Stemorakel

De StemWijzer en het Kieskompas zijn weer gelanceerd. Afgelopen maandagavond zag ik op televisie verschillende partijleiders met het zweet op het voorhoofd de StemWijzer invullen, vurig hopend dat niet per ongeluk de verkeerde partij uit de test kwam rollen. Toen ik ze daar zo zag zitten deed het invullen van deze digitale test me een beetje denken aan het raadplegen van een orakel. Vol spanning klik je achter je computer door de test heen om tot slot van het digitale orakel je stemadvies te krijgen. Hoewel deze moderne stemhulpen een stuk beter onderbouwd zijn dan een gemiddeld orakel, is het voor mij toch altijd de vraag wat er nu gebeurt achter de schermen. Waar komt dat advies nu eigenlijk vandaan? En waarom krijg ik van het KiesKompas een ander advies dan van de StemWijzer? Afgelopen jaar keken we met onderzoekers van de Universiteit Utrecht onder de motorkap van dit soort digitale tests (Voting Advice Applications). Ze proberen ons zo neutraal mogelijk van informatie over de partijstandpunten te voorzien, maar elke keuze in het ontwerp heeft gevolgen voor hoe de test uiteindelijk wordt ingevuld. Neem dit dilemma: Laat je de partijen zelf aangeven waar ze staan op elke stelling in de test, of moeten externe experts dit doen? Benieuwd? Als uw antwoord JA is, lees dan meer op de projectpagina van Voorgeprogrammeerd, de conclusies over Stemwijzers of bestel het hele boek. Jelte Timmer is onderzoeker bij de afdeling Technology Assessment van het Rathenau Instituut.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De (on)omkeerbaarheid van de langstudeermaatregel

Een Kamermeerderheid aan politieke partijen kan dan wel heel hard roepen dat de langstudeerboete per 1 september weer ingetrokken moet worden, maar volgens mr. Mentko Nap (RUG) verkopen deze partijen knollen voor citroenen.

Een campagnevoerende Kamermeerderheid wil af van de langstudeermaatregel, en wel nu. Studentvriendelijke daadkracht tijdens de El Cid-week en de Keiweek is echter holle retoriek. We zitten voorlopig vast aan de langstudeermaatregel.

Door een ongelukkige samenloop van omstandigheden zit de langstudeermaatregel behoorlijk vast in het zadel. Ik tel ten minste drie obstakels van constitutionele aard:

1. De invoeringsdatum (start van het nieuwe collegejaar) van de maatregel staat in de wet. Die wet is al in werking getreden (op 1 september vorig jaar). In veel nieuwsberichten wordt de indruk gewekt dat de wet pas op 1 september van dit jaar in werking zal treden. Dat is echter onjuist. Wat er op 1 september aanstaande verandert, is dat het zogeheten verhoogde tarief ook daadwerkelijk een hoger tarief dan het basistarief zal worden (4735 euro in plaats van 1713 euro). Om dat terug te draaien, zal de wet moeten worden aangepast. Met de Tweede en Eerste Kamer op reces wordt dat lastig.

2. De wet machtigt de regering om de hoogte van het basistarief en het verhoogde tarief bij algemene maatregel van bestuur te bepalen (voor voltijders), dan wel om de onder- en bovengrens van het instellingstarief te bepalen (voor deeltijders). Met een beetje goede wil zou de regering het verschil tussen het basistarief en het verhoogde tarief voor 2012/13 kunnen vaststellen op 0 euro, net zoals voor het jaar 2011/12 gold. Studentenorganisaties bepleiten dat nu ook. Probleem: voor de collegejaren 2011/12 en 2012/13 zijn de bedragen in de wet zelf vastgelegd. Ook deze sluiproute loopt dus dood.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Je geld of je leven

Is de marktwerking in de zorg terug te draaien? Hoe doe je dat dan? Het is een thema waarop ik naar een antwoord zocht in de verkiezingsprogramma’s. Maar dat antwoord is niet te vinden.

