Hoe is het eigenlijk met Herman Heinsbroek?

, door

Lang hebben wij niets van Herman Heinsbroek gehoord. Slechts zo nu en dan doet deze nummer 160 van De Quote 500 nog politieke uitspraken. Zo heeft hij recentelijk een weblog geopend met een artikel over de eurocrisis. Ik dacht eerst dat het van iemand anders was die toevallig dezelfde naam heeft, maar nee, hij is het toch echt zelf, want op Twitter verwijst hij ook naar deze weblog en daar staat ook een foto bij.

Hij schrijft: “Hoe meer je afzakt naar het zuiden, hoe anders de mensen leven. Het zaken doen wordt schimmiger, het zwart geld circuit is gigantisch en de belasting ontduiken een nationale sport. Die cultuur kenmerkt ook de overheden: Weinig begrotingsdiscipline, belastingen worden slecht geïnd en zelfs corruptie is geen uitzondering. Geloof me, ik heb er overal bedrijven gehad.”

Wat voor schimmige zaken zou hij daar zelf hebben gedaan? Wij weten het niet, maar daar gaat het ook niet over. Waar het wel over gaat is dat Griekenland, het land met de hoogste schulden, uit de euro moet stappen omdat anders de brand overslaat naar andere landen in Zuid-Europa, maar ook elders. Er zit niets anders op, want: “Als we dit niet doen is de kans op een sneeuwbaleffect naar Portugal, Ierland, Spanje en Italie veel groter en dan is de beer pas echt los! Wat te denken van Frankrijk, dat land is economisch ook niet zo sterk en kent geen pensioenfondsen. Die moeten de snel aankomende vergrijzing gaan betalen uit de lopende rekening! Ook daar zijn overigens volgend jaar verkiezingen.”

Doe het veilig met NordVPN

Mededeling

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Immigratiebeleid gebaseerd op te hoge cijfers

, door

DATA - Het immigratiebeleid wordt gebaseerd op verkeerde cijfers. De cijfers over gezinsmigratie van de Immigratie- en Naturalisatiedienst zijn ongeveer 20 procent te hoog, omdat hierin ook kinderen worden meegenomen die in Nederland zijn geboren maar een verblijfsvergunning hebben omdat zij geen Nederlander of EU-onderdaan zijn. Deze kinderen immigreren echter niet, maar horen tot de tweede generatie allochtonen. In 2009 en 2010 ging het jaarlijks om ongeveer 4000 kinderen. Dit blijkt uit onderzoek van ANP en weblog Sargasso.

Het totale aantal aanvragen van verblijfsvergunningen in het kader van gezinsmigratie lag in 2010 op 20.900. In 2009 ging het om 22.000 aanvragen. Bijna twintig procent hiervan betreft in Nederland geboren baby’s.

Een woordvoerder van de IND bevestigt dat de groep in Nederland geboren kinderen bij de gezinsmigranten wordt geteld. “De IND gaat over het aantal verblijfsvergunningen, daar horen ook de vergunningen voor in Nederland geboren baby’s van buitenlandse ouders bij.”

Bij de afgelopen begrotingsbehandeling van het ministerie van Immigratie en Asiel werd er door minister Leers over deze cijfers gesproken, zonder melding te maken van de groep in Nederland geboren kinderen (dat hebben we nagezocht in de Kamerhandelingen). Het lijkt er op dat hij niet weet dat deze kinderen bij migranten worden geteld. Dat is ook niet verwonderlijk, gezien het feit dat de IND het in haar rapporten en jaarverslagen onder het kopje gezinsmigratie schaart. Hij wil wel op basis van deze cijfers de eisen voor gezinsmigratie aanscherpen. Gezinsmigratie is het hete hangijzer in het verhitte immigratiedebat. Immigratiebeleid heeft op deze groep ‘migranten’ vanzelfsprekend geen enkele invloed.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Interrupties Tweede Kamer mooi verbeeld

, door

DATA - Alper Çugun van het datavisualisatiebureau Monster Swell heeft een fraaie interactieve visualisatie gemaakt van de interruptiedata in de Tweede Kamer op partijniveau (zie de gedetailleerde verhalen in ons Sargief, hier en hier). Hier staat een grotere versie. Ga met je muis op een partij staan om de interrupties te zien (en de wederkerigheid). Bedankt Alper!

Hoe werkt ’t? De lijnen tussen de partijen geven een beeld van hoeveel interrupties de partijen plegen. De breedte van de lijn is het aantal interrupties dat een partij krijgt te verduren van een andere partij.

