Het lot van Kavanaugh

Terwijl de Republikeinse senator Jeff Flake in de lift stapt wordt hij geconfronteerd door twee vrouwen, beiden in het verleden aangerand. ‘‘Wat u doet is niet acceptabel, u zorgt ervoor dat iemand die vrouwen aanrandt een plek krijgt in het hooggerechtshof. U heeft zelf ook kinderen!’’ Waarom belagen deze vrouwen uitgerekend de conservatieve senator Jeff Flake? Esquire zegt het volgende over hem: ‘Jeff Flake, een échte conservatief, is zo zeldzaam als een dodo.’ De senator uit Arizona is een symbool van het anti-Trump Republicanisme. Nadat hij bekend maakte zich niet verkiesbaar meer te stellen, vergeleek hij Trump met Jozef Stalin. Hij mag dan een conservatieve track record hebben, de twee vrouwen bij de lift hoopten in te spelen op zijn passie voor integriteit en rechtvaardigheid. Enkele minuten voor dit voorval had Flake bekend gemaakt vóór de nominatie van Brett Kavanaugh te stemmen in de Senaatscommissie. Kavanaugh, de rechter die Trump voor het hooggerechtshof had benoemd, kwam onder vuur te liggen tijdens de Senaatscommissie. Dr. Christine Ford beschuldigde hem van aanranding tijdens zijn middelbareschooltijd. Hierna volgde meerdere vrouwen. Voor de beschuldigingen leek de nominatie van Trump bijna verzekerd van succes: de Republikeinen hebben immers een krappe meerderheid (51-49) in de Senaat. In de politieke chaos die op de getuigenis van Dr. Ford volgde, waren alle ogen gericht op Flake.

Door: Foto: (Photo by Win McNamee/Getty Images)
Foto: TigerDirect.com (cc)

Een Republikein verdedigt zijn zetel in Anti-Trumpland

COLUMN - In de aanloop naar de Amerikaanse Midterm-verkiezingen op 6 november schrijft Joris Canoy een serie columns over wat er zo al achter de schermen gebeurt. Met nieuws dat in de mainstream media niet vaak is te lezen.

Een man in pak, glad gekamd haar, tablet voor zijn neus, leest al typend zijn email voor. Hij stelt zich voor als een succesvolle zorgverzekeraar. ‘Beste Afgevaardigde Curbelo, Dank u dat u gestemd heeft voor het verhogen van zorgkosten.’ Cynisch noemt de man op wat Curbelo wel allemaal heeft gedaan voor de verzekeraars ten koste van het volk. Welkom in het verkiezingsseizoen.

Van het Republikeinse North Dakota (uit de vorige blog) verhuizen we naar het zuidelijke puntje van Florida. Gigantische grassteppes maken plaats voor paradijselijke palmbomen, witte stranden en eilanden.

Glansrijke overwinning

Het klimaat van Zuid-Florida is niet alleen compleet anders dan dat van North Dakota, ook het politieke klimaat is een wereld van verschil. Politiek gezien zijn North Dakota en Zuid-Florida tegenpolen: North Dakota stemde met 35 procentpunt voor Donald Trump, het puntje van Florida (26ste district) ging met 16 procentpunt naar Hillary Clinton.

Toch hebben deze twee districten één ding gemeen: een Republikeinse afgevaardigde. Hoe overleeft een Republikein zo’n Democratisch klimaat? Eén woord: aanpassing.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Heidi Heitkamp (cc)

Een Democraat verdedigt haar zetel in Trumpland

COLUMN - In de aanloop naar de Amerikaanse Midterm-verkiezingen op 6 november schrijft Joris Canoy een serie columns over wat er zo al achter de schermen gebeurt. Met nieuws dat in de mainstream media niet vaak is te lezen.

‘Ik hou van Heidi’ spreekt Patricia. ‘Wie houdt er nou niet van Heidi? Maar ik hou er niet van hoe Heidi stemt in Washington!’

De televisiespotjes van Kevin Cramer vullen de ether met dezelfde boodschap. Zo hoopt deze Republikeinse afgevaardigde het electoraat tegen de senator op te zetten. Dat is niet zonder reden. De Democraat Heidi Heitkamp wordt nog altijd gesteund door de bevolking in North Dakota.

Als men in Nederland over de Amerikaanse verkiezingen leest, dan wordt er over de algemene onvrede met Trump gesproken, over een liberale renaissance in Texas en over triomferende socialisten en liberalen links en (centrum)rechts. Verhalen over actieve aspirant-afgevaardigden laten verkiezingen in staten als North Dakota buiten het plaatje.