Het CVZ doet er nu een schepje bovenop, door de discussie aan te zwengelen over de kosteneffectiviteit van de zeer dure behandelingen van zeldzame ziekten. Op het eerste gezicht lijkt dat een redelijk idee, want over zinvolle aanwending van geld moet altijd discussie mogelijk zijn. Maar op het tweede gezicht wordt het een knap lastig thema. Kan er een moment komen dat ik mij in het ziekenhuis meld en “total loss” word verklaard? Wie oordeelt dan over mijn reparatiekosten en over mijn resterende sociale rendement?

Is het niet logisch dat medicatie voor zeldzame ziekten duur is? Een aspirine heeft talloze aanwendingen en iedereen is gebruiker, dus dat kan een goedkoop pilletje zijn. Maar je zult de ziekte van Pompe hebben; dan gaat het geld kosten. Maar dan komen de aarzelingen. De farmaceutische industrie is toch een zeer winstgevende sector? Heeft die dan niet de plicht om voor ziekten, die geen grote verdiensten mogelijk maken, ook iets te doen? Mag je dat vragen van een partij die het alleen doet voor het geld?

Stemwijzer

Nu de sportzomer, met zijn voetbal, tennis, wielrennen en olympische spelen, weer voorbij is (ik vond het haast teveel en ik heb alleen genoten van het tennis en van een paar olympische sporten; het voetbal was niet om aan te zien, op de finalewedstrijd na. De Tour de France kende ook geen verrassingen, ik vind de Ronde van Italië een stuk leuker om te bekijken. Over de olympische spelen laat zich nog dit zeggen: ik las ergens dat ze zo godvergemes veel geld kosten, dat het verstandig zou zijn de spelen definitief toe te wijzen aan Griekenland. Een goed plan leek me dat) nu dat allemaal over is, is er weer een Stemwijzer.

Ik vind het wel een handig ding: aan de hand van 30 stellingen kun je zo ongeveer bepalen waar je stem naar toe zou moeten gaan. Ook goed was dat je daarna kon zeggen op welke partijen je sowieso niet en eventueel wel zou willen stemmen. Dus ik heb de VVD, de PVV en alle christelijk georiënteerde partijen buitengesloten en alleen D66 en de linkse partijen toegelaten. Uitkomst van mijn proef op de Stemwijzer: ik ben het voor tweederde eens met de PvdA en ook met GroenLinks, wat minder met de SP en ongeveer voor de helft met D66. Dat had ik ook wel ongeveer gedacht van tevoren.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De partij voor stoere mensen.

De VVD profileert zich als de partij voor stoere mensen. En daar willen veel kiezers nu eenmaal graag bij horen. Maar is stoer wel zo slim?

Waarom stemmen mensen VVD? Sommige kiezers omdat ze er vanuit gaan dat de partij liberaal is, overigens ten onrechte. Anderen zijn nog altijd blinde gelovigen van de vrije markttheorie.

Maar dat zijn niet de belangrijkste redenen. De meeste mensen zijn helemaal niet zo gericht op ideologie. De meesten stemmen met hun gevoel, en vallen voor het imago van de VVD als de partij van het succes en de flinke daad. En dit sentiment wordt momenteel gevoed door de stoere slogans waarmee de VVD momenteel of Facebook en Twitter de kiezer probeert te paaien voordat de echte verkiezingsstrijd losbarst.

We lezen dingen als:

1. Strengere eisen aan migratie!
2. Strengere straffen en minder begrip voor criminelen!
3. Handen uit de mouwen in plaats van hand ophouden!
4. Niet doorschuiven maar aanpakken!

Klinkt goed nietwaar? Simpele en voor de hand liggende oplossingen voor ingewikkelde problemen. Maar laten we deze stoere uitspraken eens onder de loep nemen.

Strengere eisen aan migratie

Met ferme uitspraken tegen immigranten ben je als partij natuurlijk helemaal de bom. Het is inmiddels al druk zat hier, of niet? Zeker, de groep allochtonen in de achterstandswijken kent veel te hoge percentages voor criminaliteit, schooluitval en werkloosheid (ongeveer standaard drie keer zoveel als bij autochtonen, kijk maar na bij het CBS). Geen enkele er meer bij dus! Klinkt logisch, toch?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Brief aan alle lijsttrekkers

Geachte heren en dame lijsttrekkers,

Nu al het sportgeweld van deze zomer achter de rug is en 12 september in zicht komt, zal de aandacht van de media en het grote publiek zich spoedig richten op de politiek. Aangezien mijn aandacht altijd deels op de politiek is gericht, is me iets opgevallen. Mijn verzoek aan jullie voor de komende weken is: minacht de stemmer niet!