Wil je ook met de data aan de slag? Dan kunt u hier de data downloaden. U kunt met uw vragen terecht op data at sargasso punt nl.

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Mededeling

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Havel’s thuis

, door

Bij het sterven van Havel zoek ik terug in zijn teksten, naar wat mij zo sterk met hem verbindt. Havel is een grote held voor me, ondanks zijn naiviteit, zijn rokkenjagen en andere zwakheden, die de biografen hebben genoteerd. Op mijn werktafel vind ik een oude tekst uit oktober  1991. Havel kreeg een honorary degree van Lehigh University, Bethlehem, Pennsylvania . Zijn speech, “On Home” werd afgedrukt in de New York Review of Books van 5 december 1991. De nederige vertaling  van onderstaande fragmenten is van mij zelf.

“Thuis is een existentiële basis ervaring voor iedereen. Wat iemand waarneemt als zijn thuis kan worden vergeleken met een verzameling concentrische cirkels, met zijn “ik” in het midden. Mijn thuis is de kamer waar ik een tijdje in woon, de kamer waar ik aan gewend ben geraakt en die ik, bij wijze van spreken, heb voorzien van mijn eigen onzichtbare behang. Ik herinner me bijvoorbeeld, dat zelfs de cel in mijn gevangenis, in zekere zin mijn thuis was en ik voelde me zeer ontregeld wanneer mij plotseling werd opgedragen naar een andere te verhuizen.

De nieuwe cel kon exact dezelfde zijn geweest als de oude, misschien zelfs beter, maar ik beleefde hem altijd als vreemd en onbehaaglijk. Ik voelde me ontworteld en omringd door vreemdheid, en het zou me enige tijd kosten er aan te wennen,  te stoppen met het missen van de oude cel, me er weer thuis te voelen.

PVV en VVD stilste partijen in de Kamer

, door

DATA - De parlementaire pers heeft Rutte wederom verkozen tot de politicus van het jaar. Sargasso kijkt liever naar de harde data en komt dezer dagen met Fitties: interrupties in de Tweede Kamer. Vandaag: de luidruchtigste en stilste partijen en de fractievoorzitters.

De PVV en de VVD waren in het eerste parlementaire jaar na de verkiezingen de stilste partijen in de Tweede Kamer. De twee partijen pleegden de minste interrupties in debatten, terwijl ze wel het meest uitgedaagd werden.

Dit blijkt uit cijfers over de interrupties in de Tweede Kamer, dus wie wie in de rede valt. Dat hebben we automagisch laten turven. De cijfers zijn van het eerste parlementaire jaar onder dit kabinet (zie over methode onderaan) en afkomstig van de PoliticalMashup groep van Maarten Marx aan het Informatica Instituut van de Universiteit van Amsterdam. Lees hier het verhaal van gisteren.

Hoe actief zijn alle partijen?

De oppositiepartijen interrumperen het meest en de coalitiepartijen worden het vaakste in de rede gevallen. Als we kijken naar de totalen per partij valt de koppositie van de SP op. In totaal interrumpeerde de Kamerleden van de SP 1452 keer, bijna 100 keer meer dan de PvdA die twee keer zo groot is.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Steun ons!

Mededeling

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Tofik Dibi (GroenLinks) heeft de grootste mond

, door

DATA - De parlementaire pers heeft Rutte wederom verkozen tot de politicus van het jaar. Sargasso kijkt liever naar de harde data en komt de komende dagen met Fitties: interrupties in de Tweede Kamer. Vandaag: de grote monden, het opgejaagde wild en de kemphanen.

Tofik Dibi (GroenLinks) heeft de grootste mond in de Kamer, Geert Wilders (PVV) wordt het meest in de rede gevallen en twee liberalen, Boris van der Ham (D66) en Ton Elias (VVD) liggen het meest met elkaar overhoop.

Dit blijkt uit cijfers over de interrupties in de Tweede Kamer, dus wie wie in de rede valt. Dat hebben we automagisch laten turven. De cijfers zijn van het eerste parlementaire jaar onder dit kabinet (zie over methode onderaan) en afkomstig van de PoliticalMashup groep van Maarten Marx aan het Informatica Instituut van de Universiteit van Amsterdam.

Laten we de resultaten nader bekijken in de volgende infographics en overzichten, te beginnen met de grootste monden. Het beeldwerk is van Crachat.