Democraten in Trumpland

Een aanzienlijk deel van verkiezingen, vooral die in Senaat, speelt zich in Trumpland af. Gebieden als North Dakota die door de Republikeinse president in 2016 glansrijk werden gewonnen. De Democraten daar spreken niet met rancune over het beleid van Trump. Trump-stemmers zijn cruciaal voor hun herverkiezing.

Foto: DonkeyHotey (cc)

Trump en de onderschatte factor

COLUMN - Donald Trump is gekozen tot Amerikaans president. CNN noemt 24 theorieën over hoe dit kon gebeuren. Het is nog te vroeg voor wetenschappelijke resultaten en het was vast een combinatie van factoren. Wel valt op dat CNN één factor niet noemt. Een factor die vaak wordt onderschat.

“De democraten mogen hopen dat Trump zich niet kandidaat stelt.” Dit zei ik in 2011 bij een lunch met deels buitenlandse collega’s. Ze keken me meewarig aan. Die jonge Hollander had duidelijk geen kijk op Amerikaanse politiek. De Californische hoogleraar aan tafel legde me geduldig uit dat niemand Trump serieus nam. Trump stelde zich toen niet kandidaat; wel bij de verkiezingen erna.

Bij die verkiezingen, begin deze maand, zag ik Trump het eerlijk gezegd niet redden tegen Clinton. Door te weinig zijn kernboodschap uit te dragen in de campagne had hij zijn kansen niet gemaximaliseerd. Hij leek steun tekort te komen. Uiteindelijk haalde hij 47% van de stemmen. Minder dan Clinton, maar – door het hem welgezinde getrapte kiesstelsel – genoeg voor de winst.

Wereldbeeld

Hoe kreeg Trump die steun? Allereerst doordat het land verdeeld is in twee kampen die de laatste decennia uit elkaar zijn gegroeid. Wie er ook op het stembiljet staat, het belangrijkste is van welke partij hij of zij is. Exitpolls tonen dat 84% van de liberals op Clinton stemde, en 89% van de Democraten. Omgekeerd koos 81% van de conservatives voor Trump, en 90% van de Republikeinen.

Bestel je boeken bij Bazarow

Bazarow is een verkopende boekensite, waar je ook recensies, nieuws, een agenda en een digitaal magazine kan vinden. Nog niet alles is af, maar veel boeken zijn al te vinden en er komt de komende maanden steeds meer bij.

Het doel van Bazarow is om een site te vormen die evenveel gemak biedt als de online giganten maar die wél teruggeeft aan de boekensector. Tegen roofkapitalisme, en voor teruggeefkapitalisme, bijvoorbeeld door te zorgen dat een flink deel van de opbrengst terug naar de sector gaat en door boekhandels te steunen.

Foto: IoSonoUnaFotoCamera (cc)

Het loopt wel los met die Trump; toch?

De VS hebben Richard Nixon overleefd, dus zal het met Trump ook wel meevallen. Maar helemaal gerust ben ik er toch niet op.

Briljante visie van Sarah Palin: “we gaan hand in hand met Brexit.”

Dat zegt ze niet omdat de V.S. ook lid van de EU zijn, maar omdat de wereld wordt beschouwd als de status quo versus de rebellie daartegen. Dat is ook wat boeit na een doorwaakte nacht: wat betekent de overwinning van Trump voor onze eigen politiek en de EU? Dat we zijn verlost van een polariserend moddergevecht?

Kijk naar de overwinningsspeech van president-elect Trump. Ik was tevreden met zijn saaie rust: hij deed alles wat nodig was, feliciteerde Hillary met haar campagne en prees haar zelfs en dankte haar voor ‘public service’, gedurende vele jaren. Dat gaf wel een beetje onrust onder zijn gehoor.

Chaotisch programma?

President-elect Trump gaf kort aan wat hij ging doen.

Hij is gek op handel, dus hij wil met iedereen eerlijk zaken doen.

Hij wil de binnensteden en de infrastructuur opknappen en daarmee banen scheppen.

Hij wil voor iedereen president zijn en goede verhoudingen met de hele wereld.

Dat is nog niet zo’n slecht lijstje; dat de V.S. aanvallen van isolationisme heeft, is niet gek, na jaren pogingen de wereld te bepalen en regimes te veranderen. (Irak, Libië, Egypte, Afghanistan) De verwaarloosde infrastructuur vraagt inderdaad aandacht en opknappen daarvan lijkt economisch van belang en goed voor de werkgelegenheid. De verzoenende toon was voor het eerst presidentieel.