In de aanloop naar verkiezingen draaien de campagne machines van al jullie partijen natuurlijk op volle toeren. Het is belangrijk om gezien, gehoord en genoemd te worden, want als niemand je kent, krijg je ook geen stemmen. Ik snap dus best dat het een tactiek kan zijn om gewoon zoveel mogelijk in de media te zijn – ongeacht het onderwerp. Er zijn echter grenzen. Een blik op de politieke afdeling van NU.nl leverde afgelopen week een interessant beeld op. Een greep uit de koppen die ik tegenkwam: GroenLinks wil gratis kraanwater in horeca. Zakkenvullerssite PVV gaat internationaal. VVD wil sissen naar vrouwen beboeten. SP eist opheldering virusuitbraak.

Valt jullie iets op? Mij wel namelijk. Het is allemaal onzin. Tegen de achtergrond van een economische crisis, een op slot zittende huizenmarkt en een ineenstortend Europa, kramen jullie alleen maar onzin uit over non-onderwerpen. Serieus, wat is dit? Ik snap wel dat media aandacht belangrijk is, maar zeg dan ook iets interessants zodra je de aandacht hebt. Of verwachten jullie dat ik mijn keuze op 12 september baseer op kraanwater, een website of een sis-verbod? Nemen jullie me wel serieus?

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Veel lijstduwers gaan Kamer sowieso niet in

RIJSWIJK (ANP) – Veel lijstduwers van de politieke partijen gaan de Tweede Kamer sowieso niet in, ook als ze daarvoor op 12 september genoeg stemmen zouden krijgen. Dat blijkt uit een rondgang langs de kandidaten op de laatste plek van de lijsten.

De Limburgse VVD-gedeputeerde Erik Koppe, wethouder Hugo de Jonge in Rotterdam (CDA) en historicus Maarten van Rossem (PvdA) laten onomwonden weten de Kamer niet in te zullen gaan. Koppe werd recent benoemd als provinciaal bestuurder, De Jonge meldde dat ,,zijn ambities expliciet in Rotterdam liggen”. Van Rossem, die ook al lijstduwer was voor de PvdA bij de raadsverkiezingen van 2009 en toen genoeg stemmen kreeg voor een zetel, laat evenals toen weten zijn zetel niet in te zullen nemen.

Er zijn ook lijstduwers die hun zetel alleen innemen als ze de kiesdeler halen, maar niet naar Den Haag komen als de zetel uitsluitend aan voorkeursstemmen is te danken. ,,In dat geval weet ik wel betere kandidaten”, aldus Jan-Willem Benschop (nummer 30 op de SGP-lijst). Ronald Sørensen (PVV) gaat ook alleen als hij de kiesdeler haalt: ,,Dan zal ik mijn vrouw ervan moeten overtuigen mijn pensioen uit te stellen.

De lijstduwers van de SP, D66, GroenLinks zijn de enigen die zonder voorbehoud zeggen hun zetel in te zullen nemen. Rineke Gieske (D66, plaats 50) staat op de lijst om zoveel mogelijk stemmen te trekken. ,,Maar zoveel stemmen dat het een zetel oplevert, lijkt me stug. Maar als het gebeurt, dan ga ik er in.” Haar collega bij de SP, de Groningse politicus Jos van der Horst, denkt ook niet genoeg stemmen te halen, maar heeft wel de ambitie in de Kamer te komen. ,,Niet per se bij deze verkiezingen, maar ik heb nu al behoorlijk wat ervaring als raadslid en Statenlid, dan zit het wel in de lijn der verwachting.”

Verkiezingen VS: Romney kiest running mate

De beoogde Republikeinse vicepresident is een radicale class warrior – aan de kant van de rijken.

