Wie leverde de wapens in de Balkanoorlog?

Twee Sloveense journalisten publiceren na jarenlang onderzoek een onthullend boek in drie delen over de wapenhandel tijdens de Balkanoorlog (1991-1995).  Twee delen van “In de naam van de staat” zijn gepubliceerd, het derde deel verschijnt dit voorjaar. Intussen is een van de auteurs met de dood bedreigd. Een (Engelstalige) presentatie van het onderzoeksproject laat zien wie er geprofiteerd hebben van de slachtingen in voormalig Joegoslavië. Met hulp van collega’s in Kroatië, Bosnië en Herzegovina, Polen, Oekraïne en Zwitserland en het Europese Fonds voor Onderzoeksjournalistiek tonen Matej Šurc en Blaž Zgaga de internationale betrokkenheid bij de burgeroorlog aan. Hun speurtocht brengt hen uiteindelijk in het Kremlin.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Occupy pick your fight – pick Goldman Sachs

, door

Occupy deed de afgelopen maanden precies het tegenovergestelde van wat haar naam belooft. Ze nam niet in, maar stond af. Het aantal tentjes verminderde. Wat ze eerder bezette gaf ze aan openbare ruimte terug. Ze lijkt te stabiliseren op het gemiddeld aantal kampeerders dat in deze tijd van het jaar graag in de stad bivakkeert: vrij weinig. Terwijl haar potentie en de opgeroepen sympathie groter is dan het aantal overgebleven tenten uitdrukt.

Met name bij aanvang was er veel sympathie, al ging die misschien vooral uit naar de Amerikaanse tentenkampen. Daar betrof het toch meer mensen zonder huis of baan, terwijl het in Nederland meer leek op een hobbybezetting in part-time, met goede kapitalisme-afschaffende bedoelingen. Mijn sympathie begon af te nemen toen Occupy zich ging bezighouden met allerlei zaken die slechts losjes met die bankencrisis van doen hebben. Zo bleek het wenselijk de democratie weer eens opnieuw kleinschalig uit te vinden. Af en toe best nuttig, maar wat heeft dat met deze crisis te maken? Als je vindt dat er meer democratische controle op de banken moet worden uitgeoefend, neem dat standpunt als Occupy dan in, of slijt het aan een partij. Daar is geen democratische zelfhulp bij nodig.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Doe het veilig met NordVPN

Mededeling

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Arondéus

, door

De film Viva Zapatero uit 2005 van Sabina Guzzanti vertelt hoe haar satirische programma Raiot na één aflevering van de buis verdween, en hoe zij en andere humoristen en journalisten, zoals ook de in Nederland enigszins bekende Beppe Grillo, ondanks volle zalen in het land volledig van de televisie verbannen zijn dankzij de grip van Silvio Berlusconi op de publieke televisie.

Tussen de buitenlandse voorbeelden die zij aanhaalt, zit naast een stukje Franse TV waarin de toenmalige president Chirac wordt geëxecuteerd (!) ook een stukje Kopspijkers uit 2003 (hier, vanaf 00:27) over Balkenende die satire over het Koninklijk Huis aan banden probeerde te leggen. Guzzanti legt uit dat de pers over de Nederlandse premier heen is gevallen en dat het enige resultaat van zijn interventie een nieuwe sketch over de koningin was.

Dat was toen. Dit is nu. De Willem Arondéuslezing is geen satire en neemt niemand op de hak. Maar de Partij voor de Vrijheid is er alles aan gelegen om de lezingen op het provinciehuis geheel af te schaffen. Is het niet omdat er wel eens iets onwelgevalligs over de PVV zou kunnen worden gezegd, dan is het wel omdat de sprekers te duur zouden zijn.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Beatrix en Jimmy Carter

, door

Nou nou. Dat was weer lachen, hoe de minister-president vier PVV-Kamervragen beantwoordde.