Tofik Dibi (GroenLinks) valt zijn collega’s dus het meest in de rede, 293 keer. Niet zo verrassend. Boris van der Ham (D66) volgt met 285 op korte afstand. Opvallend is de nummer drie: André Rouvoet (ChristenUnie). Hij verliet de Kamer in april, maar presteerde het toch om 251 keer iemand in de rede te vallen. Het enige Kamerlid in de top tien van de coalitiepartijen is Ger Koopmans (CDA). Hij werd overigens nog vaker geïnterrumpeerd.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Brainstormsessie extra ingrepen

, door

Na de ministerraad van vrijdag wilde premier Rutte niets zeggen over de extra ingrepen die nodig zouden zijn, want het kabinet vaart op het CPB. Vanaf dat bootje waren depressieve cijfers verzonden: de economie heeft flink last van de decemberblues. Extra bezuinigingen zijn waarschijnlijk nodig, schreef het CPB, maar laten we de cijfers van januari en februari 2012 afwachten.

Rutte was het daar mee eens. Eerder deze week zei zijn penningmeester dat het niet de vraag zal zijn  òf er extra wordt bezuinigd, wel hoe en waar het mes er in gaat. Wat De Jager betreft mag dat een creatieve brainstormsessie worden en is niets taboe.
De Jager doelde natuurlijk op roeptoeters die absolutie voor de HRA (hyptotheekrenteaftrek) eisten. Zulke taboes kunnen wij natuurlijk ook in het leven roepen. Bijvoorbeeld een taboe op reeds door bezuinigingen getroffen onderwerpen. De 200 miljoen extra bezuinigingen op de publieke omroepen, die VVD-kamerlid Van Miltenbrug voorstelt, is dan een schot voor de boeg dat doel zal missen.

Niets is taboe, dus om de brainstormsessie wat op gang te brengen, zijn er vast meer losse flodders af te vuren.
Neem bijvoorbeeld de bankenbelasting, volgens Donners nieuwe werkplek een visieloos misbaksel.  Het kabinet ziet het als een bijdrage aan “het bestrijden van perverse prikkels in het beloningsbeleid”. Als de bedoelde bedrijven hun bestuurders toch bonussen uitkeren van meer dan 1x het jaarsalaris, dan volgt een belastingaanslag van 5 procent op de winst.

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Feiten doen er wel degelijk toe

, door

Degenen die stellen dat fact-based politics onmogelijk is, maken een logische denkfout en vallen hun zelfgebouwde stroman aan. Ik zal dat illustreren aan de hand van een actueel voorbeeld: beeldvorming en werkelijkheid over asielzoekers in Nederland. Politiek gaat uiteindelijk altijd over de effecten van beleid op mensen. Die kun je niet beoordelen zonder de feiten in ogenschouw te nemen.

Hoogleraar cultuursociologie Dick Houtman betoogde eerder op Sargasso dat fact-based politics onmogelijk is en net zo irrationeel als fact-free politics. De wetenschap kan volgens Houtman wel vaststellen of en in hoeverre iets ‘het geval is’, maar die feiten spreken niet voor zichzelf. Eerlijk gezegd ken ik ook maar weinig mensen die iets anders beweren. Volgens Houtman kun je slechts vaststellen of iets ‘erg’ is of niet op morele gronden. Hoe een goede samenleving eruit ziet is geen ‘feitelijke’ kwestie.

Met die laatste stelling ben ik het zonder meer eens. De vraag bijvoorbeeld of 15.000 asielzoekers per jaar erg is of niet, is een moreel oordeel. Er zijn mensen die vinden dat we helemaal geen asielzoekers moeten binnenlaten. Er zijn ook mensen die vinden dat je iedereen die om opvang vraagt, moet opvangen. En daartussenin zijn er allerlei varianten, bijvoorbeeld dat je aanvragen streng moet toetsen aan vastgestelde criteria, of dat je per jaar een maximum aantal mensen kunt binnenlaten.

PvdK

, door

Een bijdrage van Jelle van Dijk, docent interactie-ontwerp en gebruiksgericht ontwerpen aan de Hogeschool van Utrecht.

Ik heb ooit in een boekje gelezen dat je echt goede ideeën niet te vroeg met anderen moet delen, want dan wordt het ontluikende plantje direct in de kiem gesmoord. Maar ja, ik heb helemaal geen tijd om al mijn goede ideeën eerst tot volle wasdom te laten komen. Morgen heb ik al weer een nieuw goed idee. Bovendien heb ik veel mensen nodig die mee doen, dus ik kan maar beter gelijk beginnen met reclame maken.

