Een nieuwe site meldt zich aan het front van Nederlandse nieuwssites: Wereldjournalisten.nl. Op de site schrijven journalisten met een niet-Nederlandse achtergrond over het wereldnieuws. In een persbericht zegt hoofdredacteur Wiebke Pittlik over de site: "Op de website komt nieuws dat andere media missen en worden actualiteiten vanuit een ander perspectief belicht." In die context past bijvoorbeeld een verhaal over migranten over Nederland. Of dat echter originele invalshoeken oplevert? Een mevrouw uit Iran snijdt maar meteen het belangrijkste probleem in Nederland aan: hondenpoep op straat... Een paar jaar geleden trouwde Nima met Setareh, uit Teheran. Haar nieuwe woonomgeving in Den Haag viel op het eerste gezicht een beetje tegen. "Ik heb me vooral verbaasd over de hondenpoep op straat. Ik dacht 'dit is de eerste wereld, hier zou alles superbeschaafd moeten zijn, maar ze ruimen niet eens hun hondenpoep op. De eerste weken had ik pijn in mijn nek van het naar de grond staren om niet in de poep te staan. Daarna wist ik dat je net als de Nederlanders zo'n tien meter vooruit moet kijken om de hopen te ontwijken." Of de hoeveelheid hondenpoep op straat iets zegt over beschaving, u mag het zeggen. Maar het zou misschien toch een verplicht nummertje moeten worden in de inburgeringscursussen. Hoe vermijdt men het beste een hele serie hondendrollen op straat? Met als extra oefening: de vooruitziende blik in hondenpoepland.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Gisterenavond beloofde aanvankelijk een vrijdagavond zoals elke andere te worden. Aan mijn lippen stond een glas sherry, in mijn schoot lag Jan Renkema’s Schrijfwijzer en uit de speakers klonk Boudewijn de Groot, die iets over een president zong. Enfin, u als Sargasso-lezer hoef ik natuurlijk niets uit te leggen, ik ging weer een avond vol vrolijk vermaak tegemoet.
Plots moest ik echter denken aan het rumoer dat afgelopen week is ontstaan nadat Ab Klink had gepleit voor het afschaffen van happy hour. En toen dacht ik bij mezelf: Paddy jongen, je kan hier nou wel gaan zitten, niets mis mee natuurlijk, absoluut niet, integendeel zelfs, maar je kan ook de hort op, op onderzoek uit, op REPORTAGE. Je bent verdorie toch een burgerjournalist?! Nou dan! De lezers hebben recht om te weten wat zich afspeelt in ‘s lands kroegen en discotheken, of het er echt zo erg is met het alcoholgebruik van de jeugd, kortom: hoe het er in de praktijk aan toegaat!
Ik gaf mijzelf volmondig gelijk en besloot dat het inderdaad tijd was voor actie. Voor de vorm sloeg ik nog even met mijn vuist op tafel en toen ook dat goed voelde, wist ik het zeker: happy hour, hier ik kom!
Het christendom in één zin luidt: ‘Een goede Jood is een dode Jood.’ De rest is voetnoten. Zonder christendom was het moderne anti-semitisme en dus ook het nazisme ondenkbaar geweest.
Het staat er natuurlijk wel mooi, zo zwart op wit in de laatste VPRO-gids, maar de vraag is of je het ook kan bewijzen. In elk geval kan je niet bewijzen dat het niet zo is. De vraag of in de geschiedenisklassen niet ook de andere kant van het verhaal moet worden verteld, schorten we nog even op. Bovenstaand citaat is namelijk afkomstig van een columnist en we moeten het dus eerst over de vorm hebben. En natuurlijk: dat je alles mag zeggen, betekent nog niet dat je ook alles hoeft te zeggen (vindt ook onze koningin!).
Uiteraard mag de schrijver Yasha (een pseudoniem van Arnon Grunberg) nu niet meteen worden vermoord om zijn provocatie, maar oei wat is het onverstandig om juist hier, in onze gepolariseerde polder, en juist nu, anno-na-9/11, mensen zo in hun diepste overtuiging te beledigen. En dat terwijl hij al gewaarschuwd was door diverse brieven van boze christenen na zijn ook niet mis te verstane schrijfsel in het periodiek van Amnesty International:
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
“Er is rechtse politieke correctheid en er is een Rechtse Kerk, jazeker. Kritiekloze bewondering voor Ayaan Hirsi Ali is een geloofsartikel van die kerk. De argumenten wegwuiven van mensen die waarschuwen tegen het broeikaseffect is rechtse politieke correctheid.”
Peter Breedveld voelt zich steeds minder thuis op zijn site, Frontaal Naakt. Gegijzeld door de gedachten van zijn bezoekers. In een integere terzijde bekent hij genoeg te hebben van de gelijkhebberij en de herhaling van zetten:
“Zo af en toe probeer ik, als hoofdredacteur van uw favoriete fundamentalistisch-secularistische webmagazine, wat verandering van spijs te bieden door over andere zaken dan de islam en het failliet van de multiculturele samenleving te publiceren. En zo af en toe bied ik een moslim of een NSB’er een podium. Die wordt door mijn publiek steevast virtueel in elke lichaamsopening bruut verkracht, daarna geradbraakt en tenslotte, bedekt met pek en veren, keihard de stad uit gekatapulteerd.”
Mensen die in staat zijn zelfs hun eigen intellectuele werkzaamheden en dat van hun ‘gevolg’ te relativeren, verdienen de hoogste lof.