  • Bent u bekend met het bericht ‘Beatrix draagt hoofddoek voor moskeebezoek Abu Dhabi’?
  • In hoeverre bent u het eens met de PVV dat de hoofddoek een symbool van islamisering, onderdrukking en discriminatie van de vrouw is?
  • En realiseert u zich dat ons staathoofd [sic] op deze wijze de onderdrukking van vrouwen legitimeert?
  • Had deze trieste wanvertoning niet voorkomen kunnen worden? Zo neen, waarom niet?

    • Waarop Mark Rutte antwoordde:

    1. Ja.
    2-4. Bij een bezoek van H.M. de Koningin aan een godshuis worden de daarbij behorende kledingvoorschriften gerespecteerd. (Bron)

    Ik heb er, zoals wel meer mensen vandaag, om gelachen. Maar eigenlijk is het niet grappig. In de eerste plaats getuigt het niet van goede parlementaire manieren dat de minister-president de eigenlijke kwestie ontwijkt: dat een hoofddoek kan worden beschouwd als een symbool van onderdrukking. Toevallig denk ik dat het genuanceerder ligt, maar het PVV-standpunt is niet irrationeel en de partij heeft recht op een beschaafd antwoord.

    In de tweede plaats: wat doet de koningin eigenlijk in een godshuis? Natuurlijk mag ze wat plaatselijke cultuur opsnuiven, maar moet dat in functie? Ik voel me hier ongemakkelijk bij, zoals ik me ook ongemakkelijk voel als een lid van de regering (in functie) een kerk of een synagoge bezoekt.

    Steun ons!

    Mededeling

    De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

    Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

    Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

    Bleker berijdt jonge pony

    , door

    Een bijdrage van Peter Olsthoorn en Ton Biesemaat.

    Roddelblad Story kopt in haar editie van deze week: ‘Gerucht Staatssecretaris Blekers geheime romance. Hij is 58, zij 26!’

    Waar gaat het om? Volgens Story die in het artikel woorden als ‘naar verluidt’ en ‘gerucht’ gebruikt heeft Henk Bleker, die van de pony’s en Mauro, een relatie met NRC-journaliste ‘Barbara’.

    Blijkbaar is Story nog niet al te zeker van haar speurwerk want de achternaam van deze NRC-journaliste wordt niet genoemd. Echter, NRC kent in de redactie maar één Barbara, met de achternaam ‘Rijlaarsdam’.

    Henk Bleker was gescheiden. Barbara Rijlaarsdam zou volgens Story haar vorige relatie na de ontmoeting met Napoleon van Vlagtwedde onmiddellijk hebben verbroken. Kortom allemaal keurig, de NRC-journaliste is zelfs meerderjarig.

    Het wordt gezellig in de strijd om het partijleiderschap van het CDA, met behalve Bleker ook Jack de Vries in de arena. Trok Maxime zich eigenlijk terug omdat hij met zijn huwelijk geen schijn van kans maakt tegen deze paradepaardjes van het nieuwe CDA?

    Hoe zit het met de onafhankelijke verslaggeving van Barbara Rijlaarsdam die ten tijde van het interview met Henk Bleker op de politieke redactie van het NRC werkte? NRC-hoofdredacteur Peter Vandermeersch bevestigt dat Henk Bleker en Barbara Rijlaarsdam een stelletje zijn. Maar godzijdank laat de baas weten dat zijn talentvolle deerne op geen enkele wijze gecompromitteerd kan zijn:

    Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

    Parlementaire journalistiek of consumentenjournalistiek?