De keuze van een (mogelijke) vicepresident, een zogenaamde running mate, is een belangrijk moment in de campagne voor het Amerikaanse presidentschap. Mitt Romney maakt vandaag bekend dat zijn keuze is gevallen op Paul Ryan, een Republikeins lid van het Huis van Afgevaardigden namens de staat Wisconsin.

Een running mate is doorgaans bedoeld om de vermeende tekortkomingen van de presidentskandidaat te compenseren. Zo kan een presidentskandidaat uit een noordoostelijke staat, een zogenaamde Yankee, zijn algemene aantrekkelijkheid vergroten door bijvoorbeeld een running mate uit een zuidelijke staat te kiezen.

Mitt Romney is maar weinig populair bij de base, de meest fanatieke aanhangers, van de Republikeinse Partij. Hij is mormoons, was ooit gouverneur van een liberal (lees: linkse) staat en, tot overmaat van ramp, was hij in zijn tijd als gouverneur verantwoordelijk voor de invoering van een algemene ziektekostenverzekering voor de inwoners van Massachusetts. Paul Ryan, lieveling van de Tea Party, is bedoeld om iets aan deze tekortkomingen te doen.

Paul Ryans claim to fame berust op zijn radicale begrotingsvoorstellen, welke – net als Ryan zelf – zijn geïnspireerd door de libertarische sociopathie van de schrijfster Ayn Rand (die op haar beurt haar bewondering voor de amorele zelfzuchtigheid van een verkrachter en seriemoordenaar bepaald niet onder stoelen of banken stak).

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Met gewoon Jos door Gewoon NL, afl. 3: Woerden

Waarin uw verslaggever de charismatische Jos Kuintjes volgt op zijn campagne door gewoon Nederland. Vandaag: Woerden, officieel het gewoonste dorp van Nederland.

REPORTAGE – “Ik reed hier zojuist op m’n brommertje door de polders en onder het viaduct lagen tientalen onderkanten van bomen. Afgezaagd en met wortel en al uit de grond gerukt. Is dat zo gewoon? Ik dacht het niet. Ik reed verder en zag een voetbalveldje met een doel op de rand van een brede sloot. Is dat zo gewoon? Ik dacht het niet. Weer wat verder zag ik een man in een minuscuul kort spijkerbroekje zijn heg knippen. Is dat zo gewoon? Ik dacht het niet. Woerden heet het gewoonste dorp van Nederland te zijn. Maar zo gewoon vind ik het helemaal niet.”

Het is bloedheet in café-restaurant De Admiraal. Het ruikt er naar zweet, koffie en verschaald bier. Het zaaltje is afgeladen. De mensen hier voelen zich altijd extra verantwoordelijk als er verkiezingen aankomen. Ze willen niets missen van alle kandidaten die hun zo doodgewone dorp aandoen. Jos Kuintjes heeft hun aandacht.

“Dat is natuurlijk de pest van de gewoonste zijn. Gewoon zou eigenlijk geen superlatief mogen hebben. De gewoonste zou niet mogen bestaan. Iemand kan misschien wel gewoner zijn dan iemand anders, maar de gewoonste, dat kan eigenlijk niet. Want als je de gewoonste bent, dan ben je zo onwaarschijnlijk gewoon dat het niet meer gewoon is. En dat kan niet de bedoeling zijn.” 

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Gert-Jan Segers verdient onze steun!

De verkiezingstijd nadert en daarom horen we van tijd tot tijd uitspraken van Kamerleden of would be Kamerleden die zich willen profileren. Zo trad Gert-Jan Segers, vierde op de kandidatenlijst van de ChristenUnie, dinsdag in het voetspoor van Wilders met een oproep om het islamdebat voort te zetten. Wilders had belangwekkende dingen aan de orde gesteld, maar het daarna laten afweten, vond Segers.  Hij had als het ware ‘alleen maar belletje getrokken’. En Segers, die politicologie heeft gestudeerd en zeven jaar zending in Egypte heeft bedreven, betreurt dat. Hij wil graag waarschuwen voor tendensen in de islam ‘die haaks staan op de fundamentele vrijheden van de democratische rechtsstaat, zoals godsdienstvrijheid’, zei hij in NRC Handelsblad. 