Midterm 2014 | Kerende kansen in Kentucky

ANALYSE - Kunnen de kansen in Kentucky nog keren voor de Democraten? Hun kandidaat Alison Lundergan Grimes heeft in de Slag om de Senaat nog vier dagen om een groeiende achterstand op de zittende Republikeinse senator Mitch McConnell in te lopen. De Democraten hebben het in Kentucky zwaar: de GOP heeft de afgelopen decennia veel kiezers gewonnen met een cultureel conservatieve agenda en Obama is er extreem impopulair. De Republikeinen verdedigen hun voorsprong met hand en tand en ze doen er voor veteraan McConnell, hun fractieleider in de Senaat, nog een schepje bovenop. Hij bepaalt de agenda van de GOP voor de komende twee jaar in de Senaat en moet dus herkozen worden.

Obama

De Democraten leken de handdoek al vroeg in de ring te gooien. De campagneleiding van de DSCC trok de stekker uit een advertentiecampagne tegen Mitch McConnell. Dat gebeurde vlak nadat Grimes in een debat weigerde te zeggen of ze bij de Presidentsverkiezingen op Obama had gestemd. Het werd door de Republikeinen breed uitgemeten als een voorbeeld van de krampachtige manier waarop Democraten zich van de impopulaire Obama proberen te distantiëren. Grimes wil inderdaad niets met Obama te maken hebben; ze richt haar hele campagne op haar politieke peetvader Bill Clinton, die met zijn zuidelijke roots op meer sympathie kan rekenen in Kentucky.

TV-debat in de Senaatsverkiezingen in Kentucky tussenLundergan Grimes en McConnell

Peilingen

Grimes begon de Senaatsrace als underdog. Ze werd als Kentucky Secretary of State door Clinton naar voren geschoven voor de Democratische nominatie, die ze met enorme overmacht won. Ze had aanvankelijk succes met een sterk lokaal gerichte campagne, maar zodra McConnell in de zomer het gaspedaal indrukte, kreeg hij een voorsprong en liep steeds verder uit. Tot een Bluegrass-peiling begin oktober Grimes toch als winnaar van de Senaatsrace aanwees. De kansen leken te keren. McConnell staat weliswaar op winst in de meeste peilingen, maar zijn voorsprong blijft binnen de foutmarge en veel kiezers twijfelen nog op wie ze zullen stemmen. De DSCC besloot toch weer geld in haar campagne te steken.

Lezen: De wereld vóór God, door Kees Alders

De wereld vóór God – Filosofie van de oudheid, geschreven door Kees Alders, op Sargasso beter bekend als Klokwerk, biedt een levendig en compleet overzicht van de filosofie van de oudheid, de filosofen van vóór het christendom. Geschikt voor de reeds gevorderde filosoof, maar ook zeker voor de ‘absolute beginner’.

In deze levendige en buitengewoon toegankelijke introductie in de filosofie ligt de nadruk op Griekse en Romeinse denkers. Bekende filosofen als Plato en Cicero passeren de revue, maar ook meer onbekende namen als Aristippos en Carneades komen uitgebreid aan bod.

Lezen: Mohammed, door Marcel Hulspas

Wie was Mohammed? Wat dreef hem? In deze vlot geschreven biografie beschrijft Marcel Hulspas de carrière van de de Profeet Mohammed. Hoe hij uitgroeide van een eenvoudige lokale ‘waarschuwer’ die de Mekkanen opriep om terug te keren tot het ware geloof, tot een man die zichzelf beschouwde als de nieuwste door God gezonden profeet, vergelijkbaar met Mozes, Jesaja en Jezus.

Mohammed moest Mekka verlaten maar slaagde erin een machtige stammencoalitie bijeen te brengen die, geïnspireerd door het geloof in de ene God (en zijn Profeet) westelijk Arabië veroverde. En na zijn dood stroomden de Arabische legers oost- en noordwaarts, en schiepen een nieuw wereldrijk.

Foto: Eric Heupel (cc)

Brief aan Barack Obama

Geachte heer Obama,

In november zijn de Amerikaanse verkiezingen. Zowel uw democratische partij, als uw republikeinse tegenstanders, hielden recent het congres dat geldt als officiële aftrap voor de campagne en de bekendmaking van de kandidaat. Dat was in beide gevallen natuurlijk allang geen verrassing meer, maar het levert wel lekker veel aandacht op. Wij hebben hier net verkiezingen gehad, dus ik wil graag wat ervaringen met u delen.