    , door

    Zijn journalisten agressiever gaan ondervragen? Politici klagen nog wel eens over de assertieve manier die journalisten hebben om hun het vuur aan de schenen te leggen. Zo assertief dat ze, de politici dat is, hun verhaal niet eens fatsoenlijk meer kwijt kunnen. Nu zijn er hilarische beelden op internet te vinden waarop de Haagse redacteuren uit de jaren zestig mijnheer of mevrouw ‘excellentie’ geen strobreed in de weg legden. Net zoveel momenten overigens van confrontatie, waarbij alle betrokkenen met gekromde tenen hebben moeten toekijken. Andere Tijden wijdde aan toegenomen assertiviteit (van parlementaire verslaggeving voor televisie) een prachtige documentaire (zie hieronder).

    En Amerikaanse onderzoekers geeft het programma ook gelijk. In een boeiend paper Historical Trends in Questioning Presidents, 1953-2000 van Clayman e.a. (December 2006) vonden zij een toegenomen agressiviteit onder journalisten die het Witte Huis versloegen. Mij gaat het niet om de ins en outs van het onderzoek, maar om de operationalisatie van die toegenomen ‘agressiviteit’ – hoe meten we het toegenomen zelfvertrouwen van journalisten? Clayman e.a. maken een onderscheid tussen

  • Initiatief: de mate waarin journalisten een actieve in plaats van een passieve houding tijdens een interview – in de rede vallen, samenvatten, woord ontnemen;
  • Directief: de mate waarin journalisten issues te berde brengen en de wijze waarop: direct of meer omfloerst;

    • Doneer!

    Mededeling

    Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

    In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

    Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

    Mededeling

    Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

    KSTn | Qat

    , door

    Regering wil Qat verbieden. Maar op grond waarvan? In de media blijken overlast en het feit dat 10% van de gebruikers problemen hebben de doorslag te geven. Maar als je het rapport leest waarop de regering haar besluit baseert, kan je ook tot een heel andere conclusie komen.

    Eerst maar eens de motivatie van de regering:
    “Op grond van de resultaten uit bijgaand onderzoek zal de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport het middel qat op lijst II van de Opiumwet plaatsen in verband met de aan qatgebruik verbonden schade voor de gezondheid en voor de samenleving.”

    Dan het rapport. Dit rapport doet zijn best duidelijk te maken wat de beperkingen van het onderzoek waren. Maar die zijn voor een oppervlakkige lezer wel makkelijk te negeren. Belangrijkste is dat het een niet representatieve steekproef was. Het ging alleen om qat-gebruikers die bereid waren deel te nemen aan het onderzoek. Het zegt dus niets over de gehele gemeenschap en welk deel daarvan qat gebruikt.

    “Profiel van de respondenten (gebruikers): 114 gebruikers, 17 vrouwen en 97 mannen.”
    “11% van de onderzoeksgroep scoort 8 of hoger op de SDS en valt daarmee in de categorie ‘problematisch gebruiker’.”

    Het is makkelijk om dan per ongeluk te concluderen dat 10% van de Somaliërs problematisch gebruik kent. De onderzoekers zeggen zelf in de conclusie:
    “Op basis van dit onderzoek is de totale omvang van het qatgebruik onder de Somaliërs in Nederland niet vast te stellen”

    Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

    Hedendaagse fascisten

    , door

    De vraag of een persoon of partij al dan niet fascistisch of nationaal-socialistisch genoemd kan worden, kan niet echt worden beantwoord aan de hand van Mussolini of Hitler. Zij kwamen beide voort uit de Eerste Wereldoorlog; hun radicaliteit ontsproot aan die oorlog en hun bewegingen werden gedragen door andere veteranen uit die oorlog. Rudolf Hess, Hermann Goering, Italo Balbo, Emilio de Bono – zomaar vier van de vele oudstrijders die tot de vroegste aanhangers van NSDAP of PNF behoorden.

    Wij leven in een tijd waarin de veteranen van de Tweede Wereldoorlog langzaam uitsterven. Een historische vergelijking tussen 2012 en 1922 gaat altijd mank. Een poging om een hedendaagse partij aan fascisme te koppelen, moet dan ook het hedendaagse fascisme omvatten in plaats van het historische. Fascisten zijn er nog genoeg en dan bedoel ik niet zomaar xenofobe figuren maar mensen die zich letterlijk bewonderaars of volgelingen van of Mussolini noemen.