Dat zouden meer mensen mogen doen, van welke kerk dan ook. Die eerlijkheid is misschien wel wat dit land zo hard nodig heeft. Dat we erkennen dat op normale toonhoogte met elkaar van mening verschillen iets anders is dan tegenstellingen onder de mat vegen.
“Het is een vol-ko-men minachting van de patiënt als ik dat zou doen. Alsof je een abortus zo even doet zonder er van tevoren goed over na te denken. Die schandalige suggestie doet de huisarts als je deze vraag aan de patiënt voorhoudt. Ik zal het nooit vragen, ook niet als de politiek mij dat verplicht. De politici moeten uit mijn spreekkamer blijven en geen politiek bedrijven door tussen mij en de patiënt te komen. (..) Deze vrouwen worden moeder, ook al staan zij hun kind af. Alleen al omdat dat hormonaal zo werkt. Dat kun je een vrouw gewoon niet aandoen.’’
Bart Bruijn (47), huisarts in Streefkerk geeft in een enquete van het Algemeen Dagblad aan niets te zien in het geregeerakkordeerde plan om vrouwen die een abortus willen ondergaan, te wijzen op de mogelijkheid van adoptie. Ruim twee derde van de artsen die op de enquete reageerden is het met Bruijn eens. CU, CDA en PvdA willen met het verplicht voorhouden van de adoptieoptie, het aantal abortussen terugdringen.
Of deze maatregel iets kan doen aan het aantal van ca. 30.000 abortussen per jaar, van landen met betrouwbare abortusstatistieken behorende tot de laagste, daar zullen we nooit achter komen als de huisartselijke ongehoorzaamheid inderdaad zo groot zal blijken te zijn. Ook Cees Vlooswijk, huisarts t’Uden, weet nu al dat hij een wettelijke verplichting sowieso aan zijn stethoscoop zal lappen:
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Wat is een goed leven?
Deze post is een gevolg van de samenwerking tussen de VPRO en Sargasso. De komende maanden zoekt Onze man in Hilversum naar antwoorden op de vragen die hier kunnen worden ingestuurd. Vorige week vroeg Kalief:” Hoe het zit eigenlijk met de afvalscheiding? Er gingen vroeger verhalen dat het gescheiden afval gewoon weer op 1 hoop wordt gegooid. Hoe staat het daar nu mee?” Nieuwe vragen en tips kunnen hier nog altijd aangemeld worden.
In 1994 kreeg iedereen twee nieuwe vuilnisbakken kado van de gemeente, met de boodschap voortaan gft en restafval te scheiden. De bereidheid iets te doen voor het milieu was groot, maar er kwamen ook steeds meer verhalen dat het opgehaalde GFT-afval deels weer bij het restafval gegooid werd omdat het te vervuild was om te composteren. Inmiddels is de storm geluwd, maar ook nu blijkt nog dat de afvalscheiding het milieu niet vooruit helpt.
Doet iedereen braaf aan afvalscheiding?
Nee, niet iedereen. Vooral de grote steden hebben ontheffing voor bepaalde gebieden. Omdat er teveel hoogbouw is, of omdat bepaalde wijken een te laag rendement opleveren. Elke inwoner van Nederland produceert elk jaar 638 kilogram huishoudelijk afval. 84 kilo hiervan is gft. Overigens daalt om onduidelijke redenen de hoeveelheid opgehaald gft-afval de laatste jaren licht.
U weet het inmiddels, het nieuwe kabinet vindt het gezin ‘best wel belangrijk.’ De aandacht en voortrekkerij die daaruit volgt, zou zo maar eens ten koste van de single kunnen gaan. En dat is discriminazi. Gelukkig komt bijvoorbeeld het Centrum Individu & Samenleving op voor de belangen van de single. Dat is heel nobel van het Centrum Individu & Samenleving, maar eigenlijk is het nergens voor nodig. De single is namelijk een uiterst machtig individu. Althans, in potentie is ze dat. En dat is precies de reden dat dit kabinet het gezin zo propageert.
Een single is wat vroeger een alleenstaande heette. Die naam voldoet niet meer, niet omdat het niet hip genoeg klinkt, maar omdat het simpelweg de lading niet meer dekt. Een alleenstaande is namelijk iemand die zich zielig en solitair door de slagregen van het leven sleurt, de last van stil verlangen en pijnlijk onvermogen met zich meedragend op de gebogen rug. Een alleenstaande is een clochard voor wie het leven op de sociale snelweg niet is bij te benen. Iemand die tegen wil en dank de boot heeft gemist.
Heel wat anders dan een single dus. Singles staan namelijk middenin het leven, doen aan kunst en cultuur, zijn politiek-maatschappelijk betrokken, hebben meer vrienden dan tijd, meer geld dan kooplust, en zeker meer lust dan relaties. Ze zijn veel te druk met leven om een gezin te stichten. Een aantal singles zou dat intens leuke leven van ze overigens best willen delen met meer mensen dan alleen vrienden.
Ook in een gebotoxt hoofd kan een feministische geest wonen.
Commentaar in Trouw gisteren over de internationale vrouwendag vandaag. Dit in reactie op de rechtszaak die documentairemaakster Sunny Bergman aanspant tegen de cosmetische industrie.
Het is trouwens maar de vraag of 8 maart überhaupt nog de rol speelt waarvoor ze ooit in het leven is geroepen. Workshops paaldansen, kunst kijken, wandelen, veel discussie, praten, cabaret en gezellig samen zijn lijken de hoofdmoot uit te maken van deze dag. Kennelijk is fijn met elkaar bezig zijn belangrijker geworden dan echt een vuist maken. En dat terwijl er nog zoveel te emanciperen valt.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.