In memoriam: de sociaaldemocratie

Toen Gerrit Komrij in 1991 de teloorgang van de sociaaldemocratie beschreef, in De Rooie Uitvaartdienst, schetste hij een partij die stuurloos was geworden nu het te verheffen volk zich al verheven had en er van armoede geen sprake meer was. Het waren de jaren van Wim Kok, de jaren vlak na de val van het communisme, en niemand voorzag in die jaren wat er zou volgen: de alleenheerschappij van het kapitalisme. Had de partij zich bij zijn grondbeginsel gehouden – opkomen voor de zwakkeren in de samenleving – dan had de PvdA nu kunnen staan waar Tsipras staat in Griekenland. Maar de internationaal meest bekende PvdA-politicus, Jeroen Dijsselbloem, staat tegenover de man die amechtig probeert om de akkoorden tussen de corrupte oude macht in zijn land en de trojka open te breken. Als laatste hoop voor de zwakkeren in de samenleving; als laatste barrière tussen het wanhopige en schandalig verarmde volk en de fascisten van de Gouden Dageraad. Wat een trieste afgang. De nazaten van Drees als slippendragers van het grootkapitaal. Ik weet wel dat 'grootkapitaal' een ouderwetse socialistenterm is, regelrecht uit het arsenaal van oude vakbondsmannen als Jaap van de Scheur, maar juist nu is het weer hoogst actueel. De globalisering heeft enorm grote en machtige bedrijven opgeleverd en die hebben de Verelendung – ook al zo’n antiek socialistisch woord – opnieuw in gang gezet. En de welvaartsstaat is het eerste wat kapot moet.

Foto: copyright ok. Gecheckt 10-02-2022

Uit de jeugdzorg | Simon

COLUMN - Op de tienjarige Simon na, hebben de kinderen uit onze groep in het weekend van alles te doen. De een gaat naar familie, de ander heeft een voetbalwedstrijd of gaat bij vriendjes spelen.

Simon is nog niet zo lang op onze groep. Zijn vader woont in het buitenland. Zijn moeder heeft hem volgens Simon seksueel misbruikt. Doordat ze borderline heeft en haar familie geen contact meer met haar wil, heeft Simon vrijwel geen sociaal netwerk.

Na vier keer van huis te zijn weggelopen, weigerde hij de vijfde keer pertinent terug naar huis te gaan. Via een crisisopvanggroep komt hij bij ons terecht. Hij staat op de wachtlijst voor een pleeggezin, maar er is nog geen goede match gevonden. Omdat er geen geschikte school in de buurt is, gaat hij met taxivervoer naar zijn oude school voor speciaal basisonderwijs.

Zijn klasgenootjes wonen niet op fietsafstand. Dus met hen afspreken is lastig. Om Simon wegwijs in de buurt te maken, ga ik een stuk met hem fietsen. De kinderboerderij een dorp verderop lijkt hem wel wat. Simon maakt er een sport van om daar zo snel mogelijk aan te komen, dus van praten komt weinig. Af en toe stoppen we omdat hij eenden of een nijlgans ziet.

Zo’n dertig minuten later arriveren we. De kinderboerderij ziet er beangstigend dicht uit. En inderdaad, er hangt een bordje: ‘Zondag en maandag gesloten’.

Foto: Minuk (cc)

Levensgevaarlijke sneeuwrage in Boston

COLUMN - Het sneeuwt in Boston. En niet zo’n beetje ook. De stad werd afgelopen weekend voor de vierde keer in een maand getroffen door een sneeuwstorm en is inmiddels bedekt door bijna twee meter van het witte goedje. Een record. Nog nooit eerder viel er zoveel sneeuw in februari.

Vervelend voor de bewoners. Het openbare leven is nagenoeg tot stilstand gekomen. Trams ploegen zich door de metershoge witte barrière. Het kan dus wel NS, rijden als het sneeuwt. Duizenden vluchten zijn geschrapt. En automobilisten worden vriendelijk doch dringend verzocht thuis te blijven om de sneeuwruimers ruim baan te geven.

Maar waar de een de winterse ellende als een belemmering ervaart, ziet de ander juist kansen. Kansen om vanaf de eerste verdieping of hoger met een salto of halve schroef naar beneden te springen in een zacht bedje van sneeuw. Het liefst in onderbroek. Het is een ware rage aan het worden. De sociale media staan inmiddels vol filmpjes van de meest gevaarlijke acrobatische toeren. En het moet natuurlijk steeds hoger, harder en gekker. Het wachten is dan ook totdat het een keer goed misgaat.

Dat is ook de angst van burgemeester Marty Walsh, die de inwoners van Boston oproept hun gezond verstand te gebruiken en dergelijke levensgevaarlijke capriolen voortaan achterwege te laten. ‘It’s a foolish thing to do and you could kill yourself.’ Gelijk heeft hij. Het laatste waar de burgervader op zit te wachten is een dodelijk ongeluk van iemand die het wel geinig vond om halfnaakt van drie hoog naar beneden te springen in een berg opgevroren sneeuw.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Duitsland wijst verlenging Grieks noodkrediet alvast af

Het Griekse verzoek ‘biedt geen gedegen en substantiële oplossing.’

Volgens het Duitse ministerie zou Griekenland aansturen op een overbruggingskrediet, “zonder te voldoen aan de eisen van het programma”.

Ofwel: gewoon doorgaan met de eindeloze ‘hervormingen’.

Austerity cannot fail, it can only be failed.

En weer komt de grexit een stapje dichterbij.

‘The Guardian view on Debaltseve and the Ukraine ceasefire’

Het blijft koffiedik kijken (en er zijn andere overwegingen bij de hoofdrolspelers denkbaar), maar dit lijkt geen onzinnige analyse:

It was obvious as soon as the Ukraine ceasefire was agreed last week that both sides would fight hard in the time before it came into force to either seize or deny territory, particularly in Debaltseve. Such down-to-the-wire efforts are a feature of ceasefires everywhere, and they often go beyond the wire, as they have at Debaltseve, where the separatists have been able to squeeze the battered town so hard in the last few days that Ukrainian forces are now withdrawing, in what sort of order is not clear. Such land grabs are violations but they may also demonstrate an expectation that the truce will last. Why expend men and materiel to gain an advantage unless you expect to be able to lock it in?

‘White privilege didn’t protect John Geer’

That’s not to say he didn’t have it. As a middle-class kitchen designer living in the pleasant Washington suburb of Fairfax, Va., he had nothing whatsoever in common with the impoverished black men killed by police in Missouri and Brooklyn last year.

Those deaths triggered riots, marches and demonstrations across America, and interventions by the White House.

But Geer, pierced 18 months ago by a police bullet as he stood inside the screen door of his own home, his hands raised, begging not to be shot, simply disappeared into the emotional mixing bowl of American news and political priorities.

That should not have happened. The killing of John Geer is probably the clearest and most compelling example of what amounts to police impunity in recent American history.

Vorige Volgende