracht in de kinderopvang. Zij constateert dat het bij de verschillende uitzendbureau’s een zootje is. Diploma’s en Verklaringen Omtrent het Gedrag (VOG) zijn niet aanwezig, wat ze illustreert met een mail van het studentenuitzendbureau ASA Student. In het bericht roept het bedrijf de ingeschreven studenten op de papieren in orde te maken. Maar in de tussentijd, aldus onze tipgeefster, blijven de potentiële Robert Emmetjes gewoon aan het werk. Volgens haar is ASA Student geen uitzondering in de branche.

Lezen: Mohammed, door Marcel Hulspas

Wie was Mohammed? Wat dreef hem? In deze vlot geschreven biografie beschrijft Marcel Hulspas de carrière van de de Profeet Mohammed. Hoe hij uitgroeide van een eenvoudige lokale ‘waarschuwer’ die de Mekkanen opriep om terug te keren tot het ware geloof, tot een man die zichzelf beschouwde als de nieuwste door God gezonden profeet, vergelijkbaar met Mozes, Jesaja en Jezus.

Mohammed moest Mekka verlaten maar slaagde erin een machtige stammencoalitie bijeen te brengen die, geïnspireerd door het geloof in de ene God (en zijn Profeet) westelijk Arabië veroverde. En na zijn dood stroomden de Arabische legers oost- en noordwaarts, en schiepen een nieuw wereldrijk.

Een klokkenluider in Afrika

Stel: je constateert kindermisbruik. Het rapport daarover blijft liggen, misbruik gaat door. Je rapporteert aan de relevante autoriteiten. Die autoriteiten ondernemen actie. Je krijgt felicitaties van de autoriteiten. Wat krijg je dan?

Ontslag

De klokkenluider in kwestie is de Noor Anders Kompass, directeur “field operations” van het Hoger Commissariaat voor Mensenrechten in Genève. Hij is inmiddels door de VN op non-actief gesteld voor het aangeven van kindermisbruik door Franse VN militairen in de Centraal Afrikaanse Republiek.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Hè ja, laten we de sharia invoeren

Geert Wilders (Foto: Flickr/pietplaat)

Wie vandaag rondkijkt op Twitter, vraagt zich af wat nou toch de bezwaren van al die Nederlanders zijn tegen de sharia. Gisteren werd bekend dat bij twee kinderdagverblijven in Amsterdam mogelijk tientallen kinderen zijn misbruikt. Aanleiding voor Geert Wilders om vandaag rond te twitteren:

Misbruik ruim 30 peuters walgelijk, dader mag nooit meer vrijkomen: zou 30 keer achter elkaar straf moeten uitzitten! Chemische castratie?

Een oproep die op Twitter op bijval mag rekenen en het volk blijkt te inspireren tot nog veel verdergaande maatregelen. De suggesties vliegen je om de oren: castreren met een botte nijptang, zonder verdoving, een vat zoutzuur gebruiken, de dader opsluiten met de ouders van de slachtoffers en daarna alleen maar aanvegen, rituele slachting, herinvoering van de doodstraf. Sommigen verlangen terug naar de Middeleeuwen, zodat hij publiekelijk terechtgesteld had kunnen worden.

De wraakzuchtigheid van onze bevolking, met haar joods-christelijke erfgoed, blijkt weinig grenzen te kennen. Het bontst tot nu toe maakte onze Haagse tokkie Henk Bres het:

DOE ER NOU IS WAT AAN…die ontuchtplegers met kinderen..ik bied me aan als beul bij de overheid..ouders mogen dan kijken hoe ik ze afmaak!!

Ik kan me dan ook alleen maar aansluiten bij wat NwLibAmbitie twitterde:

Lezen: Het wereldrijk van het Tweestromenland, door Daan Nijssen

In Het wereldrijk van het Tweestromenland beschrijft Daan Nijssen, die op Sargasso de reeks ‘Verloren Oudheid‘ verzorgde, de geschiedenis van Mesopotamië. Rond 670 v.Chr. hadden de Assyriërs een groot deel van wat we nu het Midden-Oosten noemen verenigd in een wereldrijk, met Mesopotamië als kernland. In 612 v.Chr. brachten de Babyloniërs en de Meden deze grootmacht ten val en kwam onder illustere koningen als Nebukadnessar en Nabonidus het Babylonische Rijk tot bloei.

Vooraanstaand Brits advocate laakt heksenjacht oude viezeriken

De vooraanstaande Britse advocate Barbara Hewson is voor de duvel niet bang. In het online magazine Spiked laakt ze de heksenjacht die politie en justitie in de nasleep van het Jimmy Savile-schandaal op ‘vieze oude pedo’s’ die zich vijfentwintig jaar geleden of langer vergrepen zouden hebben aan minderjarigen.

Politie en Justitie hebben de handen ineengeslagen met diverse kinderbeschermingsorganisaties om in ‘Operation Yewtree’ alsnog met gezwinde spoed werk te maken van de vervolging van mannen in de kennissenkring van Jimmy Savile, die er nu van beschuldigd worden tienermeisjes betast en misbruikt te hebben.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Volgende