De winnaar van de Nederlandse verkiezingen was de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie, de VVD. Hoewel die partij naar Nederlandse maatstaven geldt als rechts, liggen hun ideeën niet eens zo gek ver uit de buurt van uw ‘linkse’ Democratische partij. Of je links of rechts bent hangt er immers maar net vanaf waar het midden ligt en dat ligt in Amerika een stuk verder naar rechts. Vanuit Amerikaans perspectief zijn wij in Nederland nu eenmaal een stel halve socialisten met al die sociale vangnetten. Anyway, de leider van de VVD kent u. U hebt Mark Rutte immers ontmoet.

Rutte en u hebben een soortgelijke uitstraling. Jullie zijn de positivo’s die zeggen altijd hoopvol naar de toekomst te kijken. Gezien de doemberichten over economische malaise die we iedere dag over ons uitgestort krijgen, is het niet zo vreemd dat we behoefte hebben aan leiders met zo´n imago. Hoewel Rutte´s campagne – naar Amerikaanse voorbeeld – eigenlijk de negatiefste was van allemaal, wil Nederland toch liever vertegenwoordigd worden door zijn joviale glimlach dan door de wat strengere Samsom.

Foto: Eric Heupel (cc)

Amerikaans links trekt de beurs

signatjoewilsonrallyWie had er voor vandaag ooit van Rob Miller gehoord? Bijna niemand. Toch is de democratische kandidaat voor de Amerikaanse congresverkiezingen in 2010 sinds gisteren in het bezit van een rijk gevulde campagnekas. Duizenden mensen hebben geld gestort om hem te steunen. Niet omdat ze weten wie hij is, maar omdat ze weten wie het huidige congreslid voor het tweede district in South Carolina is: Joe Wilson: oftewel de Obama-boeroepman.

Niet dat afgevaardigde Wilson nou erg bekend was, zeg, vorige week. Maar dat is hij sinds gisteren wel. Met zijn “You Lie!”-uitroep tijdens president Obama’s speech voor het Congres vatte Wilson de hete Health Care-zomer samen. Op lokale bijeenkomsten waarin veelal democratische afgevaardigden het nieuwe systeem probeerden uit te leggen, werd daar ook vooral gescholden door -voorzichtig gezegd- volkomen gestoorde idioten. Figuren die Obama met Hitler vergeleken, zijn ziektekostenplannen met de Endlösung en anderszins moeite hadden met denken. Wilson toonde aan dat ook de republikeinse partij voor een groot deel bestaat uit volstrekte “wingnuts”, die ieder contact met de rede en realiteit hebben verloren.

joewilsonEen paar uur later bood Wilson, na druk van zijn collega’s in Washington, zijn excuses aan. Maar toen was het al te laat. Via progressieve weblogs en websites van linkse activisten schakelen democraten nu een typisch Amerikaans drukmiddel in: support the other guy. Dat merkte de bijna karikaturaal gestoorde Michelle Bachman uit Minnesota nadat ze claimde dat een groot deel van de democraten in Washington anti-Amerikaans waren. Bachman’s tegenstander in de komende verkiezingen heeft inmiddels al een flink gevulde partijkas.

Lezen: Het wereldrijk van het Tweestromenland, door Daan Nijssen

In Het wereldrijk van het Tweestromenland beschrijft Daan Nijssen, die op Sargasso de reeks ‘Verloren Oudheid‘ verzorgde, de geschiedenis van Mesopotamië. Rond 670 v.Chr. hadden de Assyriërs een groot deel van wat we nu het Midden-Oosten noemen verenigd in een wereldrijk, met Mesopotamië als kernland. In 612 v.Chr. brachten de Babyloniërs en de Meden deze grootmacht ten val en kwam onder illustere koningen als Nebukadnessar en Nabonidus het Babylonische Rijk tot bloei.

Lezen: De wereld vóór God, door Kees Alders

De wereld vóór God – Filosofie van de oudheid, geschreven door Kees Alders, op Sargasso beter bekend als Klokwerk, biedt een levendig en compleet overzicht van de filosofie van de oudheid, de filosofen van vóór het christendom. Geschikt voor de reeds gevorderde filosoof, maar ook zeker voor de ‘absolute beginner’.

In deze levendige en buitengewoon toegankelijke introductie in de filosofie ligt de nadruk op Griekse en Romeinse denkers. Bekende filosofen als Plato en Cicero passeren de revue, maar ook meer onbekende namen als Aristippos en Carneades komen uitgebreid aan bod.

Vorige Volgende