    Casa Pound

    Casa Pound bijvoorbeeld. Gianluca Casseri, die op 13 december een extreemrechtse aanslag pleegde op twee Senegalezen, was een aanhanger van deze ongeveer 5000 man sterke beweging die zegt een sterke natiestaat te willen in de […] ‘mussoliniaanse’ traditie (programma, PDF) – de Italiaanse wet verbiedt de club om zich rechtsreeks fascistisch te noemen.

    Steun ons!

    Mededeling

    De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

    Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

    Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

    De kritische clips van Lucanet

    , door

     

    Sinds enkele jaren plaatst pianiste Lucanet filmpjes op YouTube. Haar eerste clip, Bruintje van Gerard Atema, was al eens als dagsluiting te horen en te zien op Sargasso.

    In de videoclips laat Lucanet haar pianovoordrachten begeleiden door bewegende beelden. De meeste clips zijn gemaakt in samenwerking met beeldende en/of videokunstenaars. Mooie voorbeelden hiervan zijn: Circus Polka van Stravinsky, RGB-memory, geheugen in kleur, muziek van Simeon ten Holt en Gavotte van Schönberg.

    In 2011 was Lucanet bijzonder productief, ze plaatste zeker tien nieuwe muziekclips op YouTube. Opvallend is dat haar clips politieker worden. Naar aanleiding van de protesten tegen de bezuinigingen in de kunstsector maakte ze het schattige clipje Mars der beschaving met muziek van Ludwig van Beethoven. In november verscheen De ogen van Eva met muziek van C.F. Johnson: Cum Bag Rag. Ook deze clip laat zich lezen als protest tegen de maatschappelijke ontwikkeling door de keuze van woorden die op het gezicht van het meisje verschijnen. Op kerstavond kwam Lucanet met Occupy Amsterdam – it’s time to wake up, een video gemaakt op het Beursplein met als achtergrondmuziek een etude van Chopin.

    Met deze kritische clips komen we bij een belangrijk omslagpunt in het videowerk van Lucanet: droegen haar clips aanvankelijk consequent de namen van de muziekstukken, in 2011 komt ze vooral met video’s waarbij de titels verwijzen naar belangrijke gebeurtenissen of zaken die haar bezighouden. Ook Koninginnedag, Zelfportret en Spoorbrug zijn voorbeelden van deze nieuwe insteek. Om welke muziek het gaat, dat lijkt op de tweede plaats te komen.

    Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

    Boodschappen, nieuws en feiten.

    , door

    Na de invoering van de euro, is meermalen geklaagd dat die munt  het leven duurder maakte. Dat valt reuze mee, zegt de Telegraaf. De doorsnee boodschappen zijn tussen 2002 en nu slechts 2 procent duurder geworden. Dat mag nieuws heten, want eerder constateerde de Telegraaf heel andere feiten.

    15 november 2011: Boodschappen ruim 15 procent duurder, kopt diezelfde Telegraaf. Drie jaar eerder, 18 augustus 2008, zijn volgens de Telegraaf, de boodschappen 10 procent duurder dan het jaar ervoor. Tussendoor, in augustus 2010, vond de Telegraaf de dagelijkse boodschappen nog steeds aan de dure kant, dit keer zonder cijfers te publiceren.

    Als die percentages over de langere periode uiteindelijk op de twee procent komen, dan moet het in de overige jaren wel erg goedkoop zijn geweest.
    We kijken even bij het CBS en inderdaad: ten opzichte van 2002 waren de gemiddelde prijzen voor voedingsmiddelen 1,9 procent gestegen. In de boodschappenkar van het CBS zit wel een heel ander pakket dan De Telegraaf heeft ingeslagen. Het CBS keek naar 13 gangbare voedingsartikelen, waaronder aardappelen, eieren, melk, maar ook koffie, thee en suiker. De Telegraaf deed er ook toiletpaper en andere zaken bij.