Ik ga namelijk een nieuwe politieke partij oprichten. Deze partij snijdt dwars door alle bestaande tegenstellingen heen. (We zijn niet links, niet rechts: we zijn zelfs niet rechtdoor!). Het is een partij gebaseerd op het idee van kwaliteit. Niet per se de kwaliteit van Robert Pirsig, maar toch, ik kan niet ontkennen dat ik dat altijd een inspirerend boekje heb gevonden: Zen en de kunst van het motoronderhoud. We gaan minstens 30 zetels halen en komen direct in de regering.

Hoe zal ik hem noemen? Partij voor de Kwaliteit?

Of misschien iets hips: Essence’12!

Nu ja, het gaat in onze partij sowieso niet zozeer om de vorm, maar om de inhoud, dat begrijp je.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De burger volgens de overheid

, door

Onze MP is een welgemoed man en een slimme retoricus. Maar heeft hij ook een visie? Zo wurmt hij zich uit onder het onbehaaglijk thema van de stijgende armoede, door te zeggen dat er alleen lage inkomens zijn. Vergeleken met het Afrikaanse consumptieniveau klopt dat wel, maar het is natuurlijk op het randje van onbehoorlijk. Maar laten we de politicus Rutte links liggen en kijken naar zijn inhoudelijke voornemens met hervormingen. De slagzin die onmiddellijk op komt: “een kleinere, sterkere overheid”.

Het is niet een doelstelling waar ik direct voor uit mijn stoel kom, maar onzin is het ook niet. Het past in langjarige traditie en bij het liberale denken. Laten we eens kijken wat hier achter schuilt.

Het doel “kleiner en sterker” zegt iets over de waargenomen verhouding tussen staat en burger. De overheid moet zich minder bemoeien met de burger (kleiner), maar als de overheid dat wel doet, moet de burger beter luisteren. (sterker) Dat laatste geldt bij Rutte c.s. vooral op het vlak van de veiligheid.

Dat is tamelijk dubbel: een kleinere overheid betekent minder beheersing, een sterkere overheid vergt juist meer beheersing. Hoe je hiermee omgaat, wordt bepaald door je visie op de gewenste verhouding tussen overheid en burger. Die visie wordt vrij sterk gevormd door je geloof in de regulerende werking van het marktmechanisme.

Wat GeenStijl niet begrijpt

, door

Op GeenStijl verscheen een bejubeld blogje over de Europese PVV-fractie en hun gedrag tijdens de uitreiking van de Sacharovprijs aan opstandelingen van de Arabische Lente. De uitsmijter ervan wil ik u niet onthouden: Totdat Geert Wilders zich van zijn EU-fractie distantieert, zijn PVV’ers racisten. Allemaal.

Gejubeld werd er natuurlijk omdat er, GeenStijl-typisch, korte metten wordt gemaakt met Madlener en de zijnen, in niet mis te verstane woorden. Maar Johnny Quid – Matthijs van den Beukel – heeft er niets van begrepen. Wat natuurlijk ook GeenStijl-typisch is.

De Europese PVV-fractie gedraagt zich namelijk precies volgens de lijn die Wilders heeft uitgezet. De Arabische Lente is het ergste wat de PVV kan overkomen, omdat deze de grondslagen onder de partij volledig weg slaat. Die luidt immers dat de islam een verschrikkelijke onderdrukkersgodsdienst is, dat er nooit democratie kan bestaan in een islamitisch land en dat islamieten onze vrijheid haten. Daarom wordt de opstand weggezet als “burgeroorlog”, kunnen “vrijheidsstrijders” niet bestaan en wordt de nadruk constant gelegd op islamitische partijen die aan verkiezingen meedoen. En dat terwijl het niemand kan verbazen dat in islamitische landen islamitische partijen bestaan.

Israël, frontlinie in de strijd tegen islamisering volgens de PVV, is ook al niet gelukkig met de Arabische lente. Een democratisch Egypte gaat zijn eigen gang en dat moeten we niet willen met z’n allen. We zagen dat al aan de grens met Gaza, aan de weigering van een visum aan De Roon en aan het gesprek dat de militaire autoriteiten hebben gehad met onze ambassadeur naar aanleiding van het aangekondigde boek van Wilders. Die zwartjes krijgen ineens spatjes!

Vorige Volgende