Met name waarschuwde Segers voor het salafisme dat je ook in Nederland zou zien. Als voorbeeld noemt hij dat jongeren aan de VU een imam uit Engeland hadden uitgenodigd van wie ze graag les wilden hebben, die ‘onder bepaalde omstandigheden pleit voor het doden van afvalligen’. (Segers vertelt er niet bij dat hij uitspraken waarin die imam, Haitham al-Haddad, zoiets zou hebben gezegd, waarschijnlijk heeft ontleend aan een uiterst onbetrouwbare rechtse site, Harry’s Place. Bij mijn weten heeft Haddad namelijk nooit het doden van afvalligen bepleit).

Nieuwe democratie

In een serie van zes artikelen presenteren we de nieuwe politieke partijen. Waar komen ze vandaan? Wie zijn de mensen achter de partij? We geven historische duiding en deden bizarre ontdekkingen. En voor wie in het stemhokje eens een nieuwe politieke keuze wil maken, eindigen we de serie met Sargasso’s stemadvies. Vandaag deel 3: hoe nieuwe partijen de kloof tussen burger en politiek denken te overbruggen.

De huidige nieuwe politieke partijen komen zonder uitzondering voort uit onvrede over hoe de gevestigde partijen politiek bedrijven. Twee opvattingen spelen daarbij een rol: politici luisteren slecht en de invloed van de burger is, afgezien van de verkiezingen, minimaal. Hoe denken de nieuwe partijen daar verandering in te brengen?

Van de elf nieuwe partijen besteden er vijf aandacht aan hoe een nieuwe democratie er in hun optiek uit zou moeten zien.

Opvallende tegenvallers

Eerst drie partijen die het opvallend af laten weten qua visie op die nieuwe democratie:

Van de Politieke Partij NXD is nog steeds niets bekend. Er is nog nergens een programma gesignaleerd. De partij doet in slechts één kieskring mee (Amsterdam), dus valt er ook geen concrete politieke vernieuwing van te verwachten.

Het Democratisch Politiek Keerpunt (DPK) vermeldt niets concreets over politieke en bestuurlijke vernieuwing. Dat is enigszins merkwaardig, omdat in deze partij TON (Trots op Nederland) en de OBP (Onafhankelijke Burger Partij) zijn gefuseerd.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Hoax van de week van de NOS: meer Nederlanders weg vanwege de crisis

Een vette kop boven een artikel van van gisteren: Meer NL’ers weg vanwege crisis, waarmee de NOS vooruitloopt op de nieuwe cijfers waarmee het CBS donderdag komt. De NOS:

Steeds meer Nederlanders emigreren. Uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek blijkt dat in de eerste vijf maanden van dit jaar ruim 52.000 mensen naar het buitenland verhuisden. Dat zijn er 344 per dag.
In diezelfde periode vorig jaar vertrokken er zo’n 47.000 Nederlanders. Morgen komt het CBS met cijfers over de maand juni. Daaruit blijkt dat in die maand opnieuw meer Nederland zijn geëmigreerd.’

Ik heb al heel vaak geschreven dat er geen journalist is in Nederland die iets van de migratie snapt; behalve dan pseudo-journalisten die de zaak misleiden. Alles wordt door elkaar geklutst: inwoners van Nederland (wie staat ingeschreven in de Gemeentelijke Basisadministratie [= bevolkingsregister]) worden verward met Nederlanders / buitenlanders (hetgeen betrekking heeft op nationaliteit); en die tegenstelling wordt vervolgens weer verward met allochtonen /autochtonen (dat gaat over herkomstgroep- en geboorteland).

Als je kijkt naar de NOS-tekst dan is de laatste regel inderdaad juist: ‘Daaruit blijkt dat in die maand opnieuw meer Nederland zijn geëmigreerd.’ Dat gaat dus over inwoners van Nederland, want dit zijn die cijfers van het CBS over de eerste 5 maanden: totaal 47.023 emigranten in 2011 en – volgens de voorlopige cijfers 52.382 in 2012. Dat is een vette stijging van 5.000 in één jaar tijd.

Vorige Volgende