    Het CBS heeft ook cijfers over voedingmiddelen alleen. In 2011 waren die ruim 8 procent duurder dan in 2002. Volgens De Telegraaf moet je toch echt een lading frisdrank en wasmiddelen in je boodschappenkar storten om op die 2 procent te komen. Mits die producten in de aanbieding zijn.
    Gooien we de boodschappentas van het CBS vol met groente, fruit, brood en wasmiddelen, dan zie je dat die wasmiddelen in 2011 zo’n 18 procent goedkoper zijn dan in 2002. Het hele pakket is echter ruim 4 procent duurder geworden.

    Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

    Ook minister Kamp goochelt met cijfers

    , door

    DATA - Onlangs was er een debat in de Tweede Kamer over het al dan niet verlengen van de beperking van het vrije verkeer van werknemers uit Bulgarije en Roemenië. In principe loopt die beperking van deze twee jongste EU-leden per 1 januari af, maar een verlenging met twee jaar is in principe mogelijk. Daar ging het debat in dus over, maar het ging ook in belangrijke mate over de hier al aanwezige Oost-Europeanen en hun uitkeringen.

    Henk Kamp, Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, in antwoord op de eerste termijn van de Kamer:

    (…) de afgelopen jaren [is] een grote stroom arbeidsmigranten uit Midden- en Oost-Europa naar Nederland [gekomen] (…) Op dit moment zijn er 12.000 mensen tussen de 18 en 65 jaar uit Midden- en Oost-Europa die in Nederland zijn en een uitkering krijgen. (…) Zoals wij allemaal weten, zijn er in ons land honderdduizenden mensen met een uitkering. Ik meen dat het circa 500.000 mensen betreft tussen de 18 jaar en 65 jaar.

    Wat bedoelt de minister met ‘ik meen dat het circa 500.000 mensen betreft’? Hij krijgt toch tig-duizend euro’tjes om zoiets te weten? Hij loopt inmiddels al 15 maanden rond. Dan hoort hij toch te weten  hoeveel het er zijn?  Het aantal mensen beneden de 65 met een uitkering bedraagt 1,4 miljoen en niet 500.000. 12.000 is dan maar een schijntje.

    Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

    Tony’s miljoenen

    , door

    Terwijl de Britten zich deze dagen vooral druk maken over de verfilming van het leven van The Iron Lady, ligt een andere, minstens even omstreden voormalig premier van het Verenigd Koninkrijk onder vuur omdat hij afgelopen jaar miljoenen ponden via een ingewikkeld web van vennootschappen buiten het bereik van de fiscus wist te houden.

    Tony Blair, toch al niet Engelands lieveling na de schimmige wijze waarop hij, in het kielzog van bondgenoot de VS, zijn land de Irak-oorlog in rommelde, ligt nu onder vuur om de wijze waarop hij de omzet van zijn business consultancy-onderneming Tony Blair Associates (meer dan 12 miljoen pond in 2011) rondpompt totdat er uiteindelijk een minimaal bedrag aan belastbare winst overblijft.

    In een interview met het Indiase CNBC-TV18 op 28 september deed Blair -die als speciaal gezant van de VN, de EU, de VS en Rusland belast is met de zogenaamde Routekaart voor Vrede in het Midden-Oosten- verwijten dat hij bij zijn taken als afgezant te veel oog had voor zijn eigen zakelijke belangen nog af als stemmingmakerij door de media. Linkse media zouden aanstoot nemen aan zijn rol als architect van New Labour (de op de Third Way gebaseerde sociaal-democratische politiek), terwijl de conservatieve pers vooral verbolgen zou zijn over de 3 opeenvolgende verkiezingsoverwinningen van Labour.

    Vorige Volgende